seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007

Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά




Τού Λόρενς Ντάρελ (1912-1990):
Στην Ελλάδα μπαίνεις σαν να 'μπαινες σ' ένα σκούρο κρύσταλλο, τα σχήματα χάνουν το περίγραμμά τους, οι γραμμές διαθλώνται. Οφθαλμαπάτες καταπίνουν άξαφνα ολόκληρα νησιά, κι όπου κι αν κοιτάξεις, το τρεμάμενο πέπλο της ατμόσφαιρας σε ξεγελά. Σε άλλες χώρες μπορεί ν' ανακαλύψεις τοπία, παραδόσεις και έθιμα, η Ελλάδα - φρικτά κακομαθημένη από τον ήλιο - έχει κάτι σκληρότερο να σου προσφέρει: την ανακάλυψη του εαυτού σου.



Και η άλλη 'όψη' - η... επικρατούσα:
...Το ελληνικό κράτος πάντα μπερδεύει τους διασκεδαστές με τους καλλιτέχνες... τους οποίους από παλιά θεωρούσε βάρος... Δεν έχει αλλάξει τίποτα στη νοοτροπία των κρατούντων. Υπήρξαν πάντοτε αντιπνευματικοί και εξακολουθούν να είναι... Δέχονται μόνο ό,τι τους υπηρετεί και τους κολακεύει...
Εμείς... φανατικοί εχθροί στην ημιμάθεια και τη χυδαιότητα των καιρών και των κρατούντων... Είμαστε φιλόδοξοι και τολμηροί... Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά, όπως το είπε ο Λόρκα. Οι εχθροί και οι εγωπαθείς εξορίζονται. Γιατί όπου υπάρχουνε παιδιά, υπάρχουμε κι εμείς...
Μάνος Χατζιδάκις



Χωρίς εμφανή αφορμή τα παραπάνω αποσπάσματα. Ίσως, εξαιτίας της παγκοσμίως διαρκούς παρακμιακής τάσης˙ και επειδή, εδώ, φως δεν φαίνεται στο τέρμα(;) της κατρακύλας.
20 χρόνια πριν, υπογράμμιζε την αγωνία του ο μεγάλος συνθέτης. Έχει αλλάξει κάτι;
Ως προσγειωτικό αντιστάθμισμα στην 'ανακάλυψη' του Λ. Ντάλρελ... Ίσως και ως... καλωσόρισμα του... Κουτσοφλέβαρου... ;)


Γιατί, ακόμα :

Η Αλκυόνη δακρυσμένη
με ανεπίδοτο έρωτα στο χέρι.
Σαν ξεχασμένη αντοχή ο ήλιος:
καταχείμωνο.

Αλλά, σε ξέρω και σε βλέπω. Δεν έχεις χρόνο, μάτια μου, δεν έχεις ανάσα... Όμως! :

Kαι που δεν ονειρεύεσαι
εγώ σε αναγνωρίζω.




Ειδοποίηση: Το μεθεπόμενο ποστ θα φιλοτεχνηθεί (και) από τη συνεισφορά των συν-ταξιδιωτών Dr Moshe* και Kartasos, που γέμισαν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μου με όμορφα λόγια και εικόνες. Αυτοί είναι οι... 'σίγουροι'.
Ευπρόσδεκτες, εννοείται, και η vel και η meril - αν περάσουν από δω για να δουν την... πρόσκληση και αν ευκαιρούν, βέβαια, περιμένω τη συνεργασία τους σε πμ (στον άλλο "Κήπο"!) ως την Παρασκευή 9/2...;)
*Να εκμεταλλευτώ τη δική μου άγνοια και την καλή διάθεση του Καθηγητή μας, ζητώντας την ετυμολογία των λέξεων: ψωμί, ουρανός. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων, Dr Moshe!:)

24 Comments:

  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 2:40:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Σ' ευχαριστούμε και για τη σημερινή απογείωση, onlysand!
    Τα λόγια μου είναι φτωχά...

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 3:33:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    "Και που δεν ονειρεύεσαι, εγώ σε αναγνωρίζω"!
    Υπέροχη ποίηση με πολλά σημαίνοντα! Συγχαρητήρια, onlysand!!!

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 3:42:00 μ.μ., Blogger Dr Moshe said…

    Σας ευχαριστώ, αγαπητή φίλη, για την ευγενική σας χειρονομία, παρ' ότι τίποτε σπουδαίο δεν έγραψα. Επειδή η ρυπαρότητα και η χυδαιότητα ηγεμονεύουν όπου και αν κοιτάξει κανείς, η ομορφιά των εικόνων που προσφέρετε είναι πραγματική αναπνοή.

    Τα ετυμολογικά ζητήματα που θέσατε είναι αρκετά σύνθετα και θα προσπαθήσω (παρά τη σοβαρή έλλειψη χρόνου) να σας απαντήσω:

    Το ψωμί είναι μεταγενέστερη λέξη, που απαντά ως ψωμίον από τον 2ο αι. π.Χ. και στους ελληνιστικούς παπύρους. Είναι υποκοριστικό τού αρχ. ψωμός, το οποίο στην Οδύσσεια σήμαινε απλώς "κομμάτι (κυρ. κρέατος)". Από αυτό σχηματίστηκε ρήμα ψωμίζω με σημασία "ταΐζω με μικρά κομμάτια, με μικρές μπουκιές". Λόγω της επίδρασης αυτού του ρήματος (στη σύνταξη ψωμιῶ τινὰ ἄρτον "ταΐζω κάποιον ψωμί") η λέξη περιορίστηκε βαθμηδόν στην κυριότερη τροφή που θα χρησιμοποιούσε κάποιος και θα την έκοβε σε μικρές μπουκιές για ένα παιδί. Αυτή η τροφή ήταν ο άρτος και έτσι το ψωμί απέκτησε τη σημερινή του σημασία.

    Ο ουρανός είναι ήδη αρχαία λέξη (αρχ. οὐρανός) και προέρχεται από ινδοευρωπαϊκό θέμα που σημαίνει "βρέχω - δροσιά". Ομόρριζες λέξεις είναι το αρχ. ουσιαστικό ἕρση "δροσιά" και ορισμένοι τύποι στη σανσκριτική και τη λιθουανική γλώσσα. Αν και δεν έχει τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία όσο το ψωμί, είναι ωστόσο από τις λέξεις με το μακροσκελέστερο βιογραφικό στην Ελληνική.

    Συγχωρήστε με για τον δασκαλίστικο σχολαστικισμό. Σας εύχομαι καλή και ειρηνική ημέρα.

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 4:33:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ fyllo και eraser, σας ευχαριστώ πολύ - χαίρομαι να μοιράζομαι!:)

    @ Φίλτατε dr Moshe, εκτιμώ ιδιαίτερα την ουσιαστική συμβολή σας - παρά την ΕΛΛΕΙΨΗ ΧΡΟΝΟΥ (στο εξής, θα τη λάβω σοβαρά υπ' όψη!:)
    Απολαύστε, φίλοι συν-ταξιδιώτες, το συναρπαστικό ταξίδι που προσφέρει η ετυμολογία.

    Για όσους ενδιαφέρονται να συνεισφέρουν στο μεθεπόμενο ποστ (σημείωση ιδιαίτερη για vel και meril;) : Ας είναι αυτές οι λέξεις-κλειδιά που θα σας εμπνεύσουν: ψωμί και ουρανός. (Μην πανικοβάλεστε: αρκούν 4-5 στίχοι!;)))

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 5:23:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Πραγματικά! Η ετυμολογία είναι συναρπαστική! Θερμές ευχαριστίες στον dr Moshe!
    Πολλές-πολλές και σ' εσένα, onlysand - τα ταξίδια που μας χαρίζεις είναι πολύτιμα!!!

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 7:53:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Χίλια ευχαριστώ στον dr Moshe και σε σένα, που "εξαιτίας" σου τον γνωρίσαμε, onlysand! Και, βέβαια, πάντα, για τα υπέροχα "λόγια" σου!
    Ανυπομονούμε για την συνεργατική "παρουσίαση"!:)

     
  • At Τετάρτη, Ιανουαρίου 31, 2007 8:35:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Ουπς! Έχουμε δουλειά εδώ, λέμε! Καλά, θα επανέρθω με πμ στον κήπο γιατί τώρα έμπλεξα με τα φεγγάρια. Υπόσχομαι:)

    vel...

     
  • At Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2007 6:45:00 π.μ., Anonymous Kartas Tasos said…

    Χειμωνιάτικες λιακάδες
    στις λευκές κορυφογραμμές της επαρχίας μας
    αλλά το χιόνι δεν λέει να κατέβει να σκεπάσει με τη λευκότητά του τους δρόμους τις πλατείες, τα σπίτια μας….
    Ωστόσο η γλυκιά νοσταλγία αλλοτινών καιρών βγαίνει απ' τους καπνούς στις καμινάδες των μικρών σπιτιών.... – ίσως στο όνειρό μας
    -
    Το κρύο είναι τσουχτερό αλλά μια ζεστασιά εσωτερική θέλουμε να μας κυριεύει...

    Λέω και ξαναλέω κρυφά στον εαυτό μου:
    Ας κρατήσουμε το παραμύθι μέσα μας κρυφά από τους άλλους.
    Το καλεί η εποχή, το επιτάσσει η διάθεση για ευχές, για ευσεβείς πόθους, για ομαλές αποδράσεις
    λίγο πριν την κάθε ανώμαλη προσγείωση
    στην πεζή καθημερινότητα…

    Τα ηλεκτρονικά μηνύματα σ’ όλες τις παραλλαγές τους
    (SMS, e-mail…) μου θυμίζουν, με περίεργο τρόπο, το ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ των αρχαίων…
    Έχω την (ψευδ) αίσθηση ότι σε κάποιο γλυκό τόπο σε μακρινό παρελθόν θέλουν να με γυρίσουν…(αλλά πού;)
    Η επιστροφή σε μια εποχή, που από δω που είμαι καθηλωμένος- δεμένος πισθάγκωνα σ’ ένα καράβι που έχει βρει ξέρα…
    - μοιάζει με την Εδέμ της ουτοπίας, είναι το ταξίδι που ονειρεύομαι
    Μια νοσταλγία δηλαδή για πράγματα και χώρους, για εποχές και για χρώματα,
    για στιγμές και για πρόσωπα,
    για μια γνήσια και αυθεντική ποιητική διάσταση στη ζωή…

    Είναι η πεζή καθημερινότητα που υπαγορεύει μια τέτοια νοσταλγία….
    Καθώς η Θεσσαλονίκη, στην οποία πάντα επιστρέφω μετά τις όποιες αποδράσεις (ερωτεύσιμη πάντα για τους τρίτους…)
    από μέσα και από κοντά, φαντάζει σε μένα γερασμένη πόλη… (είναι μάλλον μια προβολή του δικού μου «γερνάω…)
    Καθώς η συγκυρία επιστρέφει
    πιο κρύα, πιο νοτισμένη, πιο φευγαλέα,
    πιο απόμακρη από το λυρικό της άλλοτε….


    Μετά ξυπνάω και με τρομάζει η σιωπή μου…

    ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
    κ ART ά SOS
    www.afterzed.gr/kartasos
    flying_libido@yahoo.gr

     
  • At Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2007 3:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Καλή μου velονίτσα, έλεγα να μην απαντήσω - μη σε... αγχώσω περισσότερο...
    H σύνθεση θ' 'ανέβει' την άλλη βδομάδα - εντάξει, έχεις... 5 μέρες ακόμη!...;Ρ

     
  • At Παρασκευή, Φεβρουαρίου 02, 2007 3:07:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αγαπητέ kartasos, πολλή δουλειά μού βάζεις για το 'σπίτι'!:)
    Στείλε μου σε παρακαλώ το όνομα του καλλιτέχνη που συνόδευε τον Σαχτούρη!

    Κρατάω προς το παρόν την τελευταία γραμμή απ' το αισθαντικό (και νοσταλγικό!) Ημερολόγιο Πόλης.

    Ώσπου να τρομάζουμε ΕΜΕΙΣ τη σιωπή! x

     
  • At Σάββατο, Φεβρουαρίου 03, 2007 3:10:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    ψωμί-ουρανός... μήνυμα ελήφθει. Velona δεν ξεχνά. Καθυστέρηση λόγω αλλαγής καιρικών συνθηκών. Αναμείνατε καλή μου, alma :)

    vel...

     
  • At Σάββατο, Φεβρουαρίου 03, 2007 3:33:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Και το δικό σου μήνυμα ελήφθη, γυαλένια - καθώς και το νόημα τού "...δεν ξεχνά..."
    Θα ανταποκριθώ - και η έμφαση ΟΧΙ στο "θα"...;)

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 12:50:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Μέχρι 10.43 μμ θα στο στείλω στον κήπο. Είναι έτοιμο αλλά τώρα βαριεμαι να στέλνω μήνυμα. Μην το πάρεις προσωπικά, βρε, αλλά νυστάζω κι έχω τόοοοοοοσες δουλειές... Ίσως το βάλω κι εκεί, στον κήπο λέω, φάτσα κάρτα, το μικρούλι μου :):) Εκτός κι αν σε πειράζει και θες πρώτα εδώ. Καλά πες εσύ και λέω κι εγώ και θα τα βρούμε, μην ανησυχείς :)

    vel...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 1:24:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κατά πρώτον, το 10:43 μμ, συναρπαστικό το βρίσκω - να τι θα πει ακρίβεια!...;)
    Δεύτερον: δεν εννοώ να στερήσω τον κήπο απ' το 'ανέβασμα' των εμπνεύσεών σου, νυσταγμένη μου γυαλένια. Εδώ θα 'ανέβαιναν' απλώς 5-6 στίχοι από μια στιγμιαία έμπνευση που θα μας χάριζες πρωτοτύπως. Απ' την άλλη, δεν μπορώ να σε δεσμεύσω για 'πρεμιέρα' - το συλλογικό μας πόνημα θα δει το φως στις 10/2. Οπότε, πράττεις όπως νομίζεις... ;)

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 2:10:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    οk, το φυλάω για την άμμο τότε αφού για αυτήν πρωτογράφτηκε. Εξ άλλου, μην περιμένεις να είναι κάτι σπουδαίο, ένα απλό, λιλιπούτιο (έτσι γράφεται καλέ;; ) κειμενάκι... μετά θα δω τι θα το κάνω :)

    Μέχρι 11.43 μμ είπαμε :):)

    vel...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 2:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ;)))
    Μια ώρα μόνο να σου χαρίσω, βελ μου;! Σαν... βασανιστής θα νιώθω σε λίγο... :(
    Στα σοβαρά: έχεις άπλετο χρόνο ως την Παρασκευή.

    Λιλιπούτειο, νομίζω. Εκτός κι αν 'παίζεται' κάτι με τα 'γιώτα' ή με κανένα διπλό σύμφωνο...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:24:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Βρε το έγραψα οταν σου άφησα το σχόλιο, απλά μου αρέσει να σε αφήνω σε αναμονή :):):) αφού μας τυρρανάς με τους γρίφους σου, θα το στείλω την προκαθορισμένη ώρα ακριβώς!!!

    vel...:)

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:34:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Χα χα χα χα χα χα!!! Σκέτο ελβετικό... ρολόι!...:)))

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:40:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Mαιμού είναι μωρέ. Αλλά κάνει για τη δουλειά που το θέλω :):)

    vel...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:42:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Τι ρέντα είναι αυτή, καμάρι μου;!... Σκέψου και να ΜΗ νύσταζες!...;)

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:46:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Kαλά, το έπιασα το υπονοούμενο, λέμεεεεε! Πάω να κοιμηθώ. Α... και όπως είπαμε. Στις 11.43 ακριβώς, θα έρθω με το βαλιτσάκι μεταφέροντας στίχους. Να φροντίσεις να είσαι μόνη, μη μας δει κανείς στην ανταλλαγή και χαλάσει η συμφωνία. οk;

    Ο γκάγκστερ vel...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 3:59:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Όχι, όχι, όχιιι! Δεν ήταν έμμεση προτροπή - γύρισες ολόκληρη ταινία, μοιραία μου... γκάνγκστερ! Μαύρη κωμωδία; Φιλμ νουάρ;... Δεν ξέρω πώς να... σε χαρακτηρίσω!...;)))
    (Μου έκανες καινούργια συκώτια - να 'σαι πάντα καλά!!!)

    Υ/Γ Μην ξεχάσεις να φοράς το βέλο (για να σε γνωρίσω!)

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 7:49:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    (Καινούρια συκώτια;;; Αυτό είναι καλό ή κακό; )

    Η ώρα πλησιάζει. Στο πεδίο με τις σκιές. Εκεί και η ανταλλαγή. Μυστική η αποστολή. Μη μάθει κανείς τίποτα. Φυσάω την κάνη (του πιστολιού μου) και πετάω πάνω στον παρκαρισμένο μου Πήγασσο. Κάτω η άμμος της ερήμου. Ρίχνω το βέλο στα μάτια. Ορατότητα καλή. Απομακρύνομαι κι άλλο χωρίς ίχνη προς εξερεύνηση. Στις 11.43 μμ θα κατευθύνομαι στη χώρα της Λήθης.

    vel...

     
  • At Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007 8:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ναι, βρε - το συκώτι καινούργιο, είναι σκέτη... αναγέννηση!

    Δεν κάθεσαι (τρόπος του λέγειν) να γράψεις, λέω γω, μία ωραία παρωδία για σενάριο επιστημονικής(;) φαντασίας με προεκτάσεις;!...
    (ΚΑΙ με τις δημιουργίες(!) μας στον Κήπο, μου μπήκε μια ιδέα για μηνιαίο π.χ. φυλλάδιο συνεργατικών πονημάτων - σημεία διάθεσης: Πανεπιστημίου, Σύνταγμα, άντε και Ομόνοια!:)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS