seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Τρίτη, Απριλίου 17, 2007

Εξαιτίας των 'γενεθλίων', κουίζ και στίχοι - άσχετα μεταξύ τους!;)


Μ' άλλα λόγια, κράτα μου το χέρι. Αυτό θέλει να της πει! - τι κάθεται και μιλάει για τον Άρη και το φεγγάρι;!...;)


Ευκαιρίας δοθείσης, να και οι στίχοι (στα αγγλικά, και μεταφρασμένοι) :

Fly me to the moon

let me play among those stars
let me see what spring is like
on Jupiter and Mars
In other words, hold my hand
in other words, baby kiss me
Fill my heart with song
let me sing for ever more
You are all I long for
all I worship and adore
In other words, please be true
in other words, I love you

Πέτα μαζί μου στο φεγγάρι, άσε με να παίξω ανάμεσα στ' αστέρια
Να δούμε πώς είναι η άνοιξη στον Δία και στο φεγγάρι...
Με άλλα λόγια, κράτα μου το χέρι - με άλλα λόγια, φίλα με, μωρό
Γέμισε την καρδιά μου με τραγούδια, άσε με για πάντα να τραγουδώ
Μόνο εσένα ποθώ, λατρεύω κι αγαπώ...
Με άλλα λόγια, να είσαι αληθινή, σε παρακαλώ
Με άλλα λόγια, σ' αγαπώωω!...

Από μια 'περαστική' διαφήμιση στο διαδίκτυο: happy or sad, we care!
Λες να 'ναι αλήθεια; Ποιος νοιάζεται πραγματικά για τον άλλο την σήμερον ημέρα;...


Ναι... 'γράφω' ήδη ένα χρόνο σ' αυτήν εδώ την ά-ψυχη e-σελίδα, που όλο ανανεώνεται, λευκή, και με πιέζει και απαιτεί - και ποτέ δεν ησυχάζει... (Τράβα με κι ας κλαίω, η άνεργη!;)
Το σημερινό ποστ είναι το πρώτο τού... νέου χρόνου!;)
Δεν θα 'αναλωθώ' σε πολυ- και αισθηματο-λογίες - θα πω μόνο αυτό:
Η ψυχή αυτού εδώ του μπλογκ είστε εσείς! Μπορεί, 'χωρίς σας', να είχα βαρεθεί και σταματήσει προ πολλού.
Με την ευκαιρία των 'γενεθλίων', λοιπόν, ένα ελάχιστο 'δώρο' (ψυχής, επίσης!;) - εις ανάμνησιν... :

Κουίζ: όποιος βρει, ποιο είναι το εικονιζόμενο δέντρο και από πού... κατάγεται, θα πρέπει να περάσει, αν θέλει, για το δωράκι του: μία ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ αναΒΟΛΗ θα τον περιμένει στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Γαβριηλίδη, Μαυρομιχάλη 18 (μόλις τον/την ειδοποιήσω).
Αφού δεν κάνουμε τώρα 'παιχνίδι' στο ραδιόφωνο, όπως μέχρι πέρσι, ας παίξουμε εδώ, ...στην άμμο! - τι κρίμα, μόνο με τους... Αθηναίους!... (και με τους επισκέπτες!;)
(Tip-βοήθεια: ανήκει στα οπωροφόρα, και, αυτή εδώ, δεν είναι... ελληνίδα!...;)

43 Comments:

  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 12:19:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Απ' το πρωί έχω "μπει" 10 φορές!...
    KAΛΗΜΕΡΑ!!!

    Τι πανέμορφο ποστ! μ' αυτά τα μπλε και τα φούξια, τη φωνή του Φράνκι - και τα υπέροχα λόγια σου, Νανά!
    Κι άλλο χρόνο, κι άλλο, κι άλλο - Χρόνια Πολλά στην "άμμο" μας!!! :)))

    (Δεν ξέρω ποιο δέντρο είναι. Ευτυχώς, έχω το βιβλίο!;)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 1:04:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Πολύχρονο το μπλογκ σου, Νανά - στερεωμένο στην αγάπη μας!
    Να είσαι πάντα καλά, η "άμμος" είναι η όασή μας! :)))

    (Μοιάζει με αμυγδαλιά... Δεν είναι, ε;... Αν και έχω κι εγώ το βιβλίο!;)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 3:33:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Βερικοκιά ή είδος της (υβρίδιο). Ούτως ή άλλως από την Ασία δε μας ήρθε;;;

    Χρόνια πολλά στην "Άμμο", Nανά :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 8:17:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Χρόνια Πολλά, γλυκειά Νανά!
    Να είσαι πάντα κοντά μας
    με έμπνευση και ομορφιά! :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 8:42:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    fyllo, marko, eraser - σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!
    Χαίρομαι που ΣΥΝ-ταξιδεύουμε - να είστε πάντα καλά! :)))

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 8:48:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έπρεπε να το φανταστώ, βουκολικο-παραλιακό βελάκι!
    Είναι δυνατόν να τα βγάλουμε πέρα, οι άνθρωποι του τσιμέντου με μια προνομιούχο της εξοχής;!;)

    Δεν μου μένει, παρά να κρατήσω το λόγο μου: όποτε έρθεις Αθήνα, γράψε μου για να σε στείλω στον Γαβριηλίδη! :)))

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 8:50:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Τώρα μένει να βρεθεί κάποιος να μαντέψει, ποια ακριβώς χώρα της Ασίας φιλοξενεί ΑΥΤΗΝ τη βερυκοκιά! :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 9:06:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Κανονικά η βερικοκιά μας έρχεται από την Κίνα. Μετά μεταφέρθηκε σε άλλες χώρες της Ασίας. Κι επειδή με "πονήρεψες", Γιασεμένια, υποθέτω πως αυτήν στην φωτό είναι από την εξωτική... Ινδία :) Αν και μοιάζει με του κήπου (των διακοπών μου και των παραλιών μου)... :))

    Καλά, είμαι πολύ "διαβασμένη" σήμερα, το παραδέχομαι! :):)

    Κέρδισα το βιβλίο σου, δηλ;;; Εγώ φυσικά το έχω και το διάβασα και είναι πανέμορφο, αν και ξανακοιτώ μερικά κομμάτια του, αλλά θα το κάνω δώρο που ήθελα!! Γιούπι!!! :):):)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 9:33:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Κι ακούστε κάποια στοιχεία που βρήκα με μια πρόχειρη αναζήτηση στο γκουγκλ... Ενδιαφέροντα! :)

    "Η βερικοκιά ανήκει στην οικογένεια Rosaceae (Υποοικογένεια
    Prunoideae), στο γένος Prunus L (υπογένος Prunophora Foeke). Οι πιο
    πολλές καλλιεργούµενες ποικιλίες ανήκουν στο είδος Prunus armeniaca.
    Η βερικοκιά είναι δέντρο φυλλοβόλο, µέσου έως µεγάλου µεγέθους µε
    βλάστηση πλαγιόκλαδη. Τα φύλλα είναι απλά, κατ’εναλλαγή, καρδιόσχηµα µε
    πριονωτή περιφέρεια, µικρόµισχα, γυαλιστερά βαθυπράσινα και αδενοφόρα.
    Οι οφθαλµοί διακρίνονται σε ξυλοφόρους και απλούς ανθοφόρους. Οι
    ανθοφόροι οφθαλµοί έχουν σχήµα σφαιρικό µέγεθος µεγαλύτερο των
    ξυλοφόρων, ενώ οι ξυλοφόροι έχουν σχήµα κωνικό. Οι ανθοφόροι
    εκπτύσσονται νωρίτερα απ’τους ξυλοφόρους και ο καθένας περικλείει
    συνήθως ένα µόνο άνθος.
    Τα άνθη είναι λευκά ή λευκορόδινα και παράγονται πριν την έκπτυξη
    των φύλλων από απλούς ανθοφόρους οφθαλµούς. Κάθε άνθος αποτελείται
    από πέντε σέπαλα, πέντε πέταλα, έναν ύπερο και περίπου 30 στήµονες.Ο
    ύπερος αποτελείται από την ωοθήκη και έναν στύλο. Η ωοθήκη είναι
    περίγυνη, µονόχωρη, µε δύο σπερµατικές βλάστες, αλλά συνήθως
    γονιµοποιείται η µία, που εξελίσσεται σε σπέρµα του καρπού. Η γύρη
    ενδέχεται να είναι στείρα." (Aπό πτυχιακή εργασία του Κρανίτη Βασίλη, ΤΕΙ Κρήτης)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 9:34:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Ουπς... μεγάλο βγήκε στο κόπυ... Σόρρυ ε;; Αν πειράζει, Νανά, διέγραψέ το...

    :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 10:14:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Χρυσή κι αγαπημένη Νανά, θέλω να σ' ευχαριστήσω και πάλι για τα πανέμορφα 'ταξίδια' που έχουμε κάνει μαζί.
    Εύχομαι να συνεχιστούν για πάααρα πολύ καιρό ακόμη! :)

    Βελ, 'πανέμορφη' και η βερικοκιά σου! ;)))

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Μπαίνω και τι βλέπω;! Ένα ανθισμένο περιβόλι - και λίγα λέω!!!
    Ώστε, εσύ καθόσουν κι έγραφες (έστω αντέγραφες!...;) κι εγώ - ορθοστασία! - έκοβα μαρουλοσαλάτα;! Διαφορά επιπέδου, το 'ξερα!...;Ρ
    Είσαι καλά, που θα το διαγράψω;! (Έκανα ήδη copy/paste!) Τίποτα απ' όλα αυτά τα υπέροχα δεν ήξερα!
    Να 'ναι καλά και ο Βασίλης Κρανίτης που βρέθηκε στο δρόμο σου - σ' ευχαριστώ πολύ, βελάκι! :)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:14:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ voul-voul, σ' ευχαριστώ, καλό κορίτσι. να είσαι πάντα καλά! :) x

    @ vel-gialenia κι ασημένια, και βέβαια κέρδισες το βιβλίο - με τον ιδρώτα σου (στην κυριολεξία!:)
    Τι σημασία έχει που η φωτο δεν είναι απ' την Κίνα;...;)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:23:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Καλά αυτό το άνθος είναι... τέλειο! Κάτι ήξερα που το αγαπούσα και το αγαπώ!

    Και η εργασία επίσης καταπληκτική! Να 'ναι καλά ο κ. Κρανίτης!

    Τελικά, Νανά, δεν μας είπες. Η βερικοκιά της φωτό από πια χώρα είναι;;; Ε;;

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:24:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Χαχα! Κι αν η φωτό δεν είναι από Κίνα, δε σημαίνει τίποτα, ε;; Απλά ο φωτογράφος ήταν... αλλοδαπός! :):)

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:42:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    χαχαχαχαχα "ο φωτογράφος ήταν... αλλοδαπός!"
    Να είσαι ΚΑΛΑ, βελ: με κάνεις και γελάω μες απ' την ψυχή μου!!!... (Όταν δεν με κάνεις να συγκινούμαι!)

    (Όχι, απλώς, το αφήνω 1-2 μέρες, μήπως βρεθεί κάποιος που είδε τον... Κινέζο!;))) φωτογράφο.

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:44:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Α, ναι, έχεις δίκιο για το άνθος. Κι εγώ, με πολύ ευχάριστη έκπληξη το 'γνώρισα'!
    Με εντελώς άλλη αίσθηση θα τρώω βερύκοκα φέτος. κάτι σαν... νοσταλγία - με το βλέμμα μακριά, έξω απ' το παράθυρο, ξέρεις...

     
  • At Τρίτη, Απριλίου 17, 2007 11:53:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    200gr ημερησίως καλύπτουν τις ανάγκες μας σε βιταμίνη Α! (Το λέει κι ο Κρανίτης)

    Ναι, μακριά κι έξω από κάθε τζάμι ;)

    Και να μην τον βρούμε, θα σου φέρουμε έναν άλλον. Κινέζο. Νομίζω θα του μοιάζει. (Αυτό το λέω εγώ :):))

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 12:12:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    ...θα μου φέρετε έναν άλλο;;; χαχαχαχαχαχα
    Όχι, καλέ, ο άνθρωπος είναι 'γνωστός', θα τον αποκαλύψω σού είπα!... χαχαχα
    και "θα του μοιάζει"! χαχαχαχαχα

    Ναι. 200 γρμ την ημέρα. μμμ...
    Μόνο που δεν τα έχουμε ΚΑΘΕ μέρα! ;)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 12:20:00 π.μ., Blogger vel... said…

    Εκείνο που παρέλειψε να γράψει ο Κρανίτης στην εργασία του (ααα... θα τον μαλώσω!) είναι αν είναι το ίδιο αποτελεσματικά στον ανθρώπινο οργανισμό και αυτά που ενίοτε μας πουλούν... ξέρετε μωρέ... με εκείνα τα μικροσκοπικά σκουληκάκια. Εγώ λέω πως όχι. Είναι... ντόπια :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 12:42:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Εντάξει... αλλά δε λένε 'παπούτσι απ' τον τόπο σου κι ας είναι με σκουλήκι'; ΜΟΝΟ αν νηστεύεις.

    Ναι, κι εγώ θέλω να τον μαλώσω τον κ. Κρανίτη. Τον Κινέζο! Άμα δα...

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 8:52:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλημέρα και χρόνια πολλά. Να σαι καλά για τα υπέροχα postς τις όμορφες μουσικές τα χρώματα τα ζωντανά. Κι όσο για τη βερικοκιά την ανθισμένη μόλο που την έχω στον κήπο μου ποτέ δε θα την ΄΄εβρισκα η αφηρημένη.
    meril

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 11:13:00 π.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Tι όμορφο μπλε, Νανά στην "καμπανούλα της ερήμου"!... και το φούξια-ροζ της - βερυκοκιάς, λοιπόν, βελ! ;) - ούτ' εγώ το ήξερα... - και τα τρυφερά σου λόγια...
    Χρόνια Πολλά Όμορφα να "ΣΥΝ-ταξιδεύουμε", όπως λες Νανά μας!...;)
    (Καλά, πώς τα καταφέρνετε κάθε φορά και μας κάνετε να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια;!...
    Να είστε ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ, υπέροχες! :) xxx

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 12:47:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Αυτό θα πει, "το τερπνόν μετά του ωφελίμου"! Άντε, μετά, να ξεχάσεις τη... βερικοκιά!;)

    Και πώς μια "άψυχη e-σελίδα" γίνεται άνθρωποι.
    Να είστε όλοι καλά! :)))

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 2:48:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Καλά, δεν μπορώ να το πιστέψω πως εγώ... η άσχετη της χλωρίδας κι όχι μόνο... άσχετη διότι την απολάμβανα μόνο σε καλοκαιρινές διακοπές τόσα χρόνια (εκτός του τελευταίου)... το βρήκα! Αλλά η γερή μου μνήμη σε αυτήν την περίπτωση θα έχει σχέση με τον... έρωτα! Διότι ομολογώ, ναι, είμαι ερωτευμένη με αυτήν την ομορφιά των ανθών της βερικοκιάς. Αλλιώς, σιγά μην το θυμόμουνα :):):)
    Απλά, θα το έπαιζα... Κινέζα.

    Νανά... παπούτσι απ' τον τόπο σου, σαν δε χωράς σε άλλα! (αυτό dικό μου) :)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 3:03:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Kαι μια τελευταία ευχή:

    Tσιν τσαντσον τσαν τσιν!!!

    (να μη σας βασανίζω, σημαίνει "καλό μεσημέρι":):))

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 5:48:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Γλυκειά Μέρλιν, πολύ σ' ευχαριστώ - να ξέρεις πως κι ΕΣΥ προσθέτεις 'χρώμα' στα ταξίδια μας! Αχ, έχεις κι εσύ κήπο... Πήγαινε τώρα να μιλήσεις στη βερυκοκιά - τυχερή!!! :)))

    @ Όλα τα χρώματα δικά σου, Ελλαδίτσα! :)
    Καθώς και τα... 'τρυφερά'! (Αλλά ΚΑΙ τα... γέλια, ε;... Γιατί όχι;...;)))

    @ Εμ... ή κάνουμε δουλειά, ή δεν κάνουμε, Μάρκο! (Ακούνε οι καλλιεργητές;!;)

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 5:53:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έλα, βρε βελ,... γιατί με κάνεις να ζηλεύω που δεν ερωτεύτηκα τα άνθη της βερυκοκιάς!... (Από αύριο θα τρέχω στα φυτώρια!!!)

    Τσαν τσιν τσαν τσον! (ανάποδο απ' το 'μεσημέρι', σημαίνει: επειδή έρχομαι από κρασοκατανυκτική ευωχία, πάω να πέσω - θα τα πούμε το βράδυ!;) χαχαχαχαχαχα...

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 7:17:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Mα τα Κινέζικα άνθη της βερικοκιάς των Ελληνικών μου διακοπών!!! Ζήλεψα τη μεσημεριάτικη κρασοκατανυχτική ευωχία σου, Νανά. Ζήλεψα σε λέω!

    - Έλα, μάνα εκεί; (χα, ποιος άλλος;;;)
    - ...
    - Δεν έρχεσαι καμιά βόλτα;;
    - ...
    - Α... φέρε μου, αν μπορείς ένα ταψί γαλακτομπούρεκο. Α... κι ένα από εκείνα τα μπουκέτα του... "Μαγιάτικου" Απρίλη μας, τα λευκορόδινα...
    - ...
    - Όχι βρε μάνα! Δε στολίζω επιτάφιο! Κουνήσου από τη θέση σου! Σε καλό μου... απογευματιάτικα...
    - ...
    - Ναι... θα το ανταλλάξω με μια κρασοκατανυχτική ευωχία
    - ...
    - Όχι το γαλακτομπούρεκο καλέ, αυτό δεν παίρνει ανταλλαγή! Μόνο κέρασμα! Μόνο!

     
  • At Τετάρτη, Απριλίου 18, 2007 7:37:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ! δεν κοιμήθηκα. Κρίμα, κι είχα έτοιμα τα όνειρα... Με ταλανίζανε τα ξύπνια και είπα να τους κάνω χώρο!...

    Ό,τι πρέπει τώρα ένα γαλακτομπούρεκο απ' τα χεράκια της μαμάς! Μμμ!!! :)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 12:52:00 π.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Κι εγώ από... 4ωρη κρασοκατάνυξη γύρισα!...;) Κάνει κρύο τη νύχτα...
    Κορίτσια, μου πήρε μισή ώρα να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω τα σχόλια - εξαίσια ατελείωτες! :)))

    Σοβαρά, τώρα (θα... ρουμπώσω την βελ!;): Νομίζω πως αυτή η βερυκοκιά* ευδοκιμεί στην Ιαπωνία - είχα δει παρόμοιες φωτογραφίες σε μια διαδικτιακή έκθεση για τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου... Μαζί με κερασιές! Πανδαισία χρωμάτων!!!

    *Τις ελληνικές, τις βλέπω κάθε μέρα - χάρμα οφθαλμών, πραγματικά!

    Χρόνια Πολλά (ακόμα) να τρέχουμε ξυπόλητοι στην "άμμο" μας, Νανά! :)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 11:02:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Καλά... με αποστόμωσες;!... Ή, μάλλον, την βελ, την Κινέζα!;))) Άκου, Ιαπωνία!...
    (Ωχ. τσάμπα πήγαν οι χθεσινοί διάλογοι, βελάκι...;)))

    ΝΑΙ! Το βρήκες, μπράβο, Lakwnia! Κι εσύ έχεις το βιβλίο, όπως θυμάμαι˙ αν βρεθείς, όμως, κάποτε Αθήνα, πολύ ευχαρίστως να σε στείλω κι εσένα στον Γαβριηλίδη. Σ' ευχαριστώ πολύ! :)

    Κακά τα ψέματα: η 'περιφέρεια' μάς νίκησε κατά... κράτος, αγαπητοί συν-τσιμεντόπληκτοι!...;)

    Lakwnia, απαιτούμε ν' ανοίξεις μπλογκ με οπωροκηπευτικά!!!

    Καλημέρες σε όλους! :)))

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 3:02:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    χα! σιγά μη με αποστόμωσε η Λακωνία! Μα αφού ξεκαθαρισα πως η βερικοκιά προέρχεται από Ασία και συγκεκριμένα Κίνα. Μετά μεταφέρθηκε σε άλλες χώρες τις Ασίας (Ιαπωνία) και για αυτό επειδή με πονήρεψες, σχετικά με την καταγωγή του Κινέζου φωτογράφου, είπα στην τύχη μια... Ινδία όπως θα έλεγα και μια Ιαπωνία! Ουφ... δε με κατανοείτε... τστστστσσσσσσσσσσσσσσ!

    Αλλά ευχαρίστως να μοιραστώ το έπαθλο με τη Λακωνία. Κοντά μου είναι. Αν κι εγώ είμαι μια Κινέζα αλλοδαπή που τυχαίως βρέθηκε δίπλα σε μια Κινέζικη βερικοκιά :)

    Καλή μέρα σε όλους!

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 3:06:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Εξάλλου, τονίζω πως είμαι βεβαία πως ο κύριος φωτογράφος, φωτογράφησε τη βερικοκιά του κήπου των διακοπών μου και των παραλιών μου. Χα! Σιγά μην και δεν το καταλάβαινα :):)

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 3:10:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    (Lakwnia, μου αρέσει να με... ρουμπώνουν, ότι κι αν λέω, έτσι να ανάβουν τα αίματα, στα ψέματα :):))

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 3:24:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Συγνώμη, ε; Η Νανά είπε ότι σε... ρούμπωσα! ;Ρ

    Πάντως, κι εμένα μ' αρέσει που είμαστε "κοντά"!... ;)))

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 4:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Wow, fantastic! Μ' αρέσει το 'μαλιοτράβηγμα'! χαχαχαχαχαχα!!!

    Καλά λέει ο Lakwnia, velάκι: εγώ είπα ότι σε ρούμπωσε!;)))
    Ο οποίος, επίσης, ΜΕ αποστόμωσε (επειδή είχα έτοιμη την 'Ιαπωνία';)

    Χαχαχα... η Κινέζα δίπλα στην κινέζικη βερυκοκιά... μεταμφιεσμένη!... χαχαχαχαχαχα

    Σκέψου και να μην... κέρδιζες, δηλ!... "Σιγά μην δεν το καταλάβαινες"!!! χαχαχαχα

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 6:53:00 μ.μ., Blogger vel... said…

    Tελικά... ¨"ερουμπήθην" (έτσι κλίνεται τούτο;;) ή όχι;;; Πάντως, ναι, ρουμπομαλλιοτραβήγματα έχουμε:):):) Διότι μόνο μία κινέζα που μου μοιάζει θα μπορούσε να ήταν τόσο ερωτευμένη με το τέλειο άνθος της Κινέζας βερικοκιάς!!!

    (Lakwnia, ok, είμαι σίγουρη πως αξίζεις κι εσύ έπαθλο και πως θα απαντούσες από την αρχή σωστά... ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΑ :):):):))

     
  • At Πέμπτη, Απριλίου 19, 2007 10:22:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Να είσαι καλά, βελ μου - γυαλένια, και ακρο-γιαλένια, και ασημένια, και ρουμπομαλλιοτραβηγματένια χαχαχαχαχαχαχα - και ό,τι άλλο θέλεις στο χαρίζω (εξάλλου, σου 'χρωστάω' ένα ταχυδρομείο, δεν το ξεχνώ!;) - να είσαι καλά που μας κάνεις να γελάμε τόσο (ξυνά μη μας βγούνε μόνο!...;), ειδικά απόψε, που ήρθα από μια μίζερη, 'χωρίς (καλλιτεχνικό) λόγο' ταινία, που... (άσε, τα υπόλοιπα αύριο)...

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 9:12:00 π.μ., Blogger ector p said…

    Ερημική καμπανούλα,δεν έχεις γιατί,
    ανθίζεις.

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 10:50:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Έκτορα, τρυφερέ και πλούσιε! Μια 'καμπανούλα της ερήμου' δεν θα μπορούσε ν' ανθίζει ανάμεσα στις πολυάνθρωπες μοναξιές;...;)

     
  • At Σάββατο, Απριλίου 21, 2007 4:09:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Στην άμμο(βγές απ την άμμο είσαι σε γάμο)και στις μαύρες αυλακιές οι κουρούνες κάνουν γάμο(κι αυτές!)

    Άν σου χάριζα θα ήταν άνθη από αλάτι και όχι από άμμο που έλεγε ο συνειρμός-από την αυλή της ίριδας νερόκρινα και νάρδο από ζωντανό νερό α !και ρεβιθανθούς λεπτών αρωμάτων ,ερωτικών βωμών της αβροδίαιτης.

     
  • At Κυριακή, Απριλίου 22, 2007 12:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Αλάτι και άμμος το ίδιο θνησιγενή - δεν με... χαλάει!...;)
    Μ' έστειλες πάλι, Έκτορα (στην... εγκυκλοπαίδεια!;)))

    Σ' ευχαριστώ για όλες τις ευωδιές! xxx

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS