seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006

Του μυαλού σου και του χάρτη του...



Θα 'θελα να μην υπήρχε η τηλεόραση. Ή να ήταν αλλιώς˙ ούτε σαν την νεότευκτη με τις ανεμώδεις φιλοδοξίες που δεν εννοεί, βέβαια, να υλοποιήσει στα πλαίσια της προγραμματισμένης προπαγάνδας - φορές τρομοκρατικής - ξέρει αυτή.
Θα 'θελα να μπορούσα να κάνω ένα ξεγυρισμένο backwards και να πάμε πίσω στην όμορφη ζωή. Πότε ήταν όμως ωραία η ζωή; για όλους;
Κάθε μέρα κι από μια δυστυχία, κάθε χρόνο κι ένας καινούργιος πόλεμος.

Εσύ τι κάνεις; Παίρνεις τους δρόμους; Βάζεις στη διαπασών το κασετόφωνο με τις τελευταίες - που δεν εννοούν να γίνουν επιτέλους οι τελευταίες (τους) - επιτυχίες; Πνίγεις τη μοναξιά σου σε φτηνά ποτά για ν' αναζητήσεις λησμονημένες σκιές; για την ψευδαίσθηση της επιθυμητής ελαφρότητας; Ξορκίζεις την επίμονη μελαγχολία σου με επιδερμικές επαφές και ακατάσχετες κενολογίες;
Όλο δεν βρίσκεις την ώρα να βρεις για λίγο τον εαυτό σου...

Έγραφε τις προάλλες ο Ευγ Αρανίτσης: "Το παρόν μας, κάθε που εξασφαλίζουμε μιαν υπολογίσιμη δόση ευτυχίας, λοξοδρομεί στην αιωνιότητα, όπου όλοι οι τόποι είναι εξίσου παρόντες, όλοι οι χρόνοι ισοδυνάμως ανακλητοί, όλες οι συγκινήσεις ταυτόχρονα οικείες και ιερές.
Σύμφωνα με μια ξεχασμένη παράδοση, η βασιλική της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, που ολοκληρώθηκε επί Ιουστινιανού, είχε 100 πύλες, 99 μετρημένες και την εκατοστή τού ονείρου˙ αυτή η τελευταία δεν βρέθηκε ποτέ."


Ελαφρύς να είσαι - σαν το πέταγμα του πουλιού, όχι σαν το φτερό του.


Καλό μήνα από αύριο και χρωματιστές βουτιές για τους τυχερούς!

10 Comments:

  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 11:48:00 π.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    ... ή, αντί για backwards, να πατήσω συνεχόμενο undo, undo, undo... ώσπου να γυρίσω σε clear, παιδική εποχή...
    Καλό μήνα και σε σένα, onlysand.

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 12:43:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Undo, undo, undo - να πάμε πού; Να μας βγάλει στην clear εποχή και στην καθαρή αυλή, όπου όλα τα σπασμένα πόδια θα είναι απ' τις κούκλες και τ' άλλα παιχνίδια.
    Κι όχι των αθώων παιδιών τα διαμελισμένα πόδια και τα καμένα πρόσωπα απ' τις βόμβες φωσφόρου και διασποράς.

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 1:11:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Όταν μάλιστα οι βόμβες φέρουν και... υπογραφή από συνομήλικα παιδιά του Ισραήλ!
    Μόνο διεστραμμένος νους μπορεί κάτι τέτοιο να παροτρύνει - το έχουμε δει, βέβαια, κι από τους πρώτους διδάξαντες, τους αμερικάνους...

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 2:20:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Καταδίκες και ευχολόγια απ' την πολιτισμένη Δύση - ντρέπομαι!
    Ποιος έχει πει, δεν θυμάμαι: "Εκτός απ' το Καλό, να προετοιμάζεσαι και για το Κακό. Και να είσαι πάντα έτοιμος να εκπλαγείς."
    Φαίνεται πως οι... εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει ο Νεοναζισμός δεν έχουν όρια!...

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 4:34:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Δεν μπορεί...
    Κάποτε θα ήταν όμορφη η ζωή.
    Κάπου θα υπήρχε ένας Παράδεισος.
    Κάπως θα λάθεψε κι η ψυχή μας.

    Δεν σώζεται ο κόσμος με ευχολόγια.
    Τι να πεις λοιπόν.
    Ποιά είναι η παρακαταθήκη μας για κείνους που έρχονται... (αν προλάβουν)

    Πολύ φοβούμαι ότι δεν σώζεται καθόλου.

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 31, 2006 8:56:00 μ.μ., Blogger reader said…

    Ο κόσμος σώζεται. Μπορεί να φαίνεται πως χάνεται, όμως με βεβαιότητα μπορώ να πω πως η σωτηρία του συντελείται. Όσο κι αν "παραπέμπουν" αλλού αυτές οι σειρές - που όσο πιο λίγες είναι τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να χάσεις το νόημά τους - εσύ να θυμάσαι πως εδώ είμαστε εξόριστοι. Οι ποιητές θα συνέχιζαν λέγοντας πως πατρίδα μας είναι το όνειρο. Εγώ πάλι φυλάω έναν αποχαιρετισμό στη μνήμη, όπου αυτός που άφηνα πίσω μού φώναζε: " Και μην ξεχνάς πως το "παιχνίδι" είναι σικέ!!!"

    Onlysand θύμησέ μου να σου μιλήσω κάποτε γι' αυτό.
    Καπετάνισσα, το μήνυμα αυτό γράφτηκε με αφορμή το δικό σου.

     
  • At Τρίτη, Αυγούστου 01, 2006 12:51:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Ως ταπεινός κόκκος άμμου, για να δανειστώ το όνομά σου (περίπου), να σ' ευχαριστήσω για την 'οικεία και ιερή συγκίνηση' που μας χαρίζεις.
    Καλό και τρυφερό Αύγουστο!

     
  • At Τρίτη, Αυγούστου 01, 2006 10:42:00 π.μ., Blogger Kallioph said…

    δεν μπορούμε να πάμε πίσω αν δεν αγωνιστούμε. είναι απαραίτητος ο αγώνας.. δεν θέλει φυγοπονία αλλά δόσιμο στον πόνο για να μας βγάλει παραπέρα..
    δεν μπορούμε να ξεγράφουμε.. ό,τι έγινε έγινε.. μπορούμε να προσέχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας γιατί είμαστε διττοί, η κακία που γίνεται (και) πόλεμος είναι άγνοια που βρίσκεται και μέσα μας. μαζί με την αγάπη είναι.. θυμάσαι. το ίδιο.. δεν μπορείς ν' αγαπήσεις χωρίς να έχεις μισήσει..
    και δεν μπορούμε να στέλνουμε το μίσος μας σε ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη την αγάπη μας για να γίνουν καλά, να βρουν την ισορροπία και να πάψουν να οδηγούνται από τα κατώτερά τους ένστικτα και δη να πετούν βόμβες. αυτοί βλέπεις εμείς οι ίδιοι είμαστε .. οι αρνητικές μας σκέψεις είναι που παίρνουν μορφή..
    Μέσα από τις λάσπες και τα αίματα πρέπει να περάσουμε για να ξαναβγούμε στην ίδια αυλή.. όχι ίδιοι όμως.. αλλά πιο σοφοί πιο γεμάτοι πιο ακέραιοι, να δίνουμε από την περίσσια μας ενέργεια και αγάπη σε όσους άρρωστους την έχουν ανάγκη.

    καλημέρα και καλό μήνα :)

     
  • At Τρίτη, Αυγούστου 01, 2006 11:47:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    eraser, ήσυχη είναι μόνο η συνείδηση - κι αυτό, αν και όταν!
    Το Αιγαίο, όμως, είναι η παιδική ψυχή - και σίγουρα θα σε ταξιδέψει και αλλιώς!;-
    Αχ, Lakwnia, δεν είναι εφιαλτικό να γυρίζουμε πίσω στην ανθρώπινη ζούγκλα;
    Ναι, Καπετάνισσα, νομίζω πως δεν σώζεται - γυμνούλι από αισιοδοξία σε βλέπω...
    Με τους ποιητές ανακατεύεται συνέχεια ο reader, κι ας λέει πως δεν τους... μοιάζει - βλέπει απανωτά φωτεινά οράματα και σωτηρία δεν υπάρχει.
    Κουνάει κι ο Φιντέλ μαντηλάκι αποχαιρετισμού - θα σου πω τον Οκτώβρη - βομβαρδίζουν τώρα Συριανές αρτηρίες, λένε οι ειδήσεις.
    Δείξε μας ένα θαύμα επειγόντως, εδώ (κάτω) έχουμε γεμίσει από Θωμάδες!
    fyllo, σου εύχομαι να περιπλανηθείς στην άμμο - αλλά και στ' αστέρια!
    Poreia μου, με τις πολύτιμες Γάζες σου, θα σε συναντήσω σε λίγο (αφού διαβάσω τα γλυκόπικρα που μας στέλνεις)...
    Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σε όλους - και ν' 'ακούμε' την αύρα απ' τις βόλτες σας!
    (ΝΑ, κάτι λεκέδες (και) φέτος ο ώριμος Αύγουστος - γι' αυτό...)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 24, 2007 3:51:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS