seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Οκτωβρίου 26, 2007

Γιατί κλαις




Τα δέντρα

αρπαγμένα
απ' τον ουρανό
πέφτει βροχή
ανίκητη
και το νερό γυρεύει
κήπους - την ίδια
στιγμή λούζομαι
εξαφάνιση
σαν όρθια σκασμένη
γη γί-νομαι κομ-
μάτια από καυτή
έρημο απ' την
κορφή ως τα νύχια
- η βαλίτσα μου
ξεχειλισμένη χιόνι.





Ξυπνάω φθινόπωρο
και βρέχει - μην
κρατάς ομπρέλα
μπερδεύονται
τα δάκρια
με τις σταγόνες
και δεν χρειάζεσαι
δικαιολογίες.

Η θάλασσα, μετά:
μια παιδική αυθαιρεσία
βολική.





Παίζει μακριά ραδιόφωνο από παλιά εκπομπή:
Το Πειρατικό του Κάπτεν Τζίμι
που μ' αυτό θα φύγετε κι εσείς...


28 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS