seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007

Ένα σε Αίνιγμα και Ένα Εικονογραφημένο, παράλληλο





Χαμωγελάει η μέρα όταν πεθαίνει.
Το πένθος της βάφεται μπλε,
φούξια, χρυσό, μενεξεδί και μωβ.






Στο κάτω-κάτω

μπορεί και να 'ναι

μια πολύ χαρούμενη υπόθεση

το Τέλος.



Κιάρο σκούρο - το φως μες απ' το σκοτάδι...

Παράθυρα καθρέφτες του ήλιου
που κρύβουνε τα δάκρια
σεβάσμιων γερόντων και ανυπόμονων
παρθένων.
Nαι, είναι εδώ, είναι κι εκεί
κι εκεί, κι εκεί και πέρα
είναι κι όπου δεν βλέπεις
και κοντά
είναι δεξιά, είναι ζερβά
είναι παντού και πουθενά.

Tί είναι;


(Μάντεψέ το και γράψ' το - κάνοντας κλικ στο 'comments'. Η δική μου εκδοχή: στο τελευταίο σχόλιο.)

27 Comments:

  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 4:37:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Nομίζω πως είναι η αγάπη! Σωστό;;;
    Τι σπάνιες δροσοσταλιές είναι κι αυτά τα ποιήματα!... Γιατί δεν μας χαρίζεις περισσότερα και μεγαλύτερα, onlysand;...

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 8:41:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Θα μπορούσε να είναι και η αγάπη (σ' έναν ιδανικότερο κόσμο, ίσως...;)
    Τη λακονικότητα, Lakwnia μου, προσπαθώ να υπηρετώ. Πιστεύω πως και οι 'στάλες' αρκούν, αν υπάρχει... γόνιμο έδαφος...:)

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 9:20:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΛακΩνικότητα με ωμέγα - συγνώμη ζητώ από Lakwnia και άλλους αναγνώστες!;)

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007 11:12:00 μ.μ., Blogger costas said…

    Ενας σε παραφορά...έκδοτος!

     
  • At Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 12:45:00 π.μ., Anonymous markos A said…

    Έχει δίκιο ο/η Lakwnia: πιο συχνά και πιο πολλά ποιήματα, onlysand! Είναι ανάσα στην αποπνικτική καθημερινότητα, ταξίδι!...
    Μιλάς για δάκρυα, "είναι παντού και πουθενά"... Μήπως είναι... η ψυχή;

    (Δεν καταλαβαίνω τι εννοεί ο Κώστας!)

     
  • At Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 12:41:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Αχ, ηλιοβασιλέματα στα νησιά!!!
    Οι 'στάλες' δεν αρκούν στον διψασμένο, onlysand!
    Επειδή αναφέρεται ο ήλιος, το σκοτάδι, οι άνθρωποι... μήπως είναι η ζωή;;;
    (Φαντάζομαι, ο Κώστας εννοεί... τον συναισθηματικά εκτεθιμένο.;)

     
  • At Πέμπτη, Ιανουαρίου 11, 2007 2:14:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ευχαριστώ πολύ όλους σας για τα κολακευτικά σχόλια.
    Όσο για το αίνιγμα, ν' αφήσουμε 1-2 μέρες να μαντέψουν κι άλλοι φίλοι;... :)
    Μμμ... ίσως ο Κώστας να μας εξηγούσε και την 'παραφορά' και τον 'έκδοτο'...;

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 12:54:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Πολύ όμορφα πάλι τα ποιήματα, onlysand!

    Kι εγώ την ΨΥΧΗ θα έλεγα! :)

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 3:26:00 μ.μ., Anonymous giwtouli said…

    Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ,ΚΟΙΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ.ΦΙΛΙΑ

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 4:23:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σε ποιες 2 κατηγορίες αναφέρεσαι, giwtouli; Στον 'παράφορο' δεν εξαφανίζεται ο φόβος; Έστω, για λίγο...

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 6:39:00 μ.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said…

    Το φώς!

    Το αιώνιο....

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 7:05:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Το πρώτο ποίημα υπάρχει και σ' ένα απ' τα βιβλία σου, onlysand! Εδώ, ελαφρώς αλλαγμένο.:)

    Για το Αίνιγμα... Θα έλεγα πως είναι... τα μάτια;

    O φόβος; γιατί, giwtouli; Το βλέμμα, ίσως...

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 12, 2007 11:03:00 μ.μ., Blogger costas said…

    Συμβίωσα σκληρά
    μ'έναν ψηλό καλόγερο που κόκαλα δεν έχει
    και δεν τον ρώτησα ποτέ
    ποιάς φωτιάς γιός είναι,
    σε ποιό θεό ανεβαίνει και μου φεύγει...
    ...
    ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΩ

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 12:56:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    O χρόνος; Μήπως έχεις γενέθλια;;

    vel...

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 10:11:00 π.μ., Blogger Εαρινή Συμφωνία said…

    Μαγεύμαι τόσο από τις φωτογραφίες και τους στίχους που είναι αδύνατον να μαντέψω.

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 11:28:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Kαλημέρα, μαυρογατούλη!:)

    @ "ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΩ" Πολύ μου άρεσε αυτή η "παραίτηση", Κώστα.:)

    @ Θα μπορούσε να 'ταν ο χρόνος, βέλο μου...
    Aλλά, με έχεις για τόσο εγωκεντρική ώστε να τον συνέδεα με τα γενέθλιά μου;...!... (sad μουτράκι, εδώ)

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 11:30:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Είδες; κι εγώ μαγεύτηκα και... πάτησα το publish!...
    Διαβάζω τα λογάκια σου, κοιτάω τη φωτο - και αφοπλίζομαι.
    (Ξανα;)καλωσόρισες, εαρινή συμφωνία μου! Υπάρχει πιο αισιόδοξη (για τον καθένα!) προσφώνηση; :)

    Επειδή πάλι βιάζομαι.\
    Χαιρετώ σας, όλους, προς το παρόν - με τέτοιο μουντό ουρανό, δεν ξέρω πώς να μοιάζει η θάλασσα;... - επιστρέφω το βραδάκι. :)

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 12:13:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    :( :(

    Δεν είσαι εγωκεντρική alma μου, μάλλον εγώ είμαι :(

    α! το μέλλον είναι! Ή η ποίηση!

    χεχε! :)

    vel...

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 12:15:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    A! και η θάλασσα με το μουντό ουρανό συσσωρεύει ζωή. Από ότι βλέπω :):)

    vel...

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 13, 2007 12:21:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Το ξαναδιαβάζω πιο προσεκτικά. Ναι, θα μπορούσε να είναι ο χρόνος. Και το ΜΕΛΛΟΝ και η ΠΟΙΗΣΗ, vel!:)
    Νομίζω, θα καταλήξω συμφωνώντας με τον Μαύρο Γάτο: το φως!

     
  • At Κυριακή, Ιανουαρίου 14, 2007 11:07:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλή Κυριακή σε όλους, με ηλιόλουστες σκέψεις!:)

    Με τις ευχαριστίες μου και γι' αυτό το ταξίδι - μια ζεστή αγκαλιά σε όλους! x
    Οι απαντήσεις σας μού... έβαλαν κι άλλες ιδέες!...;)

    Όταν το εμπνεύστηκα, είχα στο νου μου το ΦΩΣ (= η λύση. Κατ' εμέ, έτσι; Και, κατά την el(lad)itsa και τον γάτο μας - και ας έχει το χρώμα της... νύχτας! :)

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 12:42:00 π.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said…

    Κέρδισα!

    Θα ήθελα λοιπον ένα δώρο από σένα (μια που απ' ότι είδες είμαι καλός στα αινίγματα...)

    ::::

    Να μην ξανασκεφτείς ποτέ "το τέλος μπορεί και να ναι μια πολύ χαρούμενη υπόθεση"...

    θα έρθει που θα έρθει, ας μην το καλοπιάνουμε...

    Καλό βράδυ Θαλασσένια

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 7:51:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Τι όμορφα πράγματα γίνονται εδώ;

    Φιλιά κι αγάπη ν' αφήσω, ή έχετε μπόλικα και είστε χορτάτοι;

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 10:14:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Oυφ! Εγώ πάντως δεν ξαναμαντεύω! Αφού το φως είναι κι ο χρόνος και το μέλλον και η ποίηση, καλή μου alma! Aλλά έχασα :(:(:( και μούσκεψα και το βέλο μου κι είμαι για μπουγάδα :(

    vel...

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 10:26:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Είναι που αργεί «η ομορφιά να σώσει τον κόσμο» - και μόνο σαν παράπονο, ε;
    Μη νομίζεις, μαυρογάτο μου, ότι ρέπω προς... επιτάφιους πεσιμισμούς...;)

    Αλλά... αφού θα 'ρθει που θα 'ρθει, να μην το φανταζόμαστε ως κάτι αποτρόπαιο... x

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 10:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Όσο ανεξάντλητη, γλυκιά μου καπετάνισσα, τόσο καλοδεχούμενη η αγάπη σου. Και πολύτιμη!
    Χορταίνεται η αγάπη; - πού το έμαθες αυτό, Μαράκι;!;)

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 15, 2007 10:37:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, μωβ, γυαλένια μου, το velo και τα μάτια σου! Ό,τι θες μπορείς να κάνεις... μούσκεμα, εκτός απ' αυτό!;Ρ

    (Γιατί να μη μαντεύεις;! Σου 'χει βγει ποτέ μείον, αστραπούλα;...)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS