seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006

12 χρόνια χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι (23.10.1925 - 15.6.1994)



(Σχεδόν) με δικά του λόγια:


Όποιος δεν φοβάται το τέρας, σημαίνει πως του μοιάζει.
Κάποιοι φροντίζουν να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.
Εκατομμύρια εκστασιασμένοι άνθρωποι κρατάνε την ανάσα τους στις ποδοσφαιρικές φάσεις.
Ο κόσμος οδεύει με μαθηματική ακρίβεια στην εξαφάνισή του.
Δεν είναι που ο κόσμος σταμάτησε να φοβάται, είναι που συνήθισε να φοβάται.

5 Comments:

  • At Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006 4:46:00 μ.μ., Blogger roidis said…

    μπράβο μου τη σκάσατε όλοι σας, πρώτα η Κροτσκαγια τώρα εσύ.

    εγώ θα κάνω αφιέρωμα την Δευτέρα όταν όλοι σας πάψετε.

    (όσο περισσότερα γράφετε για τον Μάνο το χαίρομαι)
    :)

     
  • At Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006 5:35:00 μ.μ., Blogger τέττιξ said…

    Με την άδειά σου, 15.6.1994.

     
  • At Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006 9:58:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αυτό δεν είναι αφιέρωμα - χωρίς τις υπέροχες μουσικές του! - μια απλή υπόμνηση είναι... Περιμένουμε το δικό σου!

    Και που βρίσκεται η Κροτσκαγια;;;-
    να γνωριζόμαστε!...

     
  • At Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006 9:59:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Και βέβαια 15.6. - γι' αυτό & η σημερινή αναφορά...
    Τέττιξ, σ' ευχαριστώ!

     
  • At Σάββατο, Ιουνίου 17, 2006 1:35:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΕΡΩΤΙΚΟ
    (Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά
    F. G. Lorka)

    Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
    μιαν άλλη που δεν θα υπάρχω,
    μη φοβηθείς
    & θα με βρεις, είτε σαν άστρο
    όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα,
    είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει,
    είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
    διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος.

    Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ' άστρα
    μαζεύοντ' όλοι οι ποιητές
    & οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα,
    μασάν χρυσόσκονη, πηδάνε ποτάμια
    & περιμένουν
    να λιγωθούν οι αστερισμοί & να λιγοθυμήσουν,
    να πέσουν μες στον ύπνο σου,
    να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου,
    να σε ξυπνήσουν & να δεις απ' το παράθυρό σου
    το πρόσωπό μου φωτεινό
    να σχηματίζει αστερισμό,
    να σου χαμογελάει
    & να σου ψιθυρίζει
    Καλή Νύχτα.

    (Από τη 'Μυθολογία' του Μάνου Χατζιδάκι - ύψιλον/βιβλία, Νοέ 1980)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS