seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007

Στιγμιότυπο

χαρισμένο στον Return

Έπος μακρινό φθαρμένο η ενηλικίωση
κι έτσι αναγκάζεσαι να τονίζεις τη ζωή
όπου σε βολεύει
όλο τραβώντας το τραπέζι στη σκιά
και κατεβάζοντας τα στόρια μπροστά
στο επαναλαμβανόμενο θαύμα.

Σε σκουληκάκι αθώο μεταμφιέζεται
ο πυγμαίος Χρόνος
μέσα στη ρίζα του Φυτού
διακορεύει τη Στιγμή -
όσο εσύ νομίζεις πως τον κλέβεις
για να εξασφαλίσεις
την ερωμένη Επαύριο
ενώ είναι γνωστό ότι θα
καταλήξεις όπως όλοι
σαν λυπημένο παραμύθι σε άδειο σπίτι.




θυμάσαι...





Τη βροχή θυμάται ή τον κεραυνό
ο εύκολος φόβος
των νηπίων;








Τα 2 τραγούδια σήμερα, των: C:Real και Ενδελέχεια


18 Comments:

  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 11:56:00 π.μ., Blogger ΠΡΕΖΑ TV said…

    καλο καλοκαιρι να εχουμε!!!!

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 12:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Kαλό καλοκαίρι να έχουμε, πρέζα μου! :)

    (Και πάντα μαχητικός αέρας στα πανιά σου!)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 1:08:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Φαίνεται πως την ώρα που σου έγραφα στο προηγούμενο ποστ, εσύ ανέβαζες το καινούργιο.
    Υπέροχο, Νανά!

    Να... ξανα-αποχαιρετήσω λοιπόν (προσωρινά!) όλους τους συνταξιδιώτες:
    10 μέρες θα λείψω και θα μου λείψετε!

    ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ - και... επιστροφή στην "άμμο"! :)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 2:22:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    "Ο κόσμος είναι ζόρικος κι εμείς ασθενικοί"
    Αυτό το στίχο θυμήθηκα, Νανά, διαβάζοντας το σημερινό ποίημά σου.
    Εξαιρετικό, όπως πάντα!

    Από Δευτέρα, πάω κι εγώ να απολαύσω την "άλλη" καθημερινότητα, την ξεχασμένη!...;)

    Καλές διακοπές σε όλους - ραντεβού στην "άμμο"!

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 3:22:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Νανά, σ'ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση και το ποίημα σου είναι ποιοτικότατο και εξαιρετικό! :)

    Πέραν αυτού, θέτει και το ζήτημα ποιητικού υποκειμένου - κόσμου με ένα στοχαστικό μελαγχολικό τρόπο που κάποτε αρμόζει στους ποιητές και άλλοτε είναι ακριβώς αυτό το πράγμα που θέλουν οι ίδιοι να σπάσουν.

    Ο τυπικός ποιητής απλά ...λυπάται (ακόμα και αν δεν έχει λόγο γι'αυτό).
    Ο "εκτροχιασμένος" (επίτηδες διαλέγω μια μη αξιολογική έννοια εδώ) όμως, αναποδογυρίζει σύμπαντα σαν να ήταν πολυθρόνες και καναπέδες για να βρει απλά και μόνον τον αναπτήρα του...

    Μόλις τον βρει ανάβει και κατακαίει τα πάντα...

    Η γραφή του είναι πάντα φωτιά της έννοιας και η έννοια στη φωτιά...

    Και πάλι σ'ευχαριστώ :)



    ΥΓ. Το κομμάτι των C-REAL απίθανο και οι Ενδελέχεια είναι κατά τη γνώμη μου το μακράν καλύτερο ελληνικό γκρουπ (αυτή είναι γνώμη ενός ...δοκιμασμένου άσχετου στην ελληνική μουσική).

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 4:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    EL(LAD)ITSA & MARKO

    σας εύχομαι πρωτίστως
    ΑΞΕΣΑΣΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!

    ΤΑ... ΑΛΛΑ ΕΠΟΝΤΑΙ και οπωσδήποτε
    η "άμμος" θα περιμένει πάντα (τροπος του λέγειν 'πάντα'!;)
    τα ίχνη σας

    ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 4:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αγαπητέ μου ΠΟΙΗΤΗ RETURN!

    Ήθελα απ' την αρχή να κάνω τη διευκρίνιση ότι το 'ποίημα' δεν αφορά βέβαια τον 'αποδέκτη' τής αφιέρωσης, αλλά - φυσικά - την 'δημιουργό' του.
    Δεν πειράζει, καλύτερα που με πρόλαβες - έτσι γίνεται και διάλογος :)
    Είναι και θέμα επιλογής, νομίζω,
    η εκφραστική προτίμηση.

    Εγώ η "τυπική ποιήτρια", πάντως,
    είμαι σίγουρη πως εσύ θα εξακολουθείς να "αναποδογυρίζεις τα σύμπαντα"!

    Υ/Γ Εντάξει, υπάρχουν κι άλλα, πολύ
    καλά συγκροτήματα - ευτυχώς! :)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 4:28:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Εσύ δεν είσαι "τυπική" ποιήτρια Νανά, γιατί δεν λυπάσαι μόνον αλλά και ψάχνεις να βρεις τους χρυσούς βλαστούς μέσα στον αχό του κόσμου.

    Η γραφή σου είναι ένα σχολικό προαύλιο σε αιμάτινο παιδικό σκοτάδι...

    Εξαίρετη πάντοτε.

    ΥΓ. Οσο για τα αναποδογυρίσματα, σ'ευχαριστω πολύ για τα ευγενικά σου λόγια, - αλλά προς το παρόν έχω αναποδογυρίσει τον ...εαυτό μου μπας και δω τον κόσμο στα καλά του (εφ όσον είναι ανάποδος ο ίδιος!)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 4:42:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Παρακολουθώ ευτυχής το διάλογο μεταξύ ΠΟΙΗΤΩΝ!

    Έχει δίκιο ο Μάρκος (και ως προς το ένα σκέλος, στο πρώτο του σχόλιο, ο Return): το ποίημα μάς βάζει τον καθρέφτη απέναντι στο καθημερινό μας πρόσωπο...
    Εμένα, πάντως, μ' αρέσει, Νανά, που κάνεις τους υπαινιγμούς σου και μας αφήνεις να... ψηθούμε στα κάρβουνα του βολέματός μας...
    Δεν θεωρώ ότι απλώς ΛΥΠΑΣΑΙ!


    "Η γραφή σου είναι ένα σχολικό προαύλιο σε αιμάτινο παιδικό σκοτάδι..."

    MONAΔΙΚΟ σχόλιο, Return!!!

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 4:51:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    @eraser:

    Ε και συ ποιητής είσαι eraser, για να σχολιάζεις με αυτό τον τρόπο...

    είτε γράφεις ποιήματα είτε δεν γράφεις (καμμιά σημασία).

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 7:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Εσύ ευτυχής, εγώ πασιχαρής, ERASER!

    Συμφωνώ με όσα λες για τον RETURN
    και τούμπαλιν - πολύ... ξεκούραστο!;)
    Μόνο, βέβαια, που μου 'κλέβετε' τη σκέψη: γράφετε όσα θα ήθελα κι εγώ να πω, μόλις διαβάζω τα σχόλιά σας...;Ρ

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 7:16:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    My RETURN!

    Εντάξει, και οι ΠΟΙΗΤΕΣ υπερβάλλουν - σε... συγχωρώ... ;)

    Όσο για τα... "αναποδογυρίσματα", αυτό που ξέρω είναι ότι "βλέπεις" (ΚΑΙ τον κόσμο) εξαιρετικά - μείνε εκεί που είσαι!:)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 8:49:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    πολύ δύσκολο (χρειάστηκε να το διαβάσω τρεις φορές για να ΔΩ την οπτική σου).
    αλλά "εκρηκτικό" ποίημα, Νανά!

    παρακολουθώ και τη σελίδα του Ριτέρν - είστε οι δύο αγαπημένοι μου ΠΟΙΗΤΕΣ! :)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 14, 2007 12:42:00 π.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Τι ωραία!
    Ο καθρέφτης της ψυχής σου στη ζεστή άμμο
    όρθιος
    πέλαγος γεμάτος και φως
    έτσι είναι κλοτσάει το παραβάν
    κι ας λες τις πέτρες λέξεις
    δυο πέντε δέκα αναπηδητά
    καράβια εντός ανθρώπων

    Καλό σου Καλοκαίρι
    δίποδη ακτή και κεφαλαίο αγνάντεμα

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 14, 2007 11:59:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλημέρα, VOUL-VOUL :)

    Δεν ξέρω αν είναι 'καλό' αυτό που λες (ότι χρειάστηκε να το διαβάσεις *3 φορές...)

    πάντως... παρηγοριέμαι με το ότι συμβαίνουν πολλά... 'κακά' πράγματα σ' αυτή τη ζωή
    - κι αυτό* είναι το 'λιγότερο'...

    (Αστειεύομαι, εννοείται...;)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 14, 2007 12:02:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΣΩΚΡΑΤΗ,

    ανεπιφύλακτα που αγαπιέσαι
    γιατί βλέπεις στο γυμνούλι
    την ψυχή ΣΟΥ
    όρθια στην άμμο καθόλου ξεχασμένη
    μια χαραμάδα θέα στη χαμένη αρμονία
    και βρίσκεις πάντα το κλειδί
    για τα Αχρησιμοποίητα

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 15, 2007 11:05:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Νανά & αγαπητοί συνταξιδιώτες ,δυστυχώς,μόλις ξαναήρθα & αφήνω το ίχνος μου πριν διαβάσω ακόμη τα σχόλια σας.Ευτυχώς θα ξαναφύγω γρήγορα & έτσι η παραμονή στην πόλη δεν με τρομάζει & τόσο...
    Νανά,το βιβλίο σου είναι υπέροχο.Το επαναλαμβάνω! Μου κρατούσε τόσες μέρες συντροφιά!
    Να στε καλά όλοι! Για λίγες μέρες θα τα λέμε.

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2007 11:47:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλωσόρισες, ΑΛΕΞ :)
    - έστω και προσωρινά...

    Πω πω, ζημιά που σου έκανε η... σμαραγδένια!...
    Αποκλείεται να είναι "ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ" η όμορφη Θεσσαλονίκη!!!

    Αφού όμως ΞΑΝΑφεύγεις, έχεις την τύχη με το μέρος σου - πρέπει να το παραδεχτείς!...;)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS