seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 20, 2006

Αδολεσχία για τη νύχτα ~ Πρελούδιο


Λένε πως η αυριανή νύχτα τεντώνεται και μεγαλώνει όσο μπορεί - για να χωρέσει περισσότερα όνειρα.
Είναι 'σπαρμένη μάγια';
ή, μήπως - συνήθως - μένει άδεια...



Αχ νύχτα πόσο σε ποθώ
κι εσύ να μη με θέλεις
– εγώ, να σου παραδοθώ
κάθε στιγμή – ω νύχτα
σκοτεινή μου άγνωστη συντρόφισσα
με την αρωματισμένη ανάσα
νύχτα ανείπωτη κι ανύποπτη
νύχτα αστερόεσσα με τις υπόγειες βουλές
απ’ τις βολές των κολασμένων άτρωτη
νύχτα αέρινη χορεύτρια σε φθονερά φεγγάρια
με πέπλο από αστέρια-καρφιά
καθρεφτισμένα σε πηγάδια ανομολόγητα
νύχτα μακρυμαλλούσα βαθυγάλαζη
μην αποστρέφεις το αινιγματικό σου πρόσωπο
ποτέ να μη σε λύσω, να σε δέσω θέλω
- νύχτα σίφουνα κι ανεμοθύελλα μέσα
στο καταχείμωνο του ανήμπορου μυαλού

νύχτα παγωμένη επανάσταση
αναίσθητη στην αγκαλιά του ουρανού
νύχτα που δραπετεύεις κάθε πρωί
πριν προλάβω να σε γνωρίσω –
επειδή το Xάος σε γέννησε δεν θα μάθω
από πού κρατάει η σκούφια σου
– νύχτα που εισπνέεις αρώματα
και βγάζεις Ύπνο Θάνατο
την ίδια Hμέρα για να μου χαρίσεις πάλι
με τα παλιά παθήματα-μαθήματα
– νύχτα, αδελφή του Eρέβους
και ποτέ δική μου
Eυφρόνη ηρακλείτεια,
με τα καμώματά σου που ποτέ δεν γέλασα
γιατί καλά δεν τα ’χω με τη λογική μέρα
– νύχτα, μια νύχτα θα πέσω στο σκοτάδι σου
να μ' έχεις κρίμα στο λαιμό σου
νύχτα με το ακλόνητο άλλοθι
στα ανέγγιχτα σεντόνια.

Έτσι σκοτείνιασα
περνώντας μες στα μάτια μου
κόμπους τα δειλινά των Κυριακών.
Για να 'χω ένα δικαίωμα
στων αστεριών το σβήσιμο
κάθε που απρόσκλητα φωτίζει
η μικρή μιας Άρκτου ερημιά.


(H τελευταία στροφή εκ των υστέρων ήρθε και... κούμπωσε με το προϋπάρχον Πρελούδιο˙ από τον logokipos.gr και την μυστηριώδη όσο και τρυφερή θαμώνα του, 'velona'. Σ' ευχαριστώ από καρδιάς, 'alma')

5 Comments:

  • At Τετάρτη, Δεκεμβρίου 20, 2006 10:47:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Ω, σε ευχαριστώ πολύ alma! Μου άρεσε πολύ η νύχτα σου...

    Αλλά γιατί μυστηριώδης, ε; Τόσο ντίβα μοιάζω;; Χμμ... δεν είναι και τόσο άσχημο αυτό, ομολογώ πως αρχίζει να μ' αρέσει η σκέψη :)

    (Δες μια άλλη, σκληρή νύχτα στο μέιλ σου, αρχές 2005...)

    velona

    (συντομογραφικά vel...)

     
  • At Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006 12:02:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Tο 'μυστηριώδης' δεν αναφέρεται οπωσδήποτε σε ντίβες - περισσότερο με ομίχλη το συνδυάζω˙ για να κρύβει καλά τον πόνο.
    Να, και το 'vel' (=βέλο, π.χ.) δεν παραπέμπει στο μυστήριο;...;)

    Στη "σκληρή νύχτα" σου, μου ήρθε ν' 'απαντήσω':

    Δίβουλη αναδεύεται -
    τί να διαλέξει για να θυμηθεί
    η πικροδάφνη:
    την πίκρα ή τη δάφνη.
    ( …… )
    Θέλει κι ο πόνος τη χλωροφύλη του.

     
  • At Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006 9:29:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Κι όλο το σώμα μας διάτρυτο από θέσεις, γεμάτο χλωροπλάστες...

    Χμμ... είσαι η μόνη που "έπιασε" το ομιχλώδες, διάφανο vel μου.

    Εις υγείαν, λοιπόν, των υπερηχητικών μας πτήσεων! Πίσω στην άμμο, βαθιά εκεί που οι τερμίτες μας μεθυσμένοι κοιμούνται, κομήτες θα πέσουμε ανακαλύπτοντας τα γονίδια του πιο σκοτεινού πόνου, γεύση πικροδάφνη,με τα δόντια μας να τον πολτοποιήσουμε. Χορτάτες θα κοιμηθούμε, τη νύχτα που τόσο μικρή ολάκερη στο όνειρό μας θα χωράει. Και η μέρα θα μας περιμένει με μια χούφτα γλυκοκέρασα στο τραπέζι της Αγάπης.

    Μη με παρεξηγείς, είπαμε είμαι ολίγον παρορμητική :)

    Και φοράω και vel :)

    Καλά Χριστούγεννα alma!

     
  • At Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006 9:40:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Υπέροχη Αδολεσχία, onlysand!
    Σου αφιερώνω το:
    "Νύχτωσε, νύχτα, νύχτωσε" των Κατσιμιχαίων.
    Πολλά φιλιά, καλά Χριστούγεννα!:)

    (Και στην αισθαντική vel - την καλωσορίζουμε!:)

     
  • At Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006 11:37:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ vel, είναι που δεν γνωριζόμαστε - γι' αυτό μού δικαιολογείσαι που είσαι παρορμητική;) Ο σκοτεινός πόνος είναι άχρονος, κι εμείς θα τον ανακαλύπτουμε για να τον ξεγελάμε, όσο ζούμε. Να είσαι πάντα χλοερή και τρυφερή, όπως δείχνουν οι εικόνες του νου σου και το 'γλυκοκέρασο' της ψυχής σου!

    @ voul-voul, σ' ευχαριστώ: αγαπώ πολύ τα Κατσιμιχάκια! Και σε σένα, όλες μου τις πιο ζεστές ευχές!

    Kαλά Χριστούγεννα και στις δυο σας!

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS