seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τρίτη, Ιουλίου 18, 2006

Η ευγλωττία της σιωπής...


…και η κόλαση δίπλα μας.


Η σιωπή μας, μας ανήκει;



Να κλείσω τα μάτια
σ’ έναν ύπνο-παιδί
και να ξυπνήσω επιτέλους
στην αρχή που μου ανήκει.

Αντί για τη σιωπή, διαλέγω πάλι τα λόγια - είδες;...
Όσο μιλάω απομακρύνομαι.

Παγίδα ή πυξίδα;

--------------------------------------------------------

Πιο έντιμοι (αληθινοί;) δεν θα ήταν οι Μεγάλοι 8 και οι Υπόλοιποι της Ευρώπης, αν - αντί να τραυλίζουν, πάλι ξεβράκωτοι, τις ανεύθυνες μπαρούφες τους - ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ επιτέλους;! Θα ένιωθαν τουλάχιστον τη ΣΥΝΕΝΟΧΗ σε ένα ακόμη έγκλημα. Και το αίμα επί των κεφαλών τους.


"Για σταματήστε κι ακούστε τα πουλιά πόσο καλύτερα τα λένε από μας!"
Ντίλαν Τόμας (από τους τελευταίους λυρικούς ενός αιώνα που ξεχάστηκε κιόλας)...


5 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS