seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2007

Πεθαμένος από ύπαρξη


Τρέμει να μείνει μόνη της
τρέμει και τον καθρέφτη
- έχασε τα μηδενικά της η Μονάδα
και ολοφύρεται: πού να σταθεί
και πώς τη γύμνια της να κρύψει;
Σε ποια μπουρδέλα ροβολάνε
τα ανύπαρκτα;
δεν ξέρουν πως μπορεί
ο κάθε επιτήδειος
να τα κατασπαράξει;
Μήπως στις φλέβες τους κυλάει
χρήμα ζωντανό
για να κατανοήσουν
τη σπουδαιότητα του διλήμματος
"to roll or rock and roll"?


Μηδενικά
θα μείνουνε
σ' όλη τους τη ζωή
εκτός και αν ο δρόμος τους
τα φέρει να χτυπήσουν
κουδούνι εναρκτήριο της Επιτροπής

Διαφάνειας και,
"Άρχεται η συνεδρίαση!"
ν' ακούσουν τα κα(η)μένα
για να χωθούν ευφρόσυνα
στις τσέπες των Μονάδων
- να χάνει η μάνα το παιδί
και οι βαλίτσες χέρια -
κι ας πάει γι' άλλη μια φορά
στα τσακίδια
η Οδύσσεια των Υπηκόων.


Το lifestyle είναι μαγικό: από μηδενικό σε κάνει νούμερο
(από 'τοίχο' στα Εξάρχεια)


10 Comments:

  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2007 11:47:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Σ' ευχαριστώ ΝΑΝΑ :)

    (είναι η απάντησή σου στο... αίτημα που καταθέσαμε στο προηγούμενο ποστ. ποτέ δεν αμφέβαλα ότι απαντάς με ΕΡΓΑ και όχι με λόγια!;)

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

    Β. Σ.

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2007 1:40:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Όλοι λίγο πολύ λέμε πως η Ύπαρξη είναι μια ψευδαίσθηση-αυταπάτη, τότε πού πάμε;
    Εξαιρετικό και θυμωμένο το ποίημά σου Νανά. Πολύ μου αρέσει!

    Α, ναι Καλό Μήνα...

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 01, 2007 2:36:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Θα ήθελα πολύ, εκτός από "εμάς", να κατοικήσει όλους ανεξαιρέτως μία συμπαντική συνείδηση, που άλλο δεν θα παλεύει νυχθημερόν
    - αφού εμείς στιγμές (και ΑΝ) σκεφτόμαστε -
    παρά να κάνει τη ζωή, τον πλανήτη, τον άνθρωπο... μόνο καλύτερους.

    Β. Σ. και eraser
    ευχαριστώ για την επίσκεψη

    καλό μήνα :)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 11:36:00 π.μ., Anonymous markos A said…

    Έξοχο (και πάλι!) ποίημα Νανά, με την ευαισθησία και την ευφυία που διακρίνει το γράψιμό σου.

    Θεωρώ πως μόνο ο πεσιμισμός και ο θυμός μπορούν να μας οδηγήσουν κάπου.

    Καλημέρα σε όλους

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 12:06:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Kαλημέρα κι από μένα...
    "πεθαμένος από ύπαρξη"
    της ανυπαρξίας και του ουδενός Ο..χαμΌς..... ρέκβιεμ....
    Τα ποιήματά σου Νανά στάλες δροσιάς σε φρυγισμένη (φρυγανισμένη-στεγνή)μέρα

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 4:16:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Έτσι είναι, έχει δίκιο ο Μάρκος: ώσπου ν' αλλάξουν οι αιτίες, ο ενημερωμένος δεν μπορεί παρά να είναι σχεδόν πάντα απαισιόδοξος...

    Και αφού συμφωνώ και με τη meril, να της στείλω μια δροσερή καλησπέρα

    όπως και σε όλους τους συνταξιδιώτες! :)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 6:59:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    MARKO & VOUL-VOUL

    Με όσα λέτε, σκέφτομαι πως ίσως ο δρόμος είναι ο Εαυτός.
    Μεσολαβεί αρκετά μεγάλη απόσταση, δεν είναι... κοντά!... ;)

    Να είστε καλά και... θυμωμένοι! ;)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007 7:02:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Γλυκειά μου ΜΕΡΙΛου

    πάντα με την καλή κουβέντα ακόμα και για τα... 'θυμωμένα'

    μετά τα ρέκβιεμ, τι έρχεται;!

    έρχομαι τώρα στον κήπο σου, δεν πρόλαβα να διευκρινίσω - τα περί μελαγχολίας εσύ τα 'άρχισες'! ;)

     
  • At Τετάρτη, Οκτωβρίου 03, 2007 9:39:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Γλάροι πού πάτε;
    εγώ το ακυβέρνητο καράβι
    στη στεριά κοιμάμαι...

    Ειρήνη

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 04, 2007 11:13:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Τα πλοία είναι για τις ανοιχτές θάλασσες - για λίγο ξαποσταίνουν, ε;

    Καλωσόρισες ΕΙΡΗΝΗ :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS