seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007

Κι αν τα μελλούμενα είναι σαν τα χθεσινά;


Υπότιτλος: Ένα μεσημέρι στο Μουσείο

Οι περισσότεροι κοιτούν χωρίς να βλέπουν.

Έχουν στήσει δυσθεώρητους Κούρους, πιο δυσκίνητους κι απ' την αθανασία
θεόρατους άχρηστους επί το πλείστον αυτοκράτορες
και αμφισβητούμενους θεούς -
(υπο)δέχονται οι ψηλοτάβανες αίθουσες την τύρβη
των βιαστικών θνητών εξορ(γ)ισμένων˙
γλώσσες των - πλέον, μη - βαρβάρων αντηχούν αδιάφορες
και κάνω βόλτες ανάμεσα
σε προτομές
ποδήρους ομορφιάς άγνωστες κοπέλες
και ανώνυμους νεανίες - πότε πολεμιστές, πότε ποιητές˙ γυμνούς
γυμνούς από την δηλητηριώδη πεποίθηση της υστεροφημίας
- γι' αυτό και τόσο τρυφερά περαστικούς -
κλείνει το γόνυ ο εύ-μορφος

όχι για ικεσία - λείπει το δόρυ

και φαντάζομαι κορμιά

άδικα
αιμόφυρτα στην αέναη μάχη
χωρίς την προστασία ενός Ρομπέν ή, έστω,
μιας πανοπλίας χρησιμοποιημένης - κλείνει λοιπόν το γόνυ
για να πάρει φόρα ν' ανατιναχτεί -
ως τα ερείπια του Μουσείου της Βαγδάτης, μάλλον -
να τιναχτεί πάνω σε εχθρό, που ευτυχώς ποτέ δεν θα γνωρίσω -
σκάβει με το γόνατο το χώμα-χωρίς-όνομα "πάσα γη τάφος"
ώσπου να ματώσει η ιστορία των ανωνύμων

για να ξυπνήσουν οι επίγονοι
όμως απέναντι - επειδή, ως γνωστόν, η ζωή συνεχίζεται -
στον τοίχο το επιτύμβιο με σούρτα φέρτα, χαρωπές χειραψίες
και επι-σκέψεις - όπως κάνουν οι κανονικοί συγγενείς (μας)
ενώ, σε πρώτο πλάνο, η Αφροδίτη σηκώνει το σανδάλι της να χτυπήσει
τον άτακτο Πάνα που την πειράζει - κι εκείνη
προσπαθεί να κρύψει με το χέρι της την ήβη (όχι τη θεά!...;)
Ο έρωτας, τι κάνει; Καραδοκεί φτερωτός. Και, ως συνήθως, επιχαίρει.

Βρίσκομαι τώρα σε κρυφή γωνίτσα να με τραβάει απ' το μανίκι
- στα ρούχα έβαζαν, λέει η πινακίδα,

αυτά τα φιλντισένια αιμάτινα γαλάζια
οι μετά Χριστόν Συροπαλαιστίνιες με τα φλογερά μαύρα μάτια;!
Μετά, περνάω στην αίθουσα με την Υγεία και άλλες άγνωστες κυρίες,...
μα, να! απέναντί μου ο Αντίνοος -

χωρίς να γνέφει, με πλησιάζει και

η κλίση της βοστρύχων κεφαλής
με το ηδονικά χαμηλωμένο βλέμμα, μου λέει πως
ονειρεύεται καβάφειες στιχοπλοκές - σαν γέρνει αποκαμωμένος
τα απομεσήμερα φρικτά εξαντλημένος
απ' τα αποφάγια της ακατέργαστης χειρονομίας που τον τέρπει -
δίπλα, ο Αδριανός - να θυμηθώ - θα μου τον κλέψει.
"Μη φύγεις!" μου μιλά - μα λαμπυρίζουν
χρυσαφικά του Αγαμέμνονα - προ Τροίας όλα τα ξένοιαστα

περίτεχνα σκεύη ύπουλης πηνελόπειας προσμονής
κοσμήματα, κτερίσματα αιχμαλωτίζουνε ακόμα (εκ)λάμψεις -
εγκλωβισμένος μα απαστράπτων ο μάταιος κόσμος της εξουσίας
σαν μαγνήτης, από την Πύλη των Λεόντων έξω.

Έξω στον ήλιο πάλι: ποτάμι λερό κατεβάζουν οι λεωφόροι.
Κι ενώ, με την αφή του παριανού μαρμάρου ακόμη στις παλάμες
σαν από θεία άγνωστη χάρη εγώ, τυλίγομαι με αραχνοΰφαντο γαλάζιο
και την αλαβάστρινη υποψία πως ένα φτεράκι αγγέλου μού αναλογεί˙
και δεν θα κατρακυλήσω στα σκαλιά - μόνο και μόνο για να προσγειωθώ.
Η ετυμολογία του καιρού συναιρεί και επισυνάπτει στον σαστισμένο, τον ιδρώτα της μέρας μαζί με την σκοτεινιά των ανθρώπων. Άνω θωρώ.

Και περιμένω.
Μια βόλτα πάλι μαζί σου.
Στομώνω στο μόνο.


Υ/Γ: οι φράουλες έμειναν στον άλλο 'κήπο' (http://www.logokipos.gr/ alma 4.5.07)
- μάλλον ακυρωμένες. Από τα κεράσια! :)
Πάρα πολλά είπα σήμερα, γι' αυτό.
Όμως, με πίεζαν όλη νύχτα ως το ξημέρωμα˙ αυτά δεν μ' άφησαν να κοιμηθώ, που λες...
Μα, βέβαια κι ο Αντίνοος!
Βγήκε ξαφνιαστικά απ' τον πνιγμό του Νείλου κι επίμονα με ρώταγε:
- Είναι τα μελλούμενα ίδια με τα χθεσινά;

43 Comments:

  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 6:47:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Μάτωσες την ιστορία των ανώνυμων. Πολύ όμορφο, Nανά. Πες του Αντίνοου, πως ναι, μόνο που εμείς αλλάζουμε... ηλικία έστω.

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 8:24:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Άκουσες και τον Σατί, vel - εκεί να δεις... 'μάτωμα'!...

    Και πώς ταιριάζει, Νανά μου, μ' αυτή την 'αλαβάστρινη' αφήγηση!...

    Ένα εξαίσιο ΠΟΙΗΜΑ!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 9:03:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Στομώνεις στης μόνης τη μακρινή
    για σένα ματαίωση

    αλλιώς, θα είμαστε μόνοι
    χωρίς εσένα, Νανά.

    Τι εξαίσια, (απο)θεωτική γραφή!...

    (Δεν είμαι ικανός να μετρηθώ μαζί της. Δεν σου γράφω συχνά, αλλά σε διαβάζω κάθε μέρα.)
    Να είσαι πάντα καλά, γλυκό παιδί!

    Και να ξέρεις πως λείπεις από το ραδιόφωνο, όσο κανείς!

    Μηνάς Γ.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:34:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ, velάκι - μακριά από... τραύματα.
    Οκ, θα το πω αύριο στον Αντίνοο - αν και δεν νομίζω να μη φαίνεται (ότι αλλάζουμε... ηλικία!;)

    Σε διαβάζω, να ξέρεις.
    Δύο λόγοι μ' εμποδίζουν να σου γράφω - μη ρωτήσεις ποιοι.

    Υ/Γ Όποτε έρθεις Αθήνα, μην ξεχάσεις το δώρο σου, έτσι;
    (Το λέω για να μη νομίζεις ότι το πήρα...πίσω!;) xxx

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:35:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ναι, voul-voul, παθαίνω με τον Σατί!

    Σ' ευχαριστώ για την 'αλαβάστρινη' - θέλω να πω, χαίρομαι αν σου δίνει αυτή την αίσθηση - να είσαι καλά :)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:37:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Νομίζω πολύ όμορφα έπιασες το 'νήμα', Μηνά... σ' ευχαριστώ πολύ!

    συγνώμη που δεν σε θυμάμαι - δεν νομίζω πως έβγαινες πέρσι στον 'αέρα', ε;

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 8:17:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Χμμ... στείλε μου μέιλ. Έφυγα.

    Καλημέρα σε όλους, τους ήλιους

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 10:57:00 π.μ., Anonymous markos A said…

    Νομίζω, Νανά, πως είναι ένα απ' τα καλύτερα ποστ σου - αγγίζει βαθιά θέματα φιλοσοφίας και ζωής!
    Θέλει μελέτη, δεν είναι μόνο προς τέρψιν: ΕΞΟΧΟ!

    Καλημέρες στους... ήλιους (καλό!...;)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 11:33:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Όχι, δεν έβγαινα στον 'αέρα', Νανά. Στα τόσα χρόνια 2-3 φορές...
    Σε απολάμβανα όμως κάθε βράδυ. Γιατί, βρε παιδί μου; Νομίζω πως οι λεγόμενοι άνθρωποι του ραδιοφώνου, είναι άσχετοι με το ίδιο το μέσο. οι εκπομπές τους;...

    M. Γ.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 11:38:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Συγνώμη, είμαι στο γραφείο και, καταλαβαίνεις!...
    Το έστειλα μισοτελειωμένο - ήθελα να πω:

    ακούς και βλεπεις εκπομπές και φρίττεις για τη χρήση της γλώσσας, την αισθητική, τα θέματα...
    Λες και είναι όλα προγραμματισμένα για... αποβλάκωση!!!

    Νομίζω πως τους χαλάς τη 'σούπα', Νανά!

    Καλημέρα :)

    Μηνάς

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:10:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μην περιμένεις 'γράμμα', vel, είναι 'μικρός' και μικρός ο κόσμος - και δεν χωράει 'εμπιστοσύνη'...

    Καλημέρα... ήλιε ;)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Μάρκο, σ' ευχαριστώ.
    και που θα ξοδέψεις χρόνο για να το μελετήσεις - τιμή μου... :)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:15:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μηνά, μήπως είσαι λίγο υπερβολικός;
    Ως προς εμένα...
    Γιατί τα σχόλιά σου για την κατάσταση στα ΜΜΕ είναι καίρια!...
    Έτσι είναι: δεν τους χρειάζεται η δική μου 'σούπα' - έχουν τη συνταγή!... ;)

    τις ευχαριστίες μου...

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 12:53:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Το μελέτησα αρκετές φορές πριν σχολιάσω,
    μην θέλοντας να ταράξω το αναστάσιμο requiem των στίχων...

    Μια πανοραμίκ λήψη επί ακινητοποιημένων μορφών μεν,
    των οποίων ωστόσο οι σκιές ζωντανεύουν, φεύγουν από τις αίθουσες του μουσείου και περιπλανώνται μια νυχτερινή απόκοσμη βόλτα στο νου της ποιήτριας ...η οποία δεν κοιτάζει μόνον αλλά και βλέπει.

    Συγχαρητήρια Νανά.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 2:32:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αυτή την πρόθεση είχα: να κάνουμε ζουμ και να έρθουμε 'κοντά' - έστω 'ποιητική' αδεία...

    Σ' ευχαριστώ, Return.
    Πάντα μάς ταξιδεύεις 'πανοραμίκ' με τα σχόλιά σου :)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 2:51:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 3:17:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Χαίρομαι που τη βρίσκεις τουλάχιστον α-ληθινή (τη φράση).
    Δεν απευθύνεται οπωσδήποτε σε σένα.
    Κάποιος τρίτος (ή τέταρτος κ.λπ.) θα ξέρει οπωσδήποτε.

    Ίσως και να θέλω απλώς να 'προλάβω' (δεν είμαι πια για 'τραύματα'!;)

    Κι εσύ να είσαι καλά. Πάντως(!)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 3:19:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να, τώρα με 'εκθέτεις'

    Για τους συνταξιδιώτες:

    Το deleted comment ανήκε στην vel.

    Ok.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 3:22:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Η αντίθεσή μας: μιλώ σε σένα για σένα. Μιλάς σε μένα όχι για μένα. Τους φίλους μου δεν τους επέλεξα ποτέ με βάση τους άλλους.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 3:25:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Ναι το διέγραψα το προηγούμενο και φαίνεται πως δεν το διέγραψες εσύ, Νανά, γιατί λες "σε εκθέτω"; Απλά δεν ήξερα πως απαντάς την ώρα που το διέγραφα. Και το διέγραψα γιατί δεν αφορά άλλους, υποθέτω, το τι σκέφτομαι για αυτό το απρόοπτο γεγονός. Ζητώ συγγνώμη.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 3:38:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έχεις δίκιο ότι δεν αφορά άλλους.
    Το 'με εκθέτεις', το είπα επειδή το σχόλιό μου φαινόταν ξεκρέμαστο.
    Εξάλλου, "ό,τι λέμε, δεν ξε-λέμε" ;)

    Οκ (= όλα καλά)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 4:43:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Όντως πανέμορφα όσα γράφεις.Τώρα που επανασυνδέθηκα επιτέλους(είσαι η πρώτη που το μαθαίνεις...) θα τα λέμε συχνότερα! Πολλούς, πολλούς φιλικούς χαιρετισμούς!

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 5:08:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Nανά, από χθες δεν έχω σταματήσει να το διαβάζω! Όχι τόσο για να το 'συλλάβω', όσο για να νιώσω ξανά και ξανά αυτή την 'οικειότητα' που μεταδίδει.

    Το έδειξα σε φίλους χθες το βράδυ - μου είπαν να σου μεταφέρω: "ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!"

    Καλώς σε ξανα'βλέπουμε', akb! Καλορίζικη η νέα σύνδεση - να μας επισκέπτεσαι! ;)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 6:08:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Ευχαριστώ την καλή μας φίλη για την ευχή για τη νέα σύνδεσή μου! Νομίζω μου χρειάζεται η ευχή διότι η Forthnet με τα δήθεν νέα της πακέτα με παίδεψε κάπου 2 μήνες παρά κάτι μέρες!& να μη λέω πολλά διότι ακόμη δίκτυο δικό της δεν έχει... Βέβαια αυτή η αποτοξίνωση μού κανε πολύ καλό.Αφάνταστο καλό& στο εξής πια θα επιλέγω να συνδιαλέγομαι μόνο με σοβαρές σελίδες ,όπως & τούτη δω φυσικά.Να ναι καλά η φίλη μας που μας φιλοξενεί.

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 7:17:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Μα κι εγώ, akb, γιατί νομίζεις πως δεν φτιάχνω μπλογκ.
    Πρέπει να έχεις κάτι να πεις, δεν είναι απλώς να κρατάς 'ημερολόγιο'!...
    Απ' την άλλη, κυκλοφορούν πολλά 'σκουπίδια', και μπορεί να χάνεις τον καιρό σου.
    Κι εγώ, εκτός απ' της Νανάς, που το βρίσκω συναρπαστικό (κάθε φορά δεν ξέρεις τι θα σου... βγάλει!:), 2-3 μόνο επισκέπτομαι.

    Και παλι καλωσόρισες!

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 8:37:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Αγαπητή Βούλα (από Βουλιαγμένη) θα συμφωνήσω & με τους 2 λόγους που αναφέρεις,απόλυτα. Τούτες εδώ τις σελίδες όσες φορές προλαβαίνω να τις διαβάσω τις χαίρομαι,αλλά χαίρομαι & τη σοβαρότητα των ανθρώπων που τις επισκέπτονται. Ενίοτε περιδιαβαίνω τυχαία τα ιστολόγια πολλών & χαίρομαι να διαβάζω.Αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος να γράφω δυο καλά λόγια στο καθένα...
    Καλό σου βράδυ!

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 8:59:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Καλώσ' τον akb! :)

    Eπιτέλους, η νέα σύνδεση - άντε, με το καλό, να μας "έρχεσαι" πιο συχνά τώρα! :)
    Όπως βλέπω, όμως, θα χρειαστείς υπομονή;!... Κι εγώ ήθελα ν' αλλάξω το 'μονοπώλιο', αλλά διστάζω γιατί ακούω πολλά για τις άλλες - τέλος πάντων, ελπίζω να μην έχεις προβλήματα από δω και πέρα! ;)
    Μόνο με τον... χρόνο - ως συνήθως, ε, akb μου;...;)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 08, 2007 9:01:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Να ευχαριστήσεις τους φίλους σου εκ μέρους μου, voul-voul!

    Κι εσύ να 'σαι καλά! (κι ας μην φτιάχνεις μπλογκ...;)

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 7:51:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλημέρα σ' όλους
    Πρωί πρωί κι έχω μια γλυκιά κούραση να μου παραλύει τα μέλη. Να ναι η άνοιξη που τα χει κάνει όλα μαγικά κι αλλιώτικα;
    Κι όμως κι όμως το ξέρω όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν
    meril

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 10:05:00 π.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Έχει δίκιο ο Μηνάς. Είσαι αναντικατάστατη, Νανά.
    Καμιά εκπομπή δεν έχει τη δική σου ευαισθησία και ποιότητα.

    Για το κείμενο, τι να σου πω;
    Με μάγεψε!
    Το τύπωσα για να το ξαναδιαβάζω... ;)

    Καλημέρα (ΚΑΙ στη μαγεμένη meril!:)))

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 11:29:00 π.μ., Blogger ector p said…

    Κοσμογονία κι εδώ,ολάνθιστες πέτρες Κούρων μειδίαμα αρχαίο φώς
    μορφές ξεκολλάνε από τα πρόπυλα

    Τα περιστέρια του Ανακρέοντα σπάθισαν τα αετώματα δάση κατάλευκα μαρμάρου με την πατίνα του χρόνου και χάνεσαι το ίδιο εκεί σαν σε μαύρα ελατοδάση
    Ραβδώσεις κιόνων πτυχώσεις φουστανέλλας,έν και ωυτόν που θάλεγε ο ερημίτης της Ίωνίας .

    Πού πάνε τα πέτρινα καράβια;
    (Δες Γιάννη Κουνέλη:Πανιά σε Λαβύρινθο).
    Θεωρία μαρμάρου ,λάξευε λόγια!

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 11:34:00 π.μ., Blogger ector p said…

    "ο χρόνος είχε θερίσει τις χορδές
    της υψωμένης λύρας των κιόνων
    τέχνη αρχαία των Ιώνων
    τα πάτησαν βάρβαρες ορδές "[Από τη Ζαριά]

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 7:18:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έλειψα, βράδιασα σχεδόν,
    μες στην αντάρα της αφόρητης κίνησης,
    το χάος και την αναγκαστική 'τύρβη των θνητών'
    - καθόλου μαγικές... ;(
    Τρέχουμε, τρέχουμε, πού πάμε;...

    Με περιμένατε όμως εσείς,
    el(lad)itsa και Μέρλιν,
    καλησπέρα, δροσερές και ζαλισμένες! :)

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 7:23:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Από τα άνθη και τις ραβδώσεις των κιόνων ως τις πτυχώσεις της φουστανέλας και τα αετώματα στα ελατοδάση - θεσπέσια εκδρομή, Έκτορα.

    Κι άλλα μου χρωστάς τώρα: Πανιά σε Λαβύρινθο δεν πρόλαβα να ψάξω - άσε που περιμένω και την μικρή Σέρβα...
    Αν δεν είχες διαβάσει το... αίτημα:
    selida2003@yahoo.gr

    Για τη 'Ζαριά', περίμενε ως αύριο (αίτημα!;)

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 7:52:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    "Πανιά σε λαβύρινθο "
    από εγακατάσταση στο Γκάζι πάει καιρός πιά-η ονοματοδοσία είναι δικής μου επινόησης,δεν θυμάμαι τίτλο πιά.

    Τη Σέρβα θα την έχεις σύντομα δεν είχα μαιλ σου.

    Τη "Ζαριά"θα τη δείς εκεί στην"αίθουσα".

    Με τη φράση"Κι άν τα μελλούμενα είναι σαν τα χτεσινά" δεν έχω τελειώσει ακόμα.Χρωστάω.

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 09, 2007 8:01:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Zωντάνεψαν τα άψυχα αγάλματα, Νανά, από τη μαγική γραφή σου
    - κι έρχονται στην παρέα μας, ανιδιοτελή και γενναιόδωρα (δικές σου λέξεις!:)
    - σαν φίλοι!

    Kαλησπέρα σε όλους!

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 12:31:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 12:45:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Και καθώς λυγίζουν οι άκρες του τόξου το τέλος ενώνεται με την αρχή
    και άρα θάνατος δεν υπάρχει
    *
    Εδώ τελειώνει η αμηχανία ο στίχος να ξεκινά από το άπειρο κα να ευθύνεται στο άπειρο
    *
    Ο νούς να μην κηδεμονεύεται από τίποτε και από κανέναν
    Να είναι ευθυβολία και στόχος στοχάζεσθαι Ευθυπορεία της ανάμνησης μέλλοντος
    Όλες οι μορφές μέλλον Γιατί εκεί οδεύουν Στο Πάν
    Τίποτε δεν είναι που να μην υπάρχει
    Κι εκείνο που δεν είναι σύμπαν
    σύμπαν είναι πάλι
    [Think Tank]ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΜΑΟΥΣ"εν δε φάει κα ώλεσσον"
    *

    ΥΓ Το προηγούμενο έσβησα γιατί
    έβγαινε σε μορφη ακατανοητου ,λόγω γραμματοσειράς; Αν βγεί αυτό εδώ σωστο ,θα δείξει γιατι;

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 1:10:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ eraser, να είσαι καλά - ευχαριστώ που είσαι κι εσύ στην παρέα μας (και καθόλου... άψυχος!:)

    @ Xαίρομαι, Έκτορα, που υπογραμμίζεις αυτό τον Αέναο Κύκλο του Συν-παντος - στην έξοχα συμπυκνωμένη 'πραγματεία' σου.
    Σ' ευχαριστώ.

    Ναι, το προηγούμενο ήρθε και στο 'ταχ/μείο' έτσι: οΏ½οΏ½οΏ½οΏ½

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 1:25:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Πάλι μας αφήνεις, Έκτορα, χαμένους στη... μετάφραση :

    "εν δε φάει κα ώλεσσον"
    (κάτι με "φως και απώλεια";...)

    ευχαριστώ εκ των προτέρων

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 10, 2007 2:04:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Τι να μεταφράσει κανείς σε αναλυτικά νεοελληνικά μπροστά στο σύνθετο σοφόκλειο λόγο;

    Από "Αίαντα" μέσα στη νύχτα
    λέει : Έλα στο φώς και σκοτωσέ με.Ή στο φως έλα και τότε χάσε με -απευθύνεται στο Θεό.

    Ο Έλληνας θέλει και το θάνατο στο φώς- άλλωστε φώς σημαίνει και άνθρωπος.
    Φωταδιστές;

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 12, 2007 9:40:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Kαλημέρα καλημέρα
    Τελικά έχασα το έπαθλο ε;
    Όχι τίποτα άλλο προβάριζα και το μοντελάκι
    και δε μένω και στο κλεινόν
    (το τελευταίο άσχετο )
    meril

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 12, 2007 10:38:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καθόλου άσχετο Μέρλιν - για το 'βραβείο' σε ρώτησα!...
    Γιατί, δυστυχώς, δεν έχω... δίκτυο στην άλλη Ελλάδα... ;(
    Κι έπειτα, δεν σου προτείνω να 'ρθεις Αθήνα για ένα βιβλιαράκι.
    (Έχουν ακριβήνει και τα ΚΤΕΛ, έτσι;...;)))

    Το μοντελάκι ΔΕΝ πιστεύω ότι θα μείνει ανεκμετάλλευτο! :)

    Καλημέρα, καλημέρα, Γλυκειά! x

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS