seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007

Ως αστρικό βάλσαμο (;)

Χαρισμένο στον Σωκράτη


Όμορφα που ακούγονται
οι ευωδιές των άστρων!...
Σαν να σε δονούν ουράνιες μουσικές
μες στην κοιλιά της φάλαινας
σαν να πετάς ανάμεσα
σε ευεργετικά φυλλώματα-αφές
και αναπνέεις
πράσινο
ή, σαν ν' ανοίγεις μπαλκόνι σε ουρανοξύστη
και σε απόσταση αναπνοής
φυτρώνει φουντωτή και
τρισχαριτωμένη αζαλέα
- πρέπει να κλάψεις για να την ποτίσεις
με τη σεσημασμένη αξιοπρέπεια του πόνου -


ενώ επτά βιολιά παίζουν
ανεξιχνίαστα
απ' τα ακρογιάλια τα παράφορα
πέρα, ως τα δάση τα αιμόφυρτα
αι Γενεαί Πάσαι

στα θαλασσινά μεσάνυχτα όπου
φαίνεται καθαρά η πείνα των αγγέλων
ως τρομερή Άρκτος
στα χρηματιστήρια των εκλείψεων

- επειδή εσύ, απλώς
στην ποίηση εξορισμένος.



Εδώ, ο άλλος Σωκράτης :)


26 Comments:

  • At Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007 3:01:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Νανά έχω μείνει εκστατικός!Γεύτηκα μόλις την απόλυτη ομορφιά της ποίησης !
    Να σαι καλά!

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007 3:15:00 μ.μ., Blogger kalhmera said…

    Τυχεροί εμείς οι λάθρα αποδέκτες του αποστάγματος της καρδιάς σου.
    Είμαι καλά.

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007 5:46:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Έχουν απόλυτο δίκιο
    τόσο ο ΑΛΕΞ όσο και η kalhmera

    είναι ένα ανεκτίμητο δώρο η ποίησή σου, Νανά, το "ευχαριστώ" μου
    είναι ελάχιστο...

    Να είσαι πάντα καλά, σε φιλώ
    κι ας μην σε γνωρίζω :)

    Λίγοι μείναμε;... ;)

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007 6:29:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Ναι, voul-voul ,μάλλον λίγοι μείναμε& κάπου από την άλλη Πέμπτη & πέρα θα "μαστε" ακόμη πιο λίγοι...Θα φύγω & γω πάλι.
    Ε ! τι να κάνω! Να μην κάνω κι άλλα μπάνια & γω , σαν παιδί που είμαι ακόμη?
    Να σαι καλά & δροσερά ,όπου & να σαι !

     
  • At Παρασκευή, Ιουλίου 20, 2007 7:42:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    μακάρι να είναι έτσι ο παράδεισος,όπως οι πρώτοι στίχοι σου,αλλά και να μην είναι τουλάχιστον το έχουμε ονειρεύτεί...παναγιώτα καλησπέρα σε όλους σας!

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 12:41:00 π.μ., Anonymous eraser said…

    Νανά, νιώθω πως αναπνέω τον άνεμο των αστεριών όταν σε διαβάζω...
    νομίζω πως γράφεις για να μην ξεχάσουμε την ίδια τη ζωή

    σ' ευχαριστώ

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 11:20:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    ALEX!

    με 'τρομάζεις' με αυτή την έκφραση
    της 'απολυτότητας'

    δηλ; δεν θα... ξαναγράψω;... ;)


    2ο

    Και βέβαια να κάνεις κι άλλα μπάνια
    "σαν παιδί που είσαι ΑΚΟΜΗ" χαχαχα

    (Θα σου απαντήσω στα e-mail)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 11:23:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλημέρα, KALHMERA :)

    τυχερή κι εγώ που σας έχω παρέα (αν και, τη δική σου, σπάνια...;)

    Αυτό το "είμαι καλά" σου, είναι σαν να μου κλείνει την πόρτα (για... περαιτέρω ερωτήσεις)

    'Πάτησα' το ονοματάκι σου, αλλά μου λέει "you are not invited"!...

    Nα είσαι πάντα καλά, Μέρλιν :)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 11:26:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    VOUL-VOUL & ERASER

    πολύ σας ευχαριστώ κι εσάς που επιμένετε ακόμη
    όσο "λίγοι" κι αν μείναμε... ;)

    Να είστε καλά, όπου κι αν ταξιδεύετε! :)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 11:28:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    ΓΙΩΤΟΥΛΙ

    μ' άρεσε αυτό:

    "τουλάχιστον τον έχουμε ονειρευτεί" (τον παράδεισο)!

    φιλάκια δροσερά :)

    (Δεν με βρίσκεις στο msn γιατί λείπω - "χτυπάω" και φεύγω... ;)

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 1:38:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Το αστρικό σώμα της ποίησης είναι κάποτε εύκολα ορατό...όπως εδώ.

    Εξ αυτού του σώματος διαγιγνώσκονται οι αρετές της καθαρής εμπνεύσεως (αν δεχθούμε ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα στη συγγραφή) και της αποτελεσματικής υφαρπαγής και διάσωσης του ποιητικού ομήρου από τα δεσμά του μη ακόμη πεφρασμένου λόγου....

    Ακριβώς γιατί κατά κανόνα η ποίηση δεν είναι ένα μπουκέτο με λουλούδια αλλά μια τροχαλία.

    Ποτέ δεν ξέρει κανείς τι θα ανασύρει...

    Καλημέρα Νανά, έξοχη όπως πάντα.

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 2:20:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κι εσένα, αγαπητέ RETURN

    τα σχόλιά σου, όπως πάντα, ανώτερα* κατά πολύ
    των πονημάτων-'ποιημάτων' μου
    (διαφορά ενός ν και ενός ι - το παρατήρησες;)

    Και τι εξ-αιρετική η παρομοίωση:

    "...η ποίηση δεν είναι ένα μπουκέτο με λουλούδια αλλά μια τροχαλία."

    Συμφωνώ: "Ποτέ δεν ξέρει κανείς τι θα ανασύρει"...

    *Παραπομπή: διαβάστε, π.χ., το 'άριστο μέτρο' του "Η ολιγαρκής νοημοσύνη" - θαυμάσιο!

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 6:40:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Λοπόν! α) Return, υποκλίνομαι στο σχόλιο σου !
    β) Voul-voul μετά τη διαπίστωσή σου ότι μείναμε ολίγοι μάλλον κάπου μάς την "έκανες" ! Καλά έκανες! Δροσιά σου εύχομαι πολλή!
    γ) " Καλημέρα" μας & μένα τούτο το "είμαι καλά" με πάγωσε αλλά κάπου σου στειλα ένα ΠΜ. & γω επίσης " I am not invited",αλλά δεν είναι & το μόνο ,όπου δεν είμαι "invited"! Το χα συνηθίσει από πολύ πιο πριν,από άλλα δηλ παρόμοια μπλογκς & δεν μου κακοφαίνεται (...& τόσο εννοώ... Γκρ...!!!).
    δ) Νανά μου ,είναι δυνατόν εσύ να μην ξαναγράψεις ,καρ-d-ιά μου ? Αδύνατον ! Αναμένουμε ,λοιπόν! ( & γω ήδη απάντησα στα απαντητικά μέιλς σου ).
    Καλησπέρα σε όλους & πολλά διαδικτυακά φιλιά!!! ( Ακίνδυνα είναι, μη φοβάστε! )

     
  • At Σάββατο, Ιουλίου 21, 2007 11:28:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλά μου δάκτυλα
    ευλύγιστα των λέξεων
    τελευταίος ήρθα ο άθλιος και πάλι
    με τα νερά και τις φωτιές ειδήσεις τού σήμερα στα μάτια
    και φοβάμαι
    μην κάψω δάκρυ σκύβοντας ετούτο το μυριστικό σου...

    Σ` ευχαριστώ
    μια ξιφολόγχη είσαι ορμή στ` άστρα
    και σπινθηρίζει η νύχτα

    * θα σου το πω
    κι αυτή ποιήτρια ήταν
    στιχουργός του άλλου Σωκράτη
    και μακριά πια απ` την ανάγνωση του ήλιου
    Νανά
    η Πηγή Καφετζοπούλου (Πυθία-Ανδρομέδα) μας άφησε χρόνους
    πίσω τριάντα οχτώ
    Στη μέση του θέρους χαρακιά

    Μ` αγάπη
    Σωκράτης

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 11:04:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    ΣΩΚΡΑΤΗ μου

    λύπη βαριά και λύγισα - τόσο πένθος ανεξάντλητο αυτό το καλοκαίρι - δεν ήξερα...

    Τίποτα δεν μαθαίνουμε - όσο περνά ο καιρός, ζηλεύω αυτούς που φεύγουν και μετά δεν μας μιλάνε κιόλας...

    Όμως, εσύ, κοιτάς αστέρι;
    - ΠΗΓΗ θ' αστράφτει το χαμόγελό της
    και σε νερά και σε φωτιές
    ένας άγγελος πάντα δίπλα σου!

    αν θέλεις, σου κρατώ κι εγώ το χέρι

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 11:06:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    ΑΛΕΞάκι-αδελφάκι

    πάλι σ' ευχαριστώ, γενναιόδωρο παιδί

    - μόνο ούριος άνεμος στα πανιά σου

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 12:43:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Όλα τα ψυχανεμίζεσαι ,Νανά! Ναι,ανοίγω μικρά πανιά για Βέρμιο μπας & δροσιστώ λίγο πριν φύγω για την πανέμορφη Χαλκιδική μου προς τα τέλη της βδομάδας που έρχεται.Μα αύριο βράδυ θα μαι εδώ πάλι.
    Με λύπησε ιδιαίτερα η άσχημη είδηση...Πολύ πιθανόν να χω μιλήσει μαζί της σε αλλεπάλληλα σχόλια μας σε κάποιο σάιτ...Από χθες βράδυ που το είδα δεν μπορώ να ησυχάσω.Δεν είμαι σίγουρος για το πρόσωπο,για αυτό θα σου στείλω μέιλ ,Νανά,να μου πεις ,αν ξέρεις όποτε μπορέσεις.Μα & να μην έχουμε μιλήσει & μόνο που χάθηκε μια ομορφιά 38 ετών με βλίβει βαθύτατα.Καλό της ταξίδι...

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 1:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Για τη Χαλκιδική!!!
    Είσαστε τυχεροί οι βόρειοι, τελείωσε! :)

    (Άλλο: Πού είναι το Βέρμιο;;;)

    Ναι, πολύ θλιβερή είδηση...
    ο θάνατος είναι τόσο αταίριαστος στους νέους ανθρώπους...
    όσο και απαράδεκτος.

    Δεν γνωριζόμασταν ούτε μέσω γραπτών - για να δεις αν πρόκειται για το κορίτσι με το οποίο συνομιλούσες, το μπλογκ της Ανδρομέδας (που την ζήλεψαν τ' αστέρια και την πήραν ψηλά) :

    http://trelitoufegariou.blogspot.com/

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 2:01:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Να αποθέσω κι εγώ τη θλίψη μου...

    Πρέπει να είχα δει το μπλογκ της μια δυο φορές...

    ΥΓ. Νανά είσαι πολυ ευγενική και μετριόφρων.
    Ένα σχόλιο εξ αντικειμένου και εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι ανώτερο από ένα ποίημα...

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 4:51:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Ευχαριστώ ,Νανά. Ψάχνω ακόμη σε όλα τα μπλογκς που έγραφε να δω αν είναι η andromeda που μιλούσαμε ώς το περασμένο Δεκέμβρη...Με έχει συγκλονίσει η είδηση. Δεν βρίσκω όμως άκρη ακόμη.Κάποιες ενδείξεις μόνο συγκλίνουν προς τα κει.Μα μόνο ενδείξεις...
    Το Βέρμιο είναι στο Νομό Ημαθίας.Θα μαι κάπου κοντά στο γνωστό χιονοδρομικό Κέντρο του Σελίου,από αύριο πουρνό πουρνό.Μα & κει έφτασε ο καύσωνας.Απ`ότι μου είπαν μέσα στο σπίτι σήμερα είχε 28 βαθμούς & ξαναφόρεσαν κοντομάνικα.
    Να στε καλά!

     
  • At Κυριακή, Ιουλίου 22, 2007 7:16:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Καλή δύναμη σε όσους αγαπούσαν την Πηγή κι έμειναν πίσω να την θυμούνται...

    Καλά το φαντάστηκες Άλεξ!;)
    είπα να ξανοιχτώ λίγο πέρα απ' τη Βουλιαγμένη και την "έκανα" κι εγώ (απόδραση στον Σαρωνικό, όχι μακριά!)

    Όλοι να περνάτε όμορφα και καλή βδομάδα!

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 12:13:00 π.μ., Blogger nicoletta said…

    Είναι συνταρακτική, και ΘΛΙΒΕΡΗ η είδηση του θανάτου της Πηγής (Ανδρομέδα) της οποίας το ιστολόγιο έχω επισκεφτεί αρκετές φορές κατά το παρελθόν και ιδιαίτερα σήμερα.
    Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που έχει λογαριασμό στο Λογόκηπος με το παρωνύμιο andromeda. Όποιος ξέρει κάτι παραπάνω και είναι σίγουρος είτε πως πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο είτε πως ΔΕΝ πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, ας στείλει μήνυμα στο logokipos@gmail.com .

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 11:17:00 π.μ., Blogger Flying Libido With A Ukulele said…

    Αι γενεαί Πάσαι των Άστρων...
    βιολιά που παίζουν απ' τα ακρογιάλια τα παράφορα
    ως τα δάση τα αιμόφυρτα
    στα θαλασσινά μεσάνυχτα όπου φαίνεται καθαρά η πείνα των αγγέλων"
    Το αποδελτιώνω ως ένα λυρικό ορισμό της ποίησης και με ελεύθερο διασκελισμό ο άνεμος φέρνει συνειρμικά από την 36η Χρυσηίδα Ρέμβης μια άλλη δοκιμή να οριστεί το απροσδιόριστο χρώμα της:
    "φτιάχνω ιστορίες με ποιήματα παραμύθια με φωτιά αγγέλων
    φωλιές με χρώματα πουλιών
    σιωπή βροντή του σύννεφου
    αγάπη σε κρηπίδα ανάγλυφη

    όσο να βλεφαρίσει εντός της φως η αγριομέλισσα
    ένα λουλούδι που σαλεύει μίσχους και καρπό
    ανέμισε σιωπηλούς αντίλογους έρωτα
    ώσπου να πεις κύμινο πρωινή κατακλείδα ενδεκασύλαβου:
    "μια φωτια με καίει και κρυώνω κατά μέσα..."
    "φτιάχνω

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 11:39:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ my RETURN

    Δεν είναι θέμα ευγένειας εδώ, αλλά αντικειμενικότητας!
    Άσε που υπάρχουν πολλά παραδείγματα στη ιστορία των γραμμάτων
    που μπορούν άνετα να υποστηρίξουν τη θέση μου "εξ αντικειμένου και εξ ορισμού"! :)


    @ ΑΛΕΞ

    σ' ευχαριστώ ΚΑΙ για τις περί Βερμίου πληροφορίες.
    Όλο ρωτάω κι όλο ξεχνάω... ;)

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 11:45:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ NICOLETTA

    δυστυχώς, δεν γνώριζα την Πηγή - για να μπορέσω να βοηθήσω.
    Απλώς, έτυχε να μας γνωστοποιήσει το θλιβερό γεγονός ο Σωκράτης
    με αφορμή την κατά σύμπτωση εκπλήρωση παλιάς "οφειλής" που του είχα υποσχεθεί σε ανύποπτο χρόνο...


    @ UKULELE,

    υπέροχη... αποδελτίωση - πολύ αγαπώ τους ελεύθερους συνειρμούς.
    κάποτε μάλιστα παίζαμε ένα παρόμοιο παιχνίδι σε συνάξεις...

    ευχαριστώ για την όμορφη 'πτήση'! :)

     
  • At Δευτέρα, Ιουλίου 23, 2007 11:24:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Γεια σε όλους.
    Θέλω μόνο να πω πως η andromeda-pythia δεν ταυτίζεται με την andromeda που είχα εγώ γνωρίσει διαδικτυακά.Μόλις το πληροφορήθηκα από εγκυρότατη πηγή. Αυτό φυσικά δεν μειώνει τη θλίψη...
    Να μαστε όλοι καλά.

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS