seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007

Τα έξω και το 'μέσα'


Αχ, αυτά τα ακούραστα πουλιά, που κελαηδούν ξεθαρρεμένα - και τίποτα δεν ζητάνε!
Και πώς ανταποκρίνονται στο άνοιγμα του καιρού, χαρμόσυνα, όλες οι πρασινάδες και τα πολύχρωμα κι ευωδιαστά!...

Επιστρέφω στα υψίπεδα της Πεύκης - στο δρόμο για το σούπερ μάρκετ˙ πεζό, ε; Ναι, πεζή.
Όμως όλος ο κόσμος αστράφτει! Λαμπερά και πολύχρωμα τα λουλούδια, τα αυτοκίνητα τουλάχιστον χωρίς ήχο, οι άνθρωποι χαμογελαστοί...
Αν και ο καθένας είναι μοναδικός - μια συμπαντική χειρονομία έχει βαλθεί να μας βαφτίσει συμπληρωματικούς.
Για να επικρατήσει η Αρμονία, δεν έχουμε παρά να... συνωμοτήσουμε!

Μετά από επτά εφιαλτικούς μήνες, έχω δικαίωμα επιτέλους να χαίρομαι˙ χωρίς τύψεις.
Η εύφορη γενναιοδωρία που κατακλύζει την ψυχή μου έχει ένα μόνο συννεφάκι˙ μακρινό: δεν μπορούμε να μιλήσουμε με τους νεκρούς (μας).

Tι να κάνεις; Δεν μπορείς να τα έχεις όλα˙ σ' αυτή τη ζωή...!...

- Έχεις τόσα άλλα, όμως!...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Διπλό κουίζ

1ον: σε ποιον ζωγράφο ανήκει ο πίνακας (δεξιά) - ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, χαρίζεται στη meril :) ;
2ον: σου 'χει τύχει ποτέ να... πετάνε οι εραστές; έστω και λίγα εκατοστά πάνω απ' το έδαφος - δεν μπορεί, θα το 'χεις (δει; ζήσει;...;)

Δεν ξέρω αν εκείνη η πληγή που δεν λέει να κλείσει - από τους βομβαρδισμούς και μετά - είναι η αιτία που δεν μ' αφήνει να χαρώ. (Όσο σιχαίνομαι τις εξομολογήσεις...!...;)
Αλλά δεν θέλει και πολύ το μυαλό για να πάρει την κατηφόρα - απ' την 'αναιδή' λιακάδα στην αισχρή καταπάτηση της ζωής και του πολιτισμού της - το αειθαλές στίγμα:

απ' την Γιουγκοσλάβα που σκοτώθηκε από 'ανθρωπιστική' βόμβα˙ στο δρόμο˙ γυρνούσε απ' τη 'λαϊκή', χύθηκαν ο μαϊντανός και τα άλλα ζαρζαβατικά απ' τη χάρτινη σακούλα στην άσφαλτο και μούσκεψαν στο αίμα της -

ως τον Ιρακινό 12χρονο Άλι, που οι 'απελευθερωτικές' βόμβες τον πέτυχαν στους ώμους και του 'κοψαν σύρριζα και τα δυο του χέρια...

Άνοιξη ήταν, ε; - είχα ξεχάσει την 25η Μαρτίου - τα αεροπλάνα που πετούσαν χαμηλά, τα πέρασα για 'ευεργετικά' νατοϊκά που έσπερναν 'δημοκρατία'... "Είμαστε όλοι Ιρακινοί!..." ;

- τι να κάνω; επιστρέφω στους ανθρώπους και στην ποίηση.

Θες δεκανίκι, θες ψευδαίσθηση, σε βοηθάει να 'πετάς' λίιιγα τουλάχιστον εκατοστά πάνω απ' το έδαφος. Όχι για να είσαι ψηλότερα απ' τους άλλους, αλλά για να τους δείξεις! Και, ίσως έτσι, έστω να αναρωτηθούν... να υποψιαστούν(;)...
Αχ, με κατακλύζει η αισιοδοξία πάλι
- συγνώμη σού ζητώ, συγχώρεσέ με...

(......)
Η ποίηση είναι για μένα μια ερυθρά περιουσία
και χαίρομαι σε χίλια χρόνια
κλαδεύω τα δύσκολα δέντρα των ονείρων
η γαλανή εναντίωση ψηλά
και μονάχος ο άδολος με πτηνά στα χέρια
συντυχαίνει τον Ελευθερωτή.
(......)
Μαρία κόκκινη, πού έχεις τα φτερά σου
για να πετάξεις τώρα σε στιγμές από ηλιόχρυσο
για να πας αλίμονο τόσο ψηλά
μ' όλα τα χελιδόνια
με το δρακόντειο καλοκαίρι στα μαλλιά
τη δόξα μες στα μάτια.

(Από τα Γυμνά Περιβόλια... του Νίκου Καρούζου)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οι Electrelane παίζουν "Πώς να σκοτώσετε τους φίλους σας". Καθόλου καλ(κ)ή ιδέα! ;Ρ
(Φαίνεται όμως πως 'μαλάκωσα' απ' το κλάμα για ένα 'σπουργίτι' χθες το βράδι, γιατί αντ' αυτού προτίμησα τη χαρμολύπη τής Celestina - καλημέρες!... :)


36 Comments:

  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 12:07:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Και τα χαρούμενα και τα λυπημένα σου, είναι τόσο ομορφα, Νανά!...

    Πολύ καλός ο Ν. Καρούζος, αλλά... γιατί όχι πιο ΣΥΧΝΑ δικά σου ποιήματα; :)

    Καλημέρα σε όλους!!!

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 2:18:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Νανά, όσο κι αν σε 'βασανίζει', μη χάσεις ποτέ το παιδί που είναι μέσα σου.
    Μαζί με τις ευαισθησίες του!

    Χαιρετώ τους συνταξιδιώτες!...:)

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 3:21:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    @ Ε, τώρα, fyllo! το ίδιο ενδιαφέρον έχουν τα δικά μου 'ποιήματα' με εκείνα του Καρούζου;!...

    @ σ' ευχαριστώ για την ευχή, marko :)))

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 6:16:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    Οι βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία μας άλλαξαν όχι (μόνο) το χρώμα του προσώπου μας αλλά πάνω απ'όλα το χρώμα της σκέψης μας...

    Έκτοτε οιαδήποτε ψευδαίσθηση χάθηκε - η έννοια "Ευρώπη" αναδεικνυόταν ολοένα και πιο πολύ σε ένα κακογουστο αστείο.

    Περισσότερο αστεία ίσως και από τη Τροία...

    Περαιτέρω, μιας και με έχουν χαρακτηρίσει όσον αφορά τις κοινωνικές ιδέες μου ως "ρεφόρμα με ανθρωπιστικές αυταπάτες" (μου αρέσει να είμαι σε άλλα πεδία ό,τι γενικώς καλείται "επαναστάτης" κ.λπ. κ.λπ.) ,
    προτίθεμαι να το επιβεβαιώσω σήμερα λέγοντας το εξής;

    η ελπίδα της ανθρωπότητας είναι όχι ακριβώς η ποίηση (πολλώ δε μάλλον δεν θα μπορούσε να είναι οι ποιητές ως άτομα),

    αλλά το χρώμα,

    το χρώμα της σκέψης που αλλάζει κατά την ένωση μαζί της, έτσι όπως ακριβώς άλλαξε με αρνητικό τρόπο στο παράδειγμα της αρχής του σχολίου...

    Από αυτή την άποψη συμφωνώ πλήρως με το κείμενο.

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 8:21:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Και η 'ρεφόρμα' ανοιχτόμυαλ είναι, και το 'ανθρωπιστικές' με καλύπτει, αγαπητέ Return. Έστω και απέναντι στις... αυταπάτες!...;)

    Όπως λέει ο Ποιητής:
    Όταν συμφέρει η συμφορά, λογάριαζέ την για πόρνη.

    Και, η συμφορά είναι πάντα μαύρη.

    Σ' ευχαριστώ για το σχόλιο.

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 11:21:00 μ.μ., Anonymous eraser said…

    Υπέροχη η Lhasa! Θαυμάσια η γραφή σου, Νανά. Έως 'θανατηφόρα'!... ;)

    Για την αισθαντική σου χαρμολύπη δεν σε κλαίω - είσαι μια πλούσια ψυχή.

    Όμως, αλήθεια, Return, πώς θα μας σώσει το χρώμα;;;

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007 11:24:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    @eraser:

    Μεταφορικά το είπα, eraser, -αν προσέξεις, λέω ν'αλλάξει χρώμα η σκέψη μας.

    Να είσαι καλά.

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 10:06:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Νανά καλημέρα
    Τι να πω πια μ' έχεις κάνει λυώμα και χώμα μη σου πω..
    Ευχαριστώ για τον πίνακα. Πολύ ...ωραίος; Τι ανόητη λέξη...
    Τίνος είναι ..οι φίλοι επιμελώς και φρονίμως ποούντες αποφεύγουν να μπουν στο παιχνίδι αλλά εγώ η άγνοια και η ασχετοσύνη θα τ' αποτολμήσω. Ρενουάρ καλή μου;
    Καλά εμένα μ' αρέσει έτσι κι αλλιώς το δώρο μου. Και όχι αφήστε με να το χαρώ. Για τα λοιπά του ποστ Αύριο
    meril

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 11:19:00 π.μ., Anonymous eraser said…

    Σ' ευχαριστώ, Return.
    Κατάλαβα το 'μεταφορικό'. σε ρώτησα, αν ήθελες, να μας πεις τον ΤΡΟΠΟ!

    Μια υπέροχη μέρα - ας είναι για όλους! :)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 11:38:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σου το 'χω ξαναπεί, αγνή μου Μέρλιν:
    ό,τι έχει μέσα του ο καθείς, ΑΥΤΟ και βλέπει γύρω του - τυχερή μου! :)

    Και ο πίνακας, βρίσκω πως σού ταιριάζει απόλυτα - κι ας μην είναι του Ρενουάρ!... ;)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 11:39:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σ' ευχαριστώ, eraser, για τα τρυφερά λόγια σου.

    Ως προς το ΧΡΩΜΑ, αν μου επιτρέπει ο Return, φαντάζομαι ότι υπάρχει άφθονο. Μέσα μας!

    Καλημέρα σε όλους! :)))

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 12:34:00 μ.μ., Blogger the_return said…

    @eraser:

    "το χρώμα της σκέψης που αλλάζει κατά την ένωση μαζί της,"

    εννοώ φυσικά την σμίξη με την ποίηση.

    Η ποίηση δεν είναι εκείνο που αναγινώσκεται εκείνη τη στιγμή, αλλά ό,τι θα κουβαλήσουμε μαζί μας αργότερα, μπορεί και για πάντα.

    Οι άνθρωποι είναι κρυψώνες. Αυτό που θα βγει τελικά από κει μέσα εξαρτάται και από εκείνον που θα ανοίξει τη πόρτα...

    Ευχαριστώ eraser.

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 12:53:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Κοιτάξτε έξω απ' το παράθυρο - να, το ΧΡΩΜΑ! ΚΑΛΗ ΜΕΡΑΑΑ!!!

    Πολύ καίρια η ανάλυσή σου, Return. Χαίρομαι που είσαι μαζί μας!

    Υ.Γ. Ποιο 'σπουργίτι' σ' έκανε να κλάψεις, Νανά μου;!...

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 1:11:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Lakwnia μου, όχι μόνο να χαίρεσαι, αλλά και να επισκεφθείς τον Return στη 'σελίδα' του!

    Ναι, ναι, συνέχεια κοιτάζω έξω απ' την μπαλκονόπορτα - έχω χαζέψει!...;)

    Όσο για το 'σπουργίτι'... την Εντίθ Πιαφ εννοώ και την ταινία για τη ζωή της "σαν τριαντάφυλλο".
    Εντάξει, όχι και αριστούργημα, αλλά στις τελευταίες σκηνές συγκινήθηκα πολύ γι' αυτή τη βασανισμένη ψυχή με την αθάνατη φωνή.

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 1:17:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Νανά, συγνώμη που επανέρχομαι:
    τώρα που διάβασα και την τρυφερή meril...
    δεν θα μας πεις σε ποιον ανήκει ο πίνακας;

    σ' ευχαριστώ πάντα!

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 2:36:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Μην πας, Νανά, τόσο ψηλά "μ' όλα τα χελιδόνια" και δεν σε φτάνουμε!... ;)
    Να σ' έχουμε κοντά για να σ' ευχαριστούμε και να σε χαιρόμαστε!!!

    Κι εγώ τον Ρενουάρ θα έλεγα, όπως η Meril!... Δεν είναι, ε;... :(

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 2:37:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Μου μοιάζει ΝΤΥΦΥ.

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 2:39:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Αλλοιώς οι εραστές πετάνε πάνω από το έδαφος στο Σαγκάλ.

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 3:57:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Aπό παρόμοιους δικούς του που έχω δει, νομίζω ότι ο πίνακας είναι του Μαρκ Σαγκάλ - είναι;

    Nανά, αυτές τις μέρες ξαναδιάβασα τη "Χαριστική αναΒολή" σου. Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί ανακάλυψα πολλά 'κρυμμένα' και πολλά ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ! Σ' ευχαριστώ! :)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 3:59:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Συγνώμη για την 'κατάχρηση'... - ξέχασα:
    Συμφωνώ με το fyllo, Νανά: θέλουμε ΔΙΚΑ σου ΚΑΙ ποιήματα!!!

    Άσε που ακόμα δεν 'ανέβασες' αποσπάσματα από το μυθιστόρημα!...

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 05, 2007 8:10:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Νανά, είδες τη "Ζωή σαν τριαντάφυλλο"; Τι υπέροχη η Κοτιγιάρ, δεν είναι;!...

    O καιρός βοηθάει να γυρίσουμε τα 'μέσα' έξω! Ευκαιρία... "να συνωμοτήσουμε", όπως λες! :)

    Γειά σου, voula-vouliagmeni, σ' ευχαριστώ που... στηρίζεις το αίτημά μου!...

    και γεια σε όλους, καλή Κυριακή! :)

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 06, 2007 9:33:00 π.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Νανά, όλη η πλαγιά μπροστά μου, είναι χιονισμένη.
    Χαμομήλι ως εκεί που πιάνει το μάτι!

    Κι εσύ, ΑΚΟΜΑ να μας πεις για τους αγκαλιασμένους εραστές του πίνακα... ;)

    Καλημέρα σε όλους!!!

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 06, 2007 6:36:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    "Όταν ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία είχε μόλις τερματιστει, η φωτογραφία ενός Σέρβου στρατιώτη που φιλούσε την αγαπημένη του σ ένα παγκάκι του Βελιγραδίου έκανε τον γύρο του κόσμου".[PACIS AMOR DEUS EST ]

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 06, 2007 7:04:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Γειά σου και σένα, fyllo - άντε, να γίνουμε πολλοί/ές! (με το αίτημα για κειμενα της Νανάς, εννοώ!:)

    Έκτορα, πού μπορούμε να βρούμε αυτή τη φωτογραφία; έχεις κάποια 'διεύθυνση';
    Και, σε παρακαλώ, μετάφραζέ μας ό,τι γράφεις στα αρχαία (και στα λατινικά!!!;)

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 06, 2007 9:52:00 μ.μ., Blogger Σωκράτης Ξένος said…

    Έρχομαι ανοιγοκλείνω τα παράθυρά σου
    του περβαζιού την αζαλέα χρώμα λουλούδια απαντού πίνακες
    βρίσκω το Μάλαμα κάπου στο προφιλ
    μου φτάνει

    πρέπει να σε διαβάσω αντιπροσωπευτικά
    κάνε κάτι

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 06, 2007 11:15:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Εραστές και Μαργαρίτες Του Μάρκ Σαγκάλ.

    Η Ειρήνη Έρωτας Θεού είναι-μεταφράση Λατ.ρήσης.



    Τη φωτογραφία δεν τη βρίσκω ,όμως έχω ακόμα μιά άλλη με τη μικρή Σέρβα
    που έχει στόχους(τους θυμάσαι στις διαδηλώσεις-σαν να λέγαν εδώ ρίξε) σαν κουνελάκι στα αυτιά της και επιγραφή σε χαρτόνι στα μαλλιά:YOU HATE US?
    Επίσης αυτό:Ό,τι και να γίνει εγώ θα φυτεύω τις μηλιές μου.
    Απάντηση γέροντα ιερωμένου σε δημοσιογράφο κατά τη διάρκεια των βομπαρδισμών .
    Κράτησα τα παραπάνω από την εποχή εκείνη δίπλα στο στίχο:Φεύγε Μιθριδάτα!
    Κι όλο το σκηνικό πολέμου είχε τίτλο :ΒΑΛΧΑΛΑ Βαλκανίων .

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 12:57:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Δεν το έκανα επίτηδες, Lakwnia. Άφησα τους "αγκαλιασμένους εραστές", γιατί είχα πάει βόλτα με κάτι ξεχασμένους Έλληνες - απ' το πολύ που μου είπες να κοιτάζω έξω! ;)))
    (Αν έμπαινε εικόνα στα σχόλια, θα σου έβαζα εδώ κίονες στον ουρανό κι ένα λευκό πουλί πιο ψηλά τους!...
    Κόλλησα στα... μάρμαρα, αν με εννοείς...;)

    @ Ευχαριστώ, Ελλαδίτσα - να είσαι καλά και να πετάς ΨΗΛΑ! :)

    @ Εντάξει, fyllo & voul-voul, θα... εξεταστεί το αίτημά σας!... ;Ρ

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 12:59:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Και, Έκτορα, κρίμα: ήθελα κι εγώ να βρούμε/δούμε αυτή τη φωτο, γιατί μου έβαλες μια ιδέα!;)

    Ααα... 'πρόλαβες' και τις μαργαρίτες... ;)

    τι άλλο να σου ζητήσω;
    - θα σκεφτώ! :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 1:02:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Ξέχασα - να, και σου ζητώ: στείλε μας τότε τη Σέρβα με το 'στόχο'.

    Έκτορα, σ' ευχαριστώ πολύ! :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 1:05:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σωκράτη, μ' αρέσει που ανίχνευσες τον συνονόματό σου - και τον αγαπώ πολύ (να 'ξερα και να τον 'ανεβάσω'!...)

    Ψάχνω επειγόντως αζαλέα! Αχ, ζωντανή την είδα χθες - δεν την έπαιρνα!;...

    Έχω να ψάξω και το αηδόνι σου στις φυλλωσιές...

    Έλα αύριο-μεθαύριο - κερνάμε φράουλες.

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 1:08:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Και 'τυπικά', να δώσω την απάντηση: ναι, οι εραστές που 'πετάνε πάνω απ' το έδαφος' είναι του Μαρκ Σαγκάλ (με πρόλαβε ο Έκτορας!:)˙ σε πολλές παραλλαγές.
    Εδώ: στην κουζίνα; στην τραπεζαρία; Θα σε γελάσω.
    Mπορεί και στην αυλή του ουρανού...
    Σημασία έχει ότι ΠΕΤΑΝΕ!!!
    Σας εύχομαι... παρομοίως! ;)

    Καλή βδομάδα σε όλους!!!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 11:10:00 π.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Όχι, Νανά, δεν σε εννοώ!
    Τι θα πει "κόλλησες στα μάρμαρα"!
    Γιαυτό σε χάνουμε;

    Καλημέρα!

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 11:38:00 π.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Έκτορα, ευχαριστώ πολύ.

    Καλημέρα, Νανά;)
    καλή βδομάδα σε όλους! :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 12:01:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έλα, βρε ανυπόμονο... χαμομήλι!!!...;)

    Μη με... κατηγορείς άδικα - έχω κοιμηθεί μόνο 2-3 ώρες και δεν μπορώ να 'επιχειρηματολογήσω' τώρααα!...
    (Σε λίγο θα 'ανεβάσω' "Αν-αγγελία" και θα καταλάβεις.:)

    Καλή σου μέρα!

    Καλή μέρα, voul-voul! :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 3:45:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Γιά τη νεαρή Σέρβα ζέμπρα με τα στόχαστρα-γιά αναστοχασμούς-δώσε "νούμερο" να σου τηλεγραφήσω τη!

    [ΕΙΡΗΝΗΣ ΕΡΩΣ ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ!].ΦΕΥΓΕ ΜΙΘΡΙΔΑΤΑ!

    ΥΓ:"ΤΟ ΟΒΕΛΙΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ"

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 07, 2007 4:02:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Έκτορα, πάλι θα σε βάλω σε ταλαιπωρία:

    "τηλεγραφήσεις", εννοείς φαξ;
    - δεν έχω εγκαταστήσει (πρόβλημα παλιά και δεν το ξαναδοκιμάζω)!

    Με την ευκαιρία, μια ερώτηση:

    ανοίγοντας τη σελίδα μου, βλέπεις την ηλεκτρονική μου διεύθυνση;
    αν ναι, στείλε το εκεί σε jpeg

    πολύ σ' ευχαριστώ!

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS