seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006

Γλυκόπικρα, κυνικοτρυφερά - οφειλόμενα

Για τους/τις φίλτατ-ους /-ες συνταξιδιώτ-ες /-ισσες eraser, fyllo, καπετάνισσα - αλλά και για όλους τους επισκέπτες και συνοδοιπόρους αυτής της κουκίδας στο κυβερνο-σύμπαν - δώρο ψυχής στην τρυφερή (και πολύ συγκινητική για μένα - λες και με ξέρατε κι από... πέρσι!:) αδημονία. Για την αγάπη σας ευχαριστώ και ανταποδίδω :

Ξαπλώνει το δρεπάνι του, με παίρνει, με λικνίζει
– το βρίσκω μεγαλόθυμο…– με κρίνει με ξεκρίνει…
Παίρνω αμπάρριζα κι εγώ να βρω τη ρίζα στο κακό
και με τα χείλη στο γκρεμό
ρωτάω.

Ρωτάω το μισοφέγγαρο
που με κοιτάει – δακρύζει…
Με μια ασημί σταγόνα του
τον πόνο φοβερίζει.

Μπαίνω, από τη φόρα μου,
στη σκοτεινή πλευρά του,
τα βλέφαρα ρίχνει στη γη –
η όψη του θανάτου!...

Παίρνει καιρό, παίρνει καημό
να μου τα ιστορήσει
στο τέλος βρίσκει το λυγμό
να μου το ψιθυρίσει:
«Υπάρχει τόση δυστυχία στη γη…
Πώς να μην περισσεύει και για σένα…;»

Φυλάω αγωνία πολλή, αδημονώ, τολμάω! (Μια και δεν θέλω να φανώ, από τη φόρα την πικρή προς την πλευρά τη σκοτεινή κατάστηθα πετάω.)
Στο φεγγαρίσιο του γκρεμό μιαν άλλη απάντηση γυρεύω.

(Ξαστοχώ άθελά μου την ερημιά του - πάντα κατά προσέγγιση ερασιτέχνης. Και ο έρως της τέχνης της ζωής μου μού γυρίζει ακατάδεκτος την πλάτη.)

Ξημέρωσε και το 'χασα.

Το πρωί, στην ανατολική βεράντα, ο ήλιος ζέσταινε μια βαθυκόκκινη θριαμβευτική φρέζια, ευωδιαστή σαν παιδικό όνειρο.
Είχε και μια ασημί σταγόνα μες στα σπαθάτα φυλλαράκια της.



Και για την καπετάνισσα:

Κοίτα, καράβι σού 'φτιαξα να τρέχουν τα όνειρά σου
Νερένια είναι τα δάκρυα, νερένιο και το κύμα
Κι έτσι δεν θα φαίνεται, πότε ταξιδεύεις και πότε γλυκο-πικρο-συλλογάσαι...
Επειδή το 'χει πει και ο ποιητής: Κάποτε νιώθω τόσοι πολλοί, που χάνομαι - γιαυτό...

15 Comments:

  • At Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006 12:08:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Καλά, δεν θα γκρινιάξω που δεν μας δίνεις γεύση-απόσπασμα-κομματάκι απ' το καινούργιο βιβλίο σου. Να πω μόνο ότι το σημερινό ποστ είναι απ' την ποιητική συλλογή σου "Μετα-ποίηση Μετ'Αμφιέσεων" (εντάξει, θυμάμαι κι απ' την άλλη μπλογκογειτονιά - όνομα δεν λέω!:)

     
  • At Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006 2:27:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Μπορείς, τουλάχιστον, να μας πεις, αν έχουν κυκλοφορήσει κι άλλα βιβλία σου και σε ποιους εκδοτικούς οίκους;
    Έτσι κι αλλιώς, σ' ευχαριστώ για τα υπέροχα ταξίδια!

     
  • At Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006 3:13:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Είναι στις εκδόσεις Γαβριηλίδης, 1997.
    Επειδή, πάλι, μπορεί να μην αναφερθεί η Ν., να ενημερώσω τους φίλους του κυβερνοχώρου, ότι έχει εκδόσει (απ' όσο εγώ τουλάχιστον έχω ανακαλύψει - πριν την 'γνωρίσω' στην μπλογκόσφαιρα), άλλα 2 βιβλία στις εκδόσεις Απόπειρα: "το ανοίκειον κέλυφος", 2000˙ "η είλη της ύλης", 2003.

     
  • At Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006 3:54:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Πόση ευαισθησία κρύβουν τα γραπτά σου, onlysand. Και πόσα λέγονται ανάμεσα στις γραμμές. Τι να πω; Φτάνει ένα απλό ευχαριστώ;... Νιώθω τυχερός.

     
  • At Παρασκευή, Αυγούστου 25, 2006 5:58:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Θα πω μόνο πως σ' αγαπώ.

    Έτσι απλά, όμοια με παιδί.

    Κι εγώ -το ξέρεις- κουβαλώ τις θάλασσες βουνά μέσα μου, για να'χω πρόχειρα ναυάγια.
    Να λέω πως κουμαντάρω.
    Καλά τα'πε ο ποιητής.


    Και σύ, αγαπημένη Ποιήτρια.
    Τιμή μεγάλη.

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 11:25:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Τι αναπάντεχη χαρά, στ' αλήθεια, να συναντάς ανθρώπους που δεν γνωρίζεις και να θαυμάζεις τον πλούσιο εσωτερικό τους κόσμο, τον οποίο μπορεί και να μην ένιωθες ποτέ - ακόμα κι αν τους συναντούσες στη ζωή (του γραφείου, της παραλίας, του τρένου...:)
    Θερμά ευχαριστώ στέλνω με δροσερές αγκαλιές, σε όλους σας!

    Φύλλο-φυλλάκι-φυλλαράκι, έχεις γίνει η προσωπική μου... διαφημίστρια; - Άντε, να πω... γραμματέας, μην παρεξηγηθούμε. (Σκέψου και να γνωριζόμασταν!:)

    Εraser, σ' ευχαριστώ από καρδιάς για το ενδιαφέρον σου. Περιμένω και κριτική, ε;

    Όσο κι αν φανεί οξύμωρο, Μάρκο μου, τα λόγια δεν είναι το... φόρτε μου - φορές θεωρώ τον εαυτό μου αγνώμονα...

    Καπετάνισσα, τα λόγια σου αναβλύζουν από γενναιόδωρη ψυχή - στο 'χω ξαναπεί;!
    Τι άλλο να νιώσω εμπρός στην αβίαστη, λυρική σου ευγλωττία, παρά... λακωνική αμηχανία. Ανταποδοτικό τέλος πληρώνω ευχαρίστως στην αγάπη σου!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 11:47:00 π.μ., Anonymous eraser said…

    fyllo, σ' ευχαριστώ πολύ για τη "διαφήμιση"! Πρώτη δουλειά τη Δευτέρα: να παραγγείλω τα βιβλία σου, onlysand!
    Καλό Σ/Κ σε όλους!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 12:14:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Δεν θεωρώ διαφήμιση, να έχω ανακαλύψει μια δροσερή με φως και ίσκιους πηγή, και να το λέω σε όλους... Μεγάλη μου ευχαρίστηση!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 1:39:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Kι εγώ σε "γνώρισα" σε άλλη μπλογκογειτονιά, onlysand. Είμαι χαρούμενη που είχα κρατήσει αυτή εδώ τη διεύθυνση. Έχει δίκιο το fyllo.
    Το ποίημα εξαιρετικό! Υπέροχο και το νερένιο καραβάκι - αχ, ζήλεψα ταξίδια!:)
    Δροσερό Σ/Κ σε όλους τους συνταξιδιώτες!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 3:18:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Καλά που έκανε το fyllo και σε... διαφήμισε!;)
    Ωραία τα λέει και η Καπετάνισσα. Είναι που μας χαρίζεις την ψυχή σου, onlysand. Kι αυτό δεν μπορεί να μη βρίσκει ανταπόκριση!

     
  • At Σάββατο, Αυγούστου 26, 2006 9:46:00 μ.μ., Blogger reader said…

    Επίσης είναι και οι Ακροβολισμοί. Μία συλλογή ποιημάτων που κυκλοφόρησε το 1971. Εξαντλημένο πια και στα χέρια λίγων. Δυστυχώς...
    Onlysand, αν και χαμένος όπως πάντα, σε παρακολουθώ ως άλλος... άγγελος. Αλήθεια, γιατί δεν επανεκδίδεις τους ακροβολισμούς;; Δεν λέω τίποτα για τα υπέροχα κείμενά σου εδώ... Μιλούν από μόνα τους. Σε φιλώ πολύ.

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006 10:52:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Να γινότανε, λέει, να σας χαρίσω ένα τραγούδι-άνοιγμα, το αίνιγμα του κόσμου μέσα του να κρύβει - κι ύστερα να βρισκόμασταν σε παραλία ονειρεμένη με μπανανιές και λευκή άμμο (δική μου η προτίμηση, εντάξει - ο καθένας βάζει την... ιδ(αν)ική του!:)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006 10:58:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    reader, αγαπημένε μου, κι εγώ σε παρακολουθώ, καμάρι μου... εξαφανισμένο! Δεν αφήνεις, λέω γω, τους Ακροβολισμούς (σχολικές αμαρτίες - πού τους θυμήθηκες;!:) - και να... ντραπείς λιγάκι που η τελευταία σου καταχώρηση έχει κολλήσει στις 26/7;;;
    Κρύψου, μη σου πούμε ότι γράφεις εξαίσια! :\ (Σου θύμωσα πια!)
    Άντε, κι εγώ σε φιλώ πολύ (καλά, εσύ είσαι ο... μόνιμος διαφημιστής μου!:)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006 11:37:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    reader, εσύ έχεις τους Ακροβολισμούς; Δηλ, δεν υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία;

    Κι εμένα, αυτή είναι η ονειρεμένη παραλία μου, onlysand! Λευκή άμμος και διάφανα νερά κάτω από πλατύφυλλα μπανανόδεντρα!

    Τώρα - ζητώντας συγνώμη για την... κατάχρηση - χαρίζω ένα μικρό δικό σου ποίημα, στους φίλους-συνταξιδιώτες που ακόμα δεν σε ξέρουν:
    Τα φώτα στη θάλασσα
    ο ουρανός με το μέρος μου
    οι άνεμοι στ' αστέρια εξορισμένοι
    φύλλο να μην κουνιέται.
    Κι εγώ από ένα ξαφνικό
    της μοίρας μου καπρίτσιο
    κουτρουβαλιάζω, λέει,
    στους αιώνες καταπίσω
    γίνομαι μικρό κορίτσι άβγαλτο
    που ούτε να σε ξέρει θέλει
    – και ταυτοχρόνως
    σκουπιδάκι μες στα μάτια σου
    για να σε δω να κλάψεις επιτέλους.
    (από το ανοίκειον κέλυφος, εκδ Απόπειρα-2000)

     
  • At Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006 12:19:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    fyllo μου αειθαλές, βιβλιοφάγο και περίεργο (με την καλή έννοια!:), μην ψάχνεις στα επί χρόνια εξαφανισμένα˙ ανοησίες του Δημοτικού, για να καταλάβεις - δεν αξίζει τον κόπο, δηλαδή... Φιλιά και σε σένα - με πολλές ευχαριστίες!...

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS