seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007

Συνέχεια - αλλά, απέναντι! - από το (βραδινό) ποστ 2/1/07


... Όμως - παρά τα σημεία των καιρών και τα τέρατα των επικαίρων! :

Πρώτη αφιέρωση: Οι περισσότεροι - εκτός Ελλάδος - συνταξιδιώτες, απ' όσο μπορώ να διακρίνω στις 'επισκέψεις', έρχονται απ' τη Γερμανία. Επειδή φοίτησα εκεί 2-3 χρόνια και τους 'ξέρω', επιτρέψτε μου να χαιρετήσω ιδιαίτερα - μακάρι να μπορούσα και ονομαστικά - τους συνΈλληνες, που για τους δικούς του λόγους ο καθένας, ζουν μακριά απ' τη χώρα μας (τους). Εύχομαι σε όλους σας, στα 4 σημεία του ορίζοντα, αν το επιθυμείτε, να μένει ελάχιστος ακόμη χρόνος (ούτε καν ο 007 - ώσπου να επιστρέψετε.:)

Άλλη ακρόαση: Ερνέστο Λακουόρνα ~ Τα Φανταστικά Βαλς
Είναι κουβανός αυτός ο συνθέτης. Γεννήθηκε στην Τενερίφη (τέλος του προ-προηγούμενου αιώνα) και πέθανε (τη δεκαετία του '60) στην Αμερική - ναι, απ' τους διαφωνούντες... Ανάμεσα σε αναγνώσεις της Άγκαθα Κρίστι, τα φημισμένα πούρα, τις παρτίδες πόκερ, τις ωραίες-μοιραίες γυναίκες - και άλλες κραιπάλες - περνούσε τη ζωή του, ώσπου κατέρρευσε ο Μπατίστα και ήρθαν οι μπαρμπούδος˙ του χάλασαν τη... σούπα και την έκανε για... Φλόριντα (έμπνευση!)
Τέλος πάντων, μέρες που είναι, δεν είναι της ώρας...

Η μουσική του όμως είναι θεσπέσια - κατά τύχη, αλλά με ταξίδεψε. Και, κοίτα τώρα, βέλο μου, τι ζημιά μπορεί να κάνει ένα γυαλάκι που σκαλώνει στον οισοφάγο της ψυχής.
Θέλω να πω, επειδή με απασχόλησε ως... ομοιοπαθή η επιτυχημένη περιγραφή σου (logokipos.gr Εργαστήρι Ποίησης 1/1), όταν μάθω ν' ανεβάζω και μουσικές-τραγούδια*, θα παίζουν για σένα:


ένα μικρό νυχτερινό του Σοπέν και μια 'γυμνοπαιδι-ά' του Σατί.

Τα ίδια μπορώ να χαρίσω - και είμαι τυχερή:

Στον Χρήστο και την Ξένια - έστω και εν αγνοία τους, αφού κι εδώ, στην 'άμμο' έρχονται αλαφροπατώντας...;) - και επειδή θα μου μάθουν* πώς γίνεται.
Στον ακριβοθώρητο Θανάση, που παίρνει το readership του και χάνεται...

Στο εύθραυστο αλλά ανθεκτικό Γιωτούλι.
Και στο Ντινούλι που το κατάπιε η αίθουσα ανατομίας.
Στο Δωρούλι, επίσης, απ' την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού - μόνο αυτή ξέρει γιατί εξαφανίστηκε. Ήρ
θε στα πάτρια, την υποδεχθήκαμε, την αγκαλιάσαμε, αλλά... άβυσσος κ.λπ.

Ακόμα και στην υστερική του πάνω ορόφου, που σέρνει τα έπιπλα - τι βίτσιο! - στις τρεις το πρωί και στις τέσσερις το απόγευμα!...
Ακόμη-ακόμη και στον (τωρινό) εκδότη μου! ñÞŝ?ǿűξћ#*?%ð&ΐιιιι?љðĐæ - πριν αρχίσω το... outing!!!
Τέλος - αποφεύγοντας τα πολύ προσωπικά - σε όλους όσοι με τιμούν με την 'επίσκεψή' τους - αλλά, ιδιαίτερα, σε όσους αφήνουν το ίχνος τους πάνω στην 'άμμο' μου (και δεν με κουράζουν με... μαντεψιές!;)



Άσχετο: Του χρόνου, αν είμαι 'εδώ', καθόλου εορταστικά. Όχι μόνο βαριέμαι, αλλά και δεν μου πάνε, βρε παιδί μου!... Εσύ; βρίσκεις κάτι να χαρείς;

Γενικό: Βγάζεις κανένα νόημα; \



17 Comments:

  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007 4:06:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Σου χαρίζω όλα τα όμορφα λουλούδια, onlysand!:)
    Και του χρόνου, καθημερινά!!!

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007 4:06:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007 11:29:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλή μου alma, είναι η δεύτερη φορά που θα σου γράψω το σχόλιο διότι η απρόσεκτη έκανα επανεκκίνηση χωρίς να πατήσω υποβολή. Καταρχήν σε ευχαριστώ πολύ για τα τριαντάφυλλα και μην πεις δεν είναι δικά μου, ε; Τρελαίνομαι για ρόδα, το είχα δηλώσει κάπου, παιδί των ρόδων και των γυασεμιών είμαι. Τα αγκαθια τους δε, μοιάζουν με τα γυαλάκια που κάθονται στο λαρύγγι μου. Μόνο που αυτά,, τα γυαλάκια, ακόμη κι αν μετακομίσουν στην άμμο, ακόμη αφήνουν την αίσθηση πως υπάρχουν εκεί, στην πληγή. Ενώ τα αγκάθια... είναι άλλο πράγμα... τα βλέπεις να τρυπούν κάτω από την ομορφιά τους, και ρέουν το χρώμα τους, ένα βαθύ κόκκινο ποτάμι.

    Σου εύχομαι το βιβλίο σου να γνωρίσει επιτυχίες και να μας πεις πότε θα είναι στις προθήκες. Κι εύχομαι να αποκτήσω σύντομα και τα άλλα βιβλία σου διότι όπως κατάλαβες ακόμη δεν τα παράγγειλα διότι αυξάνεται συνεχώς η λίστα οπότε σκέφτομαι με την αμέσως επόμενη πληρωμή μου. Πάντως έχω σκοπό να τα αποκτήσω σύντομα :)

    vel...

     
  • At Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007 11:36:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Kαι στα ορθογραφικά μη δίνεις σημασία, ok; Στο δεξί πόδι γράφω στην κυριολεξία τώρα και πιάστηκα οπότε συγχωρούμαι...

    vel...

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:04:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Κάποιος Ερμής θα ήταν σήμερα ανάδρομος, φαίνεται...;)

    @ eraser, έσβησα εγώ το 2ο όμοιο σχόλιό σου, μην 'ανησυχείς'...;)

    Σ' ευχαριστώ πολύ για "όλα τα όμορφα λουλούδια!" x

    @ Μα και βέβαια είναι για σένα τα τριαντάφυλλα!... :)

    vel μου, με εκπλήσσεις κάθε φορά ευχάριστα με την ποιητική σου παρουσία, σ' ευχαριστώ για την 'επίσκεψη'. Κι ότι ήθελα να σε ειδοποιήσω στον "κήπο"!;)
    Θα σου γράψω 'προσωπικό μήνυμα' στον "Λ" για τα προηγούμενα βιβλία.

    Σ' ευχαριστώ και για τις ευχές για το βιβλίο - αμφιβάλλω πια, αν θα το δω ποτέ - απορώ κι εγώ με την 'υπομονή' μου μ' αυτόν τον εκδότη!:(

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:20:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Αχ... ξέχασα για τις μουσικές να σε ευχαριστήσω. Περιμένω να τις ακούσω, με ακούς; :)

    vel...

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:33:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Πάντα σ' ακούω, μωβ βέλ... x

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:38:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    χμμ... το μωβ είναι αγαπημένο μου χρώμα... και τα μωβ ζουμπούλια επίσης από τα αγαπημένα μου λουλούδια, μετά τα γιασεμιά και τα ρόδα ή και μαζί :)

    vel... (κατά annanas χθες, black velvet)

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 12:13:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Καλημέρα! Υγεία σε όλους! (Περιλαμβάνει και τη φώτιση!;)
    Και όρεξη για (τη) ζωή! (Γιατί υπάρχουν πάντα και τα... χειρότερα...;)

    Υ/Γ 1 Η αλήθεια είναι πως κι εμείς την χάνουμε όπου να 'ναι, onlysand! (την υπομονή:)))

    Υ/Γ 2 Βlack ή blue, καλωσορίζουμε την vel στην παρέα!:)

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 8:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Καλήν Εσπέρα... Αρχόντισσες!:) (Το μεσημέρι βρέθηκα - αχχχ!... - κοντά στη θάλασσα, γι' αυτό... άργησα!;)

    @ Προς τον εκδότη, να υποθέσω η απειλή για την... υπομονή, voul-voul;!;)
    Χρόνια σου Πολλά!:) x

    @ Κι εμένα, βελ, μωβ πολυαγαπημένο (σε όλους τους τόνους και τις ευωδιές)!
    Ναι, υπάρχει και το BLUE velvet - σκούρο, κατά προτίμηση, το φαντάζομαι˙ να ιριδίζει... σκοτεινιά (με την καλή έννοια!:) - είναι μάλιστα και παλιό τραγούδι...;)

     
  • At Σάββατο, Ιανουαρίου 06, 2007 10:43:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Κι εγώ τράβηξα αυτές τις μέρες κάτι φωτό απίθανες από θάλασσα... Μόνο που τις έχω στο κινητό και δεν μπορώ να στις στείλω, ολόκληρη διαδικασία χωρίς mms :)

    Χαίρομαι που πέρασες όμορφα :)

    vel...

     
  • At Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 11:43:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Κουράγιο να έχουμε, να αντιμετωπίζουμε ΚΑΙ τις άσχημες πλευρές της ζωής.
    Και πάλι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ σε όλους!:)))

     
  • At Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 8:23:00 μ.μ., Anonymous giwtouli said…

    φανταστικά βαλς στην άμμο...σταμάτα το χρόνο και δώσε στη στιγμή την ανάσα της αιωνιότητας,κράτα την αναπνοή σου και για λίγο νιώσε άφθαρτη-αθάνατη-ανίκητη-όχι από το θάνατο αλλά από την ασχήμια που είναι πιο επώδυνη από το θάνατο τον ίδιο.την ασχήμια μας...καλή χρονιά σε όλους σας και πάντα όμορφοι...

     
  • At Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 8:23:00 μ.μ., Anonymous giwtouli said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At Κυριακή, Ιανουαρίου 07, 2007 10:41:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    (Έσβησα και για σένα το 2ο όμοιο σχόλιο - ο Ερμής εξακολουθεί... ανάδρομος;!;)
    Tι όμορφη σκηνή!... φαντάζομαι και ΞΥΠΟΛΗΤΗ στην άμμο... ΑΥΤΗ η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ νικάει και τον ίδιο το θάνατο - εξάλλου, κάτι... σίγουρο, ποιος το υπολογίζει;...;Ρ

    Καλή Χρονιά και σε σένα, Γιωτούλι όμορφο!:) x

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 1:03:00 μ.μ., Blogger costas said…

    ...how many seas must a white dove sails before she sleeps in the SAND.

    Ολίγη ρόκ ποίηση στις όμορφες εικόνες λουλουδιών.

     
  • At Δευτέρα, Ιανουαρίου 08, 2007 3:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πολυαγαπημένος ο Μπομπ - κι εσύ πολυ-καλωσορισμένος, Κώστα! :)

    Ώστε, αυτό είναι το ΚΡΙΤΑΜΟ;!;!;

    Αλλά και το Fictions, "Πολλά χρώματα, cool" (αλλά... λίγα!;)!

    Χάρηκα! :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS