seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007

Ως ανηψιά του ...λογοσκούφια (βλ. 'δημόσια' τηλεόραση)...


Ήθελα να γράψω για το Ίντερνετ 2 που επελαύνει ερήμην μας ως σίγουρο μέλλον - αλλά δεν πρόλαβα... (Ίσως, υποσυνείδητα, αποφεύγω ν' ασχοληθώ˙ ενώ η ιδέα έχει εγκατασταθεί για τα καλά στο μυαλό μου.)


Κι έχω σιχαθεί τον εαυτό μου να γκρινιάζει.


Αλλά κοίτα πώς γίναμε! Μες στη λάσπη το άσπρο σου πουκάμισο, χάλια το καινούργιο φουστανάκι μου, σκατά! Σαν της Οφηλίας στον Λαβύρινθο του Πάνα. Τουλάχιστον εκείνη μπήκε στα έγκατα, κάτω απ' τις ρίζες του Μεγάλου Δέντρου για να το σώσει απ' το σαράκι...
Εμείς; φτηνοί κι αμόρφωτοι, με μάτι πεινασμένο και μυαλό αρπακτικό, κουτοπόνηροι ασυνείδητοι, ελαφρά τη καρδία ανήθικοι - διαλέξαμε το lifestyle για τρόπο ζωής, και χάσαμε την ίδια τη ζωή. Αλλά, και πού τη γνωρίσαμε, για να θυμόμαστε πώς είναι η αληθινή ζωή;

Στην άνυδρη εποχή της ευτέλειας και του εκχυδαϊσμού των πάντων, όσοι έχουν συνείδηση του περίγυρου, παραδίνονται στην περιπλάνηση σαν χαμένοι: είναι παράταιροι σαν εξωγήινοι που δεν έχουμε δει ποτέ. Απέναντι στην κατάπτωση κάθε αξίας που κατάντησε τιμή (όχι η-τιμή-τιμή-δεν-έχει˙ η άλλη, η "κανονική": τι απόδοση έχει; πόσο κάνει; τι θα μου δώσεις;!).
Αντικρύζουν την άπληστη χρηματολαγνεία στη θέση της δημιουργικότητας˙ την επιβολή τού καταναλωτισμού, λες και βρυκολάκιασε μια άλλη δικτατορία˙ την αισχρή φτήνεια της διασκέδασης (να, μια λέξη που έχει ενδιαφέρον η ετυμολογία της! της άλλης λέξης, της 'ψυχ-αγωγίας', την έχουμε... ξεχάσει!)
Βιώνει τον θλιβερό μιμητισμό στη θέση του Χορού˙ και την τηλεόραση... στη θέση της: μες στα σκουπίδια όπου ανήκει, αλλά και μες στο σαλόνι μας - αφού μας έχει στερηθεί (από ποιον, άραγε;!) και η ελάχιστη διάθεση αντί-δρασης! Οι καναλάρχες και οι πρόθυμοι γνωμο-διαμορφωτές (opinion makers), όλοι (υπο)ταγμένοι στην κενότητα, ακλόνητοι (δεν θα πιαστούμε από τις εξαιρέσεις για να έχουμε άλλοθι, σύμφωνοι;).
Αυτοί, κανονικά, μ' ένα φύσημα πρέπει να πέφτουν! Αλλά μας έχει λείψει, φαίνεται, ακόμη και η ανάσα˙ ή, μήπως, είναι η τελευταία μας και την κρατάμε για ώρα... ανάγκης;... Φτου μας! (να μην αβασκαθούμε, εννοώ...)


Τι κάνει τότε ο "χαμένος", μες στην ασφυξία; Ό,τι κι ο... πνιγμένος: απ' τα μαλλιά του πιάνεται˙ ζητάει βοήθεια απ' τον εαυτό του, κι απ' τους ελάχιστους εναπομείναντες ομοίους του. Όταν οι καιροί βυσοδομούν, ο δρόμος είναι προς τα μέσα.
Πριν "χαθούμε", να τα πούμε, ε;! Ακούω...

6 Comments:

  • At Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 2:05:00 μ.μ., Anonymous giwtouli said…

    επεσα χθες πανω στο Μαμαλακη-μιας και λεμε για τηλεοραση-ηθελα να πω πως ειναι μια εξαιρεση,σχεδον ποιητικη η γαστρονομικη του εκπομπη.αυτο που μου αρεσει ειναι οτι παντα δινει μια ομορφια σε ο,τι κανει,οταν κατι το κανεις με αγαπη φαινεται,καλο ειναι να σαι αχορταγος με τη ζωη και την ομορφια της ,υποκειμενικη ειναι βεβαια ...η ομορφια.κι αυτο ειναι το ωραιο γιατι μεσα απο τα ματια των αλλων γνωριζεις καθε φορα αλλη οψη της ομορφιας

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 3:11:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πράγματι, ο Μαμαλάκης είναι μια εξαίρεση. δεν είναι ότι μας μαθαίνει πώς και τι να τρώμε (με πολύ...λιγουρευτικό τρόπο, μάλιστα!;) - είναι και πως συνοδεύει τη γαστρονομία με ταξίδια, γνώση και ψυχαγωγία.
    Σε χαίρομαι, giwtouli, που αναζητείς παντού την ομορφιά. Ίσως μόνο αυτή μας σώζει. x

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 4:15:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Είναι πράγματι απογοητευτικό το επίπεδο - και όχι μόνο της τηλεόρασης.
    Μπορεί να είμαι κουραστικός, αλλά θα επαναλάβω, onlysand, πως είσαι μία από τις ελάχιστες οάσεις στη νεοελληνική κοινωνία.
    Και δεν έχω παρά να σε ευχαριστήσω και πάλι θερμά.

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2007 10:35:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Στο βάθος της 'ερήμου', όμως, φέγγει η ανατολή του καινούργιου κόσμου. Μόνο να την κοιτάμε, βέβαια, δεν φτάνει...
    Να είσαι καλά, onlysand!:)

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 11:45:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Δεν ξέρω, παιδιά. Αυτή η απογοήτευση... ναι, δεν φτάνει. Εδώ βλέπεις πως, ακόμα κι ένα μαζικό συλλαλητήριο διαμαρτυρίας μπορεί να μετατραπεί κάλλιστα σε 'εργαλείο' επιβολής αντιδραστικών προοπτικών...
    Κάτι πρέπει να ΓΙΝΕΙ.

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 09, 2007 1:50:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Η 'προβοκάτσια' είναι πολύ μικρή λέξη για να περιγράψει την κατάσταση. Πρόκειται για προΜΕΛΕΤΗΜΕΝΑ έκτροπα - δυστυχώς, τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα...

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS