seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007

Χαριστική αναΒολή


(αποσπάσματα από την "Χαριστική αναΒολή")

... Το καλοκαίρι όμως σε κερδίζει η φύση. Σε παίρνει με το μέρος της αμαχητί.
Επικαιρότητα δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά η Ανατολή και η Δύση.
H μόνη αλήθεια ο ήλιος, και πραγματικότητα η θάλασσα.
Και να μην το ’χει πει κανείς, αποκλείεται να μην το ’χει νιώσει - αυτό μόνο σου λέω.
H πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη. Eσύ, λες, δουλεύεις για να τρως. Kαι θέλεις να αγνοείς πως, όταν δουλεύεις, είναι πολύ πιθανόν ότι ξεχνάς να ζεις.
Σαν παλιοκαιρινή έγκλειστη - που έβλεπε πως ήρθε επιτέλους η ώρα της να αναζωογονηθεί - η ψυχή άνοιξε πόρτες και παράθυρα διάπλατα, με θέα στις πολυπόθητες διακοπές.


Η μέρα παραμονεύει να διαδεχθεί τη νύχτα, ως άλλη αλώπηξ υπομονετικά περιμένοντας το θύμα της, τη Μαργαρίτα δηλαδή, που βλέπει τη μέρα και το φως ως αντίπαλους στη ζούγκλα της πόλης.
Η δική της ζωή, πάντως, σ’ αυτή τη φάση, δεν τρωγόταν με τίποτα. Είχε πάρει, μάλιστα, καλοκαιριάτικα και αναπάντεχα, μία τούμπα προς το γκρίζο, που την έκανε ασήκωτη. Στην αρχή την πόνεσε, στη στροφή άρχισε να το απολαμβάνει: η τεμπελιά, η σύμφυτη, εγκαθίσταται όλο και πιο λάγνα στην καθημερινότητά της. Σιγά τώρα να μην καθόταν καταμεσίς του θέρους, καταμεσίς της έμπνευσης με ανοιχτά, δήθεν, μυαλά, να της κατέβουνε οι φαεινές. Να τρέχει και να γυρεύει, επίσης δεν φαινόταν να είχε όρεξη. Ούτε σκόπευε να την πατήσει σαν εκείνη τη φίλη της Μαρίας που είχε χάσει τον ύπνο της, επειδή όποτε κοιμόταν τής έρχονταν ιδέες που απαιτούσαν να αποτυπωθούν στο χαρτί, οι ματαιόδοξες!...
"Θα σου δώσω μια να σπάσεις - τα συντρίμμια, παρακαλώ, στον γκρεμό· όχι στο σβέρκο μου!..."


... Ένα καλοκαιράκι τόσο δα μικρό, που καταπίνει αξεδίψαστο το χρόνο.
H μόνη πραγματικότητα είναι ο ήλιος· και η θάλασσα, η μόνη αλήθεια.
Kαι οι κόκκοι τής άμμου ταυτότητα ανεξίτηλη, που μας θυμίζει το αρχέγονο ποιόν μας. Όταν εμείς κι ο εαυτός μας είναι όλα και τίποτα. Eσύ κι εσύ: ένα τίποτα, και ταυτόχρονα το ά-παν σύμ-παν.
Ένα τσίμπημα στα γυμνά δαχτυλάκια των ποδιών:
- Tι ’ν’ αυτό; Θαλάσσιος ουρακοτάγκος;!
- Aμέ, τι νόμιζες; μόνο ιπτάμενος υπάρχει;
- Έλα, ν’ αγκαλιαστούμε στο βυθό, μωράκι!… (η ανεξάντλητη Φλώρα)

... Kαλό είναι, πάντως, να πηγαίνουν τουλάχιστον δύο μαζί για διακοπές: έχεις κάποιον να σου βάζει αντιηλιακό στην πλάτη.


... Eλευθερώνομαι απ’ τον συνειρμό πριν με αφομοιώσει, κι αισθάνομαι ταπεινό ψαράκι - περιπλανώμενο στο καθαρό νερό του μαλακού βυθού - με βράγχια ευχαριστημένα.
Kακά τα ψέματα, μόνο η απουσία της σκέψης προσεγγίζει το νόημα της ζωής.
Tουλάχιστον όσο και η σιωπή.


Άντε να δούμε τι... μαντεψιές θα βρω επιστρέφοντας τη Δευτέρα!...
(Η 'λύση' στο τελευταίο σχόλιο - ή, αφού γυρίσει ο... τυχερός!;)





Α! δεν σου το 'πα, στο φύλαξα για έκπληξη:
ένα μεγάλο
φωτεινό καλοκαίρι παράγγειλα για όλους μας! :)


21 Comments:

  • At Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007 2:01:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Άλλη μια καλοκαιρινή εικόνα από τη "ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ αναΒΟΛΗ"

    "Oι θόρυβοι στο λιμάνι ξυπνάνε κατά τις έξι το πρωί. Mετά τα πουλάκια, μηχανές καραβιών και αυτοκινήτων. Oι ψαράδες πηγαινοέρχονται περίφροντεις, σχεδόν συνοφρυωμένοι. Aποκομμένοι απ’ τους ταξιδιώτες, απορροφημένοι στην επικοινωνία τους με τα μυστήρια του βυθού, που κι αυτοί δεν γνωρίζουν.
    Kαϊκάκια σπάνε κάθε τόσο τον υγρό καθρέφτη με τεμπέλικους κυματισμούς. Ώσπου - και επειδή πάντα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό - έρχεται το “δελφίνι” και σκορπίζουν οι ψαράδες.
    Tα ψάρια, πριν απ’ αυτούς, βέβαια."

    Νανά, σ' ευχαριστώ και για τη φωτο (πώς τα κατάφερες και την αλλίωσες;;;)

    Η παραλία μήπως είναι στη Χαλκιδική; (Σε κάποιον πάει το μυαλό μου...;)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007 4:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    voul-voul, σ' ευχαριστώ :)

    Η φωτο είναι... αλλιωμένη από γεννησιμιού της - μπήκα στο καμαρίνι και κάποιος συνάδελφος είχε όρεξη απογευματιάτικα για... απαθανατήσεις... ;)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007 7:12:00 μ.μ., Blogger αυτό και το άλλο said…

    αυτό το ποστ δεν θα το διαβάσω Νανά, τσου! ούτε λέξη! πήρα το βιβλίο σου πριν κάτι μέρες και είναι στο πρόγραμμα του Σεπτέμβρη. ;)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007 10:18:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ok, Νικολέττα - παραδίνομαι! ;)

    (Σεπτέμβρη θα 'κλείσεις'; Σε μια βδομάδα που θα επιστρέψω, ελπίζω να μη βρω κατεβασμένα τα ρολά στον Λογόκηπο!)

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 8:03:00 π.μ., Blogger Ariel said…

    !
    Με ποιητικές ανάσες ο λόγος σου.

    (Ούτε λέξεις
    Ούτε μουσική
    Ούτε σχήμα
    Γυμνό που αντέχει το γυμνό
    Μ. Λαϊνά)

    Μπήκε στα προσεχώς για διάβασμα...
    καλημέρες

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 11:15:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Έστω και σε "αλλιωμένη" φωτο, τουλάχιστον σε ΒΛΕΠΟΥΜΕ!
    και μπορούμε να σε φανταζόμαστε :)

    Όμορφα, καλοκαιρινά αποσπάσματα απ' το υπέροχο βιβλίο σου. (το είχα πάρει μαζί μου και στις διακοπές ;)

    Η παραλία, μήπως είναι στην Κάρπαθο;

    ΓΡΗΓΟΡΑ να μας ξανάρθεις, Νανά!...

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 12:05:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Πολύ ωραία όλα αυτά που έχεις βάλει στο post σου, Νανά, - και πολύ ταιριαστά τα αποσπάσματα της Χαριστικής Αναβολής εδώ.

    Να περάσεις καλά και τα ξαναλέμε ! :)

    Όσο για τη photo στο τέλος, είναι τα Μετέωρα όταν πηγαίνουν το καλοκαίρι για μπάνιο!

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 12:06:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ ARIEL

    αγαπάω πολύ τη Λαϊνά
    σ' ευχαριστώ! :)


    @ FYLLO

    κι εσένα ευχαριστώ! (για το ταξίδι που έκανες με το βιβλίο μου ;)

    Γρήγορα θα ξανάρθω - Κυριακή θα είμαι εδώ :)

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 12:09:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να, άλλη μία συνάντηση πριν φύγω:

    RETURN!

    ΝΑΙ! ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ! από πού το κατάλαβες, διορατικό παιδί;!... το μαγιό τους δεν βλέπω... χαχαχαχαχα

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 1:16:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    με μπερδευει η ασπρη αμμουδια που δηλωνει ιόνιο,επισης το πουρναρι που ειναι στον καφε βραχο που δηλώνει και πελοπονησσο το τοπιο,αρα θα διαλεξω ελαφόνησο!γιωτα

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 1:27:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Περσίδα μου νυχτερινή κι όνειρο ελαφίσιο
    (με βρίσκεις γενναιόδωρη επειδή φεύγω)
    έχει βραχάκια η Ελαφόνησος;... ;Ρ

    Χρόνια Πολλά, Γιωτούλι :)

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 1:38:00 μ.μ., Blogger αυτό και το άλλο said…

    Άλμα όχι καλέ! πριν μερικές μέρες και πριν καν γίνει αναγκαίο (21 Αυγούστου ήταν η προθεσμία) προνόησα να πληρώσω για το hosting του Λογόκηπος για ένα χρόνο ακόμη, αν αυτό εννοούσες. Αν εννοούσες για διακοπές, μάλλον του χρόνου θα πάμε στη Σκωτία.

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 13, 2007 2:45:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Διακοπές εννοούσα, Νικολέττα μου!
    επειδή ως τώρα δεν είδα 'απουσία' σου απ' τον Λογόκηπο, είπα μήπως κλείσεις* το Σεπτέμβρη! ;)

    Όσο για την... προθεσμία, δεν είχα καμία αμφιβολία για τη 'διευθέτηση'!

    *δεν δέχεσαι, δηλ, 'υποβολές'

     
  • At Τρίτη, Αυγούστου 14, 2007 11:17:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Τι υπέροχο το ανώνυμο ποίημα που σου χάρισαν, Νανά! Όμορφες εικόνες και πολλή τρυφερότητα!

    Το λέω στους συνταξιδιώτες γιατί μπορεί να το χάσουν και θα 'ναι κρίμα. (Εγώ το βρήκα επειδή διαβάζω όσα έχασα που έλειπα.)

    Είναι το τελευταίο σχόλιο στο ποστ 24/7/07 Μαργαριτάρια στην "άμμο".

     
  • At Παρασκευή, Αυγούστου 17, 2007 12:12:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Η όμορφη, συνεσταλμένη όψη σου, Νανά, δικαιολογεί και το "περιεχόμενο" :)
    Τυχεροί όσοι ΘΑ διαβάσουν τη Χαριστική αναΒολή, ανατρέχω συνέχεια στις σελίδες του...

    Ως εδώ ήταν κι οι φετινές διακοπές για μένα. Καλώς σας ξαναβρίσκω, καλό υπόλοιπο καλοκαίρι σε όλους!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 18, 2007 11:36:00 μ.μ., Anonymous Κατερίνα said…

    Νανά, ελπίζω να περνάς καλά. Σε καλώ σε ένα παιχνίδι σχολιασμού φράσεων!

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007 3:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ναι, FYLLO,
    πολύ όμορφο το ποίημα που μου χάρισε - ΠΟΙΟΣ/ΠΟΙΑ όμως;! Με χαλάει να μην ξέρω... ;)


    @ Σ' ευχαριστώ, ERASER
    πάντα μ' ένα γλυκό λόγο στα χείλη

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007 3:07:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Καλωσόρισες, ERASER, ξέχασα να σου πω - άρτι αφιχθείσα κι εγώ, αλλού το μυαλό... - ε, κουράγιο μέχρι... του χρόνου ;Ρ


    @ Ωραία περιπέτεια, ΚΑΤΕΡΙΝΑ :)

    Σ' ευχαριστώ για την πρόσκληση - μόλις γύρισα, και οι δουλειές = βουνά!...

    Θα μου επιτρέψεις να... καθυστερήσω (αρκετά!;)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007 4:23:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Νανά, καλωσόρισες! Πάντα καλοκαίρι σού εύχομαι!! :)

    Δεν μας είπες για την παραλία... Μήπως ο "Τυχερός" είναι ο Άλεξ στη Χαλκιδική; ;)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007 6:08:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Χαιρετώ όλον τον καλό κόσμο της ΑΜΜΟΥ . Δυστυχώς επέστρεψα & γω.Να στε όλοι καλά!
    Νανά,το τέλειωσα το βιβλίο σου.Υπέροχο! Έχω πολλά ωραία να σου πω περί αυτού! Θα στείλω μέιλ ,όσο πιο γρήγορα μπορώ...Αλλά μη περιμένεις ούτε σήμερα ούτε αύριο μάλλον.Εντός της βδομάδας που έρχεται.Άφησα πολλές εκκρεμότητες για την επιστροφή & από αύριο θα τρέχω... Άσε που βρήκα ένα κάρο "λυπητερές" για πληρωμή στο γραμματοκιβώτιο & λήγουν οι έρμες σύντομα!
    Τα λέμε ,παιδιά. Να μαστε καλά! & πού είστε ! Μην πει κανείς από τώρα "καλό χειμώνα". Το καλοκαίρι συνεχίζεται ,ακόμη & στις καρδιές μας ,όταν θα χει φύγει. Ας το απολαύσουμε κι άλλο!

     
  • At Δευτέρα, Αυγούστου 20, 2007 12:25:00 π.μ., Blogger Alex K. B. said…

    voul-voul : τα συγχαρητήρια μου !!! Το βρήκες με την πρώτη! Τώρα ξαναδιάβασα όλα τα σχόλια καλά & το πρόσεξα!
    Ναι,όντως είναι η δική μου θάλασσα κάπου στη Χαλκιδική...Δεν λέω πού ακριβώς.Είναι η πιο αγαπημένη μου παραλία.Έχω & 2-3 άλλες ακόμη κάπου εκεί κοντά.Εκεί 99.9 % είμαι μόνος ,τελείως μόνος & γράφω.Σπανιότατα εμφανίζεται εκεί άλλος άνθρωπος.Είναι αδύνατον να την υποπτευθεί.Μόνο κατά τύχη θα την βρει.Τώρα,αν 1 φορά στα 2-3 καλοκαίρια εμφανιστεί,του την παραχωρώ αμέσως & εξαφανίζομαι προς τις άλλες που έχω για καβάντζα.Φέτος ,δεν φάνηκε κανείς!
    & πάλι τα συγχαρητήρια μου! Καλό βράδυ.

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS