seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007

H φήμη της νοσταλγίας


Κρυμμένο βαλς

Σ' όλο το δρόμο μού 'λεγε
"Θα μάθουμε, θα μάθουμε!"
- με το αίνιγμα στα πόδια
κι ένα τριαντάφυλλο στο στόμα.
Σίγουρα θα διαβάζει ποιήματα,
είπα μέσα μου - και προδόθηκα:
ένα χαλίκι μπήκε
στο ανοιχτό μου πέδιλο.

Ρούχα; δεν τα θυμάμαι -
πάντως η μοίρα στο βυθό γυμνή
κι η ανάσα μου στις φρέζιες.
Ώσπου ήρθε κι έπεσε λοξά
το φως
μες στα στιλπνά μαλλιά του -
να κοιμηθεί η σιωπή, ν' αρχίσει το ταξίδι.

Το σαλιγκάρι κουβαλάει το σπίτι του -
εγώ, μ' ένα καμμένο φύλλο στην παλάμη.






Eντάξει το κατάλαβα
θα μυρίζει πάντα βιολέτα
και θα είναι όλο νύχτα -
πού σε πονεί και πού σε σφάζει
- πάλι το εκκρεμές αναποφάσιστο
ανάμεσα στον πρώην πυρετό και
στο γαλάζιο χάος.

Εκεί που εξατμίζεται η ενοχή
για να 'χω να ελπίζω.





Αν ρίξω κόκκινο στη νύχτα...;


12 Comments:

  • At Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007 11:46:00 π.μ., Anonymous Importal Junkie said…

    εκεί που εξατμίζεται η ενοχή, για να χω να ελπίζω...πολύ όμορφο!καλημέρα, καλό καλοκαίρι!!!

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007 2:07:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Τριανταφυλλα στην ψυχή και στο στόμα
    έχεις, Νανά

    για ν' αρχίζει πάντα το ταξίδι

    Να είσαι καλά!

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 09, 2007 7:17:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ ΙΜ(P?)ORTAL JUNKIE

    Καλώσ' το - immortal το προτιμούσα... ;)

    Σ' ευχαριστώ, καλό σου καλοκαίρι κι εσένα! :)


    @ ΜΑΡΚΟ

    είναι οι 'επιβάτες' που κάνουν το ταξίδι να αρχίζει και να ξαναρχίζει! :)

    Κι εσύ να είσαι καλά!

     
  • At Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007 10:54:00 π.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Καλό μου
    έτσι που ανασαίνεις νοτιά
    μια θέα πρόσωπο ακρογιαλιά
    και τα μυρωδικά του βάθους...

    Καλό καλοκαίρι

     
  • At Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007 12:27:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Σωκράτη σπάνιε

    γιατί σπανίζεις και σ' αναζητούσα - τώρα σε βρήκα, πάω ν' αφήσω ίχνος :)

    Καλό σου καλοκαίρι

     
  • At Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007 3:08:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Τι ομορφο "οδοιπορικό", Νανά!
    καλά σε λέω αγγελάκι! :)

    Χιονίζει τώρα στην Αργεντινή, όπως μου είπαν...
    Σ' αυτή τη χώρα, δεν έχουν δει χιόνι τα τελευταία 90 χρόνια!...

     
  • At Τρίτη, Ιουλίου 10, 2007 7:37:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Γυρίζω απ' την αλμύρα... :)

    Μ' ένα όνειρο-πραγματικότητα, χαλικάκια κροταλίζουν στο μυαλό
    κι εγώ μες στο γαλάζιο χάος...
    ...για νάχω να ελπίζω...
    XΩΡΙΣ ενοχές επιτέλους

    Σ' ευχαριστώ Νανά!

    Καλό βράδυ σε όσους μας διαβάζουν ακόμη :)

     
  • At Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007 6:33:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Έξοχο ποίημα, Νανά!

    κι η ενοχή κάποτε καταδεικνύεται μόνον ως η εσπερινή ένδυση της αθωότητας...

    ...σε μια σάλα από μάσκες ανηρτημένες στον αρχαίο τοίχο...

     
  • At Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007 7:38:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    VOUL-VOUL & ERASER,

    σας ευχαριστώ που ταξιδεύετε με τα ταπεινά μου σκαριφήματα...

    Άκου, χιόνι στην Αργεντινή!...
    Άσε καλύτερα - προτιμώ την 'αλμύρα' (απ' όπου μόλις γύρισα!;)

    Καλησπέρες-δροσιές και στα δικά σας δρομολόγια :)

     
  • At Τετάρτη, Ιουλίου 11, 2007 7:44:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΠΟΙΗΤΗ αγαπητέ RETURN

    Είναι τόσο παρήγορο, που συνορεύει η ενοχή με την αθωότητα...
    υπό το άγρυπνο της μάσκας βλέμμα, όμως - να 'χουμε το νου μας, ε;...

    Υ/Γ (αφού ακόμα κλειστά τα 'σχόλια' στη σελίδα σου!:)
    Τι υπέροχα μυστηριακή αυτή η διαδρομή του Ενδυμίωνα (και της Σελήνης)!... Ταυτόχρονα τόσο οικεία.
    Και ασίγαστο "το πάθος για τα όντα" - μα "προφανώς παράνομη" η ποίηση˙ θέλει συνωμοσίες ψυχής και λουλουδιών για να τραφεί και να "εκτείνει το χρόνο": η μόνη σωτήρια ψευδαίσθηση...

    (Ενδελέχεια ακολουθούν - μαζί με ταπεινή αφιέρωση:)

     
  • At Πέμπτη, Ιουλίου 12, 2007 11:37:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Είναι η ψυχή σου ένα αστερι που
    έπεσε στη γη για χάρη των θνητών
    κι είναι ευτυχής όποιος σε γνωρίζει
    έστω και από "μακριά"

    Να είσαι πάντα καλά!

    Νικ

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 13, 2007 11:48:00 π.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Φεύγω κι εγώ αύριο, Νανά μου - για καμιά δεκαριά μέρες, όχι περισσότερο - θα μου λείψετε όλοι οι συνταξιδιώτες της "άμμου"!

    Να είστε καλά και να περνάτε όμορφα και δροσερά! :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS