seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007

Ου το εράν νόσος, αλλά το μη εράν(;)*


*Εντάξει, ο Φιλόστρατος το είπε (γύρω στο 240 μ. Χ.!) - μην το δένεις και κόμπο!... Έκτοτε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι κι έχει έρθει ο κόσμος τα πάνω κάτω - τι να λέμε τώρα;...;)

Από τα «Νέα» η είδηση: Ένας άνδρας και μια γυναίκα, αγαπήθηκαν, πέθαναν νέοι, ταυτόχρονα - θάφτηκαν μαζί, σφιχταγκαλιασμένοι. Συνέβη πριν από 5-6 χιλιάδες χρόνια, στη Νεολιθική Περίοδο - αποκαλύφθηκε μόλις πρόσφατα, κοντά στη Μάντοβα, μόλις 40 χιλιόμετρα νότια της σαιξπηρικής Βερόνας. Σπάνιο εύρημα, με μεγαλύτερη όμως συναισθηματική παρά ιστορική αξία: σε ό,τι αφορά τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους και με τον θάνατο - όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν...




Στο κάτω κάτω,
ποιός νομίζει πως είναι
ο Έ ρωτας;

Ένα πελώριο μες στο κενό
ερωτηματικό
που πήρε αύξηση και καμαρώνει.





Τι τα θες: η εύνοια του καιρού ανοίγει πανιά μόνο για τον εαυτό της: πάνω από τις επιθυμίες...




Α, και με την ευκαιρία:


Παχουλούλες και παχουλούληδες όλων των χωρών (και των εποχών), ψηλά τη σημαία!

Και: ΚΑΤΩ η anorexia nervosa!...;)))



9 Comments:

  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 12:55:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Xίλια τ' αστέρια του ουρανού
    μα το φεγγάρι ένα
    έχω πολλά μέσα στο νου
    μα στην καρδιά μου εσένα!

    Κρητικός

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 1:13:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μια καρδιά, τι να σου κάνει;… σε καταλαβαίνω...;))) Ευχαριστώ πολύ, ΟΜΩΣ...:)

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 2:46:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Εγώ πιστεύω πως όλα ξεκινούν απ' το μυαλό. Και ο έρωτας ΔΙΚΗ του υπόθεση είναι!
    (Τι ωραία, onlysand! Έβαλες και όμορφα τραγούδια! Ούτε 1 ελληνικό, όμως;...;)

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 4:00:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Eίπε κάποιος: η καρδιά δεν θα είναι ποτέ πρακτική, αν δεν γίνει πρώτα άθραυστη...;)
    Για την παρένθεσή σου: δυστυχώς, το σάιτ που δίνει αυτή τη δυνατότητα, δεν έχει ούτε ένα ελληνικό τραγούδι - προφανώς, επειδή ΔΕΝ είναι ελληνικό...;(

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 5:44:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Του Hλ Kατσούλη:
    Kόκκινα και μωβ λουλούδια
    θα σου στέλνω όσο λείπω,
    που τα έκοψε η καρδιά μου
    απ' της μοναξιάς τον κήπο.

    Νικ

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 5:51:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Ω, δέλα λογιώ παλικαριές...
    Οι εννιά, να δραπετεύεις.

    Φιλώ σε αγαπημένη μου.
    Κι ο Έρωτας στην στράτα σου πάντα.
    Τ' αμίλητα κι αφίλητα να μπούν στα ερωτηματικά.

    Ένα θαυμαστικό θα σου στείλω.
    Να ξαπλώσει στο προσκεφάλι σου.

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 7:36:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Eυχαριστώ πολύ, Νικ, που μας θυμίσατε τους υπέροχους στίχους του Ηλία Κατσούλη! (Τι σας έπιασε με την ανωνυμία σήμερα;!;)

    @ Καλή μου Καπετάνισσα και χιλιοφιλημένη
    Και που δεν σ' 'επισκέπτομαι' ποτέ δεν λησμονώ σε! :)
    Σ' αυτήν που ταιριάζει το θαυμαστικό, είναι η γενναιόδωρη καρδιά σου!

     
  • At Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007 10:17:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Πόσο... προσγειωτικό το θέαμα των σκελετών - μας θυμίζει πού θα καταλήξουμε!;) - αλλά και πόσο "ζωντανή" η απεικόνιση της αγάπης που τους έδεσε!...

    Πολύ 'ταξιδιάρικα' και τα τραγούδια! :)))

     
  • At Πέμπτη, Φεβρουαρίου 15, 2007 11:52:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    H ευτυχία βρίσκεται στη στιγμή, eraser· και στο ΜΕΛΛΟΝ, φυσικά. Μην απελπίζεστε!;)))
    Aχ, η μικρή ζωή μας… Και η ΜΕΓΑΛΗ μας καρδιά!...

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS