seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2007

Με φοβερίζει η λογική


Υπότιτλος: Αμέ αμέ αμέ, πω πω τι πάθαμέ

Kαι βιάζομαι κι ανθίσταμαι

και ξεκολλάω τις βδέλες
ντρέπομαι ή ολοφύρομαι

- ενδίδω και στις τρέλες.
~~~~~~~~~~~~~~~~~


Τους κρεμάω μπλε ματάκι, Κυριακή μεσημεράκι
τα βγάζω βόλτα μες στις οργαντίνες
και τους ρίχνω σερπαντίνες
στις μέρες τους τις άχρωμες,
τα βάζω να χαρούνε
κι εκείνα πλατσουρίζουνε
και τη ζωή μου βρίζουνε.

Για να παραμυθιάζονται πως τάχα θα πετάξουν
- ξεχνάνε εν τω μεταξύ, αυτά,
ό,τι κι αν τάξουν -
τα δένω με σχοινάκι, σαν μπαλονάκι
γεμάτο από ήλιον, αέριο φευγάτο -
το ξέρω, πολύ σύντομα θα πιάσουν πάλι πάτο.

Λίγο να είμαι ειλικρινής, στο λέω τα λυπάμαι
κι όμως αυτά, απτόητα,

με ψήνουν, με βουρλίζουν
- και να 'μαι:
να τα κοιτάω στα χείλη;

εν μέση οδώ με κάνουνε ρεζίλι˙
αδύνατο να τους κρατήσω μυστικό
- και κάνω και το αφεντικό...


Τα στολίζω και τ' αρωματίζω, τη ζωή μου χτίζω
κατά τα γούστα τους -
όλο τους δίνω έναντι και στέκονται απέναντι
- ακόμα παζαρεύονται σαν άθλιοι θεατρίνοι.

Τις νύχτες με δικάζουνε
και στο ζουμί τους βράζουνε
τα άτιμα στοιχίζουνε, υγεία μού κοστίζουνε
τους λέω ότι φταίνε, τα βάζουνε μ' εμένα
(με σέρνουν σαν ψωράλογο
το βλέπω το παράλογο!)
δεν έχουν ιερό και όσιο, τα καθιερωμένα.

Με φοβερίζει κάθε μέρα η λογική
γι' αυτό προτίμησα αυτή τη φυλακή:
Τ' αφήνω, δηλαδή, ελεύθερα - ως έχουν.

Τα αισθήματα.

Σημ. ~ Επόμενη καταχώρηση (από: Dr Moshe, meril, velona, kartasos, …, !:) το Σάββατο! ;)

16 Comments:

  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2007 2:22:00 μ.μ., Blogger emile26 said…

    Hello! You have a very nice blog! I'm here to share valuable info with you visit my blog,about Mozilla Firefox web browser.

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2007 3:13:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Καταπληκτική (αυτο;)σάτιρα!!!;)
    Καλές Απόκριες σε όλους!

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2007 4:50:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Πραγματικά, τρομερή σύλληψη!:))) Να 'σαι πάντα καλά, onlysand!!!

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 12:13:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ευχαριστώ, παιδιά - επίσης! (για καλές εμπνεύσεις και... Απόκριες!...;)))

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 5:26:00 π.μ., Anonymous with a ukulele said…

    Να αφήσουμε ελεύθερα τα αισθήματα
    ή να βγάλουμε τη μάσκα των ψευτοαισθημάτων; (το αιώνιο δίλημμα της τάξης του ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ή ΝΑ ΜΗ ΖΕΙ...
    Ας ζητήσουμε τη βοήθεια του "κοινού":
    ΜΑΚΡΙΑ Σ’ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΚΡΙΑ: να βγάλουμε τη μάσκα ή να φορέσουμε μια άλλη;
    (στίχοι από τη ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, κατάλληλα παραλλαγμένοι, για να ταιριάζουν αμφότερα στο κλίμα των ημερών):
    «Δική σου είναι η μάσκα ή κλεμμένη;
    Δικό σου είναι το θάρρος
    ή έκανε μοντάζ ο φωτογράφος;»
    Μια μάσκα με χάρη και έπαρση στο βλέμμα
    κρύβει άμυνες (;)
    Να βρούμε μια μάσκα με το χαμόγελο έτοιμο….
    ΜΟΝΤΑΖ (φωτογραφία)
    Σημείο διαχωριστικό δύο απεράντων είσαι.
    Δύο αντιμέτωπων πελάγων
    Ο ουρανός και η θάλασσα.
    Το πλάτος και των δύο
    αθροίζεται στο μέτωπο
    αντιμέτωπο στα όρια.
    Τα δεμένα πανιά της μορφής σου,
    η σκεπτική της πλώρη,
    δείχνουν πως περιμένεις τρικυμία
    των απεράντων.

    Όμως εσύ κρατάς τιμόνι.
    Εξάρτημα καϊκιού είναι
    ή της ζωής σου;
    Δική σου είναι η βάρκα
    ή κλεμμένη;
    Δικό σου είναι το θάρρος
    ή της φωτογραφίας;
    Οδηγείς ή οδηγείσαι;
    Υπήρχε από την αρχή τιμόνι
    ή έκανε μοντάζ ο φωτογράφος
    κι απόκτησε τιμόνι το ακυβέρνητο,
    όπως βρέθηκαν οι αγρότες οι παππούδες μας
    στα κάδρα με γραβάτα;

    ΚΙ ΟΙ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΙΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ:
    «αύριο λες και μέσα σ’ αυτή τη μικρή αναβολή
    παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ»
    (μια μασκαράτα γαρ κι η μέρα του αγίου Βαλεντίνου…)
    αλλά η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ της Κικής Δημουλά
    είναι για την αληθινή «αποκριά» μας…
    Κρατώ λουλούδι μάλλον
    Παράξενο.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    πέρασε κήπος κάποτε.

    Στο άλλο χέρι
    κρατώ πέτρα
    Με χάρη κι έπαρση.
    Υπόνοια καμιά
    ότι προειδοποιούμαι γι’ αλλοιώσεις,
    προγεύομαι άμυνες.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    πέρας άγνοια κάποτε.

    Χαμογελώ.
    Η καμπύλη του χαμόγελου
    το κοίλο αυτής της διαθέσεως,
    μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο,
    έτοιμο.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    πέρασε στόχος κάποτε
    Και προδιάθεση νίκης.

    Το βλέμμα βυθισμένο
    στο προπατορικό αμάρτημα:
    τον απαγορευμένο καρπό
    της προσδοκίας γεύεται.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    πέρασε πίστη κάποτε.

    Η σκιά μου, παιχνίδι του ήλιου μόνο.
    Φοράει στολή δισταγμού.
    Δεν έχει προφτάσει ακόμα να είναι
    σύντροφός μου ή καταδότης.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    πέρασε επάρκεια κάποτε.

    Συ δεν φαίνεσαι.
    ‘Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
    για να ’χω σταθεί στην άκρη του
    κρατώντας λουλούδι
    και χαμογελώντας,
    θα πει πως όπου να ’ναι έρχεσαι.
    Φαίνεται απ’ τη ζωή μου
    ζωή πέρασε κάποτε.

    για την αντιγραφή: with a ukulele
    κατά κόσμον κ ART ά SOS
    www.afterzed.gr/kartasos
    flying_libido@yahoo.gr

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 10:52:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ kartasos - ιδιαίτερα για το ποίημα της Δημουλά˙ δεν θα μου ερχόταν στο νου για να το ανασύρω...
    Μου θύμισε και το τραγούδι "Μάσκες" του Πασχαλίδη(;)

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 11:01:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Γέλασα πάρα πολύ! Υπέροχη σάτιρα, onlysand (για όλους μας!;)
    Καλή Τσικνοπέμπτηηη!!!

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 1:31:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Kαλή Τσικνοπέμπτη! Το μυστικό αποκαλύφθηκε! Εύχομαι πάντα να αφήνεις τα συναισθήματα τόσο όμορφα ελεύθερα & τίποτε από τις συμβατικότητες που μας πιέζουν να μη σε βαραίνει & ποτέ! Πολλές θερμές ευχές!

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 2:09:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Σ' ευχαριστώ πολύ, fyllo-φυλλαράκι - και του χρόνου!;)

    @ Αγαπητέ συνταξιδιώτη akb8862, παρομοίως αντεύχομαι και ελαφρύς από συμβατικότητες ο βίος μας ας είναι! Προσβλέπω και σε άλλες συνεργασίες ΚΑΙ στον "Κήπο"!
    (Τα αποσιωπητικά στον παρόν ποστ είναι πρόσκληση και για σένα: με χαρά να φιλοξενήσω κάποιο απ' τα... 'σκοτεινά' σου το Σ/Κ - θέμα ψωμί ή/και ουρανός!:)
    Εννοείται πως η πρόσκληση ισχύει για όλους τους αναγνώστες της 'άμμου' - αλλά την κάνω ΑΜΕΣΗ πιο εύκολα 'στων γραφιάδων τις κοινότητες'...;)

    Καλή Τσικνοπέμπτη και στους δυο σας! :)))

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 3:02:00 μ.μ., Anonymous akb8862 said…

    Είσαι πάντα πολύ καλή & ευγενική.Σε ευχαριστώ.

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 3:56:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Εξαιρετικό βέβαια το ποίημα της Δημουλά. Αλλά το δικό σου, onlysand, είναι αλλιώτικη απόλαυση! Να 'σαι καλά ΚΑΙ για το γέλιο που μας χαρίζεις - και του χρόνου! :)
    Να περάσετε όλοι αξέχαστα!

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 4:44:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κι εσύ να 'σαι καλά, eraser - σ' ευχαριστώ πολύ - καλά... ξεφαντώματα!...;)

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 7:31:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Μόνο καλές απόκριες να σου ευχηθώ και καλή συνέχεια στη σάτιρα που νομίζω σου πάει

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007 8:00:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Κι εμένα μ' αρέσει η Δηλουλά, αλλά...!
    Δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω την ιδιοφυή "σύλληψή" σου, onlysand! Με ανατρεπτικό χιούμορ και... κατανόηση για τους "βασανιστές" μας, τα αισθήματα!...;)

     
  • At Παρασκευή, Φεβρουαρίου 09, 2007 11:33:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Και σε σένα καλές απόκριες, αγαπητέ/ή Ανώνυμε/η! και σ' ευχαριστώ...;)

    @ Βασανιστές! σωστά τα ονομάζεις, Lakwnia!... Τα κακομαθημένα, όμως, ε; Ποτέ δεν λέμε να τα... εγκαταλείψουμε για χάρη της... Λογικής...;)

     
  • At Σάββατο, Φεβρουαρίου 10, 2007 5:41:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Προ-λογικό για τη μεγάλη 'σύνθεση' που δημιουργήθηκε στον "Κήπο" - (και κάποτε θα δει το φως της δημοσιότητας!;) :

    Ήρθανε τα "Αισθήματα"
    άγνωστα μέχρι τότε
    Σε ονειροπόλους ταραχή
    Να κλαίνε κι οι Ιππόται.
    Όθεν τα εξορκίσαμε
    σκίσαμε τα κιτάπια
    Είπαμε να τα ρίξουμε
    στου γέλιου τα χωράφια.
    Ως κι η ΔΕΗ, να φανταστείς
    μας έκανε καψόνι
    τη νύχτα, μάλιστα, πολύ
    που έπεφτε το χιόνι.
    Εμείς όμως απτόητοι
    Με μπότες και σπιρούνια
    Τα βάλαμε με τον καιρό
    Βρεγμένοι ως τα μπούνια.
    Βιάζομαι να συγκεντρωθώ
    Τις ρίμες να φροντίσω
    Και την ωραία σας αίσθηση
    Να μην κακοκαρδίσω. :)))

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS