seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τρίτη, Ιουνίου 20, 2006

Καυτό αεράκι φυσάει...

- Αρκετά κράτησε το ανέκδοτο! Με καλωσόρισε ο Νίκος, καθώς πήγαινα στο σαλόνι να ρίξω μια ματιά στο 2ο ημίχρονο.
- 2 - 0 κιόλας; Τον ρωτάω.
- Ε, ναι. Αρκετά κράτησε το ανέκδοτο... επαναλαμβάνει.
(Δεν βλέπει τον αγώνα, παίζει σκάκι.)
- Καλά, εσύ με το κατεστημένο είσαι;
- Εσύ, πάλι; Με το όνειρο;
(Μου κάνει, φορές, κάτι κομπλιμέντα - χωρίς να το θέλει!...-)

Μέχρι πέρσι ήμουνα Βραζιλία.

Άσε που το 3ο γκολ ήταν οφσάιντ!
Άσε και τους δουλοπρεπείς τους σπήκερ που μεταδίδουν... (Κάτι μου λέει πως είναι κι αυτοί μιλημένοι για το χρονικό τού… προαναγγελθέντος κυπέλλου˙ και, καλά, είναι πειθαρχημένη ομάδα, παίζει και η έδρα...)

Μα, ούτε ένα γκολ - της τιμής!...
Ωχ… είδα και την Μέρκελ να χειροκροτάει νερόβραστα...
Πα' να φύγω!

Α! καλά που το θυμήθηκα…
Οι κανονισμοί, λέει, είναι πολύ αυστηροί στα γήπεδα. Μεταξύ άλλων, απαγορεύεται στον προπονητή και τους άλλους του πάγκου να βρίζουν, να καπνίζουν κ.λπ.
Στους παίκτες που φτύνουνε κάθε τρεις και λίγο (και σε γκρο πλαν, συνήθως!) γιατί δεν επιβάλλεται μια τιμωρία; Μια επίπληξη, έστω…
Καμιά φορά βλέπουμε αγώνα τρώγοντας, ε;! (Σε ποιον τα λέω;...)


Πάει ο Ισημερινός - έρχεται η φθινοπωρινή ισημερία…
Εξάλλου, εγώ είμαι Αργεντινή.
(Όχι πως θα στενοχωρηθώ, αν το πάρουν οι πρώτοι!...;-)

2 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS