seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007

...αγάπη μου, είμαστε ένοχοι;...


Άργησα λίγο, γιατί ήθελα να ποτίσω το δεντράκι-που-δεν-ξέρω-το-όνομά-του... Ψηλώνει πιο γρήγορα κι από... ; από τι; - Ξέχασα.
Επίσης, δεν μπορούσα ν' αφήσω παραπονεμένα-διψασμένα και τα υπόλοιπα.
Όχι, δεν τα ποτίζει όλα η βροχή - τα περισσότερα είναι 'σκεπασμένα'...;)
Γιατί το είπα τώρα αυτό;...



Αυτή τη στιγμή στρίβω ένα τσιγάρο... και δεν τα καταφέρνω - κάπως έτσι ίσως το κόψω; λέμε τώρα...
Άντε, να το παρατήσω για να 'γράψω' (που λέει ο λόγος...;)

Όταν σε αδικούν, μην κάνεις τίποτε˙ μείνε στην άκρη του ποταμού - θα δεις να περνάει το πτώμα τους... Λέει ο Μπέρτολντ Μπρεχτ.
- Μα, αν είχα το κουράγιο να βλέπω... πτώματα, δεν θα μ' ένοιαζε και να με αδικούν! (Ή, μήπως, ανάποδα;...)
Άδεια σωθικά.
Θα προτιμούσα άδειο μυαλό...

Σιγά σιγά αρχίζει η αγάπη να ζωγραφίζει πρόσωπα - πρώτα το χαμόγελο, ύστερα όλο το κορμί. Τότε γέρνεις έξω απ’ το παράθυρο: πολλά αντίο πεταμένα στην άκρη του ρείθρου - περιμένουν την ελεήμονα βροχή να τα παρασύρει. Στη θέση της καρδιάς, μία διαμπερής παπαρούνα με θέα στον παράδεισο…
Aκούγεται μια μουσική - πότε ουράνια, πότε αποτρόπαιη - στην παρέλαση των ανείπωτων ποιημάτων-έργων του ανθρώπου· της χαράς και της καταστροφής.

Στην οθόνη του υπολογιστή γράφονται μόνα τους
όσα δεν τόλμησα να πω·
όσα 'έκλεψα' αλλά δεν τα είπα·
όσα με περίμεναν να πω και τα είπα αλλού…

Ούτε σε σένα θα τα πω.

Αν τέλειωσε το πρώτο τραγούδι, πάτα κι εδώ - να σε γλυκάνω λίγο!...






Δώσε στη θέση της καρδιάς
το Όχι να φορέσω
με το σκαρί του αετού
να φύγω αν μπορέσω.

Με πιάνει αδιάβαστη
αυτή η Αλκυονίδα έκρηξη.





Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί. Max Aub


27 Comments:

  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 12:48:00 μ.μ., Blogger Alex K. B. said…

    Καλημέρα Νανά! Τι όμορφες μουσικές πάλι! Έπαθα την πλάκα μου με τη ρήση του Μπρεχτ.Απίθανη! Πρέπει επειγόντως να βρω ένα ποτάμι τότε.Πολύ πετυχημένο.Ξέρεις να διαλέγεις τα πάντα. Καλή σου μέρα!

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 1:02:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Και οι φωτο και οι μουσικές εξαίσιες
    κι εσύ, αδυσώπητη και υπέροχα (αυτο)σαρκαστική, Νανά!
    Κυνικο-τρυφερή, όπως λες στην κορυφή της σελίδας σου...

    Να είσαι πάντα καλά! :)

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 2:12:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Nα είστε καλά, παιδιά - ευχαριστώ για τα λόγια σας που μου φτιάχνουν τη μέρα! :):):)

    @ Άλεξ! κι εσύ ψάχνεις για... ποτάμι;! χαχαχα

    @ Και το 'αδυσώπητη' μ' αρέσει, Μάρκο... ;)

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 2:56:00 μ.μ., Anonymous fyllo said…

    Νανά μου, σ' ευχαριστώ για τις οάσεις σου και σήμερα!

    (Αλλά, με το... σταγονόμετρο μάς δίνεις τους στίχους σου! "Ξέχασες";... ;)

    Σχολάω σε 5! Εμείς όμως δεν είμαστε του "πνεύματος" - δουλεύουμε τη Δευτέρα! ;Ρ

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 7:32:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Του Κραουνάκη μ' αρέσει πολύ και η "Κουπαστή"!...
    Από κει, έχεις καλύτερη θέα των... πτωμάτων, alex! ;)))
    Όλοι... ομοιοπαθείς λοιπόν; Πού είναι οι 'δράστες' τότε;;;

    "Το Κάστρο"!... ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ε;!...
    Στο χαρίζω, Νανά - μαζί με το εξαίσιο ηλιοβασίλεμα, μετά από πολλές μέρες!

    (Και με την υπενθύμιση της υπόσχεσής σου για: 1. ποιήματα, 2. αποσπάσματα μυθιστορήματος!
    Έχει δίκιο το fyllo: με το σταγονόμετροοο!!!;)

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 8:56:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    περπατώ σε μια σπηλιά σκοτεινή όπως το σύννεφο της φωτογραφίας σου,βρίσκω διαδρόμους πολλούς,κάποιους αφήνω κάποιους παίρνω...αλλά καμιά φορά σκέφτομαι αυτούς που άφησα ανεξερεύνητους.
    ξέρεις τι είσαι Αθηνά?είσαι ο παραμυθάς μας.το λουλούδι της ψυχής σου είναι αυτό που ποτίζεις καθε πρωί και μας το κρύβεις?φιλάκι!το γιωτούλι σου

     
  • At Παρασκευή, Μαΐου 25, 2007 9:05:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    μυρίζει ήδη καλοκαίρι αλμύρα και νοσταλγία,τι καλύτερο να περπατάς βράδι κάπου σε εξοχή και να εχει αυτο που λέμε γλυκιά βραδιά.σαν γλυκος περίπατος ήταν το αποψινό σου.γιωτα! καλο βράδι!

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 10:33:00 π.μ., Anonymous eraser said…

    Πάλι ΘΑΥΜΑΤΑ ζωγραφίζεις "στην άμμο τη μικρή", Νανά - εξ-ΑΙΣΙΑ!!!

    (Εγώ είμαι αυτός που σου φέρνει τα λουλούδια στην τελευταία φωτογραφία!...:)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 11:31:00 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Η μόνη ενοχή που δικαιωματικά σας ανήκει είναι αυτή: ακόμη δεν σταματήσατε το τσιγάρο;

    καλημέρα

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 1:19:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Θα με συγχωρήσετε ν' αρχίσω απ' τον τελευταίο συνταξιδιώτη;
    Μόλις γύρισα απ' τη λαϊκή με τα θεσπέσια αρώματα και τα απίστευτα χρώματα - χάζεψα!... :)

    Και επιστρέφοντας, λοιπόν, διάβασα στον ταχ/μείο μου την καταχώρησή σας, αγαπητέ...
    (χειρουργέ; πλοηγέ; αρχιτέκτονα; πλάνητα; συγγραφέα;
    έχω μπερδευτεί, ομολογώ, με τα 'προσωπεία' σας! Όπως και να 'χει, μπορεί και να σας έχω παρ-εξηγήσει...)

    Ενώ γέλασα με την (μόνη!) ενοχή που μου προσάπτετε, είναι και η πιο σοβαρή, εδώ που τα λέμε!...
    Απ' την άλλη, αφού "το τσιγάρο σκοτώνει", θα εξαφανίζει υποθέτω και τις υπόλοιπες!...;)

    Καλό σας μεσημέρι

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 1:24:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κορίτσια fyllo και voul-voul!
    εντάξει! μη με κολλάτε στον... τοίχο!
    Λίγο θέλω να φυτέψω... καινούργιες (ενοχές!) - ακόμα να με μάθετε;... ;)
    Ωραία: έχω υποσχεθεί-δεσμευτεί.
    Δώστε μου χάρη ως το επόμενο ποστ.

    σας ευχαριστώ, ε;... :)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 1:30:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κι έλεγα, eraser, 'μα γιατί κρύβεται ο άνθρωπος; αφού κάνει μια τόσο τρυφερή χειρονομία; Θα με σκοτώσει ΚΑΙ η περιέργεια;'

    Θαύματα ΨΑΧΝΩ, δεν κάνω - δυστυχώς...:)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 1:34:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    ΓΙΩΤΟΥΛΙ!
    Τι περιμένεις να πω εγώ μετά απ' αυτά που γράφεις;...
    1. Κάτι τέτοια μού λες και δεν μπορώ να σε ξεχάσω;
    ή
    2. Όλο θες να βρίσκεσαι σε 'σκοτεινά σύννεφα' για να με θυμάσαι;

    x (=φιλί)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 3:29:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Αχ, πολύ χαίρομαι Νανά, που... μας ΥΠΟΣΧΕΣΑΙ το επόμενο ποστ!
    Όχι πως δεν είναι πανέμορφα όλα όσα μας χαρίζεις...

    Σκεφτόμουν, αν γίνεται, αφού ανεβάζεις δικά σου τραγούδια, μήπως γινόταν να ανεβάσεις και τη ΦΩΝΗ ΣΟΥ!
    Άσχετη είμαι με τα τεχνικά - απλά, ρίχνω μια ιδέα... :)

    Καλό Σαββατόβραδο σε όλους - και Κυριακή ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΗ!!! :)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 5:07:00 μ.μ., Anonymous Lakwnia said…

    Δυστυχώς, ο καιρός φαίνεται το μετάνιωσε, el(lad)itsa, για τις λιακάδες που μας χάρισε μετά από τόσες μέρες.
    Το χειρότερο: άκουσα μετεωρολογικό, κι ο Ιούνης θ' αρχίσει με τα ίδια...

    Νανά, σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά αγρολούλουδα! :)

    (Για το... επόμενο ποστ:
    Μην τάξεις σε παιδί και;... δε λένε;... Τα κορίτσια είναι... παιδιά ακόμα...;)

     
  • At Σάββατο, Μαΐου 26, 2007 9:50:00 μ.μ., Blogger ector p said…

    Εξωθήσεις
    καρδιά κόκκινο πέταλλο κατάμαυρο όχι
    χάσμα που φίλησε η λέξη
    ενέχει αγάπη ενέχεται

    φωτόχωμα γιά σκοτεινό λουλούδι

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 12:54:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Έλα, βρε Ελλαδίτσα μου, δεν σε προλαβαίνω...
    σε λίγο θα μου ζητήσεις και... αυτόγραφο!... ;Ρ
    Οκ, θα δω αν έχω περσινές εκπομπές...
    Φτάνει ε; ;)

    @ Καλή Κυριακή και σε σένα, Lakwnia!
    Και σ' ευχαριστώ για τα αγρολούλουδα!!!

    Έχω στο νου μου τα... 'τρελά' κορίτσια, ναι... :)

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 12:58:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Σήμερα 'κόκκινο και κατάμαυρο'

    Πιστεύω, Έκτορα, να φυλάς αυτά τα διαμαντάκια που σκορπάς 'σπάταλα' στην 'άμμο'! :)

    Σ' ευχαριστώ πολύ για το ΦΩτόχωμα.

    Eγώ, τι να σου χαρίσω;... x

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 2:08:00 π.μ., Blogger ector p said…

    Ευθύνει η ομιλία σου εύχυμα σχήματα ατρακτιλίδες λέξεις
    αχινοί σε άκρες βράχων
    διάβροχα νοήματα,σκουριά μην πιάνει.
    Κέντα μιά δακτυλήθρα νόημα μετάξι στων υπολογιστών το δρόμο -ποιός υπολογιστής; γιά υπερλογιστή πρόκειται- στιγμές αιωνιότητες.

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 11:39:00 π.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Νανά μου, γιατί με αποπαίρνεις;... Απλά, επειδή άκουγα την εκπομπή σου, είπα αν γίνεται - ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, είπα - αφού δεν σ' ακούμε στο ραδιόφωνο...

    Καλή σου μέρα και σ' αγαπάω πολύ!

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 12:42:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Διπλώνω τα ατσαλάκωτα - τα (προ)θερμαίνει ο ζωοδότης για την αιωνιότητα˙ χωρίς εμένα...

    Νόημα-μετάξι, Έκτορα, τα απαλά σου λόγια...

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 12:44:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Κι εγώ; τι σου είπα, Ελ(λαδ)ίτσα μου; πως θα κοιτάξω...
    Έχω μερικά cd όπου είχαν γράψει οι τεχνικοί του σταθμού εκπομπές μου - πρέπει να δω αν 'λένε' κάτι, και ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να τις ανεβάσω...

    Και δεν σε αποπαίρνω!!! Μη μου το λες αυτό, μου σκίζεις την καρδιά...;(

     
  • At Κυριακή, Μαΐου 27, 2007 4:10:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Μη στενοχωριέσαι, Νανά!
    Δεν εννοούσε να σε πιέσει η el(lad)itsa... ;)
    Και που είμαστε ανυπόμονοι/ες, είναι γιατί αγαπάμε εσένα και όλων των ειδών τις δημιουργίες σου! :)

    Kαλό απόγευμα σε όλους, καλή διασκέδαση στους... τυχερούς του τριημέρου!...;)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 28, 2007 1:40:00 π.μ., Blogger katsarida said…

    apla: ti oreeeea mousiki...ti orees riseis..!!! apo tis elaxistes pou mas dinoun fos gia na fotizoume to nou mas...

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 28, 2007 10:49:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    @ Δεν στενοχωριέμαι, voul-voul, μόνο θ' αργήσω λίγο...
    Λείπω, και όχι για 'διασκέδαση' - δεν έχω... 'πνεύμα'!;)

    @ Καλώσ' τη την ΚΑΤΣΑΡΙΔΟΥΛΑ, που έφτασε ως την 'άμμο' μας και μας έφερε φως με τη βροχή...
    Σε 'επισκέφθηκα' - έχω να σου πω, γιατί είσαι μικρούλι.
    Θα επανέλθω! (ναι, απειλή είναι!;)

    ΧΩΡΙΣ φτερά, δεν μ' αρέσει! :)

     
  • At Δευτέρα, Μαΐου 28, 2007 8:45:00 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Καλό σας βράδυ,

    Ξέρετε ότι σας παρακολουθώ πιστά και το κάνω με χαρά. Μπορεί τα προσωπεία(;) μου να είναι πολλά, το ίχνος μου φροντίζω να είναι ξεκάθαρο. Έτσι, δεν είναι;
    Απλώς, καμμιά φορά δεν αντέχω τον πειρασμό και πετάγομαι. Ξέρετε, τουλάχιστον αυτήν, την αδυναμία μου.

    Εδώ στην άμμο, έχετε δύο σελίδες. Μία τα κείμενα, και μία τα σχόλια. Ομολογώ ότι τις απολαμβάνω και τις δύο, την καθεμία για διαφορετικό βέβαια λόγο. Αλλά, ελπίζω, διακριτικά. Εάν φυσικά, μου επιτρέπετε.

    Λυπάμαι για τον χώρο που κατανάλωσα στην δεύτερη αυτή σελίδα σας. Αλλά είχα την αίσθηση ότι σας το χρωστούσα.

    Καλό βράδυ.

    Πολυώνυμος

     
  • At Τρίτη, Μαΐου 29, 2007 12:26:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Αγαπητέ Πολυώνυμε

    αφού μας "παρακολουθείτε πιστά", θα έχετε διαπιστώσει ότι στην 'άμμο' δεν υπάρχουν... συρματοπλέγματα, που ΔΕΝ θα σας επέτρεπαν την 'είσοδο'.

    Ως προς το "ξεκάθαρο ίχνος" σας, το διαψεύδει το 'ανώνυμο'...
    Είναι κάτι απέναντι στο οποίο 'μειονεκτώ'.

    Παρ' όλ' αυτά, η 'επίσκεψή' σας είναι πάντα ευπρόσδεκτη.

    Καλό σας ξημέρωμα

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS