seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007

Nίκος Εγγονόπουλος


Με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων
από τη γέννηση του δημιουργού, που οι ζωγράφοι

αποκαλούσαν ποιητή και οι ποιητές ζωγράφο.


"Ο Εγγονόπουλος ήταν ον αβυσσαλέο"

Τι διαβάζει ο Νίκος Εγγονόπουλος γράφοντας ποιήματά του ή ζωγραφίζοντας τους πίνακές του και το ανακαλύπτουμε εμείς όταν ασχολούμαστε μαζί του; Ο Δημ. Βλαχοδήμος απαντά: «Αν κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στον Εγγονόπουλο, αυτό έχει σχέση με το είδος του παρελθόντος που χρησιμοποιεί και με το ότι ομολογεί ευθαρσώς τα δάνειά του, καθώς το έργο του είναι γεμάτο από τους προσωπικούς λογοτεχνικούς - κειμενικούς κανόνες και καταλόγους».


Από τρελλούς κι από παιδιά
μάθαμε την αλήθεια
αυτήν που απεσιώπησαν
και λογικοί και γέροι
πέστε μου πόσοι νοσταλγοί
ζήτησαν να γυρίσουν
κι όμως στο τέλος
δεν το έπραξαν
μη ξανανοσταλγήσουν.

«Ου δύναταί τις δυσί κυρίοις
δουλεύειν» Η κοιλάδα με
τους ροδώνες. Ίκαρος, 1978


«Ο ποιητής απαξιώθηκε, όχι μόνον από περιθωριακούς, τυχαίους και άσχετους αναλυτές, αλλά, και από πρόσωπα όπως ο Δημήτρης Φωτιάδης και ο Αιμίλιος Χουρμούζιος˙ ο Εγγονόπουλος δεν μπόρεσε ποτέ να ξεχάσει τη μεταχείριση η οποία του επιφυλάχθηκε από ένα μεγάλο κομμάτι της δημοσιογραφίας και της κριτικής και αναφέρθηκε παντοιοτρόπως σ' αυτήν μέσω των ποιημάτων του.» Φραγκ. Αμπατζόγλου

Ξέρω ότι αν ήταν δυνατό
ν’ αντικαταστήσω τα ιερά
σάβανα της φωνής μου
με την αγάπη που έχει
μια μεταφυσική μουσική
κόρη για τις μαύρες
ομπρέλες της βροχής
ίσως τότες μόνο τότες
θα μπορούσα να πω
τα φευγαλέα οράματα
της χαράς που είδα
κάποτες -σαν ήμουνα
παιδί- κοιτάζοντας
ευλαβικά μέσα
στα στρογγυλά μάτια
των πουλιών.

«Το καράβι του δάσους»
Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν, 1938. Ποιήματα Α΄. Ίκαρος, 1977.


Η πριμιτίφ τέχνη της Αφρικής και της Ωκεανίας ήρθαν στην επικαιρότητα με τα νέα πορίσματα των ανθρωπολογικών ερευνών εκείνης της εποχής και επηρέασαν τον μοντερνιστικό πρωτογονισμό στους Γάλλους υπερρεαλιστές - για να ακολουθήσει η ερμηνευτική προσέγγιση στο έργο του Νίκου Εγγονόπουλου, η οποία αναγνωρίζεται στον καθρέφτη της πολυσυζητημένης ελληνικότητας.

Είν’ οι γυναίκες π’ αγαπούμε δάση
το κάθε δέντρο τους
είν’ κι ένα μήνυμα του πάθους
σαν μες σ’ αυτά τα δάση
μάς πλανέψουνε
τα βήματά μας και χαθούμε
τότες είν’ ακριβώς που βρίσκουμε
τον εαυτόνε μας.
Έχουνε οι γυναίκες π’ αγαπούμε
θεία την ουσία, κι όταν σφιχτά
στην αγκαλιά μας τις κρατούμε
με τους θεούς κι εμείς
γινόμαστ’ όμοιοι
γιατί οι γυναίκες π’ αγαπούμε
την μεταδίνουν και σ’ εμάς
αυτή τη θεία τους ουσία.

«Ύμνος δοξαστικός για τις γυναίκες π’ αγαπούμε» 1948.
Ποιήματα, Β΄.Ίκαρος, 1977



Λεπτομερές χρονολόγιο τού Νίκου Εγγονόπουλου, 1907-1985


45 Comments:

  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007 12:59:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Νανά συγχαρητήρια!
    εκτός από τα πραγματικα υπέροχα δικά σου γραπτά, κάνεις εξαιρετικά αφιερώματα σε ανθρώπους που θέλησαν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη και ομορφότερη.

    Να είσαι καλά!

     
  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007 4:17:00 μ.μ., Blogger akb8862 said…

    Nανά,ο,τι & να γράψεις είσαι η ενσάρκωση της ποίησης. Σε ευχαριστώ που είσαι φίλη! Καλό σου Σ/Κ !

     
  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007 7:21:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ MARKO, τιμή μου αν το καταφέρνει η ταπεινή γραφίδα μου

     
  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007 7:22:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ ΑΛΕΞ μου
    δεν μπορώ ν' αφήσω... αναπάντητη αυτή την υπερβολή

    αλλά και να μην σε ευχαριστήσω που με εμψυχώνεις

    Χαίρομαι που 'γνωριστήκαμε' μέσω διαδικτύου - στο έχω ξαναπεί :)

     
  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 19, 2007 9:50:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Νανά, έχουν δίκιο ο Μάρκος και ο Άλεξ: το... ποιΗτικό και ποιΟτικό να λέγεται!
    Τέρψη οφθαλμών και νου οι επιλογές σου Νανά μου. Και πώς να σε ευχαριστήσω!

    Καλό βράδυ σε όλους! :)

     
  • At Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007 9:25:00 π.μ., Blogger CAESAR said…

    Ας παραθέσω κι εγώ κάποια μικρά αποστάγματα του Ν.Εγγονόπουλου,

    [..όταν ανοίγει τις αγκάλες /
    μια θάλασσα απέραντη ξανοίγεται / μέχρι την άκρια του ορίζοντα / ειρηνικά κι υπέροχα γαλάζια / με λίγες αλκυόνες / να πετούν πέρα αραιά...]

    (Γιαβουκλου)

    ................................

    «...είναι οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν λιμάνια

    μόνος σκοπός προορισμός

    των ωραίων καραβιών μας...»

    «Περί ύψους»

     
  • At Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007 11:46:00 π.μ., Blogger ερμία said…

    πολύ το χαίρομαι το αφιέρωμά σου!
    πρόσφατα ήρθε στα χέρια μου ένα ακόμα βιβλίο που αφορά τον Εγγονόπουλο-είναι επιστολές του προς τη γυναίκα του και αργότερα προς εκείνη και προς την κόρη τους.ο τίτλος έίναι "...και σ΄αγαπώ παράφορα"(ΙΚΑΡΟΣ)και περιλαμβάνει και 15 πίνακες του.αντιγράφω τη πιό μικρή απο τις επιστολές για να μη καταχράστώ τη φιλοξενία σου..
    "Λενούλα λατρεία μου,
    Toute ma force vibrante de poete je te la donne!Καταλαβαίνεις τη τσαντιλα μου το πρωί,σαν ζωγράφιζα,νάκούω στο ραδιόφωνο το "Souvenirs d'Italie"...Δεν έχω τιποτ' άλλο απο αυτήν την force vibrante de poete που σου έδωσα.Και φιλιά,φιλιά στα χειλάκια,στα πόδια,παντού.Σ΄αγαπώ τόσο αγάπη μου.Καλή σου νύχτα λατρεία."(κυριακή βράδυ 26.7.1959)
    :-)

     
  • At Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007 12:32:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    VOUL-VOUL

    εύχομαι να συμβαδίζουν πάντα ποιητικό και ποιοτικό στην άχαρη καθημερινότητα.
    Να είσαι καλά και να απολαμβάνεις (τη ζωή!:)

     
  • At Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007 12:34:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ανήσυχε ΚΑΙΣΑΡΑ του Βορρά

    όμορφες εικόνες και λόγια αναπτερωτικά μας χαρίζεις
    κι έτοιμοι είμαστε να βγάλουμε φτερά! :)

     
  • At Σάββατο, Οκτωβρίου 20, 2007 12:36:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΕΡΜΙΑ μου

    να καταχράσαι, να καταχράσαι! :)

    Πού πέταξε και εξατμίστηκε αυτή η ποιητική τρυφερότητα, η force vibrante που καταργεί την αγριότητα του κόσμου...

    (Σημ.: Ακολουθείστε το οδοιπορικό της με τον Γιάννη Τσαρούχη!)

     
  • At Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007 11:32:00 π.μ., Blogger the_return said…

    Ο Εγγονόπουλος υπήρξε ένα σπάνιο εξωτικό πτηνό σε μια χώρα παραδοσιακά καθυστερημένη και μέσα σε ένα άθλιο μετεμφυλιακό-μεταπολεμικό κράτος.

    Η πρωτοτυπία και η καινοτομία του για τα ελληνικά δεδομένα ήταν απαράμιλλες.

    Πολεμήθηκε σχεδόν με υστερικό τρόπο από τις μετριότητες και τους δεύτερους, τον λατρέψαν οι εξ ίσου πρωτοπόροι...

    Σε αυτό τον τόπο ο Εγγονόπουλος υπήρξε μια θεμελιακή δύναμη όσον αφορά καλλιτεχνικές κατακτήσεις που στην Ευρώπη ήταν πλέον κοινός τόπος ήδη πριν δεκαετίες...

    Όσο για την force vibrante του ποιητή, είναι από μόνη της πάντα μια αναπαράσταση κοσμογονίας,
    και στην Ελλάδα όπως τόσα άλλα πράγματα έγινε και αυτή ένα είδος τσίρκου...

    Καλημέρα Νανά

     
  • At Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007 12:38:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να μην εισέλθω στην ουσία των λόγων σου
    να πω μόνο ότι έχω συναντήσει σπάνια
    τέτοια κριτική ευστοχία
    από μεγάλο ποιητή και ανεξάντλητο
    με ευγένεια ψυχής και οξύτατο πνεύμα

    Καλή σου μέρα, my RETURN xxx

     
  • At Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007 1:56:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Νανά, η καλοσύνη σου και εν προκειμένω η υπερβολή είναι άλλο πράγμα!

    Σε ευχαριστώ πάντως για την ευγένειά σου

     
  • At Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007 3:15:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Mόλις γύρισα από μεγάλη βόλτα στον άνεμο και στις φωτοσκιάσεις
    κι έχοντας μια ευγνωμοσύνη - εμποδισμένη, είναι η αλήθεια - για τη ζωή και τον κόσμο της, βρήκα αυτό στο ταχυδρομείο μου:

    Όποιος λέει ή κάνει καλό στον άλλο, κάνει καλό και στον εαυτό του˙ όχι μόνο ως συνέπεια, αλλά στην πράξη. Γιατί το συνειδητό καλό, είναι από μόνο του μια άφθονη ανταμοιβή. Seneca

    Όχι πως σου 'έκανα καλό' - και μη νομίζεις πως... συμπίπτω με το τελευταίο σχόλιό σου.
    Μάλιστα, μια και βρίσκομαι σε γενναιόδωρη φάση (και... πολύλογη, όπως φαίνεται!) θέλω να εξομολογηθώ και κάτι που με τίπτει:
    επειδή δεν λέω ποτέ κάτι που δεν πιστεύω, νομίζω ήμουν η αφορμή να φύγει φέρελπις νεάνις απ' τον "Κήπο", επειδή της έγραψα πώς βλέπω αληθινά τον ποιητή (μακριά απ' την πορεία της - όχι όμως πως την αποθάρρυνα, απλώς της έδειξα το δρόμο και... μου θύμωσε, μάλλον)...

     
  • At Κυριακή, Οκτωβρίου 21, 2007 4:29:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Με δικά σου ή με άλλων θαύματα, πάντα μας γοητεύεις Νανά!
    Καλή αφορμή, να ανατρέξουμε στο έργο του Νίκου Εγγονόπουλου.

    ευχαριστώ πολύ εσένα, την Ερμία και τον Return! :)

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 12:05:00 π.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Και γω, Εκατόφυλλη, αγαπώ
    τους πρωτοπόρους
    τους όρθιους αθάνατους
    ανάμεσα μικρών ανθρώπων

    Dankbar

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 11:02:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Καλημέρα Νανά

    σ' ευχαριστώ πάντα για τα υπέροχα ταξίδια που μας χαριζεις!

    Αλλά και την Παρασκευή δεν πρόλαβα να σου γράψω:
    Πόσο γοητευτικά παράξενες οι ζωγραφιές του Εγγονόπουλου!... Και τα ποιήματά του όμως προδίδουν ευαισθησία και διορατικότητα. Που φαίνονται και στις επιστολές του (έχω κι εγώ υπόψη μου να πάρω το βιβλίο, Ερμία! :)

    Καλή βδομάδα σε όλους :)

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 12:03:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Ναι, οι πίνακές του είναι εκπληκτικά 'ζωντανοί': ειδικά αυτός ο 'εμφύλιος' = εφιαλτικά υπέροχος στις λεπτομέρειές του!
    Κοιτάξτε τις μακριές κάλτσες, π.χ. (κόκκινο και μπλε)
    Το κράνος ΜΡ με τον αγκυλωτό σταυρό
    Όλος ο σπαραγμός χωρίς λόγια - αριστούργημα.

    Ευχαριστώ όλους σας!

    Dankbar, επίσης, Σωκράτη! :) ΧΧΧ

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 3:04:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Έρχομαι με τις βροχής της στάλες και φύλλα κόκκινα

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 3:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, βρε καλώσ' το και μας κοψοχόλιασες
    με τις ανακοινώσεις!!!

    "Κόκκινα φύλλα" λέγεται ένα υπέροχο κλαρινάκι - πού το 'χω τώρα,
    αν το βρω θα το ανεβάσω για σένα :)

    έρχομαι πρώτα να σε δω - αν φύτεψες κανένα καινούριο λουλουδάκι

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 7:39:00 μ.μ., Anonymous voul-voul said…

    Αν "είσαι άλλος", δεν μπορείς να "τα βγάζεις πέρα". Πρώτα απ' όλα, με τον εαυτό σου.

    Υπέροχο ποίημα Νανά! Γεμάτο δημιουργική "υγρασία"

    καλό βράδυ σε όλους! :)

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 8:06:00 μ.μ., Blogger akb8862 said…

    Διάβασα & για το " Φθινόπωρο" Νανά & θα επαναλάβω ότι είπα & στο πρώτο σχόλιο μου εδώ & με είπες & υπερβολικό! Μη σε νοιάζει δεν σου κακιώνω εσένα με τίποτε! Δεν βλέπεις που μου το λεει& η Μέριλ συνεχώς! & πόσοι άλλοι καθημερινά! Το χω συνηθίσει & κάπου ίσως να μου ταιριάζει,γιατί όλα στη ζωή θελω να τα κάνω με πάθος. Απεχθάνομαι τους "απαθείς" με κάθε έννοια.Αρα & τους πολυ ολιγόλογους(φεύγω μακριά πολύ ειδικά από αυτούς...).Έτσι εγώ θα επαναλάβω πως είσαι η ενσάρκωση της ποίησης!
    Τώρα το τραγούδι δεν κατέβαινε ,δεν το άκουσα.Γενικώς έχω πρόβλημα με τη χρήση αυτου του zHARE( αν δεν είχε & κείνο το "z",Χάρο θα μου θύμιζε).Οταν μπορεσεις καποια στιγμή μου λες με μέιλ καποια πραγαμτα περι της χρήσης του.
    Να στε όλοι καλά! Καλό βράδυ.

     
  • At Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2007 9:28:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Voul: ίσως. Αλλά και το να "είσαι άλλος", μπορεί να σημαίνει να μπαίνεις στη θέση του: να τον κατανοείς.

    ΈΓΡΑΨΕΣ πάλι Νανά! Όπως λέει κι ο Άλεξ, είσαι η ενσάρκωση της ποίησης :)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 12:00:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    VOUL-VOUL, σ' ευχαριστώ :)
    Όπως έλεγε και ο Εξιπερί: αυτό που κάνει μία έρημο όμορφη, είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι. Ή, αλλιώς, όπου υπάρχει μαγεία, κυλάει το νερό. (Μπορεί να φταίει και το ζώδιό μου, μη δίνεις σημασία!;)

    Ευχαριστώ κι εσένα, ERASER. Bλέπω σε έπεισε ο Άλεξ και κόλλησες... υπερβολή ;)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 12:03:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΑΛΕΞ αγαπημένε, αστιεύομαι με το προηγούμενο σχόλιο - να είσαι καλά :)

    Σε μέιλ θα σου εξηγήσω - είναι πολύ απλό - για το zSHARE (απ' το 'μοιράζω') και όχι HARE ;)
    Κυρίως το 'υιοθέτησα' γιατί δεν πιάνει χώρο στο ποστ.

    Εδώ μία παραπομπή για τα αγαπημένα σου χαϊ κου

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 1:35:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    "Το να κατανοήσεις το νερό, είναι να κατανοήσεις το σύμπαν, τα θαύματα της φύσης, την ίδια τη ζωή".
    Μασάρου Εμότο

    Κι εσύ, Νανά, μας δίνεις όλα τα "εργαλεία" για να απολαμβάνουμε τα θαύματα της φύσης και της φύσης του ανθρώπου

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 2:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    MARKO, σ' ευχαριστώ και πάλι - κι εσύ υπερβολικός! ;)

    Έχουμε το νερό ως κάτι αυτονόητο. όταν μας λείψει, τότε καταλαβαίνουμε την αξία του.
    Όπως: ποιος θα μπορούσε να έχει μια τόσο απλή όσο και ουσιώδη παροιμία;

    Το βρώμικο νερό δεν μπορεί να πλυθεί.
    (από την Αφρική)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 3:54:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Άντε και για τη meril ε;
    έχε χάρη που σου χω αδυναμία....

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 3:55:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Ευχαριστώ (το προηγούμενο μην το πάρεις σοβαρά...)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 4:39:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έλα, βρε καλή μου MERILou

    εσένα να παρεξηγήσω;!
    ευτυχώς, είναι αμοιβαίο, βλέπω... ;Ρ

    (καταγραφή ΜΗ συναισθηματική, προσπαθώ να αποστασιοποιουμαι - μη σου δείξω και πολλή αγάπη, κατάλαβες;) xxx

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 4:53:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Μη σου πάρω τον αέρα ε;
    Αχ, μωρέ τι μας μένει πάρεξ γλώσσα και αγάπη...(την ελευθερία άστη...)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 5:40:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Όχι, για να μην απογοητεύομαι!...
    αλλιώς το 'φυσικό' μου ΕΙΝΑΙ αγάπη :)

    (σε σένα την έχω δώσει - μη μείνω με άδεια χέρια...) xxx

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 6:00:00 μ.μ., Blogger akb8862 said…

    Ευχαριστώ για όλα καλη μου Νανά& για το μέιλ σχετικά με το zHARE (πώς δεν το χωνεύω & μόνο που το βλέπω γραμμένο) & για το "ΕΝΕΚΕΝ" .Αρχικά μου χες μιλήσει σε μέιλ για αυτό. Μετά το είδα & γω στα ΝΕΑ καθότι τα αγόρασα για το ένθετο το πολύ ωραίο που έχει για τη ΘΕσσαλονίκη.(Μην ακούσω κανένα" Σαλονίκη"σκέτο θα τα πάρω άγρια...).Να φανταστεις η δνση πώλησής του εδώ ,που δίνουν τα ΝΕΑ, δεν απέχει ούτε 2 στάσεις από το σπίτι μου! Αυτές τις μέρες θα παω να το παρω,αν & φαντάζομαι πως θα χει κάποια κείμενα που ήδη κατέβασα το χειμώνα από το lexima.gr ,τα οποια ειναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα.
    Σε ευχαριστώ για όλα. Φιλιά!

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 6:05:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Δε θα σου πω ...αυτές οι δουλειές είναι εμπιστοσύνη
    (ο έρωτας δικαιούται να αμφιβάλει ίσως)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 7:26:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο, καλέ ΑΛΕΞ!
    και μην το γράφεις zHARE για να μην σου τον... θυμίζει.
    zSHARE είναι - στο έγραψα ΚΑΙ στο μέιλ - σημαίνει 'μοιράζομαι' ;)
    Τώρα που τη βλέπω: στείλε τις οδηγίες και στην Μέρλιν, ν' ανεβάζει μουσικές ;)

    Σαλονίκη την έχω γράψει κι εγώ κανα δυο φορές - από βαρεμάρα, ντροπή μου. το φανταζόμουνα ότι μπορεί να σε πειράζει, αλλά αφού δεν μου το είπες με την πρώτη, συνέχισα η τεμπέλα...\

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 7:29:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, ναι ΜΕΡΛΙΝ μου
    την έχω πολλές φορές κι όλο με διαψεύδει (όχι με σένα, εντάξει)
    μόνο κάτι μικρά 'τσιμπιματάκια'...

    Μη με παρεξηγείς, αστειεύτηκα περισσότερο...
    Μου είχες γράψει τις προάλλες, "μιλάμε πιο εύκολα σε άγνωστους;"

    ανίχνευση ή αποκάλυψη; - άσχετο

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 8:22:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και μη δεν είναι η αλήθεια;
    Διαψεύδεσαι.... Και ξανά και πάλι... Αυτό έτσι είναι...
    Και πάλι δεν μπορώ να σου πω δεν θ' απογοητεύσω... Δεν ξέρω τις προσδοκίες σου... Οι άνθρωποι συνήθως -ακόμα και γω ίσως- είναι πολύπλοκα όντα... μα μη φοβάσαι... Όπως και να χει πλούσια θα βγεις έστω και λαβωμένη

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 10:26:00 μ.μ., Blogger ερμία said…

    όμορφες κουβέντες,σκέψεις,στίχοι-το διαβάζεις,το ξαναδιαβάζεις.και η βροχή σου, κυκλικά να διαμορφώνει στιγμιαίους ορίζοντες.για να έρχονται στο μυαλό όλες μαζί οι εκδοχές κι οι κατευθύνσεις.

    (οι φωτογραφίες απο το φθινόπωρό σου τέλειες.κι εκείνο το ευτυχισμένο τσέλο που το προστατεύει σαν αγαπημένη,μού στάθηκε στο νου.)

     
  • At Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2007 10:52:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Γλυκειά μου ΕΡΜΙΑ
    ευαίσθητη ψυχή
    με μάτια λαμπερά μεγάλα
    για να χωράνε όλο τον κόσμο :)

    Χαίρω που πρόσεξες το τσέλο...

    και που σε 'γνώρισα' - δεν στο είπα, έτσι; ;)

     
  • At Τετάρτη, Οκτωβρίου 24, 2007 2:46:00 μ.μ., Blogger akb8862 said…

    Aπλά να εξηγήσω μόνο γιατί δεν δέχομαι το "Σαλονίκη".Όχι από βορειοελλαδίτικη εμπαθεια.Μακριά από μένα κάτι τέτοιο. Απλώς στο Α.Π.Θ. όταν ήμουν κάποτε φοιτητής κάποια καθηγήτρια μας(Γλωσσολογίας) μάς εξήγησε γιατί θα πρέπει να επειμένουμε ακόμη & στα γαλλ στο "Τhessalonique" & όχι στο "Salonique" που ως πιο σύντομο βολεύει τους γαλλους& τους Αγγλους. Στα γαλλ υπάρχουν & τα δύο. Ο λόγος είναι ότι το δεύτερο (άρα & το "Σαλονίκη") προέρχονται από την Τούρκικη & Σκοπιανή ονομασία της πόλης & όχι από την ελληνική! & εδώ θα παρακαλούσα τον κύριο καθηγητή να μας δώσει τα φώτα του,εάν μας διαβάζει,διότι αυτά τα έμαθα το 1980. Από τότε μπορεί πολλά να άλλαξαν επ` αυτου επιστημονικά. καλό μεσημερι σε όλους μας!

     
  • At Τετάρτη, Οκτωβρίου 24, 2007 3:28:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μόλις τελειώνοντας το σκούπισμα του σπιτιού (το χειρότερό μου μετά το ξεσκόνισμα)
    διαβάζω τη συγκινητική υπεράσπιση της βόρειας πρωτεύουσάς μας
    και νιώθω ακόμη πιο ένοχη για την... τεμπελιά μου (όχι πως δεν το ήξερα...)
    Συμμερίζομαι απόλυτα την κατάθεσή σου, αγαπημένε μου ΑΛΕΞ

    Ναι, ωραία θα ήταν να μας πει τα σχετικά και ο dr MOSHE. :)

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2007 6:56:00 μ.μ., Blogger Monody said…

    Χθες τα μεσάνυχτα στην πλατεία Συντάγματος
    άγνωστοι ετοποθέτησαν τ'αγάλματα
    του Αθανάσιου Διάκου
    του Νίκου Εγγονόπουλου
    του Τζιμ Μόρισον
    και της Μαρίας από την Κυνουρία.

    Υ.Γ Ο στροβιλισμός των πτερύγων σου εγείρει ίασμους.
    Αφειδώς προχέεις το στίλβον ύδωρ του ιμέρου.

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2007 8:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    …και σε μια πάροδο Δελφών και Απόλλωνος
    το φεγγάρι γύριζε σκηνές
    από τα προσεχώς ερώτων.

    Υ/γ καταφανώς άφωνη με αφήνεις
    πάντα, στιλπνέ
    αρχισυντάκτη των αΙώρων εμπνεύσεων,
    ΜΟΝΩΔΕ xxx

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2007 10:11:00 μ.μ., Blogger meril said…

    Μια καλησπέρα μόνο...
    Σας έχω στην καρδιά μου όλους...
    Νανά, δεν θα χαθούμε... υπόσχομαι

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 25, 2007 10:54:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Aγαπημένη MERILou

    λυπήθηκα πάρα πολύ - όπως σου
    έγραψα το πρωί - που άφησες
    τόσο αδόκητα τον "ερωδιό"
    να φύγει μακριά μας...

    Μην είμαι εγωίστρια όμως:
    ό,τι σε κάνει να νιώθεις
    καλύτερα, σ' αυτό να προχωρήσεις

    Θέλω να είσαι ΚΑΛΑ! xxx

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS