seesea

ένα ιλιγγιώδες κυνικο-τρυφερό βήμα πριν από το χάος

Σάββατο, Νοεμβρίου 10, 2007

Αστικό τοπίο


Στου βράχου τη λεπίδα
μόνο του
φυσιέται από άωρο
πλάνητα αέρα
στου γκρεμού
τα σκοτεινά χρώματα
ένα λουλούδι
κατάσπρο τρυφερό
σαν τολμηρή ιδέα.
Στο τέλος δεν
σκοτώνεται
κοιμάται
σε μετάξια
θλίψη καμιά
δεν το βαραίνει
αφού βιώνει
τη φθορά χωρίς
να τη γνωρίζει.

Καραδοκεί ο εξαγνισμός
μακριά από τις πόλεις ως λαιμητόμος
αόρατη
ευεργετική των λόφων
του διστακτικού
πετάγματος ανάμεσα
σε ταπεινά χορτάρια μέλισσα
ή αετός στ' αστέρια.

Ζωσμένη γιασεμιά η μνήμη
στολίζει
τους πεφιλημένους
και στους δείχνει
πάνω στα κλαδάκια
να τους μπερδεύεις
με τ' ανθάκια
με τα λαμπιόνια
της γιορτής
και να γυρεύεις στο λαχνό
τη Λέξη
τη μία που δικαιούσαι
να ξεστομίσεις.

Μετά, θα μοιάζει
ο δρόμος άνεμος
και η ελπίδα
καρδιοκλέφτρα.



Ποιήματα του Σωκράτη Ξένου
σε μουσική Κώστα Μπραβάκη

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

Και η παλαιότερη (από τις... σωζόμενες!;)

Powered by Blogger

SYNC BLOGS