seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Κυριακή, Απριλίου 01, 2007

Πρόσκαιρες νεφώσεις (Ανοιξιάτικο 1:)


Προϊούσης της Ανοίξεως εν μέσω φθινοπώρου. Άνω κάτω ο καιρός αλλοπρόσαλλος, αλλοπαρμένοι κι εμείς δεξιά κι αριστερά, εμβρόντητοι στις αστραπές και τις λιακάδες... Αυτός ο εφιάλτης, μεσημεριάτικα, πώς βρέθηκε προχθές ανάμεσά μας; Η κουλτούρα της βίας εξαπλώνεται σαν επιδημία˙ περί όνου σκιάς τυρβάζουν οι "υπεύθυνοι"˙ κανείς δεν ψάχνει την ΑΙΤΙΑ, οι 'αναλύσεις' σε επίπεδο κουτσομπολιού όπως πάντα - κι έπειτα, ως συνήθως, στα εύκολα: όλοι οι καραγκιόζηδες στα παράθυρα.


Κι όμως, δεν είναι Πρωταπριλιά: εκεί που αστράφτει και βροντάει αίμα και αποτροπιασμό, μια φρέζια σε τραβάει απ' τη μύτη - το γαλανό (αν και άφαντο συχνά) σου δίνει μια, εκσφενδονίζεσαι απ' το σκοτάδι, και βρίσκεσαι ξαφνικά στην αγκαλιά της ζωής να σου χαϊδεύει την ανυπόμονη ψυχή. Αχ, πότισε γαλήνη!...

Ο κόσμος ο μικρός ο μέγας μες στην παλάμη σου: ξανοίγεται μπροστά σου το μυστικό μονοπάτι που βγάζει στη Μεγάλη Ταπεινότητα. Αύριο θα 'ρθει ένα σιωπηλό Μωβ με δακρυσμένο νοσταλγικό βλέμμα˙ θα σε πάρει απ' το χέρι κι όλα θα μυρίζουν βιολέτα.

Πότε χαίρεσαι πιο πολύ; όταν δέχεσαι ή όταν κάνεις ένα δώρο; Να ρωτήσεις τον Χριστό, που θα 'ρθει να καθήσει ανάμεσά μας - ναι, πάλι θα τον ξεχάσουμε αμέσως. (Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ψάχνω τον Τάσο Λειβαδίτη*.)


Πάμε, λοιπόν - μήπως πετύχουνε τα μαγικά φέτος. Καθαρίζω το τραπέζι, κρύβω όλα τα 'νομίσματα' να μην διστάζει να μπει το φεγγάρι στο δωμάτιο - και περιμένω.


Ε, τι ρωτάς; δεν ξέρεις; βρίσκομαι κιόλας στην αγκαλιά τής θάλασσας, μεσοκαλόκαιρο, τζιτζίκια νυκτόβια, ανεπαίσθητο αεράκι, ο φλοίσβος, αισθήσεις-φιλιά απ' τα αστέρια...

Α! το φεγγάρι!
Όσο κι αν δεν του φαίνεται, αύριο είναι η πρώτη πανσέληνος της Άνοιξης - καλό μήνα!


Έπειτα, εξαιτίας του τραγουδιού** που διάλεξα να συνοδεύει το ταξίδι σας σήμερα, πετάω 10 καλοκαίρια πίσω, τότε που διαβάζαμε με τον Π. Β. για το ραδιόφωνο, το βιβλιαράκι της Μαργκερίτ Ντυράς Δέκα και μισή καλοκαίρι βράδι - κι από κει ως την άμμο, ένα τσιγάρο-πρέπει-να-το-κόψω-δρόμος... Τι θυμάμαι τώρα!...
Άσε, σταματάω˙ αλλιώς, ή γράφω ποίημα ή απογειώνομαι. (Ναι, είναι απειλή!;)

* επόμενο ταξίδι σε 2-3 μέρες. Κοίτα ψηλά!

** βάλ' το πιο δυνατά να μαγευτούν και τα όνειρά σου!

33 Comments:

  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 3:36:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Με τριαντάφυλλα έμπαινε ο Απρίλης
    φερμένα κατευθείαν απο τον Ελικώνα
    το πιό λευκό ήταν της ωραίας φίλης
    να της τονίζουν την εικόνα
    *****************************
    Τής Νανάς αντίδωρο εξ αναβολής(η Μήπως ξαναβολής;)
    ************
    *Βάλλ ούτως αίκεν τι φάως Έλλησι γένοιο.

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 4:03:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Hector, που στον πειρασμό μπαίνω να σε 'δασύνω', Έκτορα μηχανικέ της ποίησης, θερμά σ' ευχαριστώ. (Πάλι αναβάλλεται το ποίημα που ήθελα να σου χαρίσω!:)
    "Ξαναβολή" - και χαίρομαι!

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 4:30:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Νανά, καλωσόρισες - σ' ευχαριστούμε και πάλι! Καλό μήνα, ΟΛΑ ΚΑΛΑ!:)
    (Δεν είναι και μεγάλη... χασούρα, αν κόψεις το τσιγάρο!...;)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 4:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Kαλό μήνα (να σε λέω κι εγώ Νανά;)
    Σ' έχω χάσει.. έχω χαθεί μέσα στις μυρωδιές και τους ανέμους που ενίοτε έντονοι μας παρασέρνουν...
    Να περνάς καλά
    meril

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 5:23:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Καλώς σε ξαναβρίσκω, συνταξιδιώτη Μάρκο - πολλά ευχαριστώ ανήκουν και σε σένα απ' τη φτωχή μου πένα!:)

    @ Καλώσ' τη και την Μέρλιν!:)
    (Αν το καλοϋπολογίσεις, δεν έλειψα παρά μια βδομάδα - όπως έγραψα και στον 'Κήπο', παρά τη θέλησή μου - μου φάνηκε όμως πολύ!;)

    Ούριοι να είναι οι άνεμοι για όλους, για το ταξίδι που ποθεί ο καθένας. x

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 6:48:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Eπιτέλους, επέστρεψες! Καλωσόρισες, Νανά! Και έναν γλυκό Απρίλη να έχεις όπως κι όλοι οι φίλοι σου εδώ κι αλλού :)

    (πέρνα απ' τα "φτερά" μου να πάρεις το δωράκι σου... το βράδυ θα το ξαναδώ για οποιαδήποτε διόρθωση:) )

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 7:47:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Καλώς σε βρίσκω, vel μου, καλό μήνα και όμορφο και για σένα!:)

    (Πέρασα απ' τα 'φτερά' σου, γυαλένια μου - μια απ' τις πρώτες μου δουλειές σήμερα - πόσες ομορφιές μαζεμένες! να βρω χρόνο, θέλω να μελετήσω!;)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 8:27:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Τσου, πέρασες νωρίς :)

    πάω βόλτα στη θάλασσα, φιλιά

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 8:31:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Α... κι έχει το άρωμα του γιασεμιού, είχα δίκιο!

    Έφυγα :)

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 01, 2007 8:56:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Τυχερή γυαλένια! στη θάλασσα;!!!

    Ξαναπερνάω, λοιπόν - έφυγα!;)))

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 12:10:00 π.μ., Blogger vel... said…

    :)
    Mπορεί να αργούν οι παραγγελιές μας, μα έχουμε άλλα καλά εδώ :)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 12:21:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, γυαλένια-ακρογιαλένια... ξέρεις πόσες παραγγελιές θα ακύρωνα για ένα κυματάκι;...;)

    (Αυτά που είδα το μεσημέρι, συνάντησα και πριν λίγο. επαναλαμβάνω: θέλω διάβασμα!:)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 1:02:00 π.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Μαζί με τις θερμές ευχές και ευχαριστίες μου για την αφιέρωση - για το καλωσόρισμα :
    " Η παιδική ηλικία είναι η απλή ευτυχία που δεν χρειάζεται σκέψη και αιτιολόγηση.
    Ούτε συνειδητοποίηση.
    Tο παράξενο σ’ αυτήν τη φωτογραφία - τι ώρα; απόγευμα; - είναι πως σε κάνει να νιώθεις τον ήλιο· όχι να καίει, το φως είναι διάχυτο - και σαν να ακτινογραφεί τα πρόσωπα. Tόσο διάφανα φωτισμένα - από μέσα, λες - δεν έχει δει η Mαργαρίτα, παρά μόνο σε μία ακόμη φωτογραφία, όπου είναι και οι τέσσερίς τους πάνω σε ξύλινη γεφυρούλα, στη Pόδο.
    Kαι στις δύο, είναι καλοκαίρι - εννοείται... " (από την ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ αναΒΟΛΗ)

    Νανά, όπως βλέπεις, το ξανάπιασα απ' την αρχή! :)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 10:53:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Mη ζηλέψεις, αλλά το κεφ 14 θα διαβαστεί στην ακρογιαλιά :)

    Καλημέρα κι από εδώ :)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 12:35:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ώστε, voul-voul, φτου κι απ' την αρχή;!;! Χαρά στο κουράγιο σου!...;)))

    @ Αφού, για να ζηλέψω, μου το λες, βελάκι!!!;Ρ
    Πού θα πάει; Δεν θα την 'εξαντλήσω' κι εγώ; (τη θάλασσα!:)

    Σας ευχαριστώ όλους! Αυτή η γενναιοδωρία σας, είναι η κινητήριος δύναμή μου! x

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 2:38:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Bαρούσε το κύμα στα χαλίκια κι ο αέρας ήδη δυνατός, δυνάμωνε κι άλλο μες τα αυτιά μου, τουλάχιστον αυτήν την εντύπωση έχω.

    Διάβαζα... κεφ 15

    "εκείνη τη στιγμή φύτρωσε ένα βαθυκόκκινο βελούδινο τριαντάφυλλο στο ίχνος της πατημασιάς της

    Πιο μοναχή κι από τη λύπη μου
    απούσα κι απ' το πουθενά
    μάλλον θα χώρεσα στο Τέλος
    για να μπορώ να σου μιλάω τώρα
    με ίλιγγο πιο αχόρταγo
    κι απ' τους γκρεμούς μου."

    Ευτυχώς κτύπησε το κινητό γιατί δε τρόμαζαν τα θαλασσοπούλια και οι περαστικοί από τη θέα μου. Ευτυχώς πάλι, διότι δεν θα τη γλύτωνα την πνευμονία. Όμορφο πολύ το γράψιμό σου... όμορφη κι θάλασσα...

    Φιλιά και καλό μεσημέρι :)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 3:17:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Ξέφυγε ένα ανυπόταχτο "δε" πριν από το "τρόμαζαν" και το "θα" δε βρήκε τη θέση του, αλλά με καταλαβαίνεις, Νανά...

    Έφυγα! :)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 3:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Προχωράς τώρα στα βαθιά, βελάκι. Είσαι εύθραυστο επειδή δεκτικό, αλλά και δυνατό σαν αέρας και θάλασσα μαζί - γιαυτό δεν σε φοβάμαι.

    (Αυτά τα (ακρο)γιαλένια σου ραπόρτα μού κλέβουν την ψυχή και θέλει να πετάξει!)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 8:01:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Αχ, εμείς οι (ακρο)γΙαλένιες είμαστε όντως εύθραυστες...

    Και για τη θάλασσα μη ζηλεύεις, θα φροντίσω στην κοντινότερη βολτούλα μου, τώρα στις διακοπές, να έχω μαζί τη φωτογραφική μηχανή ώστε να σου στείλω ένα φρέσκο κυματάκι με mail, ok;;

    Πες "ναι"... και... σου δίνω πίσω την ψυχούλα σου μέχρι το επόμενο ρα-πόρτο :):)

     
  • At Δευτέρα, Απριλίου 02, 2007 11:15:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Νανά, μόνο χαρούμενες στιγμές, σου εύχομαι! (Κι ας κόψεις το τσιγάρο!;)))
    Το βιβλίο σου είναι εξαίσιο, στο είπα;!;)
    Καλή Μεγάλη Εβδομάδα σε όλους!

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 12:39:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Αχ, βελάκι, όλα τα 'ναι' καήκανε, που λέει και το τραγούδι - μα εγώ στα πόδια σου τα φέρνω, αν είναι να μας πας σε πόρτο (επιτέλους!) γιατί βαρέθηκα τις φουρτούνες...
    (Γραμματάκι έβαλα, μα δεν το είδα γραμμένο στο περιβόλι σου. ένα κατεβατό ήτανε, δεν θα το θυμάμαι αν δεν το πήρε - συν-χώρεσέ με!:)

    @ eraser, σ' ευχαριστώ! και σε σένα μπουνάτσες εύχομαι, να είσαι καλά! :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 7:49:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Αλλά το βλέπεις τώρα, ναι;;; :)

    Πάμε, Γιασμίν, ν' αράξουμε για λίγο και σα θα έρθει ο "χαμσίνι" ανακατωμένος με την ψιλή των παιδικών χρόνων άμμο, το καράβι θα 'ναι εκεί και η απόφαση όλη δική σου!

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 8:32:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Νανά, καλωσόρισες κι από μένα!!! Να είσαι πάντα γερή!
    Ξαναδιάβασα την Χαριστική αναΒολή! Νιώθω και πάλι την ανάγκη να σ' ευχαριστήσω!
    (Πάω τώρα και στης vel!:)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 10:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πώς ν' αρχίσω τώρα (πάλι) χωρίς 'ευχαριστώ';...\

    @ Βελάκι, το καράβι σου πλέει στα όνειρά μου (χάρη στη ΔΙΚΗ σου απόφαση!:)

    @ Αχ, fyllαράκι ανοιξιάτικο, πάντα ν' ανθίζεις - και χωρίς (ανα)Βολές!:)
    Πήγαινε 'βελ' να δεις χρώματα και φωταψίες!...

    Άραγε, συνεχίζεται κι εδώ η... έλειψη ταυτότητας;...;Ρ
    Μες στο λαβύρινθό τους, κάτι διάβασα για maintenance - τι τις θέλουνε τις αλλαγές αφού τους χαλάνε;...!...
    Άλλη μια ώρα στη... στάση...\

    Ti ginetai, vre paidiaaa?!? nea engrafH 8a kanoume ka8e fora pou mpainoume sto xwrafi mas?!?!? - γκρρρ, τα νεύρα μου!!!)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 03, 2007 11:56:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Ax, Γιασμίν... φορέσαμε τα όμορφα χαμόγελά μας, μιλήσαμε για θάλασσες για ακρογιάλια, για αγγέλους που μας περιμένουν, για εξαιρετικές χαριστικές αναβολές... και μας ζήλεψε ο μπλόγκερ! Εμένα πάντως από την αρχή δεν με... πήγε. Αλλά δεν το βάζω κάτω, ακόμη :):)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 12:25:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ως και η αρχή είναι σχετική, βελ μου: στην αρχή, τα πράγματα ήταν πιο απλά και σχετικά εύκολα. τώρα, οι νεωτερισμοί μάς μπέρδεψαν αναίτια...;(

    Αλλά, αλλίμονο: οι άγγελοι, τα χαμόγελα και τα ακρογιάλια με το μέρος μας - είναι να το βάζουμε κάτω; Ντροπήηη...

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 12:33:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Ναι, αλλά εγώ έπεσα κατευθείαν επάνω στους... νεωτερισμούς, Γιασμίν. Ευτυχώς, είναι άγιες μέρες και δεν τσαντίζομαι παρά μόνο για θέματα "λογαριασμών" :):):):) Βάζω πολλές φατσούλες για να γλυκαίνω τις... τράπεζες!

    Μα... αν προλάβω θα πάω βολτίτσα θάλασσα αύριο:) Αν και αύριο εύχομαι να μην προλάβω και μη ρωτήσεις γιατί δημοσίως, ναι;;; :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 12:53:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ε, να μην προλάβεις κι εσύ, βελάκι, να πας μια μέρα στη θάλασσα...! Μόνο εμείς να σκάμε, δηλ.;...;Ρ

    Γιατίιι;... (ιδιωτικώς, ερωτώ!;)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 10:32:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Ναι, έχει και κρύο σήμερα, συννεφιά... και αντί της θάλασσας το μπλε στις φλέβες μου κυλά γκριζόμαυρο μιας έντασης.

    Καλή μέρα, Γιασμίν

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 2:31:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Υγρερό κρύο, συννεφιά - κι εδώ. Πάει να βρει το βήμα του ο καιρός σύμφωνα με τις μουσικές του Απρίλη - έρχεται όμως το Μεγάλο Μωβ που λέγαμε, κι αλλάζει η ατμόσφαιρα. Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες αλλάζει. Για να Τον συναντήσει.

    Ξαναφεύγω τώρα... Καλό μεσημέρι, (ακρο)γιαλένια!
    Έρχεται σήμερα ή αύριο μια συγχορδία αγγέλων - τα λόγια έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης, τη μουσική ο Φρεντερίκ Σοπέν - κάποιες νότες παίζουν για σένα :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 3:59:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Τι όμορφα τα λόγια σου... Πραγματικό βάλσαμο, μου χρειάζεται... Σε ευχαριστώ πολύ πολύ...
    Και για τη μουσική μου...
    Και για τα λόγια του Λειβαδίτη που θα ρθουν...
    Και για όλα Γιασμίν!

    (η μελέτη του βιβλίου σου παίρνει αναβολή για σήμερα. Το ξέχασα δίπλα στο τζάκι γιατί έφυγα ξαφνικά από εκεί. Αύριο θα το συνεχίσω :( )

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 4:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Φορές, αναρωτιέμαι, αν είναι πιο δυνατές η αγάπη, η συν-εννόηση ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίζονται πρώτα απ' την ψυχή τους. Χωρίς να έχουν συναντηθεί δια ζώσης, εννοώ...
    Συμβαίνει μαζί σου, και σ' ευχαριστώ.

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007 7:59:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Σε ευχαριστώ... κι εγώ αναρωτιέμαι. Mε έκανες "κομμάτια" :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS