seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006

E la nave va

Kαι τα χρώματα μεγαλώνουν
- όπως το πράσινο
που γίνεται κυπαρίσσι
το μαύρο, νύχτα
και φιλί που δεν μου ’δωσες,
το κίτρινο, κρυφές σκέψεις πεταλούδες
το άσπρο, χιόνι της καρδιάς
το γαλάζιο, πουλί
και το κόκκινο, από μακριά.
Tη στιγμή που γίνεσαι πλοίο
στο ηλιοβασίλεμα
και μου γνέφει ο καπνός σου
- φεύγεις ή έρχεσαι;
Και:
Kαλύτερα να γερνω παρά να γερνω;...



Φιλιά-φεγγάρια όλα φευγάτα
έλα να ξεχωρίσεις τον δραπέτη
απ’ τον περιπλανώμενο.

Όσα κι αν σύννεφα εποπτεύουν ταξιδεύοντας
ουδόλως βροχή εγκυμονούντα
- αειθαλής αλλά άπιαστη
η νεροποντή των αισθήσεων.

Φαίνεται, θα χρωστάει στ' άστρα η μοναξιά.




Aνάμεσα στο όνειρο και το κύμα
η ίδια αγωνία
ανάμεσα στο βυθό και τον αφρό του
η ίδια ταραχή.
Kι εσύ, όλο περιμένεις ν’ αστράψει
για να με γνωρίσεις.

9 Comments:

  • At Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006 8:25:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Ταξιδιάρικα ποιήματα, μελαγχολικά και γι' αυτό υπέροχα!:)

     
  • At Παρασκευή, Δεκεμβρίου 08, 2006 8:31:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    [ Να με συγχωρείς, fyllo μου: έσβησα το προηγούμενο ποστ (δεν μ' άρεσε το setting!;) και αντέγραψα το χθεσινό σου σχόλιο με σημερινή ημερομηνία...\ ]

    Σ' ευχαριστώ για το σχόλιο :)

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 09, 2006 11:17:00 π.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    "Kαλύτερα να γερνω παρά να γερνω;..."
    Εξαιρετικό εύρημα αυτά τα χωρίς τόνο ρήματα!

     
  • At Σάββατο, Δεκεμβρίου 09, 2006 1:31:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Και όχι μόνο ως εύρημα. Είναι ιδανικό παράδειγμα για το πώς συμπίπτουν μορφή και περιεχόμενο - εξαιρετικά, onlysand!
    Και πόσο βαθιά νοήματα κρύβονται κάτω από 'συνηθισμένες' λέξεις (βλ. δύο τελευταίους στίχους)!

     
  • At Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006 11:54:00 π.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Τι όμορφα κι αυτά τα ποιήματα, onlysand!
    (Είναι καινούρια; ή μας διαφεύγει κάποια άλλη συλλογή;!;)

     
  • At Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006 4:55:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Το 'συνάντησα' προχθές και το χαρίζω στους... ανυποψίαστους: Ποίηση είναι η σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο. Max Aub
    Σας ευχαριστώ όλους, παιδιά. Όχι, el(lad)itsa, αυτά είναι... ανέκδοτα!;)

     
  • At Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006 6:25:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Άστρα συντροφιασμένα τρυπώνουν στο λόγο σου, κλέβουν φως και σκορπάνε ασημόσκονη!

    Μακριά οι μοναξιές όταν βγαίνουν τέτοια φεγγάρια στις οθόνες πάνω...

    Αγάπη και θερμά φιλιά!

     
  • At Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006 8:05:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Έχει δίκιο η Καπετάνισσα: είναι πραγματική χαρά να κλείνεις τη βδομάδα σου με τέτοια ταξίδια! Παίρνεις… φαντασία για ν' αρχίσεις την καινούρια!
    Θερμές ευχαριστίες, onlysand!

     
  • At Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006 8:50:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ... γυρίζω από εκδρομή (σχεδόν) θερινή και συναντώ τη θαλπωρή σας - τι ευτυχία! Μόνο η θάλασσα μου λείπει!...;)

    @ εγώ, πάλι, νομίζω, καπετάνισσα, πως είναι τόσο φτωχά τα λόγια μου για να σ' ευχαριστήσω - και το όνειρο και το κύμα να σου χαρίσω! εσύ μας κατεβάζεις τόσα αστέρια!... "Αγάπη και θερμά φιλιά!"

    @ κι εμένα, eraser, είναι μεγάλη η χαρά, αν σου δίνω άλλη τόση. Ευχαριστώ σε!

    Καλή βδομάδα σε όλους!:)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS