TO φθινόπωρο

Ώρα 3:40 μ.μ. έκτακτο, έκτακτο!
(μουσικό παράρτημα) για τις Δρυάδες, τις Νύμφες
- άντε και για την meril ;) κόκκινα φύλλα

«Το όνειρο είναι η επιδερμίδα του πραγματικού»
Πού το διάβασα;... Αν και δεν συμφωνώ, όχι˙ καλύτερα: το όνειρο είναι...

Πάω από δω πάω από κει
οι κεραυνοί μες στην αυλή
σκοτάδι όλο το σπίτι˙

κομμάτια από υφάσματα
στον ουρανό
τα γκριζογάλανα
του Γκρέκο
ο δρόμος
αφυδατωμένος δεν
λέει να μουσκέψει
ακόμα˙
έχω βάλει ένα
σύννεφο στο μάτι
- ώσπου να κατέβει
στο ύψος μου
δοκιμασία και φυγή
ως οργασμός ηδονικά
αναβαλλόμενος
ξεσπά η καταιγίδα
- αχ το νερό νεράκι
πέφτει και
ποτίζει ευεργεσία.

Το είδα και ευτυχώς με αναγνώρισε
φθινόπωρο επιτέλους
σαν καλοκαίρι πολυαναμενόμενο
εκατομμύρια πλυμένα φυλλαράκια
ρίζες πρώην αξεδίψαστες απ' το λιοπύρι
βουνά γυναίκες καμπύλες του Ντεγκά
- το φως μακριά απ' την εξουσία του.

Πες τώρα πως σε βλέπω ανάμεσα
σε μένα και τα γενναιόδωρα νερά
να χορεύεις στην ετοιμοθάνατη πτήση
της ψιχάλας
- κήπος γινωμένος απλώνομαι
να γίνεις ό,τι πολύ σου λείπει στέλνω ευχή
θα πρέπει όμως να 'ρθεις κι αύριο
με έτοιμες απαντήσεις στα διλήμματα
πώς είναι να είσαι άλλος και
πώς τα βγάζεις πέρα.