seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Ιουνίου 29, 2007

ΑΙΤΙΑττική (συν)είδηση

χαρισμένο στον Πλοηγό
Υπότιτλος: χθεσινό παραμύθι

Στο ίντερνετ έτρεχαν οι καινούργιες ειδήσεις:
29 Ιουνίου 2017
~ Βροχή αστεροειδών στην βορειοδυτική έρημο
της Ευρώπης.
~ Ανακαλύφθηκε δέντρο στη νοτιοανατολική έρημο.
Επίπεδο συναγερμού 5.
~ Ο πρόεδρος Μπους προτρέπει και σήμερα
το Ιράκ: "Αν θέλετε να γίνετε μία ευνομούμενη
πολιτεία, το μοντέλο σας πρέπει να είναι το κράτος
του Ισραήλ."

είπε ο άντρας και χάιδεψε το κεφαλάκι της μικρής.



Περίεργο, οι φλόγες έχουν χαμηλώσει στον ορίζοντα... σκέφτηκε - και:


- Α! Η βροχή!!! φώναξε.

- Μπαμπά, τι θα πει βροχή;...
- Είναι το νερό που μαζεύουμε κάθε 9 χρόνια - την τελευταία φορά, δεν είχες γεννηθεί ακόμη...

- Μπαμπά, εσύ πρόλαβες να δεις το τελευταίο αστέρι; Πόσα έχει ο ουρανός;!
- Πάνω από 500 δισεκατομμύρια!...
- Λες να μένουν κι άλλα παιδιά σε κάποιο αστεράκι, μπαμπά;...
- Αν δεν μένει κανείς εκεί έξω, πάει πολύς χώρος χαμένος, δεν νομίζεις;...

- Μπαμπά! Πέρσι, μου είχες υποσχεθεί πως θα μου δείξεις τη θάλασσα!
- Αργότερα, χρυσή μου, σε δυο-τρεις μήνες. Είναι πολλές μέρες ταξίδι...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


- Μπαμπά, τι θα πει δέντρο;
- Έλα μωρό μου... Πάμε μια βόλτα στα καμμένα.


αστεράκι και καμμένα = 2 τραγούδια των Τσακνή και Μαχαιρίτσα


Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2007

φεγγάρια του Ιουνίου - πάει κι αυτός!...;(






Φέτος, ο Ιούνιος έχει τα δυο φεγγάρια* - το δεύτερο, ασχέτως μήνα, λέγεται πάντα blue (με τη διπλή έννοια, φαντάζομαι: γαλανό και μελαγχολικό)˙ γι' αυτό και - αφού έχει προηγηθεί η Billie - ο Tony Bennett σήμερα (ευτυχώς, ισχύει ακόμα το... δίπορτο - δεν προλαβαίνω ν' 'ανεβάσω' απ' τα δικά μου...;) :



Mε όποιον τρόπο επιθυμεί ο καθένας, να τα* χαιρόμαστε!;)

Γεμίζει το πρώτο καλοκαιρινό φεγγάρι, λοιπόν...
Σε δυο-τρεις μέρες,
ευκαιρία να (ξανα)κοιτάξουμε ΨΗΛΑ! :)
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο (έχω ρωτήσει κι άλλη φορά, αν ξέρει κανείς, αλλά...δεν!;), αφιερώνεται στην... φράουλα (strawberry)˙ η οποία, όμως, είναι πρώιμο φρούτο - ή όχι;...
Πάντως, στο λιβάδι με τις φράουλες βρίσκουμε και 'σκαθάρια'...









Όχι, πες μου!

πού αλλού πρέπει να πάμε

για να δροσιστούμε;!...













Κάπου εκεί έξω, υπάρχει
ένας κυνηγός
για τον καθένα μας.

Δεν είναι όμως σίγουρο
ότι θα γίνουμε
το θήραμά του.

Γι' αυτό το ρίσκο
είναι που αξίζει το ταξίδι.





Άσχετο(;) ~ πάντως... μόνιμο:
Νησάκια, τόσο μέσα στην ψυχή - μα τόσο μακρινά (ακόμα...) ~ αχχχ!


Δευτέρα, Ιουνίου 25, 2007

Xωρίς λόγια


Πες πως τρώμε το χειμώνα παγωτό!



















Τετάρτη, Ιουνίου 20, 2007

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! Σαν εκπομπή


Aύριο: Θερινό Ηλιοστάσιο ~ η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου ~ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
Επειδή και Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής,
η αρχή και το τέλος της... εκπομπής, με δύο τραγούδια απ' το καινούργιο
σιντάκι του Σταμάτη Κραουνάκη Πόσο σ' αγαπώ!

Και, ανάμεσα, τρία τραγούδια που εσείς ζητήσατε ~ 'εικονογραφημένα' :)




"Θα 'μαι πάντα εδώ
μες στο όπλο σου σφαίρα...

...και μου λες λοιπόν, θυμήσου
μην πετάξεις τη ζωή σου
στα σκυλιά..."



...η ώρα που η νύχτα
βάζει
Φωτιά στο λιμάνι




...όμως εσύ, στην κουπαστή
και δίχως το φεγγάρι
σκέφτεσαι τις αγάπες σου
ο ύπνος πριν σε πάρει...


Κουίζ

Σε ποιο νησί βρίσκεται
αυτή η θεϊκή 'πισίνα' (δεξιά);


(
Καμία βοήθεια ~ helplesssss!!!;)








"Θα 'θελα να 'μουν σαν εσένα
ιστιοφόρο - με τα πανιά του
ανοιγμένα

... ένα δεντράκι
με τα κλαδιά του απλωμένα..."





{ Σε όσους 'ανησύχησαν', να πω ότι πήγα στη θάλασσα και ξέχασα να... βγω
- δεν είχα σκοπό να σας... τρομάξω... ;) }

Χαρισμένο στο πιο όμορφο καλοκαίρι σας - το φετινό! : Δυο χαμόγελα - κι ένα το δικό σου; = :):):)

Θεσπέσιες μελωδίες ή σκληρό ροκ, κατά βούληση - και κατά τις περιστάσεις!
- να συνοδεύουν τις μέρες και τις νύχτες μας,
τις μικρές λύπες και τις ΜΕΓΑΑΑΛΕΣ (λέμε τώρα!...;) χαρές μας! :)



Και
οι σημερινές μουσικές
κρύβονται κάτω από τις υπογραμμισμένες λέξεις :)


Τετάρτη, Ιουνίου 13, 2007

Το βάσανο του αγγέλου ή ένας κανονικός άνθρωπος*

*εξαρτάται από ποια θέση τον κοιτάς

Υπότιτλος: πέρα απ' τ' άστρα

Ο ύπνος του είναι Αγρυπνία.
Μόλις πάει να κοιμηθεί
πρέπει να πιάσει δουλειά.
Δεν κοιμάται.
Ανεβαίνει συνέχεια σκάλες
ολόλευκες αστραφτερές ψηλές
σκάλες κρεμασμένες
μάλλον απ' τ' αστέρια
γιατί αιωρούνται και
δεν φαίνονται
στηρίγματα πουθενά
αλυσίδες ή σχοινιά αόρατα.
Ανεβαίνει συνέχεια ανεβαίνει
και το πρωί κατεβαίνει στον κόσμο.



Πριν βγει στις κατωφέρειες
στις λάσπες με τα κοράκια
ο καθρέφτης τού λέει:
"Μπορεί εγώ να είμαι ανασφαλής
αλλά κι εσύ είσαι εγωκεντρικ
μυστήρι και σνομπ
sine nobilitate χωρίς ευγένεια
αγενής χωρίς γένος."

Από τον Φόβο ήρθε
στον Κρόνο πάει˙
σ' αυτόν που τρώει τα παιδιά του.




:) σιγά μην κλάψεις! ;)


Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007

Δεν καίμε το σπίτι μας καλύτερα;!


Κάνε κλικ στις υπογραμμισμένες λέξεις :)

Παγκόσμια ΗΜΕΡΑ Περιβάλλοντος σήμερα
- όπως λέμε Παγκόσμιος Πόλεμος (κάθε μέρα)...

Κάθε ώρα που περνάει, 4 είδη ζώων και φυτών χάνονται οριστικά από προσώπου Γης - λόγω της 'ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ' δραστηριότητας.
Κάθε μέρα εξαφανίζονται 160 τετραγωνικά χιλιόμετρα τροπικού δάσους.
Το 55% των δασών τού πλανήτη,
δηλαδή ολόκληρος ο πνεύμονας της Γης Αμαζόνιος,
θα έχει εκλείψει ως το 2050. (Καλά... σαράντα...)
Το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού καταναλώνει
το 80% των παραγόμενων ανά τον κόσμο αγαθών.
Οι παγκόσμιες 'αμυντικές' δαπάνες ανέρχονται σε 1 ΤΡΙΣεκατομμύριο δολάρια. (Η μερίδα του λέοντος ανήκει - 'φυσικά' - στα... γεράκια.)
Σύμφωνα με έγκυρους υπολογισμούς προγραμμάτων (που δεν τίθενται ΠΟΤΕ σε εφαρμογή), για την εξάλειψη της πείνας σε όλο τον πλανήτη απαιτούνται
50 ΔΙΣεκατομμύρια δολάρια.
Περίπου 2 ΔΙΣεκατομμύρια άνθρωποι
ΔΕΝ έχουν πρόσβαση σε ΠΟΣΙΜΟ νερό.

Ακούω την 'ευχή' σου: Οι πάγοι να ΤΟΥΣ λιώσουν!
Κι αν λιώσουν οι πάγοι, να πάμε να πνιγούμε! Απλή Φυσική.
Κατάλαβα. Απλή Φυσική. Όπως... Κυότο;...
(Σωθήκαμε.)

Φρενήρης απληστία ισοπεδώνει την Υφήλιο - σπάνια πια συναντάς στο δρόμο μια αληθινά ερωτευμένη επιθυμία.
Αυτοί, οι κυνηγοί κεφαλών, πριν από τη Μεγάλη Πτώση,
αχρείοι κι αδύναμοι ν' απαρνηθούν το μακελειό.
Στο Λίβανο και στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη, στο Αφγανιστάν, στην Άγνωστη Αφρική,
σαν να σφάζουνε κοκόρια το γλέντι κάθε μέρα.
Μια μέρα θα μας φτύσει ο Πλανήτης
σαν δηλητήριο μεταλλαγμένο
ανήμερα του Αγίου Περιβάλλοντος
που εορτάζουμε, ως γνωστόν, μία φορά το χρόνο.*


Ο Άνθρωπος, σήμερα, κρατάει στα φύλλα της καρδιάς τη σκοτωμένη Αγάπη
μεταξοσκώληκας θρηνών την πρώην πεταλούδα
τον στεφανώνουν συμφορές, γελάει τα κλέη του κόσμου -
θεοί ψάχνουν το δρόμο τους μέσα στους εφιάλτες
κι οι νυχτωμένοι αετοί φόνους αποστηθίζουν.


Πώς έγινε και μίκρυνε

ο ήλιος σαν φανάρι;
κι η Φύση που δεν ψεύδεται
τα ρέστα
θα μας πάρει;


*Του χρόνου πάλι - για φέτος τη γλιτώσαμε με τις καταιγίδες του ΙΟΥΝΙΟΥ(!)
Και μας παρηγορεί ένα μακρινό
περιστέρι...



Υ/Γ
Ο δήμαρχος του Ελληνικού συνεχίζει την απεργία πείνας για να έχουν οι πολίτες ΕΛΕΥΘΕΡΗ πρόσβαση στη ΘΑΛΑΣΣΑ.
- Πού βρισκόμαστε;;;

Στο μεταξύ, κρατάμε και αυτά τα ΑΡΝΗΤΙΚΑ πρωτεία:
έχουμε τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη.
- Το μέλλον... αδηφάγο! :\

Ας κοιμηθούμε νωρίς - όπως λέει κι ο Ποιητής...


Αν το ξέχασες, γύρνα πίσω και κάνε κλικ στις υπογραμμισμένες λέξεις ;)


Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007

...σαν πόλη ανοίγομαι...


Πάτα αυτό* το σκαλοπατάκι - κι από κει, ανοίγεις την κουρτίνα. Όχι την πλαστική, του θλιβερού διασκεδαστή - την άλλη, τη διάφανη, την κεντημένη με αληθινά και κοντινά αστέρια˙ εκείνα που βλέπουν κατευθείαν μέσα στα μυστικά δώματα της ψυχής και σε φωτίζουν ως τις ρίζες - για να δεις ποιος στ' αλήθεια είσαι.

*Είναι προ-γευση για τα τραγούδια του Μάνου Λοΐζου που θ' ακούσουμε σε λίγο καιρό, αλλά και προ-λογος για το επόμενο τραγούδι**, χαρισμένο στον Έκτορα που μου έστειλε τη μετάφραση :
Δέκα όμορφες γυναίκες
κι ένας ώμος που ο θάνατος
έρχεται πάνω του να κλάψει.
Στη Βιέννη.
Ένας διάδρομος εννιακοσίων παραθύρων
κι ένα δέντρο που τα περιστέρια
έρχονται πάνω του να σβήσουν.
Στη Βιέννη.
Ένα κομμάτι που ξεριζώθηκε απ΄ το πρωινό
για να εκτεθεί στο Μουσείο της Παγωνιάς.
Στη Βιέννη.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς,
το με βία φιμωμένο.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
πάνω στην καρέκλα μ' ένα νεκρό περιοδικό.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
στην σπηλιά που φυτρώνουν τα κρίνα
και στα δωμάτια που δεν γνώρισαν αγάπη ποτέ.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
στο κρεβάτι με τα σεντόνια, τα ακόμη νωπά
απ' τον ιδρώτα του φεγγαριού
και στην κραυγή που στάζει άμμο
από τις πατημασιές μας στην παραλία.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς
από τη σπασμένη του τη μέση.
Αυτό το Βαλς, αυτό το βαλς, αυτό το βαλς,
με τα του χνώτα του κονιάκ, με τα χνώτα του θανάτου,
αργοσέρνει την ουρά του προς τη θάλασσα.
Μια αίθουσα συναυλίας,
όπου η φωνή σου κέρδισε χίλιες κριτικές.
Στη Βιέννη.
Ένα μπαρ όπου τα αγόρια δεν μιλούν πια,
καταδικασμένα στης μελαγχολίας το θάνατο.
Στη Βιέννη.
Μα ποιος σκαρφαλώνει στην εικόνα σου,
με μια γιρλάντα φρεσκοκομμένα δάκρυα;
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς.
Ψυχορραγεί για χρόνια.
Στη Βιέννη,
σε μια σοφίτα που παίζουν τα παιδιά,
πρέπει να ξαπλώσουμε μαζί,
μέσα σ΄ ένα όνειρο από ουγγαρέζικους φανούς,
μέσα στην ομίχλη ενός γλυκού δειλινού.
Και θα δω τι έχεις δέσει στον καημό σου,
τους αμνούς σου και τα κρίνα σου από χιόνι.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς,
κράτησε ακόμα
και το «Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ» του.
Αυτό το Βαλς, αυτό το βαλς, αυτό το βαλς,
με τα του χνώτα του κονιάκ, με τα χνώτα του θανάτου,
αργοσέρνει την ουρά του προς τη θάλασσα.
Και θα χορέψω μαζί σου στη Βιέννη.
Θα 'μαι ντυμένος ποταμός,
μ' έναν άγριο υάκινθο στον ώμο μου
και το στόμα μου στων μηρών σου τη δροσιά.
Και θα θάψω την ψυχή μου σ' ένα ιστολόγιο,
ανάμεσα στις φωτογραφίες και τα βρύα.
Και θα καταθέσω στης ομορφιάς σου την πλημμύρα εμπρός
το φτηνό μου βιολί και τον χρυσό μου σταυρό.
Και θα γλιστρίσω στον χορό σου,
στις λίμνες που άνοιξες στις φλέβες του καρπού σου,
αγάπη μου, αγάπη μου.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς.
Είναι δικό σου τώρα
Και τίποτα άλλο δεν θα βρεις.

Leonard Cohen: **Take This Waltz
Βασισμένο στο ποίημα τού
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα Μικρό Βιεννέζικο Βαλς



(Έχει... θάλασσα η Βιέννη;...;)


Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS