seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007

Ακόμα κ(λ)αίμε


Μέχρι πέρσι, μ' αρέσανε πολύ τα βράδια τού Αυγούστου που ξεθυμαίνουν αποκαλόκαιρο
κάτω απ' τις διάφανες φυλλωσιές τού θεσπέσιου ουρανού
και ανατριχιάζει το μαυρισμένο δέρμα ενθυμούμενο
(ίσως και της ψυχής το δέρμα, τα μπερδεύω)
μες στο βαμβακερό ζακετάκι που δεν είναι αρκετό
παρά μόνο αν το βγάλεις
για να τυλιχτείς το θαλασσένιο βελούδο...
Έπειτα ψίθυροι, γέλια και προσάναμμα-ιστορίες - ξέρεις...

Μετά τις μικρές ώρες, όμως, να ξημερώσει Ιούλιος - αλλιώς δεν έρχομαι!

Πολύ αργότερα είναι που κλειδώνω τα ποιήματα στο συρτάρι και τους θυμώνω ώσπου να 'ρθει άνοιξη.
Τα άλλα, εκείνα που έχουν στις τσέπες τους υπομονή και πόνο, περνάνε πού και πού μέσα στο καταχείμωνο, μόνο για ένα "γειά". Πάντα βιαστικά - δεν μου μιλάνε, δεν με κερνάνε.
Τι να κάνω κι εγώ;

Φυλάω κεράσια στην κατάψυξη να μου τα κάνω δώρο στα γενέθλιά μου.

Αρκεί να θυμηθώ να τα ξεπαγώσω εγκαίρως... (Και να βάζω γάντια όταν ανακατεύομαι με τα χώματα (πρόβα!;) ξεχνάω,...
Τέλος πάντων - κάποτε...)

Με λίγα λόγια, μόλις έφυγε ο Αύγουστος *, αγάπες μου,
και δεν προλάβαμε καλά-καλά να τον 'ακούσουμε'!


Υ/γ: Κι είναι πολύ πολύ αργότερα, φυλλαράκια μου, που μπορεί και να περάσω 2-3 φεγγάρια μυρηκάζοντας με αποχαυνωμένο νου το στίχο τού Νίκου Καρούζου
Αχ τι αφλογιστία να γράφουμε ποιήματα
ώσπου να 'ρθει μια ασήμαντη αφορμή να μου χτυπήσει το τζάμι για να σταματήσουν οι (χιονο;)πτώσεις: να σβήσω την ανάπηρη νοσταλγία, ν' αποτινάξω τη χειμερία (ασχέτως εποχής) - και... να πάω γι' άλλα: να γίνει Άνοιξη.

Και ν' αρχίσουν πάλι τα τρεχάματα.


* Νίκος Παπάζογλου

23 Comments:

  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 8:35:00 π.μ., Blogger akb8862 said…

    Μόλις το είδα, Νανά μου. Καλημέρα σου, καλό μας μήνα. & σε όλους επίσης.
    & μόνον ο τίτλος του λέει όλα.
    Δεν έχω ψυχή να πω τίποτε άλλο,όπως όλοι μας.

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 11:38:00 π.μ., Anonymous eraser said…

    Μου γνέφεις κουνώντας άσπρο μαντίλι...
    Δεν ξέρω αν είναι καλωσόρισμα ή αποχαιρετισμός, γιατί λείπεις-λείπεις...
    Αιωρούνται οι φτερούγες σου και γίνεσαι διάφανη στον ήλιο…

    Πας ή έρχεσαι, αγγελάκι άχρονο;

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 12:23:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    KΑΛΟ μας μήνα, ΑΛΕΞ

    γιατί, αλλιώς, πώς θα 'ρθει ο
    καινούργιος ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ;...

    ΔΥΝΑΜΗ στους δοκιμαζόμενους

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 12:25:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Οπωσδήποτε, ERASER, δεν είναι αποχαιρετισμός
    είναι γεμάτο στάχτες το μαντήλι
    και οι φτερούγες, όχι δικές μου,
    Α-διάφανες απ' τον καπνό...

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 12:46:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Το κείμενό σου Νανά δείχνει ένα μεγάλο παιδί στους έκπληκτους εσωτερικούς μονολόγους του...!
    (με την πολύ καλή έννοια φυσικά, άλλωστε κακή έννοια δεν υπάρχει εδώ εξ ορισμού),

    σε ένα requiem για έναν μάλλον "φωτεινό" Αύγουστο.
    Γιατί οι πυρκαγιές δεν κατέκαψαν μόνο· φώτισαν από την άλλη όλη τη γυμνή αναξιοπρέπεια ενός κράτους που παραπαίει μάλλον ανάμεσα σε δυο κόσμους...
    Η Ελλάδα είναι η χώρα των μισών κινήσεων και των μισών βημάτων, όλα μισά γίνονται...

    Κατά τα άλλα, μιας και παραθέτεις στίχο του Καρούζου, νομίζω ότι και αυτός εδώ τον συμπληρώνει κατά ένα τρόπο:

    "Ολόκληρη η γραπτή ποίηση/σωριάστηκε στο στήθος μου/σαν ένα τίποτα"

    (το παραθέτω από μνήμης-είναι πιθανό κάποιο μικρό λάθος στη στιχική διάταξη, αν και δεν νομίζω).

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 1:02:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μια ανεπιτυχής προσπάθεια ανα-πτέρωσης από τα πληγωμένα είναι το 'κείμενο',
    my RETURN

    μες στη "μισή Ελλάδα",
    "παιδί μεγάλο", ανήμπορο όμως
    και άκρως ενοχικό -
    είναι κι η ποίηση το καμπανάκι γι' αυτή την ενοχή
    γι' αυτό, στιγμές, "σωριάζεται σαν ένα τίποτα"...

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 2:04:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Είναι πραγματικά εξοργιστικό, να καίγονται ακόμα όσα δάση, δέντρα, ζώα, σπίτια... έχουν μείνει!
    Αν γινόταν, θα άφηναν και τη θάλασσα να καεί!!!
    Ως πότε;!

    Καλό μήνα, να πούμε;...

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 01, 2007 9:07:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Μα πες μου
    πώς να αναχαιτήσω την ορμή της ευλύγιστης κόμης σου
    που με τόση ευκρίνεια μαίνεται σε κάθε σου βήμα

    Υ.Γ Ημιθανής της παρατήρησης,ενέχομαι!

    Γ.Τ

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007 9:44:00 π.μ., Blogger meril said…

    Kαλό μήνα, καθυστερημένα, εύχομαι σ' όλους αλλά ακόμα φλογίζουν οι μέρες μας

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007 10:21:00 π.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Άτροχα δε φεύγει ο καιρός στην άνοιξη
    κι ο καθένας το δικό του παρμάκι
    ας είν` και στίχος

    Καλημέρα, Νανά!

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007 12:26:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ VOUL-VOUL

    Τι άλλο να σκεφτείς, μετά από 10 μέρες; Ακόμα καίγεται το χθες. Το αύριο δεν έρχεται ποτέ! Κι ανάμεσα στα δυο, μετέωροι οι Υπήκοοι...

    Ναι, καλό μήνα να πούμε.
    Γιατί περιέχει και την 16η Σεπτεμβρίου


    @ ΑΝΩΝΥΜΕ

    Ημιθανής τής περιέργειας... ανησυχώ (για την 'παρακολούθηση')!

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007 12:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Καλό μήνα, καλή μου ΜΕΡΛΙΝ

    οι φλογισμένες μέρες μας να σβήσουν
    με νου και αξιοπρέπεια σε λίγο...

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2007 12:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΣΩΚΡΑΤΗ

    Τροχός να φτάσει φτερωτός
    και πάνω στα καμμένα
    - ας είναι στίχος και καημός -
    την Άνοιξη να φέρει

    Καλή σου μέρα μάτια μου
    μαζεύω τα κομμάτια μου...

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 10:48:00 π.μ., Anonymous markos A said…

    Άλλο να σκύβεις το κεφάλι από ντροπή και άλλο από σεβασμό. Κάπως έτσι το έγραψε προχθές ο Στάθης στον "Ναυτίλο" του. Απηύθυνε ανοιχτή επιστολή στο "ανθρωπάκο-πρωθυπουργό" την Παρασκευή...
    Μαζί με τους όμοιούς του "κουφιοκεφαλάκηδες" που τον περιστοιχίζουν

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 8:40:00 μ.μ., Blogger akb8862 said…

    Είπα να ξαναπεράσω μιας & μου λείπετε πολύ & να σας πω μια ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ καλησπέρα!
    Να στε καλά & σας στέλνω επίσης & μια απύθμενα ασύμμετρη καληνύχτα!
    Φιλιά διαδικτυακά σε όλη την καλή παρέα με πολύ ασύμμετρη διαδικτυακή αγάπη.

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 9:07:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Κι εγώ είπα να ξαναπεράσω για μια δροσερή καλησπέρα σε όλους!

    Να είσαι καλά Αλεξ, με έκανες να σκάσω στα γέλια... ασύμμετρα :)

    Νανά, μια και "αναρωτιέσαι" αν είναι "αφλογιστία" να γράφουμε ποιήματα, επειδή σε χρειαζόμαστε σού αφιερώνω τους στίχους του ιδίου πάλι (Νίκου Καρούζου)

    "Οι ποιητές από αγάπη στο αδέκαστο κενό
    από αλλοφροσύνη για ένα ξέφωτο
    θα περιπολούμε"

    Νανά, σε περιμένουμε πάντα :)

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 9:22:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Ε μιας και πάει έτσι, πάρτε και μια καλησπέρα από μένα! :)

    Η ποίηση είναι το βασιλικό υστέρημα της ανθρωπότητας...

    Η πιο γενναιόδωρη χειρονομία που μπορεί ν' ανιχνευθεί απαρχής κόσμου.

    Από αυτή την άποψη ποτέ δεν θα είναι αφλογιστία το να γράφει κάποιος ποιήματα,
    χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποτε οι ποιητές δεν έχουν το δικαίωμα να αναρωτώνται επ' αυτού...

    Μια αντίφαση:

    δηλαδή ό,τι πιο γοητευτικό υπάρχει στο κόσμο...

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 10:54:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Λείπει η... γάτα και χορεύουν τα ποντίκια;

    πολύ όμορφα τα λες κι εδώ Return!
    Και τη δική σου και του Άλεξ τις σελίδες, τις επισκέπτομαι καθημερινά!
    Χαίρομαι πολύ που βρεθήκαμε εδώ στην "άμμο" :)

     
  • At Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2007 11:18:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Voul-voul, να είσαι καλά.

    Η γάτα μπορεί να ...γράφει και κάποιο ποίημα οπότε εν τοιαύτη περιπτώσει καλώς λείπει!

     
  • At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007 7:01:00 π.μ., Blogger meril said…

    Έιι ...καλημέρα...

     
  • At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007 10:05:00 π.μ., Blogger genna said…

    ...ας μείνει για λίγο η πέτρα ξέξασπρη
    πριν βγει λουλούδι στην ακτή
    που γνέφει ακόμα η αλμύρα πάνω μας
    μαζί με τη στάχτυ...

    καλημέρα σου

     
  • At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007 11:28:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλώσ' τα, τα... ασύμμετρα ποντικάκια
    που χόρευαν χθες βράδυ! :)

    ALEX, VOUL-VOUL, RETURN
    το ξέρετε πως πάντα χαίρομαι να βρίσκω ίχνη σας στην 'άμμο'

    ευχαριστώ για το χαμόγελο που μου χαρίζετε :)

     
  • At Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007 11:32:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Γλυκειά μου MERIL, ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ! :)


    @ GENNA, καλωσόρισες! :)

    Θα βγει λουλούδι στην ακτή
    και θα κάνει τη στάχτη να φαίνεται
    λιγότερο μαύρη - σιγά-σιγά κάτι γίνεται

    έρχομαι να σε 'δω' :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS