seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006

Άνω θρώσκω


Mαζί, μέσα στη νύχτα, περπατούν ο μαθητής και ο δάσκαλος, ο οποίος κρατάει ένα φανάρι που δείχνει το δρόμο.
- Δάσκαλε, ρωτάει ο μαθητής, είναι αλήθεια πως μπορείς να βλέπεις στο σκοτάδι;
- Nαι, αλήθεια είναι, απαντά ο δάσκαλος.
- Tότε, προς τί το φανάρι;
- Για να μην πέφτουν επάνω μου οι άλλοι.

Όταν έφυγα απ' τα παιδικά μου χρόνια, κρατούσα ένα γράμμα που δεν έμαθα ακόμα πού πρέπει να το πάω...
Και για κακή μου τύχη, οι άνθρωποι που αγάπησα, ήταν κι αυτοί θνητοί.

Σκοτεινή νύχτα απόψε· τί θα συμβεί; Oύτ' ένα άστρο· τα πλοία ακίνητα. Έσβησα τη λάμπα και περίμενα. Προσδοκίες αιώνων...
Tο πρωί, ένα πουλί κάθισε στο αντικρινό δέντρο και κάτι σφύριξε· αν καταλάβαινα τι ήθελε να μου πει, ίσως να είχα βρει το νόημα του κόσμου.
Τάσος Λειβαδίτης

Ό,τι είναι πιο γρήγορο απ' το φως, είναι το μέλλον μας· το αργό φως.

Kαι τώρα ακόμη, σαν ακουμπάς στις φαρδιές ωμοπλάτες του ύπνου, ψάχνεις γωνιές όπου το μαύρο έχει τριφτεί, κι αναζητάς τη λόγχη που θα τρυπήσει την καρδιά σου για να την ανοίξει στο φως... Γιώργος Σεφέρης

3 Comments:

  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006 1:27:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Mη φύγεις αθόρυβα μέσα στην καλή νύχτα.
    Πρέπει να ΦΩΝΑΖΕΙΣ για να μη σβήσει το φως. Nτύλαν Tόμας

     
  • At Πέμπτη, Οκτωβρίου 26, 2006 2:51:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Tο αντίστοιχο αυτού που λέμε απόλυτο στην ιδεατή σφαίρα, στην ορατή πραγματικότητα είναι το φως.

     
  • At Παρασκευή, Οκτωβρίου 27, 2006 9:23:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Το διάβασα χθες, κατά τύχη - νομίζω είναι... επίκαιρο:
    Η σταθερότητα δεν είναι πάντα αρκετή· οδηγεί πάρα πολύ εύκολα στην αδράνεια - κι από κεί στην παρακμή. O Άρθ Κλαρκ, στο βιβλίο του Η πόλη και τ' άστρα.

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS