seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Σάββατο, Δεκεμβρίου 15, 2007

Γιατί φεύγουμε;


Ανήσυχες συνειδήσεις και φλογισμένες καρδιές,
εδώ αποχαιρετάμε την "άμμο" μας - πάμε γι' άλλες... θάλασσες!
- Όχι πολύ μακριά - αύριο φτάνουμε! ;)
Όσοι δεν θέλετε να 'χαθούμε', μπορείτε να μου κάνετε την τιμή να
με... κρεμάσετε στο στέκι σας με τη νέα διεύθυνση:
sea and sky

Αυτό που με 'πίεζε' ήταν πως, αργά ή γρήγορα, ο blogger θα μου ζητούσε να αλλάξω (υποχρεωτικά) layout - με τις νέες διαστάσεις θα αναστατώνονταν τα 193 ποστ, όλες οι φωτο και τα εκατοντάδες σχόλια της "άμμου".
Ποιος μου είχε πει ότι η 'αναβάθμιση' είναι υπόθεση τριών λεπτών;!
Τρεις μέρες ταλαιπωρήθηκα. (Εντάξει, όχι όσες πέρασαν αφότου 'ανακαλύψατε' την άλλη... παραλία... ;)
Όσο να 'ναι, έχω ένα συναισθηματικό δέσιμο μ' αυτήν εδώ την... παράγκα - αναιτίως το καθυστέρησα... (Μου θύμισε ένα απ' τα όνειρα που υπάρχουν στη Χαριστική αναΒολή - α! θα το αναρτήσω αύριο στη νέα 'διεύθυνση'!;)


Άντε, είπα χθες, ας μετακομίσουμε πριν απ' τις γιορτές - μετά, τα στολίδια θα είναι πιο θλιβερά που θα τ' αφήσουμε μόνα τους... ;)

Άσε που δεν μου 'κοψε πώς να κάνω το δεύτερο μπλογκ συνέχεια του πρώτου... Απλούστατα, θα μπορούσα να βάλω seesea2!
Τέλος πάντων, ευτυχώς που βρισκόμαστε πια μ' ένα κλικ και δεν θα σας ταλαιπωρώ συνέχεια...
Πολλά ερωτηματικά έχω ακόμη -
Θα μου πεις, και τι σε νοιάζει!
Ε, μα είναι ο λόγος που μετακομίζουμε!
Δεν θα βάλεις κι εσύ ένα χεράκι;... ;)

Τα τελευταία ίχνη σας στην "άμμο",
ποστ 4/12 (κάτω κάτω σ' αυτή τη σελίδα)


Μεταφερόμαστε λοιπόν παραπλεύρως ~ για την ακρίβεια:

ανάμεσα θάλασσα και ουρανό :)

Σε περιμένουμε!


Πέμπτη, Δεκεμβρίου 13, 2007

Εξ απαλών ονύχων


Ενόψει της αναχώρησης...
...χαρισμένο σε όλους τους ταξιδιώτες
που άφησαν τα ίχνη τους στην
"άμμο"



Τρίτη, Δεκεμβρίου 11, 2007

Ωσάν καρφιτσωμένη πεταλούδα


Ο άγγελος της κάθε μέρας αδάκρυτος
αναδύεται απέναντι στη Βία και το Κράτος.
Δεν είναι δα τόσο μεγάλη η απόσταση
απ' τ' άγρια ξημερώματα της εφηβείας
ως την παφλασμένη ερημία του Ηράκλειτου.




Αύριο ΑΠΕΡΓΙΑ ~ το Σάββατο 15/12, δεν ξεχνάμε:

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 07, 2007

Η θέα του βυθού


Κόβω απ' τα φυλλόδεντρα
τις φωνές των αγαπημένων
και ύστερα, με περισσή
φροντίδα τις διπλώνω
σε ολόλευκα σεντόνια
μαζί με άνθη λεμονιάς
για να μοσχο-
μυρίζει το δωμάτιο
στη νέα μου κατοικία.
Εκείνες είναι που τη νύχτα
ανοίγουν τα παράθυρα και
αναπνέει η θέα του βυθού.
Άχρηστα τα μάτια
των άστρων εδώ κάτω
το σώμα ακέραστο ταξιδεύει
στον ύπνο
που δοκιμάζει αιωνιότητα.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 04, 2007

έπεα επί άμμου



Επειδή μπορεί να επανέλθω σύντομα και... επαναλειπτικά,
να σας θυμίσω πως η ευγένειά σας δεν είναι καθόλου υποχρεωμένη
να σχολιάζει κάθε είδους και... φυράματος αναρτώμενα εδώ ;)


Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS