seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007

Μεγάλωσέ μας, ουρανέ ~ σαν να 'ταν να μας καταλάβεις... (αφιερωμένο)


Ελάχιστο δώρο ψυχής από τον "Τυφλό με τον Λύχνο" του Τάσου Λειβαδίτη:


στην Εαρινή Συμφωνία
Κύριε, είναι στιγμές που σε αναγνωρίζω: μια ξαφνική αφθονία στην καρδιά μου σε προδίνει. Μόνο δώσε στα λόγια μου κάτι απ' αυτό το Μέγα Ανείπωτο που σε κάνει να σωπαίνεις.

στον ector p
Κύριε, σ' ακούω κάποτε να περπατάς βαρύς μέσα στις λέξεις μου, άπληστος να ξεπεράσεις τα όρια αυτού του κόσμου. Κι η άνοιξη δεν είναι παρά η νοσταλγία σου για κείνες τις λίγες ώρες που έζησες στη γη.


στην el(lad)itsa, στον eraser, στον Lakwnia, στο fyllo
Κύριε, άσε με να σε παρηγορήσω λίγο τα βράδια που σε ακούω να κλαις. Γιατί τόση τελειότητα είναι ήδη ένα μαρτύριο.

στον Μάρκο Α
Kύριε, είσαι ο αιώνιος ταξιδιώτης που έγειρες στο φράχτη ν' αποκοιμηθείς˙ και είμαι το εφήμερο όνειρο που σου κρατάει συντροφιά μέσα στον ύπνο σου.

στην meril, στον akb
Κύριε, σε αναζήτησα παντού: στις δόξες της γης και τ' ουρανού, στο μεγαλείο των μητροπόλεων, στων εποχών τα σταυροδρόμια - κι εσύ περνούσες ταπεινά κι αθόρυβα στον πιο ακαθόριστο τη νύχτα ρεμβασμό μου.

στον dr Moshe (και στο 'έτερον ήμισυ'!:)
Κάθε στιγμή, αμήχανος κι αδέξιος σαν μόλις να ερχόμουν από μιαν άλλη ζωή. Αλλά, Κύριε, το βράδι, ο ονειροπόλος ρίχνει λίγο αλάτι πάνω στην πέτρα και προσκαλεί τον Θεό του.

στην Ξένια, στον Χρήστο, στον Θανάση, στο Γιωτούλι
Κύριε, είσαι το καθημερινό ψωμί μας, η μεγάλη νοσταλγία μας να ξαναγυρίσουμε - πού; Ονειρεύομαι ένα νοσοκομείο για τα άρρωστα παραμύθια...

στην vel
Κύριε, μόνο με τη σιωπή σε νιώθουμε. Οι λέξεις μας είναι τα τραύματά σου, απ' όπου, μαζί με το αίμα σου, στάζει και λίγη απεραντοσύνη.

στην voul-voul
Κύριε, είσαι το Μέγα Άπειρο που ανασαίνουμε˙ είσαι η απερίγραπτη σιωπή που την ακούμε μέσα μας και μιλάμε - για να μην πεθάνουμε από τρόμο.


Για περισσότερους φίλους, περισσότερα, άλλοτε, μπορεί και αλλού...;) Στο μεταξύ, υγεία να έχετε, αγάπη να δίνετε!:) (Γι' αυτήν την τελευταία, θερμές από καρδιάς ευχαριστίες σε όλους σας!) x

30 Comments:

  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 6:46:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Δεν φτάνει, δηλ., που μας σκλάβωσες με το βιβλίο σου, πρέπει και να μας... σκοτώσεις μ' αυτό τον θανατηφόρο συνδυασμό Σοπέν και Λειβαδίτη!
    Να είσαι πάντα καλά, Νανά - καλή Ανά-σταση (όπως λες;) σε όλους! :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 7:53:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Αναστάσιμη τουλίπα μέσα απο βαρύ πένθος κατακόκκινος χαλασμός!

    Όμορφο το δώρο σου!
    Όλη η χαρά ,Νανά ,να είναι στο ποτήρι σου!
    Το κρύσταλλο του κόσμου να λάμψει στο γέλιο σου το πάν ν ανθοβολίσει!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 8:07:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    "...Τα λουλούδια μου από κερί και τα χέρια μου γυάλινα. Κύριε μη με καις άλλο μέσα σε τόση ομορφιά... (vel)"

    Σε ευχαριστώ πολύ, Γιασεμένια μου Νανά. Πού να κρύψω τα θρύψαλά μου... Πανέμορφο...

    Καλή Ανάσταση σε σένα και σε όλους. Με Αγάπη και Υγεία :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 9:05:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Επειδή, κάθε πρωί που ανοίγω τη μπαλκονόπορτα, η καμέλια μού χαμογελάει κατακόκκινα... Νιώθω ότι κάτι χρωστάω, eraser - γι' αυτό...;)
    Πρόκειται, δηλ, για τον "κατακόκκινο χαλασμό" που περιγράφεται ακριβώς από κάτω (σύμπτωση, γιατί είχα ήδη έτοιμη την 'αυτονόητη' απάντησή μου!:)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 9:11:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ακριβώς κάτω από το δικό σου σχόλιο, εννοώ, eraser - κι όχι κάτω απ' το δικό μου...;)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 9:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Tι έξοχη περιγραφή (και ιερή αντίφαση!), Έκτορα, το πένθος με τον κατακόκκινο χαλασμό, λοιπόν!... Τσουγκρίζει το κρύσταλλό του ο κόσμος με τα λουλούδια, βάζουν φωτιά τα ταπεινά - κι εμείς πάντα ξαφνιασμένοι...

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 9:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πώς, μωβ γυαλένια, απαντάς στο δίστιχο του Λειβαδίτη - 'δύστυχη' πράγματι με κάνει, όπως παίρνει την ανάσα μου μες απ' τα γιασεμιά. Τα τραύματα είναι πια της απεραντοσύνης κι όχι του κόσμου τούτου. Υποκλίνομαι.
    Και, βελ, μη φυλαχτείς απ' τη φωτιά που ανθίζει ομορφιά!:)
    Αμήν, Ανάσταση και διαρκής - Αγάπη και Υγεία, ναι - για όλους τους ανθρώπους!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 10:15:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Γιατί δύστυχη;; Νανά, οι συνειρμοί μου φταίνε ή μάλλον τα δάκτυλα... αυτά μιλούν πιο γρήγορα από όσο προλαβαίνω να τα διορθώσω και κάνουν λάθη σωρό αφήνοντάς με απλά να τα διαβάζω.

    "Κύριε, θα μου δανείσεις ένα σου χέρι; Της Απεραντοσύνης μοναχά το Άλφα να μπορώ να ζωγραφίζω. Την ομορφιά, ποτέ, ποτέ στο Ωμέγα πάλι μην ανοίξω..."

    (αχ, vel, σώπα επιτέλους!)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 10:41:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Παίζοντας με το δίστιχο, 'δύστυχη' σε εισαγωγικά, γυαλένια μου. που μένω άφωνη μπροστά στην ομορφιά των λόγων σου - τόσο, που με κλέβεις κι απ' τα γιασεμιά!...;)))

    Άσχημα που σε συμβουλεύει η "άλλη" βελ, να σιωπήσεις!... Καθόλου δεν θα χαρεί ο Ποιητής, τώρα που πιάσατε την όμορφη κουβέντα.
    Μην την ακούς!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 11:40:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Αν και τρυφερά πένθιμο, Ανοιξιάτικο 2, λοιπόν - και εύχομαι συνέχεια!;)
    Νανά, σ' ευχαριστώ ΚΑΙ για την αφιέρωση - να είσαι πάντα καλά!
    Και ο τίτλος υπέροχος! "...ουρανέ, ...να μας καταλάβεις"!...

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 9:52:00 π.μ., Blogger Dr Moshe said…

    Αγαπητή Νανά, εγώ και η Ρένα σάς ευχαριστούμε από καρδιάς για την αφιέρωση και για τις όμορφες λέξεις που μας χαρίσατε.

    Αν κάποιος δωρίζει ένα ποίημα όπως αυτό που μας προσφέρατε, είναι οπωσδήποτε πολύ πλούσιος--πλούσιος στην ύψιστη ικανότητα της γλώσσας. Δεχτείτε τις ευχαριστίες μας για το έξοχο δώρο σας και επιτρέψτε μας ένα μικρό αντιχάρισμα:

    Αι! των θνητών οι ελπίδες
    ως ελαφρά διαλύονται
    όνειρα βρέφους' χάνονται
    ως λεπτόν βόλι εις άπειρον
    βάθος πελάγου.

    Αλλ' η ζωή και τότε
    δεν είναι διά τον βλέποντα
    άνθρωπον τους αστέρας
    άλλο, παρά προοίμιον
    αθανασίας.


    (Ανδρέας Κάλβος)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 10:01:00 π.μ., Blogger Εαρινή Συμφωνία said…

    Μεγάλος ποιητής. Πολύ μεγάλος. Που δεν έχει βρει ακόμη τη θέση που του αξίζει. Ομως, πιστεύω σε αυτό που πίστευε κι εκείνος: στον δίκαιο χρόνο.
    Ευχαριστώ για την αφιέρωση. Καλό, καλό, καλό Πάσχα.
    Κραταιά ως ζωή αγάπη.

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 12:37:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Υγεία να έχετε, αγάπη να δίνετε! (όπως έλεγες και στις εκπομπές σου, Νανά!) Τώρα..., τουλάχιστον, με το βιβλίο σου αγκαλιά...:)))
    Καλή Ανάσταση σε σένα και στους φίλους - με δυνατά αισθήματα και όμορφες στιγμές!

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 1:55:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ "...να μας καταλάβεις" και με τις δύο έννοιες: κατανοήσεις και κυριεύσεις.
    Σ' ευχαριστώ ΚΑΙ για τις ευχές, voul-voul! :) x

    @ Φως και χαρά στη ζωή σου, el(lad)itsa (μας!:)
    (Χαίρομαι, βέβαια, που θυμάσαι τις εκπομπές μου!:)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 2:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σας ευχαριστώ πολύ για το 'αντιχάρισμα', dr Moshe! :) Εξαίσιος ο Κάλβος! Μ' αυτή την 'σκοτεινή' λιτότητα - μεγαλοπρεπής!
    "...ως ελαφρά όνειρα βρέφους", ανέφελη ζωή να έχετε με τη Ρένα και τους αγαπημένους σας!
    Καλή Ανάσταση!

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 2:10:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Και σε σένα, Εαρινή μου, ένα χαρούμενο Πάσχα και μια υπέροχη ζωή, εύχομαι! :)
    Μ' άρεσε η 'αντιστροφή': Κραταιά ως ζωή αγάπη! x

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 9:38:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Αχ, τι όμορφα να βλέπω τα εξώφυλλα των βιβλίων σου στο αγαπημένο μας μπλογκ!... (Ξέρεις, τα έχω όλα. τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω, και πάντα μού αποκαλύπτουν ένα καινούργιο ταξίδι!;)
    Σ' ευχαριστώ πολύ και για τους στίχους του Λειβαδίτη!
    Νανά, σου εύχομαι ό,τι πολύ επιθυμείς, να γίνει πραγματικότητα!
    Καλή Ανάσταση σε όλους τους φίλους! xxxxxx (= τα φιλιά της Αγάπης!:)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 05, 2007 11:57:00 μ.μ., Blogger CAESAR said…

    Κύριε, αδίκησες τους ποιητές δίνοντάς τους μόνο έναν κόσμο...

    [Τ.Λειβαδίτης]

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 8:01:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Ευχαριστώ για το δώρο. Με συγκίνησες. Να σου ευχηθώ καλή Ανάσταση καθώς και σε όλους τους φίλους και θα τα πούμε
    meril

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 11:56:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ πολύ, fyllo! Είπα να βάλω τα εξώφυλλα, επειδή πολλοί φίλοι με ρωτούν στο e-mail ποια είναι τα βιβλία μου. Μια και καλή, λοιπόν...;)
    Καλή Ανάσταση - κι εσύ: ό,τι πολύ ποθείς, να σου συμβεί!!!;)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 12:07:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ave caesar! Άλλο ένα αντι-δωρο (του Τάσου Λειβαδίτη):
    Oι ποιητές: ύποπτοι θαυματοποιοί που πυροβολούν τις λέξεις και γίνονται πουλιά.

    Καλώς όρισες, Καίσαρα! :)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 12:09:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Εγώ σ' ευχαριστώ, Μέρλιν!;) Καλή Ανάσταση και σε σένα, να είσαι καλά! :) x

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 1:23:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Πολύ καλή ιδέα να βάλεις τα εξώφυλλα - έτσι δεν θα σε ζαλίζουμε στο μέιλ για πληροφορίες...;)

    Με πρόλαβε ο eraser πρώτος - διαβάζοντας κι αυτό το ποστ σου, αυτό ήθελα να πω κι εγώ: Δεν φτάνει που μας μάγεψες με το βιβλίο σου, μας χαρίζεις τώρα και τα υπέροχα δώρα των ομοτέχνων σου.
    Σ' ευχαριστώ, Νανά.
    Καλή Ανάσταση σε όλους! :)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 06, 2007 3:54:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πω πω... ιεροσυλία! Θα... σηκωθούν να μας δείρουν! άκου "ομότεχνοι"!... (Κάτσε να δώσω ένα χαστούκι στη... ματαιοδοξία μου, μη σηκώσει κεφάλι...!...;)

    Πολλές ευχές και σε σένα, Lakwnia - καλή Ανάσταση!:)

    Και Χρόνια Πολλά σε όλες και όλους τους εορτάζοντες! xxx

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 07, 2007 2:29:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Kαλή Ανάσταση, Γιασμίν :)

    Φιλιά

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 07, 2007 10:56:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Και σε σένα, χρυσαφο-ακρο-γΙαλένια!

    Kαλή Ανά(σ)ταση! (θαρσείν χρη!:)))

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 07, 2007 11:29:00 π.μ., Blogger vel... said…

    ...τάχ' αύριον έσσετ'άμεινον...

    Eμ... για αυτό δεν ελπίζουμε πάντα, Γιασεμένια; :)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 08, 2007 2:31:00 μ.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Χρόνια Πολλά
    μες στα χρώματα, τ` αρώματα,τα ονόματα

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 08, 2007 3:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Χρόνια Καλά, μες στην Ομορφιά, τη Μνήμη και τις Ευτυχισμένες Στιγμές. Εις υγείαν!

    Σωκράτη, ό,τι ποθείς! :)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 08, 2007 3:40:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Και να 'μαστε οοοοόλο και καλύτερα :)
    Χρόνια πολλά

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS