seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007

Οι ζωές των άλλων!...


Ένα βαρκάκι, που τα υπερωκεάνια το περιφρονούσαν σαν ξοφλημένο, μαθεύτηκε σήμερα πως βυθίστηκε στα άστρα.
Αν βλέπεις συντρίμμια στο δρόμο σου, μην κάθεσαι ν' αναρωτιέσαι, δηλαδή...


Χαρά Θεού η φύση - μέσα κι έξω ευφορία - η δυστυχία συρρικνωμένη στη γωνία. Μια φορά να φοβηθεί κι αυτή, από ένα καθαρό, χορτάτο βλέμμα!...
Δεν είναι σίγουρο ότι θα νιώσω την ανα-γέννηση, αλλά πάω μια βόλτα στο κοντινό λιβάδι - μαργαρίτες, παπαρούνες, μωβ λουλουδάκια πλήθος, θάλλοντα χορταράκια, ζωύφια...
Σιωπηλό το θαύμα, διαπιστώνω πάλι.
Πιο κοντινός ο ελεήμων θόλος, μακρινοί οι όγκοι των αφύσικων πολυκατοικιών,...




Προσέχεις τις μικρές σταγόνες στα φυλλαράκια της;

- Η ζωή της όλη!...




Α. Κι άλλος παρατηρητής(;)! Κάτω απ' του δέντρου τη σκιά... σαν να στηρίζεται πάνω του;...
Κρατάει το βλέμμα του ψηλά, στα σύννεφα που ταξιδεύουν - ανεπαίσθητο το αεράκι που δεν θέλει να φυσήξει - κισσός κι οι επιθυμίες του, φαντάζομαι...
(Κι εγώ, άφησα τα 'ξύπνια' να κάνουν τη δουλειά, κι εκείνα βρήκαν την ευκαιρία να με κλαδέψουν: άπλωσαν τα όνειρα στον ήλιο να στεγνώσουν - τέλος πάντων...)
Κοιτάζει πού και πού γύρω του - χαμογελάει στα πουλιά, μου φαίνεται - με βλέπει με την άκρη του ματιού του, κάνει να προχωρήσει. Έχει ξύλινο πόδι.

Αυτή η χαρά (του), θέλω να πω, είναι πιο ακριβή.
Γιατί, συχνά, βγαίνει ο 'λεκές' στην επιφάνεια - η αμφιβολία κατάλευκη, δρεπανηφόρα, τρυπάει το μετάξι της ευτυχίας και σε εξορίζει απ' τον απτό παράδεισο.

Κι αν ήταν ν' ανεβεί μια σκάλα, σκέφτομαι, ποιος του εγγυάται ότι δεν θα 'ταν για να τον κρεμάσουν;... Αύριο 21η Απριλίου.
~~~
~~
~
Χθες πήγα στις "Ζωές των Άλλων" - όλο το ανέβαλλα, αλλά είχα πάντα μια προσδοκία να χαίρομαι. Είχα διαβάσει - και, προπαντός, ακούσει! - ότι είναι αριστούργημα. Το 'χεις δει;
Δεν θέλω να προκαταλάβω - εξάλλου, μάλλον είμαι η μόνη που θεωρεί την ταινία ιδεολογικά 'διατεταγμένη', με χαμηλές καλλιτεχνικές επιδόσεις. (Όχι, δεν διαβάζω Ριζοσπάστη, δεν ανήκω στον 'παραδοσιακό' του χώρο...) Αχχχ. Δύσκολες εποχές για... ανένταχτους - προπαντός, αν, στοιχειωδώς σκέφτονται. Π.χ., γιατί αυτή η (γερμανική) ταινία πήρε Όσκαρ. ;Ρ
Ίσως με εκνεύρισε εξαιτίας της 'υποδοχής' από κοινό και κριτική. Μήνες τώρα, συλλήβδην και αδιακρίτως!
- Πώς μασάμε έτσι, βρε παιδιά;!

32 Comments:

  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 12:23:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Πόσο αρμονικά δένεις την ομορφιά με την δυσάρεστη (τις περισσότερες φορές) πραγματικότητα.
    Έχεις τον θαυμαστό τρόπο, Νανά!

    Καλό μεσημέρι σε όλους! :)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 1:54:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Kαταπληκτικό το αφήγημα, Νανά - μαεστρία! Είναι πραγματική εμπειρία;;;
    Όσο για την ταινία, κι εμένα δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε...

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 2:50:00 μ.μ., Blogger reader said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 3:17:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να είστε καλά, marko και eraser - σας ευχαριστώ! :)
    (Όσο λιγότερα ξέρεις για τον συγγραφέα, καλύτερα δεν είναι;...;) - ok, όχι: ΔΕΝ είναι πραγματική εμπειρία...

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 3:24:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ reader

    Καλώς τον! Ενδόμυχα, σφόδρα επιθυμούσα να 'παρουσιαστεί' κάποιος που του άρεσε η ταινία.
    Νόμιζα πως ο 'εκνευρισμός' είναι θέμα 'υγείας' - το αντίθετο της α-πάθειας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, μια ενεργή αντι-θεση. Που έχει βέβαια έρισμα.
    [ Αφήνω το καλλιτεχνικό μέρος - ως πιο υποκειμενική η κρίση: έχω δικαίωμα να αμφισβητώ την αξία του (για λόγους που θα μου έπαιρνε πολύ να αναπτύξω). ]

    Με κίνδυνο, λοιπόν, να χαρακτηριστώ απ-άνθρωπος, θα εξακολουθώ να υποστηρίζω πως ο 'ανθρωποκεντρισμός' που υπηρετεί σκοπιμότητες είναι πολύ πιο ύπουλα επικίνδυνος.
    "Συμβαίνουν όμορφα πράγματα μέσα μας", όχι όταν μας τα επιβάλλει (ή υπο-κινεί) ένα 'διατεταγμένο' ερέθισμα.
    Λυπάμαι, αλλά δεν έχω 'χώρο' να αναλωθώ σε περιπτωσιακή αισθηματολογία (βλ. στην ταινία: HGW, συγγραφέας, ηθοποιός κ.λπ.) για το πόσο υπέφεραν (που, ΝΑΙ, ΥΠΕΦΕΡΑΝ!) οι πρώην "ανατολικοί" - τη στιγμή που η παραδεισένια Δύση είναι ο αυτουργός ατέλειωτων σφαγών, και εξολοθρευτής κάθε ανθρωπιάς και πολιτισμού. TΩΡΑ.

    Θέλω να πιστεύω πως "ξεχωρίζω" τον ΑΝΘΡΩΠΟ.

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 3:49:00 μ.μ., Blogger reader said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 4:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μα, πώς αμφισβητείς σε κάποιον ότι ΜΠΟΡΕΙ "να δει τα όμορφα πράγματα μέσα του"!
    Μόνο και μόνο επειδή δεν 'συγκινήθηκε' απ' αυτή την ταινία;!;... (Νομίζω, αυτή η απολυτότητα εμπεριέχει διδακτισμό - για να μην πω...)

    Επίσης: δεν διάβασες καλά: ο 'εκνευρισμός' μου δεν απευθύνεται στον ΚΟΣΜΟ, αλλά στην (κατά τη γνώμη μου) ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ της ταινίας.

    "Όπλο" δεν διαθέτω. πώς να ΣΕ βάλω στο στόχαστρο;(!)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 4:07:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Α! Και, ίσα-ίσα: ΕΠΙΔΙΩΚΩ να λέω τα πράγματα με το όνομά τους!

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 4:44:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Συγχαρητήρια για το κείμενο.

    Όσο για τη ταινία και ως προς την ερώτηση "πόσο μασάμε τελικά" θα απαντούσα ως εξής:

    "ε...ό,τι μπορούμε κάνουμε γι' αυτό!"

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 5:22:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ πολύ.

    Και, ώρες-ώρες νομίζω, the return, πως συνηθίσαμε τόσο, που μας κακοφαίνεται να εγκαταλείψουμε το 'μάσημα'... Σαν τα προβατάκια...;(

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 5:23:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Με λύπη μου, βλέπω πως 'απέσυρες' τα σχόλιά σου, reader...
    Γιατί; Δεν σ' αρέσει ο διάλογος με... διαφωνία;
    Κρίμα... νόμιζα πως συζητούσαμε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ...:(

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 7:25:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    To είπα κι αλλού πως αγαπώ τα λόγια σου, Νανά. Με ταξιδεύουν...

    Για την ταινία, δεν μπορώ να πω τίποτα, αλλά σε πιστεύω. Θα τη δω, βέβαια, όταν έρθει εδώ.

    Καλό απόγευμα σε όλους :)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 8:35:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κακώς, βελάκι. εγώ δεν με πιστεύω. είναι τόσο ανεξιχνίαστος ο κόσμος και το μυαλό μας.
    σ' ευχαριστώ πολύ!...

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 8:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Nαι αύριο είναι 21η Απριλίου. Και τι να πεις που όλα γύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν
    Μ' αρέσεις γιατί με βελούδινη απαλότητα δηλώνεις τη σταθερά σου. Να μη μασήσεις
    Καλό βράδυ σ' όλους
    meril

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 9:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, καλή μου Μέρλιν, θα πρέπει να είσαι πολύ 'διεισδυτικός' άνθρωπος για να διακρίνεις 'βελούδινη απαλότητα' στις γραμμές μου...;)

    (Ναι, 21η... Μη νομίζεις πως δεν έχω στα 'υπόψη' το πεζό σου με αυτή την ημερομηνία. Πόσο μάλλον που είναι 'βιογραφία'!)
    "όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν" - πόσο σοφός αυτός ο στίχος...

    Χαίρομαι πάντα την 'επίσκεψή' σου. xxx

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 10:27:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Mα, όσοι ανεβαίνουν τη "σκάλα", δεν είναι - σχεδόν χωρίς εξαίρεση - οι "κρεμασμένοι" της κοινωνίας;

    Εξαιρετική σύλληψη, Νανά!
    Σ' ευχαριστούμε για τις "εμπειρίες" που μας χαρίζεις. :)

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 10:30:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Ξέχασα! για την ταινία: κι εμένα έτσι μού φάνηκε. Ότι ήθελε να μας 'περάσει' πόσο κακός ΗΤΑΝ ο κομμουνισμός, και τώρα όλοι "ελεύθεροι", ευτυχισμένοι(;) κ.λπ.

     
  • At Παρασκευή, Απριλίου 20, 2007 11:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Όχι πως ήταν... άγιος (ο κομμουνισμός), voul-voul!...
    Αλλά, αυτή την εποχή, ωχριούν νομίζω τα εγκλήματά του μπροστά στις γενικές σφαγές που έχει εξαπολύσει η Δύση-παράδεισος...;(

    Και: μόνο που οι "κρεμασμένοι" της κοινωνίας, στους οποίους αναφέρεσαι, όχι μόνο μάς βλέπουν σαν... μυρμήγκια, αλλά και θεωρούν ότι έχουν πιάσει την καλύτερη θέση! ;)

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 8:34:00 π.μ., Blogger the_return said…

    Υστερόγραφο:

    να συμπληρώσω -και λάθος μου που δεν το είπα εξ αρχής- ότι δεν έχω δει την ταινία (και δεν προβλέπω να πάω να τη δω έτσι κι αλλιώς).

    Απλά συμφωνώ στο ότι "μασάμε εύκολα" και μάλιστα μασάμε τα πάντα, με επιδημική ταχύτητα και απίστευτα δουλοπρεπή προοπτική.

    Καλημέρα :)

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 8:58:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Mόνο την καλημέρα μου
    μ'ένα κλωνάρι ανθισμένο
    θα την έστελνα
    της κυδωνιάς κατά προτίμηση
    σημάδι αγάπης και φιλίας
    σε όλους σας
    meril

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 9:16:00 π.μ., Blogger ector p said…

    Εγώ δεν πάω στις ζωές των άλλων,τί λέω;Ούτε στη δική μου,αφήνω να κινούνται ερήμην(έρημο κι εδώ;)

    Κείμενο διπλής όψεως,στην κόψη ή κόχη;

    ΟΡΥΚΤΟΣ ΚΙΣΣΟΣ

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 11:20:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    The Return, meril, ector p!

    Καλημέρες (καθυστερημένες) στους πρωινούς Ποιητές - 'υπαίτιους' για το ότι, ανοίγοντας τον ψυχρό υπολογιστή, βρίσκω ένα περιβόλι πολύχρωμο και μυρωμένο να με περιμένει! :)

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 11:23:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ The Return, εξαιρετική περιγραφή της 'κατάστασής' μας...

    @ Μέρλιν, δεν το ήξερα, πως η κυδωνιά είναι 'σημάδι αγάπης και φιλίας' - ανταποδίδω! :)

    @ Οι δύο τελευταίες λέξεις σου, Έκτορα, χαρακτηρίζουν τον αποστολέα (θα μπορούσαν να είναι η υπογραφή σου, θέλω να πω - ζηλεύω που μου τις 'έκλεψες'!;)

    Σ' ευχαριστώ για 'διάγνωση' (διπλής όψεως).

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 4:13:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Θές;Ρόδα ορυκτά στης ύπαρξης τη δίκη;
    Την Αριάδνη;Την Ευρυδίκη;

    Καλλίτερα Μνασαδίκα!

    Άχ ο λυσιμέλης!

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 6:47:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Καταπληκτικά πράγματα συμβαίνουν "εδώ μέσα"! Ερεθιστικά! ΕΣΥ τα προκαλείς, Νανά! (Μαζί με τον Έκτορα, εσχάτως, που ανοίγει το κοχύλι για το πολύτιμο μαργαριτάρι!;) Μας ανοίγεις την όρεξη για τον ΟΜΟΡΦΟ ΚΟΣΜΟ που δικαιούμαστε! Ευχαριστώ!

    Κρίμα που ο/η reader "έσβησε" τα σχόλιά του/της. Πρόλαβα και τα διάβασα, είχατε μια ωραία 'κόντρα', κρίμα...

    Καλό Σ/Κ σε όλους!!!

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 11:52:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ω, η απαίδευτη, βαδίζω στα τυφλά - ανάμεσα στις μόνες δυο γνωστές μου: Αριάδνη και Ευρυδίκη.
    [ Μου β(γ)άζεις ιδέες-ιστορίες ξυπνώντας περασμένους Νοέμβρηδες, Έκτορα - περίμενε λίγο το φως του Μάη, στον Κύκλο όπως κοιτάς, απέναντι...:) ]
    Να, κι άλλη μία 'γνωστή' - χρόνια είχα να την ακούσω!...;) :
    Λυσιμελής! υφαίνει με το μέλι και το μέλος (διπλό, παιδευτικό και με τις δύο έννοιες) - στο ποθητό επίπεδο Α - στον πυρήνα του ονείρου... Άλλη φορά, τι 'βλέπω'.
    Μα, ακατάδεκτη εκείνη που μου διαφεύγει: "Μνασαδίκα" - ζητώ βοήθεια, δεν την ξέρω! :)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 11:53:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Μάρκο, πολύ συγκινητικό το σημείωμά σου - το πρώτο μέρος του, τουλάχιστον˙ (για το δεύτερο που αναφέρεις, κι εγώ λυπάμαι).
    Σ' ευχαριστώ από καρδιάς και εκ μέρους των 'συνενόχων' ταξιδιωτών! :)

    Καλή σου Κυριακή! x

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 1:54:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    ευμορφοτέρα Μνασαδίκα τάς απάλας Γυρίννως.
    (Η Μνησιδίκη είν ομορφότερη από την απαλή τη Γυριννώ)
    μετά από αυτό το στίχο δε θάπρεπε να προχωρήσω!

    Μνασαδίκα:από το θίασο κοριτσιών της Θεϊκής Σαπφώς(παλιά γράφανε Σαπφούς),αιολική γραφή Μνασαδίκα,ιωνική Μνησιδίκη.

    σύ δέ στεφάνοις,ώ Δίκα,πέρθεσθ εράτοις φόρβαισιν
    όρπακας ανήτω συναέρραισ απάλαισι χέρσιν
    ευάνθεα γάρ πέλεται καί Χάριτες μάκαιραι
    μάλλον προτέρην,αστεφανώτοισι δ απυστρέφονται.
    (Φόρεσε τα ποθητά στεφάνια,Δίκα,στα μαλλιά σου,
    κίνησ ελαφρά με τ απαλά σου χέρια
    τους μίσχους του γλυκάνισου τι αυτοί
    είν ανθοστόλιστοι και ο μακάριες Χάριτες
    στρέφουν αλλού το προσωπό τους
    απ όσες δε φορούν στεφάνι).

    Έτσι σαν Απρίλη δροσιά!

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 2:13:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να σκύψω ταπεινά το κεφάλι (μακάρι να ήταν στεφανωμένο!...) μού μένει, ευχαριστώντας σε, Έκτορα! ;)

    (Κρύβεται η ζήλεια για τα μυρωμένα όπου συχνάζεις, Ποιητή;!...)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 3:12:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Πες τα, βρε Νανά, γιατί μας πιπίλισαν το μυαλό μ' αυτή την ταινία!...

    Ποτέ δεν διαβάζω ΜΙΑ φορά τις "ιστορίες" σου, αΦροδίαιτη* - σ' ευχαριστώ! :)

    *Μου θύμισε ο Έκτορας (σε σχόλιό του, ακριβώς στο προηγούμενο ποστ), ότι η "αβροδίαιτη" προέρχεται από την Αφροδίτη! :)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 3:36:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    να γίνει:φόβαισιν

    στον 1ο στίχο του αρχ.κειμένου.Και σόρρυ!

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 7:35:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Είναι πολύ συγκινητική η "ιστορία" σου, Νανά... Και, νομίζω, πολύ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ! :)

    Tην ταινία ούτ' εγώ την είδα. Με έχει εκνευρίσει η "πλύση" που γίνεται μήνες τώρα...

    Πάω τώρα να δω την "Εντίθ Πιάφ"!

    Kι από αύριο, καλή εβδομάδα σε όλους! :)))

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS