seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τρίτη, Ιουλίου 24, 2007

Μαργαριτάρια στην "άμμο"


Πανσέληνος Έρωτας να μας χτυπήσει... κατάκαρδα
- και κατακούτελα!...;Ρ

Λείπω κι εγώ κάθε τόσο για λίγες μέρες - αν όχι όλες απ' την Αθήνα, πάντως απ' την "άμμο" μας - πάω κι έρχομαι - να σ' αφήσω να... αποτοξινωθείς κι απ' την 'αφεντιά' μου (εδώ, εγώ 'τη' βαρέθηκα, γιατί εσύ λιγότερο;...;)

"Θα βάψω τις πατούσες μου
στα κόκκινα, με χένα
σαν πυρκαγιά να καίγομαι
σαν έρχομαι σε σένα..."
Τάσος Γκρους




Εκτός απ' το τελευταίο - που το χαρίζω σε όλους τους συνταξιδιώτες -
με τα δύο πρώτα τραγούδια κλείνει ο θερινός
κύκλος όσων θέλατε ν' ακούσουμε μαζί.
Περιμένω τώρα τις καινούργιες παραγγελίες σας! :)


Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007

Ως αστρικό βάλσαμο (;)

Χαρισμένο στον Σωκράτη


Όμορφα που ακούγονται
οι ευωδιές των άστρων!...
Σαν να σε δονούν ουράνιες μουσικές
μες στην κοιλιά της φάλαινας
σαν να πετάς ανάμεσα
σε ευεργετικά φυλλώματα-αφές
και αναπνέεις
πράσινο
ή, σαν ν' ανοίγεις μπαλκόνι σε ουρανοξύστη
και σε απόσταση αναπνοής
φυτρώνει φουντωτή και
τρισχαριτωμένη αζαλέα
- πρέπει να κλάψεις για να την ποτίσεις
με τη σεσημασμένη αξιοπρέπεια του πόνου -


ενώ επτά βιολιά παίζουν
ανεξιχνίαστα
απ' τα ακρογιάλια τα παράφορα
πέρα, ως τα δάση τα αιμόφυρτα
αι Γενεαί Πάσαι

στα θαλασσινά μεσάνυχτα όπου
φαίνεται καθαρά η πείνα των αγγέλων
ως τρομερή Άρκτος
στα χρηματιστήρια των εκλείψεων

- επειδή εσύ, απλώς
στην ποίηση εξορισμένος.



Εδώ, ο άλλος Σωκράτης :)


Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007

ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΟ - και πού είσαι ακόμα...


Δείτε αυτό: το σπίτι μας!

Και... η τροφή: γάλα


Κατά τ' άλλα, σήμερα άρχισαν οι εκπτώσεις, σου λέει...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Άλλη ιστορία (του 'αέρα' κι αυτή...): Ελιές στον "Κήπο"


Το Πάτωμα

Μόνο και μόνο επειδή δεν έχω βράγχια,
αρκούμαι κάποιες νύχτες... στα ρηχά

Tα δάχτυλά σου σε σκοτεινό νερό αρμενισμένα
τα φιλιά μας αλλάζουνε πλευρό σε βαθύ ποτάμι



Μπαίνει στις μύτες των ποδιών
η νοσταλγία
αφήνοντας νωπές πατημασιές
στα δροσερά πλακάκια της κουζίνας
- όχι, δεν είναι όμορφη
επειδή θυμάται τα ωραία.
Παλιά, όταν έπλεναν
το σπίτι με τους κουβάδες,
εκείνο ονειρευότανε πως
έγινε καράβι - έλεγε η γιαγιά.

Ψαρεύαμε τ' αστέρια όλη νύχτα
κοιτάζοντας πέρα απ' το ταβάνι
- η θάλασσα απέναντι άχρηστη
για τις επείγουσες επιθυμίες.

Σήμερα μ' εκδικείται -

αδιαφορία τού άλλου πυρετού
- είν' ο καιρός δακρύπλοκος
και πάνω φέγγει βράδυ.



Απ' τους Πανοχαρούληδες ο σημερινός επίλογος: κι όμως, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!



3 tracks σήμερα: μουσικές και τραγούδια
κάτω απ' τις υπογραμμισμένες λεξούλες!
- Το μάθαμε, έτσι;!...;)


Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007

Στιγμιότυπο

χαρισμένο στον Return

Έπος μακρινό φθαρμένο η ενηλικίωση
κι έτσι αναγκάζεσαι να τονίζεις τη ζωή
όπου σε βολεύει
όλο τραβώντας το τραπέζι στη σκιά
και κατεβάζοντας τα στόρια μπροστά
στο επαναλαμβανόμενο θαύμα.

Σε σκουληκάκι αθώο μεταμφιέζεται
ο πυγμαίος Χρόνος
μέσα στη ρίζα του Φυτού
διακορεύει τη Στιγμή -
όσο εσύ νομίζεις πως τον κλέβεις
για να εξασφαλίσεις
την ερωμένη Επαύριο
ενώ είναι γνωστό ότι θα
καταλήξεις όπως όλοι
σαν λυπημένο παραμύθι σε άδειο σπίτι.




θυμάσαι...





Τη βροχή θυμάται ή τον κεραυνό
ο εύκολος φόβος
των νηπίων;








Τα 2 τραγούδια σήμερα, των: C:Real και Ενδελέχεια


Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007

H φήμη της νοσταλγίας


Κρυμμένο βαλς

Σ' όλο το δρόμο μού 'λεγε
"Θα μάθουμε, θα μάθουμε!"
- με το αίνιγμα στα πόδια
κι ένα τριαντάφυλλο στο στόμα.
Σίγουρα θα διαβάζει ποιήματα,
είπα μέσα μου - και προδόθηκα:
ένα χαλίκι μπήκε
στο ανοιχτό μου πέδιλο.

Ρούχα; δεν τα θυμάμαι -
πάντως η μοίρα στο βυθό γυμνή
κι η ανάσα μου στις φρέζιες.
Ώσπου ήρθε κι έπεσε λοξά
το φως
μες στα στιλπνά μαλλιά του -
να κοιμηθεί η σιωπή, ν' αρχίσει το ταξίδι.

Το σαλιγκάρι κουβαλάει το σπίτι του -
εγώ, μ' ένα καμμένο φύλλο στην παλάμη.






Eντάξει το κατάλαβα
θα μυρίζει πάντα βιολέτα
και θα είναι όλο νύχτα -
πού σε πονεί και πού σε σφάζει
- πάλι το εκκρεμές αναποφάσιστο
ανάμεσα στον πρώην πυρετό και
στο γαλάζιο χάος.

Εκεί που εξατμίζεται η ενοχή
για να 'χω να ελπίζω.





Αν ρίξω κόκκινο στη νύχτα...;


Παρασκευή, Ιουλίου 06, 2007

Εκπομπή Ιουλίου


Τελευταία μέρα ψηφοφορίας για τα 7 Θαύματα του Σύγχρονου Κόσμου - ξέρεις! :


Μη μπορώντας να πάω στη θάλασσα - παράτησα το... σφουγγάρισμα - είπα να ψάξω... εκπομπή (και να τη μοιραστώ μαζί σας! ;)
Βρήκα ένα τυχαίο απόσπασμα (σκάρτο τεταρτάκι) - να δούμε αν... ακούγεται! :)

Η
εκπομπή δεν ήταν... 'ζωντανή' - με τη συμμετοχή ακροατών, δηλαδή - είχε ηχογραφηθεί για την άδεια του Ιουλίου 2005.


Για τους φίλους τού γραπτού λόγου, ανέβηκε σήμερα στον "Κήπο" :


Τρίτη, Ιουλίου 03, 2007

Του Αγίου Υακίνθου σήμερα ~ και π. Χ.


"Είμαστε δέντρο αειθαλές
ανίκητο, φευγάτο
με ρίζες νου και λογική
δικά σου
και φύλλωμα ιπτάμενο
τα χέρια μου τ' αχόρταγα
που θέλουν μόνο ν' αγκαλιάζουν!"

Αυτά είπε η Αντιγόνη

στον αγαπημένο της
- αμήχανος ο Αίμων των ανέμων -

και γύρισε την πλάτη στον Κρέοντα,
που έσκαβε τον τάφο της επιμελώς
με μια αδιόρατη και φιλοπαίγμονα
κακία οπλισμένος.



Αργότερα -
συγκριτικά, όμως, σύντομα
- εκείνος θα έπεφτε μέσα.

Σαν σήμερα
του αγίου Υακίνθου
που ευωδιάζει θέλω.







Μια φορά κι έναν καιρό, το μεθυσμένο κορίτσι
(2 τραγούδια τού Μάνου Χατζιδάκι)


Δευτέρα, Ιουλίου 02, 2007

Για τον Αιώνιο Έρωτα


Ούτε 5 μέρες απομένουν...

Ψηφίζουμε την Ακρόπολη - στη σχετική ιστοσελίδα: ως τις 7/7/07 - αφού δεν κάηκε ακόμη, και πριν εκλείψει το γένος των ανθρώπων, ας μείνει στις δέλτους και της σύγχρονης ιστορίας τους - αντέχει(;)...


Για την πόλη μας* ένα τραγούδι για τους τρυφερούς - κι ένα για τους κυνικούς. Αυτούς τους τελευταίους, μπορείς να τους πεις και... ρεαλιστές,
Αθήνα μου...

*Δεν είμαι τοπικίστρια. Λατρεύω κάθε πόλη και χωριό (κατά προτίμηση... νησί...;) που επισκέπτομαι,

αλλά ερωτεύομαι κάθε μέρα
τη
Μαγική Πόλη...




Τα σημερινά τραγούδια: Αθήνα των ξεπουλημένων και Μαγική Πόλη


Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS