seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006

Ο (υ)ιός της νύχτας στον καθρέφτη σου


Παρά τις σπάνιες εξαιρέσεις, η σχέση με τον κόσμο δεν είναι σχέση αλήθειας και ειλικρίνειας, ούτε ισότιμη. Eίναι σχέση ανάγκης. Ώσπου να γείρει η ζυγαριά προς το τελεσίδικο, έχει όλο τον καιρό να διαψεύδεται και να επαληθεύεται - γιατί σχέση είναι και την φτιάχνουν δύο τουλάχιστον. (Kαι ο καθένας χωριστά, συνήθως.)

Πολλοί(;) λένε πως είναι μια παγκόσμια συνωμοσία, η έλλειψη επικοινωνίας. Όλοι κλείνουμε τα μάτια και κάνουμε πως ο βασιλιάς δεν είναι γυμνός.
Παραδίπλα, η "κανονική" ζωή.
Εκεί που δεν είμαστε, αλλά μόνο έχουμε.
Και, ως γνωστόν, όσο περισσότερα έχουμε, τόσο λιγότερα κατέχουμε.
Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει μολυνθεί από την πρόοδο του πολιτισμού της ταχύτητας και την εξάπλωση του ζουγκλοειδούς ανταγωνισμού - με επακόλουθα την ανάπτυξη της αφασίας, του κυνισμού και της κοινωνικής ωμότητας.


Το Eίναι μας όμως παραμένει απάτητο. Κραυγάζει, διαμαρτύρεται για τον περιορισμό του και τα πλαίσια του ορθολογισμού (politically correct) τής εξέλιξης, όπου θέλουμε να το εντάξουμε. Σκεπάζονται οι φωνές του απ’ τα επάλληλα στρώματα της καταναλωτικής υστερίας, του τρεχαλητού μες στην ομίχλη της τύρβης.
Kι έτσι, δεν το ακούμε.
Γινόμαστε, λοιπόν, θλιβεροί μεταπράτες - για την έγκαιρη πράξη ανίκανοι - τη μιζέρια μας ποιούντες πραγματικότητα, αναβάλλοντας μονίμως τα σπουδαία για μετά.
Mετά, μετά...
Σαν τις κακές νοικοκυρές, που, για ν' αποφύγουν το σκούπισμα, σπρώχνουν τα σκουπίδια κάτω απ’ το χαλί. Ώσπου να σηκώσει την άκρη του ένας περίεργος - και να φταίει αυτός!… Kαι να χαρακτηριστεί αγενής, κινδυνολόγος, ταραχοποιός.


Eλευθερώνομαι από τον συνειρμό πριν με αφομοιώσει, κι αισθάνομαι ταπεινό ψαράκι - περιπλανώμενο στο διάφανο νερό του μαλακού βυθού - με βράγχια ευχαριστημένα.
Kακά τα ψέματα, μόνο η απουσία της σκέψης προσεγγίζει το νόημα της ζωής.


Πότε πότε τα βράδια, κάθομαι και φαντάζομαι ιστορίες.
Ή κατεβαίνω στα περιβόλια της θάλασσας,
για να με ταξιδέψουν τα ποιήματα· το καλοκαίρι είναι πάντα εκεί.
(...............)
Tώρα ανεβαίνω σε μια άμαξα, απ’ αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου
και δραπετεύω.
Θα με βρείτε στα ωραιότερα ποιήματα του άλλου αιώνα
να νοσταλγώ το Θεό. Τάσος Λειβαδίτης

Ο Κρισναμούρτι το λέει κάπου; (αν δεν με απατά εκείνη η σαδίστρια, ξέρεις!;)
"Καθαρός νους είναι ο άδειος νους…"

7 Comments:

  • At Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006 4:31:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Αγαπημένος ο Λειβαδίτης - που όλο επανέρχεται, για να μας θυμίζει την άλλη όψη της ζωής, κρυμμένης μέσα στην ψυχή μας, που δεν την αφήνουμε να "δει" φως...

     
  • At Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006 7:56:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    "Οι άνθρωποι βιάζονται: έγνοιες, βιοτικές συνθήκες, όνειρα, συμβιβασμοί - πού καιρός να γνωρίσουν τη ζωή τους..." (Τ. Λειβαδίτη: Καθ' ημέραν βίος)

     
  • At Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006 12:19:00 μ.μ., Blogger simon says said…

    Καλημέρα.
    (παρένθεση)
    Κάτω από μια στοίβα αδιάβαστα βρήκα ένα βιβλίο που πολύ πιθανόν να το ξέρετε ήδη, αλλά παρόλα αυτά...
    Τάσος Λειβαδίτης: Έλληνες Ποιητές (Εκδόσεις Καστανιώτης)
    Οι ποιητικές κριτικές του Λειβαδίτη στην εφημερίδα ΑΥΓΗ.
    :Ο)

    Υ.Γ.
    ...κι ίσως για να βγάλεις φτερά, φτάνει ν' ακουμπήσεις σ'έναν τοίχο και να σκεφτείς πόσο λίγο θα ζήσεις
    -έτσι άρχισαν τα πουλιά...
    (Ο Διάβολος με το Κηροπήγιο)

     
  • At Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006 1:40:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    ... ο σκοτεινός καθρέφτης έκανε τα παιδιά ν' αρρωσταίνουν συχνά, γιατί δεν ήθελαν να μεγαλώσουν... (Τ. Λειβαδίτης: Νυχτερινός Επισκέπτης)

     
  • At Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006 2:24:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @Simonάκο, επίσης ανάμεσα στα αδιάβαστα, οι κριτικές του (γενναιόδωρου με τους τότε νέους ποιητές) Τάσου Λειβαδίτη. Καλά κάνεις και μας το συστήνεις - είναι χρήσιμο για την ολοκλήρωση της εικόνας του...

    @fyllαράκι: είναι γιατί, όλες οι δουλείες (=δουλειές) που πληρώνονται (κυριολεκτικά και μεταφορικά), κλέβουν πάντα κάτι απ' την ψυχή μας.
    "...μου στοίχισε αρκετή περιφρόνηση η ερώτηση για πράγματα που δεν βλέπαν οι άλλοι..." (ό. π.)

     
  • At Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006 5:41:00 μ.μ., Blogger simon says said…

    Καλησπέρα.
    Επιτέλους εδέησαν οι προμηθευτάδες και μου έφεραν τρεις βιβλία: ένα κρυμμένο, ένα μεταμφιεσμένο κι ένα υ-λυκό.
    Κάνω ένα έτσι στις μεταμφιέσεις και τι να δω! Μια λέξη: εράν. Δηστυχώς δεν την ξέρω -αν και τώρα που το σκέπτομαι θα πρέπει να έχει κάποια σχέση με τον έρωτα, ίσως. Παρόλα αυτά την έχω χρησιμοποίσει κάποτε σε κάτι εντελώς φανταστικό.
    Δεν είναι περίεργο; Ακόμα κι αν δεν αξιωθήκαμε να ψάξουμε τη γλώσσα, αυτή έχει τον τρόπο της να μας βρίσκει.
    :Ο)

     
  • At Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006 9:45:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    (εράν = απαρέμφατο τού αρχ. έραμαι = ερωτεύομαι, επιθυμώ σφόδρα)
    Νομίζω, αυτό τα λέει όλα: > Ακόμα κι αν δεν αξιωθήκαμε να ψάξουμε τη γλώσσα, αυτή έχει τον τρόπο της να μας βρίσκει. < Τι όμορφα που το διατυπώνεις!
    Δε σε φοβάμαι - εσύ δεν πρόκειται να χαθείς, Σιμωνάκο! Μακάρι όλα τα "μαργαριτάρια" να έψαχναν λίγο - ίσα ίσα για να... υποψιαστούν...

    Υ/Γ. Σ' ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο ν' αναζητήσεις τα βιβλία μου. (Τώρα περιμένω και ΚΡΙΤΙΚΗ - με κακομαθαίνεις!:)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS