seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007

"Κάλλιο αργά παρά ποτέ", μου είπε ο εκδότης...;)


Κυκλοφόρησε χθες το βιβλίο 'μου'˙ (δεν το είδα πρώτη - πρόλαβε το μικρό Γιωτούλι να πάει να το αγοράσει και να μου το... περιγράφει από τηλεφώνου! Αυτό, δεν θα το ξεχάσω!;)
Από χθες το ξεφυλλίζω..., το βλέπω από δω, το κοιτάω από κει... κι αφού μου μοιάζει τόσο 'ξένο', αποφάσισα ότι θα το διαβάσω. ;)



Το εξώφυλλο που βλέπετε εδώ, δεν είναι το τελικό - είναι αυτό που ήθελα - ο εκδότης είχε άλλη γνώμη (= κάτω αριστερά)...

Κυκλοφόρησε, λοιπόν... Εντάξει, άστο να κυκλοφορεί - να δούμε πού θα... πάει!
Αλλά δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος που δεν είναι πια δικό μου. (Δεν βαριέσαι... τουλάχιστον ούζο, τσίπουρο και τσικουδιά είναι προϊόντα με ονομασία προέλευσης!;)))


Αμφιθυμία, παράξενα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα, δεν ξέρω...: πρόσωπα και πράγματα με τα οποία 'συναναστράφηκα' πάνω από επτά χρόνια, μοιάζουν να μη μου 'ανήκουν' πια... Ή, μήπως, κάλλιο ζητιάνος παρά υπουργός; Τι μ' έπιασε τώρα; μου λες; Δεν είναι και το πρώτο μου βιβλίο για να 'χω μια καλοστεκούμενη δικαιολογία...

Μια στιγμή: κατάφερα να τα συγκεκριμενοποιήσω - δύο κυρίως συναισθήματα κυριαρχούν, όταν εκδίδεται ένα βιβλίο: αφενός η ματαιότητα της 'ιδιοκτησίας' - και απ' την άλλη, η αγωνία για την 'υποδοχή' εκ μέρους του άγνωστου Αναγνώστη.
Ό,τι και να 'ναι το βιβλίο - παρ' όλο που έχεις ζήσει κάθε λέξη μέσα στις σελίδες του και τις θεωρείς δικές σου - δεν σου ανήκει πια.
Επιπλέον, δεν θα είσαι παρών, εκεί που θα συντελεστεί η γνωριμία με τον Άγνωστο (τις καταβολές του, την αισθητική και τον τρόπο σκέψης του).
{ Αυτή τη φορά, πάντως, νιώθω πιο τυχερή, επειδή μπορώ να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις 'ανήσυχες' σκέψεις μου - πράγμα που δεν συνέβη με τα προηγούμενα τέσσερα βιβλία μου...
Έπειτα, εδώ, σ' αυτή την 'άμμο', δεν βάζω συνήθως τόνο (εξομολογητικό) - προτιμώ να πετάω βοτσαλάκια στην παρακείμενη παραλία και στην άμμο να διαβάζω τα δικά σας ίχνη, του περαστικού ταξιδιώτη - που έχει κι αυτός, βέβαια, τους δικούς του λόγους να κάνει μια στάση εδώ - άσχετα αν τη θεωρεί όαση ή έρημο... }

Η Χαριστική αναΒολή είναι μία πρόταση για την εκδοχή που δεν μας περνάει συχνά απ’ το μυαλό: ο ανεξερεύνητος άλλος εαυτός - ή, αλλιώς, το θαύμα κάθε μέρα ανάμεσά μας· το όνειρο πιο πραγματικό απ’ την κάθε είδους ταλαιπωρία· η φυγή που αιτιολογείται από την πραγματικότητα. Έχει μια πλοκή που είναι ύμνος και ύβρις ταυτόχρονα για όλους τους ανθρώπους και τις εποχές τους. Kαι η φύση πρωταγωνιστεί: αν όχι ως ανώτερη, τουλάχιστον ως ίση προς - και διαλεγόμενη με - τον άνθρωπο· και, προπαντός, καθόλου ως έκφραση ρομαντισμού ή, απλώς, χωματερής.
Tο βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί 'δύσκολο'˙ νομίζω πως αυτό που το διακρίνει - παρ' όλο που έχει 'ήρωες' και 'υπόθεση' - είναι οι εσωτερικές διαδρομές. Αλλά επειδή έχει 'ήρωες', ζυγιαζόμαστε ανάμεσα στην αισιοδοξία και τον ενθουσιασμό απ' τη μια, τη διάψευση και τις απογοητεύσεις τους απ' την άλλη˙ ακροβατούμε μαζί τους, δηλαδή, ανάμεσα στις σύντομες χαρές και τις διαρκέστερες λύπες...;)
Α! έχει και πολύ γέλιο. Και δάκρυ, εντάξει - την άλλη πλευρά του νομίσματος... Αλλά, πολύ πολύ γέλιο!
(Αυτά, και πολλά είναι - πω πω, φλυαρία, πάλι!... θα 'χω και τύψεις για την... αυτοδιαφήμιση...;)


Aπ’ τη σειρά ανεξήγητων φαινομένων που αποτελούν το σύμπαν ή τον χρόνο, έτσι και η δημιουργία ενός βιβλίου δεν είναι λιγότερο μυστηριώδης. Όπως όλες οι πράξεις του σύμπαντος, είναι κι αυτή μαγική. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ο πιο συναισθηματικός τρόπος για να προφέρεις ένα όνομα. Xόρχε Λουίς Mπόρχες: Aριθμοί


48 Comments:

  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 2:27:00 μ.μ., Blogger lionlichao said…

    Hello! Mozilla Firefox web browser has updated,Please visit my blog,Free download Quickly

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 2:47:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να έχεις τύψεις - αλίμονο, χαρίζεις κάτι απ' την ψυχή σου στον κόσμο!
    Καλοτάξιδο, onlysand - πολύ χάρηκα!:)

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 2:47:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Λοιπόν, alma μου, το μυθιστόρημά σου μυρίζει ήδη υπέροχα! Γιασεμί... αλήθεια σου λέω. Και φυσικά θα φροντίσω να το αποκτήσω σύντομα. Καλοτάξιδο κι από εδώ! :):)

    vel...

    Α... και το εξώφυλλο υπέροχο!

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 3:27:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ σ' ευχαριστώ πολύ, eraser! (Μου ελαφρύνεις τις τύψεις, να 'σαι καλά!..;)

    @ γιασεμί...!... Αχ, βελ μου, αγαπημένη άγνωστη φίλη, είναι το πρώτο δώρο γι' αυτό το βιβλίο - δεν θα το ξεχάσω ποτέ!:)
    Χαίρομαι που σου άρεσε το εξώφυλλο - τώρα, ποιώ την ανάγκη φιλοτιμία - τι να κάνω...;)))

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 3:46:00 μ.μ., Blogger reader said…

    Νανά!!!! Βγήκε το βιβλιαράκι... Σχεδόν απίστευτο μου φαίνεται καθώς το θυμάμαι απ' όταν ήταν σκορπισμένο, αλλά και που το ξεκίνημά του πάει πριν ακόμα κι από την γνωριμία μας!!
    Σε ευχαριστώ κι εγώ, αλλά και όσοι συνταξιδέψαμε μαζί σου και μαζί του. Κι έτσι τρυφερό στη γέννα του βρέθηκε πρώτα στο τρυφερό Γιωτουλίνι! Όχι πως δεν το περίμενα;-) Όμως ναι... να μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό.
    Σε φιλώ πολύ ψυχή μου. Καλό δρόμο να έχει. Κι εσύ, να το αφήσεις να φύγει σε παρακαλώ γιατί πράγματι δεν είναι πια δικό σου. Αυτό εννοούσα όταν σου μίλησα κάποτε για το "δυσμενές προνόμιο" της γραφής που έχουμε. Όμως εσύ το ξέρεις καλύτερα: ο αναγνώστης πονάει πάντοτε λιγότερο ακόμη κι όταν το τέλος είναι οδυνηρό.

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 4:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ααα!!! Να σε πω κι εγώ, Θανάση, τώρα;;; τι γίνεται; θ' αποκαλυφθούμε εντελώς;! Άσε να με ανακαλύψουν μόνο οι... περίεργοι!;)))

    Σ' ευχαριστώ πολύ, αγγελάκι.
    Όσο για το άλλο 'προνόμιο', το ξερω πως ο αναγνώστης πονάει λιγότερο - αυτή είναι η ευλογία και η κατάρα του γραφιά...;(

    Τώρα, να πατήσω το 'reader' ή θα μου βγάλει ποστ του προ-περασμένου Ιουλίου;...! (Σε μαλώνω!!!)

    Υ/Γ: ε, όχι και πριν απ' τη γνωριμία μας!...;)

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 4:50:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Είμαι σίγουρος, vel, ότι θα ευωδιάζει! Μιλάω εκ πείρας (αυτού εδώ του μπλογκ!:)
    Εξάλλου, όπως έχει πει και ο Thomas Jefferson: Όταν κάνεις κάτι, να το κάνεις σαν να σε παρακολουθεί ο κόσμος όλος. Πόσο μάλλον όταν του χαρίζεις κομμάτι απ' τον εαυτό σου!:)
    Να το διαβάσουμε όσο περισσότεροι, σου εύχομαι, onlysand!
    Οι ευχαριστίες, όπως λέει κι ο reader, είναι θερμές - κι από μας που δεν σε γνωρίζουμε.
    Να είσαι πάντα καλά!:)

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 5:11:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Aκριβώς, Μάρκο! Σε μας δεν μένει παρά να το απολαύσουμε! (Αυτό και θα κάνω αύριο πρωί πρωί πριν απ' το γραφείο, που θα πάω να το πάρω - επιτέλους!:)))
    Δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα, onlysand - μου έκανες το καλύτερο δώρο της χρονιάς!!!

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 6:59:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Tα συγχαρητήρια μου & από εδώ! & από μένα καλοτάξιδο & σε άλλα με υγεία! Αν κρίνω την ευαισθησία με την οποία το περιγράφεις ,την αγάπη & τη στοργή σίγουρα το πνευματικό σου τούτο παιδί θα' ναι πανέμορφο!& φυσικά πολύ ενδιαφέρον,αν θίξω το περιεχόμενο της περιγραφής.Άρα η υποδοχή θα 'ναι πολύ καλή & να μην ανησυχείς.& μεις θα καμαρώνουμε που είσαι φίλη μας!!!!

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 9:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σας ευχαριστώ μες απ' την ψυχή μου, άγνωστοι φίλοι Μάρκο και 'φύλλο' - με συγκινείτε... Η αλήθεια είναι πως, ο λόγος που έφτιαξα 'ανώνυμο' μπλογκ, είναι για ν' αποφύγω τη 'γνωριμία' με ανθρώπους που διαβάζουν σκέψεις και συναισθήματά μου στα βιβλία. (Κανονικά, θα 'πρεπε να το ΕΠΙΔΙΩΚΩ, αλλά νιώθω... εκτεθιμένη...;) Παρηγοριέμαι για την 'αντι-κοινωνικότητα', ίσως, που με διακρίνει, με τη σκέψη πως μιλούν τα βιβλία αντί για μένα...;)

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 9:08:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, καλέ μου akb, δεν φαντάζεσαι πόση παρηγοριά μού δίνουν τα τρυφερά, 'παιδικά' σου λόγια.
    (Δυστυχώς, η χαρά γι' αυτό το πνευματικό μου παιδί 'εμποδίζεται', γιατί συμπίπτει με άλλα, όχι ευχάριστα τρεχάματα...)
    Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ - υγεία να έχεις, αγάπη να δίνεις. x

     
  • At Πέμπτη, Μαρτίου 15, 2007 11:58:00 μ.μ., Blogger simon says said…

    Καλοτάξιδο και γοργοφτέρουγο το μωράκι σου onlysand.
    :Ο)

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 10:46:00 π.μ., Anonymous Dr Moshe said…

    Αγαπητή φίλη,

    Θερμά συγχαρητήρια από την καρδιά μου για την κυκλοφορία τού βιβλίου σας. Όπως ένα μπουκάλι που ρίχνεται στο πέλαγος, εύχομαι να έχει πολλούς διαφορετικούς παραλήπτες, τέτοιους που να εκτιμήσουν την καλαισθησία σας και τις λογοτεχνικές του αρετές.

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 2:43:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Σ' ευχαριστώ πολύ, Σιμονάκο - να είσαι καλά!
    Μ' άρεσε το 'μωράκι'...;)))

    @ dr Moshe, κι εγώ μες απ' την καρδιά μου ευχαριστώ για τις ευχές σας.
    Να φανταστείτε, μία απ' τις παλιότερες εκπομπές μου λεγόταν "Μποτίλια στο Πέλαγος" -πέσατε διάνα!...:)

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 5:56:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Εδώ, στη Λακωνία, πού θα βρούμε το βιβλίο σου, onlysand;
    Καλοτάξιδο, εννοείται - με τις πιο θερμές ευχές μας!!!:)

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 6:36:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ευχαριστώ κι εσένα, Lakwnia. Νομίζω πως αν το παραγγείλεις σε τοπικό βιβλιοπωλείο (κι εκείνο, με τη σειρά του, στον Γαβριηλίδη), σε λίγες μέρες θα το έχεις.
    Αδημονώ για την κριτική όλων σας - εννοείται!...;)))

    @ Έλαβα το e-mail σας, dr Moshe :) Μικρός που είν' ο κόσμος τελικά...
    Θα πρέπει να έχετε φοβερό μνημονικό για να θυμάστε (και τον τίτλο, μάλιστα - και) ότι με ακούγατε στον προ-προηγούμενο σταθμό όπου δούλευα - απ' το 1995 ως το 2003 ήταν...
    Θερμά σάς ευχαριστώ - ειλικρινά, με συγκινήσατε πολύ! :)

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 9:19:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Αν είσαι αυτή που υποψιάζομαι... αχ... τώρα διάβασα και τον reader που σε αποκαλεί Νανά... Ω, Θεέ μου! Πες μου, σε παρακαλώ, αν είσ' εσύ που άκουγα μέχρι πέρσι στον Φλας...

     
  • At Παρασκευή, Μαρτίου 16, 2007 10:45:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Πριν λίγες ώρες, το αγόρασα κι εγώ. Καλορίζικο και καλοτάξιδο, "onlysand"! ;) Θα με ταξιδέψει κι εμένα το Σαββατοκύριακο - τι καλά! :)
    Όπως έχει πει και η Mάργκαρετ Aτγουντ: η λογοτεχνία δεν έχει σχέση με το τι γνωρίζεις, αλλά με το πώς αισθάνεσαι.
    (Είναι φυσικό, θέλω να πω, να νιώθεις... εκτεθιμένη... Αλλά κι εμάς, πρέπει να μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο της δημιουργίας και όχι ο δημιουργός. ;)
    Εντάξει, ας αφήσουμε την "αποκάλυψη" της ταυτότητάς σου στον κάθε αναγνώστη τού βιβλίου. (Αν και ο reader σε 'πρόδωσε' κατά το... ήμισυ!...;)
    Δεν θα ήταν ωραίο, onlysand, να "ανεβάσεις" μερικά αποσπάσματα; Τι λες;... Αφού δεν μπορούμε εμείς, στην Πρώτη σελίδα...;)))

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 12:40:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ναι, el(lad)itsa, δεν μπορώ να το αρνηθώ: εγώ ήμουνα. Τελικά, είναι μικρός ο κόσμος - θα πω και σε σένα...;) Σ' ευχαριστώ που με θυμάσαι. :)

    @ Μπορεί να είναι άσχετο, αλλά μου θύμισες τώρα, voul-voul, ένα 'ευφυολόγημα' (πού το είχα διαβάσει, δεν θυμάμαι): Τρία πράγματα είναι σίγουρα στη ζωή: ο θάνατος, οι φόροι και;…
    η ΑΛΛΑΓΗ! Την οποία δεν μπορείς ν' αποφύγεις - είναι υποχρεωτική! Αντιθέτως, η πρόοδος είναι... προαιρετική! (Άσχετο, ε;...;)))
    Ναι... δεν είναι κακή ιδέα ν' ανεβάσω αποσπάσματα - μου το έχουν ζητήσει, είναι αλήθεια, και άλλοι φίλοι μέσω e-mail: από βδομάδα, μπορεί...

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 1:18:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Αχ, πόσο χαίρομαι, Νανά!!! Και λυπάμαι, ταυτόχρονα... που δεν έχουμε κάθε βράδυ τη φωνή σου να μας ταξιδεύει και να μας αποκαλύπτει την αθέατη πλευρά της ζωής...

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 2:47:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Εμείς; τι να πούμε, el(lad)itsa, που δεν είχαμε την τύχη να την ακούσουμε ποτέ;...

    Το βιβλίο είναι "δύσκολο", γιατί απαιτεί τη συγκέντρωση του αναγνώστη. Είναι, όμως, συναρπαστική η όλη ατμόσφαιρα - ανάμεσα στο ρεαλισμό και το όνειρο! Οnlysand (αχ, μου 'ρχεται να σε προσφωνήσω με το πραγματικό σου όνομα - έχω τα προηγούμενα βιβλία σου εδώ και 7 χρόνια!!!), σ' ευχαριστώ για το ταξίδι, συνεχίζεται... μετά μανίας...:))) !

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 4:03:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Ναι, fyllo, επειδή είναι πυκνό. Αν ήταν άλλος συγγραφέας, φαντάζομαι πως θα το εξέδιδε σε 2, π.χ., βιβλία (όπως βλέπεις έχει πολύ ψιλά γράμματα και 320 σελ.). Είναι δύσκολο για τον αναγνώστη που έχει συνηθίσει τις ευκολίες τής σαπουνόπερας και τη 'μασημένη' τροφή που του δίνουν η τηλεόραση και τα φτηνά βιβλία. Αλλά σε αποζημιώνει με το παραπάνω! (Είμαι στη σελίδα 97, μία μερα μετά την έλευση της Φλώρας - απίθανο! - και γέλιο και δάκρυ, έχεις δίκιο, onlysand!:)
    Καλό μεσημέρι, καλό Σ/Κ σε όλους!:)

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 4:21:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Ουφ... φοβερά απογοητευμένη νοιώθω τελευταία. Τώρα τι στο λέω, πες...
    Πάντως το βιβλίο σου το παράγγειλα. Από Τετάρτη, Πέμπτη θα το έχω. Μα πού ζω τέλος πάντων, ε;

    vel...

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 4:47:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Έχω σκάσει που δεν πρόλαβα σήμερα να κατέβω Αθήνα να πάρω το βιβλίο!... Έχει όμως ωραίο καιρό για βόλτα - καλό Σα/Κυ, να περάσετε όμορφα! :)

    Πάντως, βελ, θα το έχω πριν από σένα! ;)

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 5:01:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ fyllo και Μάρκο, χαίρομαι που το διαβάζετε, κατ' αρχή. ;)
    Ευχαριστώ μες απ' την καρδιά μου για την υποδοχή που επιφυλάσσετε στο 'μωράκι' μου (όπως το λέει κι ο Σίμος... :)

    @ Μην τρελαίνεσαι, el(lad)itsa - υπάρχει και η... Δευτέρα!... Καλές βόλτες! ;)

     
  • At Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007 5:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να μου το λες, βελάκι μου. Αλλά, να μου λες και το λόγο!* (Εδώ που τα λέμε, αυτή την εποχή, και ποιος δεν νιώθει απογοητευμένος...;)

    Σ' ευχαριστώ, μωβ μου (για την παραγγελία!:)
    Αλήθεια, πού ζεις, βρε παιδί μου!;!;) χαχαχαχαχαχα

    * Σε νιώθω και χωρίς να ξέρω - καλό Σ/Κ, γυαλένια... :) xxx

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 1:06:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    -Πρέπει να πας γυμναστήριο το ξέρεις?στο 'πε και ο γιατρός.
    -Προτιμώ την άλλη άσκηση-ασκητισμό ...του πνεύματος.Το σώμα το αφήνω σε...σένα.Φαντάσου έναν κύκλο σαν καρπούζι,η μία φέτα είναι το πνεύμα και η άλλη το σώμα και αντίστροφα όπως προτιμάς.
    -Λες να οδηγούνται μαζί σε κάτι υγιές?!Όπως κατά τους αρχαίους?

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 1:42:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Νους υγιής εν σώματι υγιεί;...
    Δεν πολυκαταλαβαίνω το σχόλιό σου, 'ανώνυμε'(;)
    Προφανώς αναφέρεσαι σε σελίδες του βιβλίου που τώρα δεν μπορώ να θυμηθώ...
    Αν είναι έτσι, κάπου θα το πετύχω (το διαβάζω κι εγώ πάλι!) - σ' ευχαριστώ πολύ!:)

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 2:01:00 μ.μ., Anonymous giwtouli said…

    κάθε λέξη ένας παλμός.Γιατί με πιάνει ταχυπαλμία πάλι,αφού σε ξέρω από παλιά!.Καλό ταξίδι σε όλους τους αναγνώστες σου.

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 2:17:00 μ.μ., Blogger Εαρινή Συμφωνία said…

    Καλορίζικο! Καλοτάξιδο! ΟΛα καλά!

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 2:39:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ giwtouli, τρυφερό κι αγαπησιάρικο...:) Αφού με ξέρεις από παλιά...;)
    Καλά ταξίδια σε όλους τους αναγνώστες - όπως το λες...

    @ Σ' ευχαριστώ πολύ, ΕΑΡΙΝΗ μου - ο εκδότης σου το στέλνει, μου είπε - να είσαι πάντα καλά! :)

     
  • At Κυριακή, Μαρτίου 18, 2007 2:46:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πάλι 'έλειμμα' τόνου! : όχι ο εκδότης σου. ο εκδότης σού το στέλνει. :)

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 2:07:00 μ.μ., Anonymous with a ukulele said…

    Ένα καλωσόρισμα κι εγώ να πω στο νέο σου βιβλίο… Nα το προϋπαντήσω (πριν το τυπικό μας ραντεβού στα βιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης) με δυο απ’ τα παροράματα Εσχάτης Χρυσηίδας, που περιμένουν καρτερικά να πάρουν την τελική μορφή τους, για να πλαισιώσουν τις όμαιμες αδελφές τους, 69 ΧΡΥΣΗΙΔΕΣ ΡΕΜΒΗΣ: αντί «ωραίο πλάσμα» γράψε στον απέναντι στίχο «ο κήπος βλέπει να λάμπουν σταγόνες των στιγμών», αντί «φοβάμαι το αύριο μιας τρέχουσας ομοιοκαταληξίας», αντί-ποίησε στα χρώματα της ίριδας: «σε γνωρίζω από τις λέξεις τις χαμένες σ’ ένα πέλαγος χρωμάτων που είχε κάποτε το επιούσιο βλέμμα…»
    υπογραφή:
    with a ukulele
    κατά e-κόσμο: κ ART ά SOS
    in MEDIAS Res 69 Χρυσηίδες Ρέμβης στο
    www.afterzed.gr/kartasos
    όπου λέξεις παντογνώστριες, με εικόνες μεταξένιων συνειρμών
    σέρνουν λυρικό χορό πάνω στην ελάχιστη πραγματικότητα στίχων

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 2:31:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Eυχαριστώ πολύ για το καλωσόρισμα, ...μ' ένα γιουκαλίλι. :)
    Όπως και για τις αποστολές των υπέροχων Χρυσηίδων σου, που μου προκαλούν "μεταξένιους συνειρμούς" όταν καταφθάνουν αέρινες και πολύχρωμες στο ηλεκτρονικό ταχ/μείο μου.
    Καλή επιτυχία και σε σένα, kartasos - να είσαι ΚΑΛΑ!:)

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 3:00:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Το έχω στα χέρια μου! Έχει δίκιο η vel: πράγματι, μυρίζει γιασεμί!!! (Ανυπομονώ να φύγω απ' το γραφείο, να πάω ν' αρχίσω το διάβασμααα!:)
    Καλή βδομάδα σε όλους!

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 4:59:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Το διαισθανόμουν el(lad)itsa και πραγματικά χαίρομαι που επαληθεύομαι :)
    Εγώ τελευταία θα το διαβάσω, τελικά;;

    vel...

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 5:44:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, κορίτσια μυρωδάτα! Τι κρίμα που δεν βρήκα άσπρο γιασεμί να σας χαρίσω...;(
    Έχω ένα φούξια μωβ - προς το παρόν, γιατί θα ψάξω!... Υπολογίζω - αν μ' αφήσουν τα (δυσάρεστα) τρεχάματα - να 'ανεβάσω' την Άνοιξη 21/3 (μαζί με ποιήματα, για την Παγκόσμια Ημέρα της...:)

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 6:17:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Καλοτάξιδο!

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 6:55:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ πολύ, Έκτωρ! (Ωραίο να 'γνωριζόμαστε'!:)
    Κρίμα που δεν μπόρεσα να σου αφήσω λίγους στίχους - δεν με δέχεται, γιατί δεν έχω κάνει αναβάθμιση του 'λογαριασμού' μου... ;(

     
  • At Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007 9:36:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Νανά, είσαι ΕΣΥ το γιασεμί! Μη βιάζεσαι και να μην αγχώνεσαι. Εύχομαι όλα καλά!
    Έχω φτάσει κιόλας στη σελ. 19. πόσο συγκινητικό!... και, μαζί, αστείο! Αχ, δεν θέλω να τελειώσειειει...:(
    (Όπως σε έχω καταλάβει από τα ποιήματά σου, vel, θα σου αρέσει πολύ! :)

     
  • At Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007 1:35:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Το βιβλίο, παιδιά, είναι εξαιρετικό, έχω να πω. Βρίσκομαι καμιά 30αριά σελ. πριν απ' το "Ω".
    Εκτός από την καταπληκτική γραφή - που είναι χαρακτηριστικό σου, ΝΑΝΑ - τα γεγονότα και οι καταστάσεις σού κόβουν την ανάσα, πραγματικά! Και όχι από 'αστυνομική' άποψη...;)
    Φίλοι συνταξιδιώτες, μην το χάσετε!

     
  • At Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007 9:15:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Τώρα πια θα περνώ όσο γίνεται πιο συχνά από δω! Πρόσεχε τον εαυτό σου ε!
    Στελνω επίσης & πολλά χαιρετίσματα στη Βελ & την ευχαριστώ για τα καλά της λόγια (ειδικά σήμερα).Καλή μου Βελ,αν θα χεις κάτι να μου πεις ιδιαίτερα το λες & εδώ στη φίλη μας & μού το λέει.Ξέρει εκείνη!Επίσης στα "σχόλια" μου ξέρεις πού...αναγράφονται 2 ηλεκρον. δ/νσεις μου. Ισχύουν & οι 2.Μπορούμε & να τα λέμε& έτσι.
    Να στε ΟΚ & οι 2 σας. Καλό σας βράδυ!

     
  • At Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007 9:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Νανά Τ.: ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ αναΒΟΛΗ, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2007. Ένα σπάνιο μυθιστόρημα. Ανθρώπινο, συγκινητικό, τρυφερό, αστείο, άγριο και μοναχικό, συγκλονιστικό!
    Θα κουράστηκες πολύ, Νανά... Αλλά χίλιες φορές ΜΠΡΑΒΟ σου!!!
    (Πήρα άλλα 5 αντίτυπα να τα κάνω δώρο σε φίλους. :) AlikH

     
  • At Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007 11:27:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω, el(lad)itsa, eraser και Ανώνυμε/η (Αλίκη; καλωσόρισες!)
    Όχι, πέστε μου: αν ακούγατε τόσο κολακευτικά λόγια, τι θα λέγατε εσείς στη θέση μου;!;)
    Να είστε όλοι καλά!:)

     
  • At Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007 11:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Το ξέρεις, akb μου, πως είσαι κι εσύ πάντα καλοδεχούμενος! Τα στέκια (ιδιαίτερα τα λογοτεχνικά) τα φτιάχνουν οι άνθρωποι - δεν θα χαθούμε! :)
    (Η βελ θα δει οπωσδήποτε το σημείωμά σου. ;)

     
  • At Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007 12:35:00 π.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Να καλωσορίσουμε και τον akb, λοιπόν! :)
    Εγώ, παιδιά, είμαι τώρα στη σελ. 159 και τρομάζω με την ιδέα πως μένουν μόλις... 150 σελίδες ώσπου να τελειώσει...:( Συναρπαστικό, Νανά - μπράβο και πάλι μπράβο!!! :)

     
  • At Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007 7:40:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Ευχαριστώ πολύ παιδιά! Να μαστε καλά & βλέπουμε!Γιατί όχι? Ας ξεκουραστούμε λίγο τώρα το Πάσχα & τα ξαναλέμε για "συνεργασίες" εδώ!!!

     
  • At Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007 8:49:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Πολύ ΩΡΑΙΑ, akb! Κάποιος είχε πει εδώ μέσα, πως τελικά είμαστε πολλοί!
    Mετά το βιβλίο της Νανάς, ν' ακούμε όλο ευχάριστα! :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS