seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006

Φερνάντο Πεσόα - Ένας λαθρεπιβάτης εις τη νιοστή


Αν σαν πεθάνω θελήσετε να γράψετε τη βιογραφία μου
τίποτα πιο απλό
Δεν έχει παρά δυο ημερομηνίες:­ της γέννησης και του θανάτου μου
Ανάμεσα στο ένα και στο άλλο όλες οι μέρες είναι δικές μου.*

Ο Fernando António Nogueira Pessoa γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1888 και εγκατέλειψε τα εγκόσμια σαν σήμερα - 30 Νοεμβρίου του 1935˙ μόλις 47 χρόνων.
Στο γαλλικό νοσοκομείο της Λισαβόνας.
Η τελευταία φράση που γράφει, είναι στα αγγλικά: I know not what tomorrow will bring. (Δεν γνωρίζω τι θα φέρει το αύριο.)

Ναι, πάντα το αφηρημένο, το αδύνατο, το πιο διαστροφικά απίθανο - τι θα μπορούσε να είχε υπάρξει.
Ο ποιητής, βλέπεις, έχει το Μεγάλο Μυστικό που γεμίζει έναν κόσμο ολόκληρο: θαυμαστά ορατό, και ταυτόχρονα ακαθόριστο.
Ο ποιητής είναι ένας υποκριτής.
Υποκρίνεται τόσο απόλυτα
που φτάνει να
υποκρίνεται
πως είναι πόνος
ο πόνος που νιώθει αληθινά.

* Εμείς, οι κοινοί θνητοί, οι αδιόρθωτοι ηδονοβλεψίες του μη εφικτού, στριμωχνόμαστε στις ουρές της ζωής με την ψευδαίσθηση πως θα συναντήσουμε - αν όχι τον ίδιο τον ποιητή - το περιβάλλον και τις συνθήκες που τον καθόρισαν: τη μοναξιά και την απελπισία του ψηλόλιγνου, γοητευτικού ποιητή, που χαράμισε την ορατή ζωή του στο μονότονο πηγαινέλα στο καταθλιπτικό γραφείο του και τις ανιαρές μεταφράσεις εμπορικών εγγράφων - αλλά και τη νοσταλγία του για τα παλιά που δεν θα ξανάρθουν:

Ποιος έκανε καυσόξυλα την κούνια των παιδικών μου χρόνων;
Ποιος έφτιαξε σφουγγαρόπανα απ' τα παιδικά μου σεντονάκια;

Έλεγε ο Φερνάντο Πεσόα, ο άνθρωπος που φιλοτέχνησε την ίδια τη ζωή (του):
Όσο περισσότερο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο είμαι. Όσο πιο πολύ με βρίσκω, τόσο περισσότερο χάνομαι. Όσο περισσότερο δοκιμάζομαι, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι είμαι λουλούδι και πουλί, και αστέρι και σύμπαν. Όσο περισσότερο καθορίζω τον εαυτό μου, τόσο λιγότερα όρια έχω.
Ξεπερνώ τα πάντα˙ κατά βάθος είμαι ίδιος με τον Θεό.

Και για την αγαπημένη του Λισαβόνα:
Πάλι σε ξαναβλέπω,
με την καρδιά πιο μακρινή, και την ψυχή λιγότερο δική μου.
Πάλι σε ξαναβλέπω - Λισσαβόνα και Τάγε και το καθετί
- διαβάτης μάταιος εντός σου και εντός μου,
ξένος εδώ όπως παντού,
τυχαίος στη ζωή και στη ψυχή
φάντασμα που περιπλανιέται...

(από το ποίημα Lisbon Revisited)

10 Comments:

  • At Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006 3:37:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Εξαιρετικές αυτές οι 'υπενθυμίσεις' για τους ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, onlysand - καλά ταξίδια σε όσους σε 'επισκέπτονται' και θερμά ευχαριστώ!

     
  • At Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006 4:03:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Χάρηκα πάρα πολύ ανατρέχοντας στο ποστ της 13/6 με το δημιούργημά 'μας' - σ' ευχαριστώ πολύ, onlysand, να 'σαι πάντα καλά!

     
  • At Πέμπτη, Νοεμβρίου 30, 2006 4:57:00 μ.μ., Blogger simon says said…

    "Αυτό που με πονάει, είναι πως δεν αξίζει τον κόπο να γράφω˙ πως τον χρόνο που χάνω για να γράφω, δεν τον κερδίζω παρά μόνο μέσα στην αυταπάτη, πως αξίζει τον κόπο να γράφω..."

    Καλησπέρα σας...

     
  • At Παρασκευή, Δεκεμβρίου 01, 2006 10:38:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ευχαριστώ σας, marko και voula-vouliagmeni, για την ενθάρρυνση - να είστε καλά, συνταξιδιώτες!:)))

    @ Σοφό δεν είναι, Σίμωνα; Να έχεις επίγνωση της αυταπάτης;...;)
    Δεν μας 'σύστησες' το υπέροχο "Βιβλίο της Ανησυχίας" του... αλλά προπαντός: δεν πιστεύω το συγκεκριμένο απόσπασμα να σου γίνει τροχοπέδη!...

     
  • At Παρασκευή, Δεκεμβρίου 01, 2006 4:21:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Μαζί με την καταχώρηση του Ιουνίου, ένα πλήρες αφιέρωμα - θαυμάσιο!

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 02, 2006 10:39:00 π.μ., Blogger simon says said…

    Σοφό; Μμμ, μπορεί...
    Το σίγουρο είναι ότι το λέει ένα μικρό παιδί που δεν σταμάτησε ποτέ του να παίζει απερίσπαστο. Και για να πραφράσω έναν αγαπημένο στίχο (και συγγνώμη δηλαδή για το θράσος):
    "Δεν γίνετε και τα δυο
    ή θα ζεις ή θα έχεις τις αυταπάτες σου"
    Όσο για τα περι τροχοπέδης, κι αυτό χρειάζετε. Πως αλλιώς να πάρει φόρα κανείς;
    Καλημέρα
    :Ο)

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 02, 2006 11:25:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Να είσαι καλά, eraser - σ' ευχαριστώ πολύ.

    @ Αν σου πω ότι δεν θυμάμαι από ποιο βιβλίο μου είναι;... (Κάποια στιγμή θα το αναζητήσω για να δω ως πού πήγε η... παράφραση!;)))
    Ουουου... χιλιάδες τρόποι για να πάρεις φόρα!
    Καλή σου μέρα κι εσένα, Σίμο (ή Σίμωνα;)

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 02, 2006 1:10:00 μ.μ., Blogger simon says said…

    http://raywind.blogspot.com/
    [Foto-Simon (Part 24)]
    Δεν πήγε μακριά...
    :Ο)

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 02, 2006 2:55:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ω! Αυτή η επίσκεψη στον θαυμαστό σου 'τόπο', μου χάρισε πολύ όμορφες εκπλήξεις - σ' ευχαριστώ, Σιμωνάκο!:)

     
  • At Δευτέρα, Δεκεμβρίου 04, 2006 10:11:00 π.μ., Blogger simon says said…

    Παρακαλώ.
    Καλημέρα και καλό μήνα.
    :Ο)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS