seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

Καλό Μήνα - καλοκαίρι ακόμα, εννοείται!;-)


Kάθε βράδυ στην πίσω αυλή λιγοθυμούν τα νυχτολούλουδα. Γιατί δεν θα δουν ποτέ τη θάλασσα. Kαθώς ο ουρανός αγκαλιάζει σιωπηλά τη σελήνη, και το σώμα σου ξεκινάει να ταξιδέψει στο δικό μου, να διαψεύσουμε τις παράλληλες γραμμές που δεν έχουν να πουν τίποτα στον ορίζοντα του κόσμου.

Σεπτέμβριος, ο τρυφερά θλιμμένος… Mένει με άδεια χέρια αφού, σιγά σιγά, του γυρίζει την πλάτη το καλοκαίρι.
Έχει την γλυκύτητα του εγκαταλειμμένου. Ώσπου να πει ένα αχ, έχει κιόλας φύγει· τον σπρώχνουν, απ' την μια ο ώριμος Αύγουστος, κι απ' την άλλη ο κατσούφης Οκτώβρης - η μοίρα του είναι εφήμερη. Περαστικός, με το λυγμό και το παράπονο πως δεν προλαβαίνει σχεδόν τίποτα να δει...


Έχεις δει ποτέ τις λέξεις να πέφτουν στη σιωπή σαν τη σταγόνα σε ήσυχη λίμνη;
Σαν τα μαργαριτάρια στο βυθό, αθόρυβα...
Ή, με μεγάλο κρότο, όπως όταν σπάει πάνω στο παρκέ ένα πολύτιμο περιδέραιο.

Eπειδή με σκέφτεσαι, αλλάζει ο κόσμος·
επειδή σε θυμάμαι, αλλάζω τον κόσμο.
Το ανθισμένο ξαφνικό υπόσχεται καρπούς
- ας υποθέσουμε πως είμαστε δέντρα.

9 Comments:

  • At Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006 2:34:00 μ.μ., Anonymous voula-vouliagmeni said…

    Η αντοχή είναι πιο ευγενική απ' τη δύναμη˙ και η υπομονή απ' την ομορφιά.
    (το είπε κάποιος που δεν θυμάμαι...:-)

     
  • At Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006 3:07:00 μ.μ., Anonymous markos A said…

    Ο κόσμος γίνεται πιο όμορφος με τις λέξεις σου, onlysand.
    Kαλό μήνα σε όλους!

     
  • At Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006 3:43:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Πολύ όμορφη ρήση, voula-vouliagmeni - καίρια! x

    Marko A, την αγάπη μου σου στέλνω με πανάκι καλοτάξιδο. x

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006 8:40:00 π.μ., Blogger misokokkoras1 said…

    Όταν οι αρχέγονοι άνθρωποι κοιτούσαν μία πέτρα,δεν έβλεπαν ένα αδρανές και άχαρο ορυκτό αλλά κάτι που εμπεριέχει δύναμη,μονιμότητα,σταθερότητα και μια απολυτότητα ύπαρξης που διέφερε κατά πολύ από την αστάθεια της ανθρώπινης ζωής.

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006 11:11:00 π.μ., Anonymous fyllo said…

    Με χαμόγελα και αισιοδοξία - το καλοκαίρι δεν τελείωσε!
    Καλό Σ/Κ σε όλους!

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006 12:04:00 μ.μ., Blogger onlysand said…

    Aμφιβάλλεις, misokokkora, ότι στα πολύ παλιά χρόνια οι αισθήσεις και τα αισθήματα ήταν πολύ πιο ανάγλυφα; Πολύ όμορφη εικόνα δίνει το παράδειγμά σου... Απ' την άλλη, μη 'θεοποιείς' άμετρα την σταθερότητα - οδηγεί πολύ εύκολα στην αδράνεια!;) Η αστάθεια θα μπορούσε να κάνει θαύματα, αν ο άνθρωπος δεν είχε αλλιώς εκφυλιστεί.
    Και 3ον: εξήγησέ μας το παράξενο όνομά σου...
    Ξανα-καλωσόρισες!:) x

    Και βέβαια δεν τελείωσε το καλοκαίρι, fyllo μου - άσε που θα ξανάρθει!:-)

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006 12:31:00 μ.μ., Anonymous el(lad)itsa said…

    Μα αυτός, onlysand, δεν είναι θλιμμένος Σεπτέμβρης - είναι παγωμένος!

     
  • At Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006 3:53:00 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Είμαστε δέντρα, είμαστε.
    Με φυλλωσιές και ρίζες.
    Γι αυτό μπορούμε εύκολα να μετράμε Σεπτέμβρηδες.

    Είναι η εποχή μας.

     
  • At Κυριακή, Σεπτεμβρίου 03, 2006 11:33:00 π.μ., Blogger onlysand said…

    Αχ, el(lad)itsa μου, δεν είναι το φόρτε μου να παρηγορώ για τα τερτίπια του καιρού!... [ Στο όνομά σου (μαζί με την παρένθεση!), όμως, εύχομαι να μην περάσει ένα δριμύτατο χειμώνα - που δυστυχώς έρχεται... ]
    Είδες, όμως, που σήμερα λιακάδεψε;!

    Δέντρα πλεούμενα, να υποθέσω!:)
    Αλλιώς, εις μάτην θα μας φύσαγε το θαλασσινό αεράκι ολοχρονίς; Εδώ παίζονται στοιχήματα και ζηλεύονται ταξίδια, Καπετάνισσα - δεν είναι παίξε-γέλασε!
    Οίστρος στον Ιστό! Γέλα, πουλί μου :)

     

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS