Πρωτοβρόχι

Παραλίγο στις δάφνες της
ν’ αναπαυτεί η πίκρα.
Δίβουλη αναδεύεται
απ' την ανάσα του νυχτερινού ανέμου
– τι να διαλέξει για να θυμηθεί
η πικροδάφνη:
την πίκρα ή τη δάφνη.

Άμα δεν γίνεται να σκύψουν
για ν’ αφουγκραστούν
του χορταριού την ταπεινή ανάσα
προσέχουν το φθινόπωρο
οι αόρατες γυναίκες
να μην πατήσουν τις ανεμώνες
όταν τριγυρνάνε στα φυλλοβόλα
δάση της αξημέρωτης ζωής τους.
A, ναι, μόνες!…