seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007

...σαν πόλη ανοίγομαι...


Πάτα αυτό* το σκαλοπατάκι - κι από κει, ανοίγεις την κουρτίνα. Όχι την πλαστική, του θλιβερού διασκεδαστή - την άλλη, τη διάφανη, την κεντημένη με αληθινά και κοντινά αστέρια˙ εκείνα που βλέπουν κατευθείαν μέσα στα μυστικά δώματα της ψυχής και σε φωτίζουν ως τις ρίζες - για να δεις ποιος στ' αλήθεια είσαι.

*Είναι προ-γευση για τα τραγούδια του Μάνου Λοΐζου που θ' ακούσουμε σε λίγο καιρό, αλλά και προ-λογος για το επόμενο τραγούδι**, χαρισμένο στον Έκτορα που μου έστειλε τη μετάφραση :
Δέκα όμορφες γυναίκες
κι ένας ώμος που ο θάνατος
έρχεται πάνω του να κλάψει.
Στη Βιέννη.
Ένας διάδρομος εννιακοσίων παραθύρων
κι ένα δέντρο που τα περιστέρια
έρχονται πάνω του να σβήσουν.
Στη Βιέννη.
Ένα κομμάτι που ξεριζώθηκε απ΄ το πρωινό
για να εκτεθεί στο Μουσείο της Παγωνιάς.
Στη Βιέννη.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς,
το με βία φιμωμένο.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
πάνω στην καρέκλα μ' ένα νεκρό περιοδικό.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
στην σπηλιά που φυτρώνουν τα κρίνα
και στα δωμάτια που δεν γνώρισαν αγάπη ποτέ.
Σε θέλω, σε θέλω, σε θέλω,
στο κρεβάτι με τα σεντόνια, τα ακόμη νωπά
απ' τον ιδρώτα του φεγγαριού
και στην κραυγή που στάζει άμμο
από τις πατημασιές μας στην παραλία.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς
από τη σπασμένη του τη μέση.
Αυτό το Βαλς, αυτό το βαλς, αυτό το βαλς,
με τα του χνώτα του κονιάκ, με τα χνώτα του θανάτου,
αργοσέρνει την ουρά του προς τη θάλασσα.
Μια αίθουσα συναυλίας,
όπου η φωνή σου κέρδισε χίλιες κριτικές.
Στη Βιέννη.
Ένα μπαρ όπου τα αγόρια δεν μιλούν πια,
καταδικασμένα στης μελαγχολίας το θάνατο.
Στη Βιέννη.
Μα ποιος σκαρφαλώνει στην εικόνα σου,
με μια γιρλάντα φρεσκοκομμένα δάκρυα;
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς.
Ψυχορραγεί για χρόνια.
Στη Βιέννη,
σε μια σοφίτα που παίζουν τα παιδιά,
πρέπει να ξαπλώσουμε μαζί,
μέσα σ΄ ένα όνειρο από ουγγαρέζικους φανούς,
μέσα στην ομίχλη ενός γλυκού δειλινού.
Και θα δω τι έχεις δέσει στον καημό σου,
τους αμνούς σου και τα κρίνα σου από χιόνι.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς,
κράτησε ακόμα
και το «Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ» του.
Αυτό το Βαλς, αυτό το βαλς, αυτό το βαλς,
με τα του χνώτα του κονιάκ, με τα χνώτα του θανάτου,
αργοσέρνει την ουρά του προς τη θάλασσα.
Και θα χορέψω μαζί σου στη Βιέννη.
Θα 'μαι ντυμένος ποταμός,
μ' έναν άγριο υάκινθο στον ώμο μου
και το στόμα μου στων μηρών σου τη δροσιά.
Και θα θάψω την ψυχή μου σ' ένα ιστολόγιο,
ανάμεσα στις φωτογραφίες και τα βρύα.
Και θα καταθέσω στης ομορφιάς σου την πλημμύρα εμπρός
το φτηνό μου βιολί και τον χρυσό μου σταυρό.
Και θα γλιστρίσω στον χορό σου,
στις λίμνες που άνοιξες στις φλέβες του καρπού σου,
αγάπη μου, αγάπη μου.
Κράτα αυτό το βαλς, κράτα αυτό το βαλς.
Είναι δικό σου τώρα
Και τίποτα άλλο δεν θα βρεις.

Leonard Cohen: **Take This Waltz
Βασισμένο στο ποίημα τού
Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα Μικρό Βιεννέζικο Βαλς



(Έχει... θάλασσα η Βιέννη;...;)


21 Comments:

  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 12:52:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Ατμοσφαιρικό τραγούδι - όπως όλα του Κοέν.
    Δεν είχα προσέξει τους στίχους...

    Ευχαριστώ κι εσένα, Νανά, και τον Έκτορα!

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 1:20:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Και άκρως ερωτικός ο Κοέν, Μάρκο!

    Ακριβώς έτσι σε φαντάζομαι, Νανά: πάντα να 'φεύγεις'...
    Κι εμείς να σε περιμένουμε! ;)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 2:01:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Μάρκο, να είσαι καλά - σ' ευχαριστώ που δηλώνεις πάντα 'παρών' :)

    @ Γιατί, εγώ δεν σας περιμένω, eraser;!...
    Χωρίς συν-ταξιδιώτες, δε λέει... ;)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 2:53:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Νανά, είδα χθες Τα Φτερά του Έρωτα! Τόσο μελαγχολική και ταυτόχρονα αισιόδοξη ταινία!
    Η Αγάπη να θριαμβεύει για όλους μας!!!

    Κι εγώ, έτσι σε φαντάζομαι, Νανά: όλο να φεύγεις... αλλά και να ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ! :)

    Χάρηκα και τα τραγούδια και τα κείμενά σου στον Λογόκηπο, αντέγραψα όσα πρόλαβα για... διάβασμα στο σπίτι!...;)

    Πολύ χάρηκα!!!

    Καλό μεσημέρι σε όλους

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 4:03:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Το βιεννέζικο βάλς είναι ο μυστικός ρυθμός του κόσμου... όπως η αναπνοή.

    Θα μπορούσε να γράψει κανείς πολλά επ'αυτού, - πραγματικά είναι τεράστια υπόθεση!

    Και η Βιέννη από μόνη της είναι μια απέραντη θάλασσα...

    Πολύ ωραίος ο "Αγαμέμνων" σου.

    Να είσαι καλά, Νανά.

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 4:55:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Χαίρομαι, fyllαράκι, που σου αρέσει κι εσένα αυτή η ταινία του Βέντερς - είναι πραγματικά μοναδική.

    Επίσης χαίρομαι, που πας για... διάβασμα!...;)

    σ' ευχαριστώ x

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 4:58:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    "...σαν την αναπνοή"
    Τι όμορφη παρομοίωση, αγαπητέ Return!...
    Έτσι, ε; Κι εγώ νόμιζα το τανγκό...

    Κι εσύ να είσαι καλά (παρ' όλο που δεν μας 'αφήνεις' να σου γράψουμε για τον δικό σου 'Ενδυμίωνα'...;)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 5:27:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    @onlysand:

    Ναι, το τάνγκο... θα έλεγα ότι το τάνγκο είναι μια ρήξη που φανερώνεται αμέσως,

    ενώ το βαλς μια διαρκής απειλή... κάτι που λύεται χωρίς όμως να λύεται,
    και αυτό με συναρπάζει...

    Το τάνγκο είναι μεσημβρινό και το βαλς εσπερινό...

    Ή αλλιώς, το ένα είναι ο κόσμος στην προφάνειά του και το άλλο το συμπαγές background του κόσμου.

    Έκλεισα τα σχόλια για ...αποτοξίνωση! Και βλέπουμε.
    Έχει τα καλά της και αυτή η κίνηση χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι συνιστάται γενικώς.

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 6:23:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Αχ! Η Βιέννη! Με κάνεις να αναπολώ,Νανά...κι ας μην έχει θάλασσα...Τι ωραία πράγματα πάλι μας επιφύλασσες! Ακούω,διαβάζω,βλέπω...σε κάθε "σκαλοπατάκι" αναπνέω & "ανεβαίνω" ! Μια γλυκιά καλησπέρα σε όλους !

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 7:32:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    "Γλυκειές καλησπέρες" σε όλους -

    και στον Return που μας τις χόρεψε

    και στον Άλεξ, που μας τις χάρισε

    και σε σένα, Νανά, που μας απογείωσες πάλι! :)

    (Η φωνή σου μόνο μας λείπει - έχει δίκιο η el(lad)itsa!...;)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 8:34:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Οπότε, σοφέ*, my Return, να υποθέσουμε ότι το πάθος περιορίζεται στην... επιφάνεια, στο προφανές;... Άλλα μας λες στα 'ερωτικά' σου (δεν θυμάμαι τον σχετικό τίτλο - εξαφανίστηκαν και οι καταχωρήσεις σου στον Κήπο!)

    Συνταξιδιώτες, επισκεφθείτε τη σελίδα του - κι ας μην... του γράψετε ;)

    *για τα 'καλά' που έχει το κλείσιμο των σχολίων - μη σπεύδεις να... μη (μου) το συστήσεις˙ είναι που είμαι άνεργη, αλλιώς δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ανταποκριθώ καλά-καλά στις καταχωρήσεις! Τέλος πάντων, μεγάλη κουβέντα...
    Έχω και μια έμφυτη ευγένεια!;Ρ, που δεν μ' αφήνει να ΜΗΝ απαντώ όταν μου 'μιλάνε' - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εσένα σου λείπει! :)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 8:37:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Καλώσ' τον ΑΛΕΞ μας!
    Γιατί έχω την αίσθηση ότι σε 'ακούμε' σπάνια;...!;)

    Άλλο: θα πήγαινες καλοκαίρι στη Βιέννη, 'θυσιάζοντας' τη θάλασσα;!; : D

    Το επόμενο βαλς που θ' ανέβει, θα είναι Βιεννέζικο - για σένα και τον Return! :)

    @ Καλώσ' τη και τη 'γλυκειά' (απ' τις... καλησπέρες!;) voul-voul!

    Κάνω πως δεν ακούω τη... φωνή μου, γιατί δεν βρήκα το χρόνο να κοιτάξω τα αρχεία των εκπομπών...

    Καλησπέρα σε όλους!!! :)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 8:50:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Αχ, θέλω κι εγώ ένα τραγούδι!... Την "Κουπαστή", Νανά μου!...

    σ' ευχαριστώ πολύ! :)

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 9:00:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Χαιρετώ & την αγαπητή voul-voul & όλους βέβαια. Όχι δεν θα χαλάλιζα τη θάλασσα για πάνω από ένα πενθήμερο(άντε βδομάδα!) στη Βιέννη,αλλά όταν εδώ θα χει καύσωνα όμως.Αν &μπορώ να πηγαίνω,όποτε θέλω.Έχω πρώτο ξάδελφο εκεί...δεν ξοδεύω έτσι πολλά.
    Κάτι άκουσα για αρχεία εκπομπών! Θέλω να ακούσω & γω!!!
    Ναι, δεν με πολυβλέπετε,αν & κυκλοφορώ καθημερινά στο διαδύκτιο...Είναι 1 περίοδος που κάνω τα απολύτως αναγκαία & χαλαρώνω(πόσο γλυκό είναι να μην κάνεις ΤΙΠΟΤΕ!!!),διότι μετά τις 15 του μηνός αρχίζω πάλι να τρέχω...
    Καλό βράδυ σε όλους.

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 9:16:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Εξαιρετικά όλα Νανά!Ευχαριστώ για αφιέρωση.Μόνο να πώ πως η μετάφραση του ΒΑΛΣ είναι παρμένη από εδώ: κλικ εδώ

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 9:40:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    @onlysand:

    Η εξωτερίκευση του πάθους έτσι κι αλλιώς είναι πάντα προφανής, Νανά.

    Για τον απλούστατο λόγο ότι είναι εξωτερίκευση.

    Άλλωστε, το προφανές δεν σημαίνει το επιπολάζον, ούτε φυσικά το επιφανειακό, και είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι και τα βαθέα κάποια στιγμή, αναπόφευκτα, προφαίνονται.

    Για το κλείσιμο των σχολίων, εννοείται ότι δεν θα σου το συνέστηνα, όπως άλλωστε ήδη φαίνεται στο προηγούμενό μου σχόλιο.

    Υπάρχει βέβαια και ...ιδιοτελής λόγος γι'αυτό.
    Δυο-τρία ιστολόγια σχολιάζω πλέον, και αν κλείσουν και αυτά τα σχόλιά τους, τότε...χαιρετίσματα! :)

    Καλό βράδυ σε όλους.

    ΥΓ. Όσον αφορά τον Λογόκηπο, απλά αυτή τη περίοδο δεν θα ήθελα να μετέχω γενικώς σε λογοτεχνικά sites-φόρουμς. Αργότερα βλέπουμε.

     
  • At Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007 9:48:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Είσαι το ΚΟΝΤΙΝΟ αστέρι μας, Νανά ανεξάντλητη!!!

    Ευχαριστίες και στον Έκτορα που μας "γνώρισε" το τραγούδι - δεν ήξερα ότι βασίστηκε στον Λόρκα...

    Ωραία ταξίδια... στη Βιέννη-απέραντη θάλασσα, όπως λέει ο Return! ;)

    Εδώ έριξε βροχή με το τουλούμι! Καλοκαίρι.
    Όποτε μπορείς, Νανά, θα ήθελα ν' ακούσουμε Αγγελάκα - σ' ευχαριστώ!

     
  • At Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007 11:08:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Έχω σημειώσει, voul-voul, την επιθυμία σου από προηγούμενο ποστ ;)

    @ Ωραία, Άλεξ...! εμάς, δηλ, μας έχεις ΜΑΖΙ με το τρέξιμο; Ούτε ως... πάρεργο στις 'γλυκές' ώρες τού να μην κάνεις ΤΙΠΟΤΕ;!...

    Αχ, κι εγώ έχω θεία στη Βραζιλία, αλλά... πρέπει να βγάλω το καινούργιο διαβατήριο (και δεν θέλω!...)
    Άσε που, απ' τη Νότια Αμερική, προτιμώ την Αργεντινή... ;)

     
  • At Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007 11:13:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Έκτορα, σ' ευχαριστούμε ΚΑΙ για την παραπομπή στον Φάις.

    @ Τι "επιστροφή", my Return...;
    ΕΣΥ κι αν 'φεύγεις' συνέχεια!...

    @ Κι εδώ μαύρος είναι, Lakwnia μου (ο καιρός!...)
    Δεν πιστεύω να συνδυάζεις τις Τρύπες με τη βροχή...
    Δεν προλαβαίνω - θα ΓΙΝΕΙ καλοκαίρι! ;)

     
  • At Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007 2:02:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Όχι Νανά μου, προς Θεού ,όταν έχω πολύ τρέξιμο τότε παίρνω μπρος σε όλα...Τώρα απολαμβάνω τη χαλάρωση με συντροφιά το βιβλίο σου & χαίρομαι που μπορώ να το διαβάζω αργά αργά.Να επιστρέφω & να ξαναδιαβάζω ότι με εντυπωσίασε με το πάσο μου.Δεν σου λέω τίποτα...Είναι απόλαυση!Αν ήθελα θα το είχα τελειώσει,αλλά θέλω να το νοιώθω(το καλό ανάγνωσμα πάντα)να περνά σαν ένα δροσερό ρυάκι & να κυλά μέσα στις φλέβες μου...Μεγάλη απόλαυση.Καταλαβαίνεις!
    Όσο για τα ταξίδια, ναι & γω κολλάω στη γραφειοκρατεία των νέων διαβατηρίων...
    Καλό & γλυκό μεσημέρι σε όλους.

     
  • At Τρίτη, Ιουνίου 05, 2007 2:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σε πειράζω, καλέ μου Άλεξ ;)

    επειδή σ' αγαπάω - κι ας μη σε γνωρίζω προσωπικά...
    αλλά, μήπως δεν είναι 'γνωριμία' η επαφή με τον πολύτιμο Λόγο σου;

    Να είσαι καλά - σ' ευχαριστώ πολύ :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS