seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007

Στα δάχτυλά μου μόνο αστερόσκονη...


Κάνε κλικ στα υπογραμμισμένα - δεξιά, εδώ και στο τέλος



Ήρθε ένα Φως χθες τα μεσάνυχτα - σαν άγνωστο λουλούδι - χωρίς σώμα βέβαια, βαριά υπάρχοντα και πομπώδεις ιδιοκτησίες. Ένα σκέτο Φως.
Και μου έδειξε αυτήν εδώ την πόρτα, που βλέπεις αριστερά.

Θα την ανοίγεις, μου λέει, και θα βγαίνεις στον κόσμο - ποτέ δεν θα μπαίνεις! Μόνο θα βγαίνεις. Κάθε μέρα στην καινούργια μέρα.


Εν τω μεταξύ, στα δάχτυλά μου άρχισαν ν' ανθίζουν λουλούδια˙ τρεμάμενα πολύχρωμα που ζητούσαν ρίζες. Επειδή ήμουν αναγκασμένη να... συναναστραφώ (ήμερα θηρία και άγριους ανθρώπους τού 24ώρου), έκανα πως δεν τα πρόσεχα.
Εκείνα; μεγάλωναν και μοσχοβολούσαν. Δεν εξηγούνται όλα, το βλέπεις;
Όλ' αυτά, δε, σε απόλυτη ησυχία! Σαν ν' αφουγκράζεσαι την ανάσα της γης με το αυτί κολλημένο στον κορμό του ευκάλυπτου.
Μόνο τα αρώματα ακούγονταν.


Θα γιόρταζε σήμερα η μαμά. Ο πατέρας κουβαλούσε τεράστιες αγκαλιές από χρωματιστά γαρύφαλα και γέμιζε όλο το σπίτι. Εμένα μου άρεσαν πιο πολύ τα συνοδευτικά ανθάκια, κάτι λευκά πυκνά κατάλευκα με αόρατο μίσχο που έτρεμαν και μόνο ν' ανέπνεες κοντά τους - οι θνησιγενείς νιφάδες της άνοιξης...

Ούτε στον ύπνο μου τους βλέπω πια...


Όμως, το Φως...





θα το ρωτήσω!


28 Comments:

  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 11:53:00 π.μ., Blogger ΠΡΕΖΑ TV said…

    Υπεροχο το κειμενο σου...
    Μετα απο καποια χρονια μενουμε μονο με τις αναμνησεις...Ετσι ειναι τα πραγματα...

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 12:20:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Πραγματικά, ΥΠΕΡΟΧΟ κείμενο, Νανά!
    Να ΖΕΙΣ να τους θυμάσαι.

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 1:25:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Είναι η βροχή στα τζάμια; ή δακρύζω διαβάζοντας...;

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 3:04:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Νανά σε χαίρομαι που κάθε φορά μας καθηλώνεις με την υπέροχη γραφή σου.Ο,τι άλλο & να πω ,θα ναι πολύ λίγο.Να σαι καλά!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 3:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΠΡΕΖΑ TV ΚΑΙ MARKO, σας ευχαριστώ μέσα απ' την ψυχή μου - να είστε καλά!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 3:32:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ eraser, σταμάτησε η βροχή!
    τώρα; καλύτερα;...
    σ' ευχαριστώ, ευαίσθητε

    @ alex μου, όπως έχω πει και άλλοτε, η 'λειτουργία' είναι πάντα αμφίδρομη :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 6:38:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    "Μόνο τα αρώματα ακούγονταν."

    Από μόνο του εξαίρετος στίχος.
    Και μεγαλοφώνως διαβάζοντας κανείς το κείμενό σου γεμίζει αρωματικές ακοές.

    Να είσαι καλά :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 7:06:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Οι αγαπημένοι μας που έχουν χαθεί, είναι πάντα όμορφοι σαν λουλούδια!
    Γι' αυτό, όταν τους θυμόμαστε, the return, γεμίζουν αρώματα: η μνήμη και οι λέξεις.
    Νανά, σ' ευχαριστώ!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 9:03:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Return και voul-voul, μαζί με τις ταπεινές ευχαριστίες μου, σας χαρίζω ένα ποίημα του Νίκου Καρούζου:

    Δειλινό ψιθυρίζουν οι κήποι
    πεθαίνει ολοένα η ώρα
    κι οι νεκροί θα ξυπνήσουν εμορφότεροι
    στη γλυκειά τυραννίδα της μνήμης.

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 9:57:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 9:59:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Πολύ ωραίος ο Καρούζος όπως πάντα, και ταιριάζουν οι στίχοι του πολυ αρμονικά με το κείμενό σου, Νανά.

    (ένα λαθάκι στο σχόλιο, το έβγαλα και το ξαναέβαλα)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 21, 2007 10:07:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Τι γλύκα αποπνέει αυτό το ποίημα!

    Έχεις δίκιο, Return: ταιριάζει με το κείμενό της :)

    Νανά, σ' ευχαριστώ πολύ πολύ!
    καλό σου βράδυ

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 2:23:00 π.μ., Blogger ector p said…

    Μελισσοβότανα.Ηλεκτρονικές μπουκιές και οι παλμοί σείουν τις εσωτερικές φοινικιές των σωμάτων.

    Ούτως η άλλως-έτσι κι αλλοιώς τη μελέτη θανάτου δεν τη σπουδάζω εγώ ,με σπουδάζει εκείνη από τα γεννοφάσκια μου(Μας ξεφυλλίζουνε αρχαία τετράδια).Ψηφιακή ανατολή-ηλιακό πλέγμα.

    Τα ίχνη του πρίμουλες φλουριά κωσταντινάτα,η εορτάζουσα στον ουρανό τού λίκνου χρυσά μάτια , ίχνη χρωματικά αστροάνθια κρυφή σου περηφάνεια.

    ΓΥΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΓΥΡΟΙ_IN GIRUM IMUS NOCTE ET CONSUMIMUR IGNI

    Με την τόλμη λοιπόν που κατάλευκα ανθάκια χωρίς μίσχο ρίχνουν μαντεψιές
    γιά κοντυνά απρόσιτα για μακρυνά εγγύτατα .

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 11:00:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Πόσο ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ γράφεις, Νανά!...
    "Κινείς" την ψυχή του αναγνώστη!
    Πολύ όμορφα ποιητικά τα γράφει κι ο Έκτορας...

    Σ' ευχαριστώ και για τις εξαίσιες μουσικές του Χατζιδάκι. :)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 3:24:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Nανά μου, έβαλα τα κλάματα...

    Nα είσαι πάντα γερή και τόσο ΟΜΟΡΦΗ!

    Σε φιλώ πολύ!

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 5:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, Έκτορα! Δεν προλαβαίνω να χαίρομαι με τα θαυμαστά που μας χαρίζεις!

    [Λίγο μόνο συννέφιασε με τη 2η παράγραφο (μελέτη θανάτου) - αφήνω το ερωτηματικό στο χάος...]

    Να μην ξεχνάς να είσαι ΚΑΛΑ, δοτικέ

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 5:08:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Είδες, το ξέχασα:
    γι' αυτά τα "μακρινά εγγύτατα" έγραφα κι εγώ προχθές - κι άλλη σύμπτωση! :)

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 5:13:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ fyllαράκι, σ' ευχαριστώ, ψυχή! :)
    Είσαι η μόνη που πρόσεξες τις μουσικές;!...\

    @ Δεν θέλω να στενοχωριέσαι, Ελλαδίτσα μου!...
    Πάντως, δεν κάνουνε κακό τα δάκρυα - ξεπλένουν, περνάνε και φεύγουν!...;) xxx

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 6:57:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Ξέρεις τι λέει κάποιος για τις συμπτώσεις, Νανά;
    Πως είναι πολύ ΕΞΥΠΝΕΣ! :)

    Καλό βράδυ σε όλους - την αγάπη μου!

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 22, 2007 7:21:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Επίσης, Lakwnia, ο Μπόρχες έχει πει:
    "Οι τυχαίες συναντήσεις είναι ραντεβού."
    (Μόνο που δεν τα 'κλείνουμε' εμείς...;)

    καλό βράδυ και σε σένα

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 8:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    στην υγειά των διόλου τυχαίων συναντήσεων,να στε όλοι καλά και καλό βράδι.α!καλό καλοκαιράκι για να μην ξεχνιόμαστε.γιωτούλι

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 9:01:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αυτό που με παρηγορεί είναι πως πιστεύω ακράδαντα πως ζουν. Είτε μέσα μας είτε δεν ξέρω που και πως. Θα μου ήταν αφόρητη η ζωή αν δεν το πίστευα. Και στα δύσκολα μου την αγάπη τους επικαλούμαι. Της μάνας του πατέρα του αδερφού
    Καλό βράδυ
    meril

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 9:06:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    ξερεις να φτιαχνεις ατμοσφαιρα ανεκαθεν το είχες το τάλαντο.ευχαριστούμε!φιλακι-γιωτούλι

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 9:43:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Γιωτούλι, ανοιξιάτικο, βιάζεσαι να γίνεις... καλοκαιρινό;...;)

    α! ναι: φιλί :)

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 9:47:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αυτό που λες, Μέρλιν μου:

    "Θα ήταν αφόρητη η ζωή αν δεν το πίστευα."

    Ναι, κι εγώ τους σκέφτομαι για να αντλώ δύναμη στα δύσκολα και τους νιώθω δίπλα μου...

    Το... 'απαρηγόρητο' είναι πως δεν τους ξαναδούμε...

    Καλό σου βράδυ, χρυσή.

     
  • At Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007 9:55:00 μ.μ., Blogger nellinezi said…

    Λένε πως όταν οι γονείς φεύγουν , συνεχίζουν να ζουν μέσα από σένα....μέσα από όσα σου έμαθαν και εσύ συνεχίζεις μόνος πια να τα κάνεις...Τι να πω; Με συγκίνησες πραγματικά.

     
  • At Πέμπτη, Μαΐου 24, 2007 10:28:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    "...συνεχίζουν να ζουν μέσα από σένα..."

    Η νοσταλγία καμιά φορά σε κάνει να κλαις...

    Σ' ευχαριστώ πολύ, nelli μου, για την ευαισθησία σου
    να είσαι καλά! x

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 28, 2007 4:06:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    το ποιος υπαρχει στη ζωη η μνημη το οριζει.οσοι τη γη αφήνουνε είναι αγκαλιά με μας,σαν μπολιαστουν στα κύτταρα του νου και της καρδιας.στη γη πλανιέται ο ουρανός ,στον ουρανό οι ψυχες και είναι τα πανω με τα εδώ δυο κόσμοι αγκαλιες.παναγιωτα( δεν ειναι δικο μου αλλα μου αρεσε)στο χαριζω

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS